Alors on chante (3)

FM Brussel gaat dit jaar opnieuw op zoek naar de beste Brusselse song. Luisteraars kunnen stemmen op hun drie favoriete nummers op de website. Er vallen tablets te winnen. De Brusselse Top 100 komt op antenne op 1 november.Wij van BrusselBlogt doken in onze platencollectie en selecteerden onze lievelingsnummers. We hebben onze keuze gebundeld in een Spotify-afspeellijst: BrusselBlogt Brussel TOP 25. Vandaag in Alors on chante: de keuze van Michel.

Brussel is voor mij lange tijd een bestemming van onthechting en herbronnen geweest. Na de jaren dat ik de stad als forens aandeed kwam ik er slechts sporadisch terug en wel om er de beslotenheid en sleur van de stad waar ik opgroeide te ontvluchten.  In Brussel vond ik ook wat ik elders amper nog of niet meer terugvond. De keren dat ik er terugkeerde deed ik steevast een winkel van tweedehandsboeken en één van vinylplaten aan. Al snel had ik een paar vaste adresjes die me een selectie boden die me beviel. Na een paar uur vertoeven in de binnenstad bracht ik een oudere uitgave van een Franse literaire klassieker of een paar vinyl-lp’s van Franstalige artiesten mee naar huis. Wat muziek betreft waren het aanvankelijk de grote drie van het Franse chanson (Brel, Brassens en Ferré) die mijn aandacht wegdroegen. Later werd de keuze breder en ontdekte ik de minder bekende namen.

Lees volledige tekst

Tags:

BrusselBlogt live

Volgende week is het weer tijd voor een bijeenkomst van BrusselBlogt. Medewerkers en sympathisanten ontmoeten elkaar voor een gezellige & inspirerende drink! We maken van de gelegenheid gebruik om te brainstormen over onze plannen in verband met lay-out, thema’s en rubrieken, sociale media, nieuwe medewerkers, promotie en partners. Plaats en tijd van afspraak: maandag 27 oktober om 19.30 u in Tapas Soif in de Lakensestraat 54. Iedereen welkom! Meer info: info@brusselblogt.be.

Blog.bxl: Bobobrussels

De Brusselse blogosfeer is als een huis met vele kamers. In de rubriek blog.bxl wandelen we door de verschillende vertrekken. Vandaag werpen we een blik op Bobobrussels, een verfrissende Engelstalige blog van een Vlaamse Brusselaar met een passie voor cultuur en lekker eten. De lancering in juli 2014 bleef niet onopgemerkt: de blog sleepte een nominatie in de wacht als beste nieuwkomer bij de blog awards van Weekend Knack.

Stefan Bosman (37) is sinds 2005 een blije inwoner van Brussel. Hij studeerde binnenhuisarchitectuur in Gent en leefde erna vijf jaar in Antwerpen. Nu woont hij in Sint-Pieters-Woluwe tegenover het Woluwepark. Een happy huisman, noemt hij zichzelf. Zijn vriend zette hem aan tot de blog. Bij elk museum- of restaurantbezoek zei hij: “Daar zou  je iets over moeten schrijven op je blog.” Tot Stefan die blog dan maar in het leven riep. In het Engels, omdat dat voor de hand ligt in Brussel en omdat hij ook mikt op expats en zelfs toeristen. De naam slaat niet op bourgeois bohémien, maar verwijst naar de schoonheid van de stad (beau) en naar de familienaam van de auteur.

Lees volledige tekst

Brussel in Beeld – Week 42 (2014)

_6A_0589
Foto hierboven: _6A_0589 van Rasa Alksnyte.

Bekijk ook de andere foto’s van de week.

S.M.A.K. logeert in Brussel

Belfius en het S.M.A.K. zijn verloofd. Althans, de bankinstelling en het Gentse museum voor actuele kunst gaan een tijdelijke liaison aan voor de tentoonstelling De Verloofden in de kunstgalerij van Belfius. De titel van de expo is ontleend aan een werk van Permeke. De focus ligt echter op vier Belgische kunstenaars die het kunstlandschap in de tweede helft van de twintigste eeuw mee vorm gaven en die ruim vertegenwoordigd zijn in de beide collecties: Leo Copers, Thierry De Cordier, Jan Van Imschoot en Jan Vercruysse.

Een korte rondleiding voor de eigenlijke opening morgen leert me dat een bezoek meer dan de moeite waard is, zeker als je weet dat de vaste collectie ook te bezichtigen is. Die bevat heel wat hoogtepunten uit de Belgische kunstgeschiedenis, van James Ensor en René Magritte tot Jan Fabre en Koen Vanmechelen.

Het onderstaande schilderij maakte Jan Van Imschoot (°Gent, 1963) op basis van een oude reclameaffiche voor ovomaltine. De schilder laat de verheerlijking van de kinderlijke onschuld botsen met de grimmige realiteit van verminkte oorlogsslachtoffers. Het meisje heeft geen benen en op haar jurkje kleeft het insigne van het Rode Kruis. De titel Ja, ja für Elise verwijst naar het muziekstuk van Beethoven waaraan beginnende pianospelers zich plegen te vergrijpen.

Van Leo Copers (°Gent, 1947) is een onopvallend aangebrachte achterwaarts tikkende klok te zien. En – in deze context pikant – een stapeltje goudstaven met als titel Geen gezeik, iedereen rijk. Bij Thierry Cordier (°Oudenaarde, 1954) verwijzen doorstreepte letters naar het monddood maken van de mogelijkheid tot communicatie. Zijn ijle natuurschilderijen lijken wel gekartelde postzegels. In de zelfportretten van Jan Vercruysse (°Oostende, 1948) verhult de kunstenaar zich telkens met een attribuut, zoals een masker. De zwart-witfoto’s zijn gedrukte reproducties met een enkelvoudige oplage, die de kunstmatigheid van kunst benadrukken.

Van Imschoot

Elke derde zaterdag van de maand, van 18 oktober 2014 tot 21 maart 2015, is de kunstgalerij van Belfius (Pachecolaan 44) gratis te bezichtigen. Vooraf inschrijven via de website is verplicht.

Alors on chante (2)

FM Brussel gaat dit jaar opnieuw op zoek naar de beste Brusselse song. Luisteraars kunnen stemmen op hun drie favoriete nummers op de website. Er vallen tablets te winnen. De Brusselse Top 100 komt op antenne op 1 november.Wij van BrusselBlogt doken in onze platencollectie en selecteerden onze lievelingsnummers. We hebben onze keuze gebundeld in een Spotify-afspeellijst: BrusselBlogt Brussel TOP 25. Vandaag in Alors on chante: de keuze van Michel.

Johan Verminnen is, wat mij betreft, de Nederlandstalige artiest bij uitstek die Brussel als inspiratie gebruikte. Zijn eerste platen zijn ervan doordesemd, van het Brussel waar de langharige zanger meer dan geduld werd. Later is hij zich gaan inzetten om het statuut van muzikanten te verbeteren maar in die eerste jaren had hij het zelf niet al te makkelijk, moest blijken uit zijn platen. Er een nummer uitkiezen was niet zo moeilijk. ‘Brussel’ of  ‘In de Rue des Bouchers’ zijn de meest gekende maar hun populariteit maakte dat ze grijs gedraaid raakten. Met ‘Tussen spelers en drinkers’ roept Verminnen in een hem eigen stijl die het midden houdt tussen Frans chanson en een Anglo-Amerikaans muzikaal idioom een nachtelijke stad tot leven. ‘Bar tropical’, ook niet het meest gekende nummer, spant echter de kroon, zeker op muzikaal vlak. Verlangen naar een ver land wordt vermengd met de smaak van de koffie in een anonieme drankgelegenheid zoals er elke wereldstad er wel enkele heeft. Berusting over een koloniaal verleden en herinneringen aan een vervlogen jeugd brengen de verzoening met een Brusselse realiteit, lijkt wel.

Heb je ook een favoriete song die iets met Brussel te maken heeft en wil je vertellen waarom je die zo goed vindt? Eén adres: info@brusselblogt.be.

Tags:

Kwistig in oktober

Ook in oktober pakken we opnieuw uit met onze maandelijkse quizrubriek: Kwistig. We zijn daarin kwistig met moeilijke vragen, interessante weetjes over Brussel en … mooie prijzen. Vijf vragen en een schiftingsvraag wachten op een antwoord. Lichten uit, spots aan, en laat de hersencellen (of Google en Wikipedia) maar werken! Wie weet, win je een van de drie vrijkaarten voor Bozar Night op 10 november 2014.

  1. Welke naar een toenmalige Brusselse club genoemde gitaargroep scoorde in 1960 een instanthit met Kili Watch? De vrolijke, betekenisloze song was naar verluidt een adaptatie van een indianenliedje dat de bassist bij de scouts geleerd had. Platenbaas Jean Kluger geldt als de ontdekker van de groep.
  2. Wie is de beeldhouwer van het reliëf der menselijke driften dat zich in een speciaal daarvoor ontworpen paviljoen in het Jubelpark bevindt? Ook de Brabofontein op de Grote Markt in Antwerpen is van zijn hand.
  3. In welke Brusselse gemeente woont Didier Reynders, het enige lid van de nieuwe federale regering dat in het Brussels Gewest verkozen is? Lees volledige tekst
Tags:

De mensen van de kanaalzone

Fotografen hebben de kans, misschien zelfs de plicht, om de aandacht te vestigen op onderwerpen waar we doorgaans (te) snel aan voorbijgaan. Ik werk al jaren aan een journalistiek fotoproject in de kanaalzone van Brussel. Vooral in Kuregem en Molenbeek, twee wijken die voor veel migranten de toegangspoort zijn tot onze samenleving. Vrij onbekend bij het grote publiek, maar een plek waar chaos, ondernemerszin en kosmopolitisme het straatbeeld bepalen. Wijken die een grote impact hebben op de toekomst van Brussel en België. De hoogste tijd dus dat we meer te weten komen over de inwoners van deze wijken.

Halfway Home from growfunding/bxl on Vimeo.

Ik trok de voorbije vijf jaar door de straten langs het kanaal en praatte met Jan en Alleman en met Mohamed en Adnan, Oumar, Crina… en fotografeerde hen op zoek naar een antwoord op vragen als: Wie zijn die mensen en wat doen ze hier? Wat hopen ze hier te vinden? En welke invloed heeft het leven in Molenbeek en Kuregem op hun migratieproces?

Die foto’s en verhalen wil ik nu delen. Ik vroeg Annelies Verbeke om kortverhalen te schrijven over migranten in de verschillende fases van hun migratieproces. Door een combinatie van publicaties in kranten, eigen publicaties, een tentoonstelling en een blog willen we in 2015 zo veel mogelijk mensen bereiken en de kennis over deze wijken en hun inwoners verbreden en verdiepen.

De foto’s en kortverhalen bundelen we in vijf verschillende publicaties die elk een ander aspect zullen belichten van de aankomstwijken. Om de productie- en distributiekosten van het eerste deel te financieren en het tweede deel voor te bereiden willen we een beroep doen op growfunding. Niet alleen financieel. We willen ook peilen naar jullie interesse. Neem dus vandaag nog een kijkje op de webpagina van het growfunding-project Halfway Home.

Kurt Deruyter

Licht naakt

Sensatie en sensualiteit in BOZAR, komt dat zien!
Bloot en de Belgen, zelfs tentoongesteld in één van de voornaamste musea van het land, het blijft een spannend evenement. Het liefst van al kijken wij door het sleutelgat van de glazen deur, of staan we ons ongeduldig op te laden in de lange wachtrij daar naartoe.
Maar we hebben het hier wel over de grootmeester, onze eigenste Rubens, de man die het licht op doek heruitvond, en dus trekken we- gesterkt door de verplichting der geschiedenis- naar de openbaring van de verantwoorde naaktheid.

Lees volledige tekst

Alors on chante (1)

FM Brussel gaat dit jaar opnieuw op zoek naar de beste Brusselse song. Luisteraars kunnen stemmen op hun drie favoriete nummers op de website. Er vallen tablets te winnen. De Brusselse Top 100 komt op antenne op 1 november. Wij van BrusselBlogt doken in onze platencollectie en selecteerden onze lievelingsnummers. We hebben onze keuze gebundeld in een Spotify-afspeellijst: BrusselBlogt Brussel TOP 25. Vandaag in Alors on chante: de keuze van Tom.

In mijn laatste Berlijnse jaar was ik uitgenodigd op het trouwfeest van een Duitse vriendin. Dorothea stapte op 21 juli 2007 in het huwelijksbootje met Gaëtan. Zijn familie was afgereisd uit Bretagne. Op het feest raakte ik als een van de enige gasten die het Frans machtig was in gesprek met de vader van de bruidegom. Toen ik hem vertelde dat ik zes jaar in Berlijn had gewoond, maar volgend jaar naar Brussel zou verhuizen, slaakte hij een zucht: “Ah, Bruxelles ma belle, zoals in dat heerlijke liedje van die Nederlandse zanger.” Het zei me helemaal niets, maar ik moest en zou die ultieme song over Brussel opsporen. Zo ontdekte ik als nieuwe Brusselaar het mooie Bruxelles van Dick Annegarn.

De Haagse chansonnier groeide op in Brussel, maar verkaste in 1972 naar Parijs om er een muzikale carrière te beginnen. Bruxelles stond op zijn eerste album Sacré géranium (1974). Het is een poëtische ode aan de stad waaraan hij zo veel herinneringen heeft en die hij hartstochtelijk mist. Hij voelt zich verscheurd, want er is met Parijs een nieuwe liefde in zijn leven, die hem volledig in beslag neemt. Als hij binnenkort terugkeert naar Brussel, zal hij niet meer dezelfde zijn als vroeger. Uiteindelijk zal Dick Annegarn in Parijs blijven, want zijn nummers hebben succes en hij kan er van de muziek leven. Dit weekend trad hij nog op in Théâtre 140 in Schaarbeek.

Heb je ook een favoriete song die iets met Brussel te maken heeft en wil je vertellen waarom je die zo goed vindt? Eén adres: info@brusselblogt.be.