Half-en-half

Brussel was tussen pakweg 1850 en 1914 een laboratorium en een vrijhaven voor Europese avant-gardekunstenaars en progressieve intellectuelen. In zijn doorwrochte boek De eeuw van Brussel brengt Eric Min, cultuurredacteur bij De Morgen en biograaf van James Ensor en Rik Wouters, de bruisende stad opnieuw tot leven.

De eeuw van Brussel

Als het in Parijs regent…

De Franse intelligentsia zoekt in de negentiende eeuw massaal haar heil in de hoofdstad van het jonge koninkrijk met de liberale grondwet. Na de revolutie van 1848 en de staatsgreep van keizer Napoleon III in 1851 ontvluchten linkse republikeinen Parijs. Twintig jaar laten zaaien de Frans-Duitse oorlog en de bloedige onderdrukking van de Commune opnieuw paniek. De bannelingen scholen vooral samen in Sint-Gillis en Elsene.

Victor Hugo publiceert zijn sociale roman Les Misérables in 1862 in Brussel bij de uitgevers Lacroix & Verboeckhoven. Zijn officiële maîtresse is de actrice Juliette Drouette, maar de grote volksschrijver frequenteert tot op hoge leeftijd prostituees en houdt een cryptische “boekhouding van het verlangen” bij. Charles Baudelaire zwalpt in dezelfde periode door de Zennestad, verteerd door syfilis en beroerd door “de vleugelslag van de krankzinnigheid”. Hij zal in zijn haatpamflet Pauvre Belgique afrekenen met de domheid en brutaliteit van zijn gastland. Tien jaar later, in 1873, vindt het fameuze schietincident plaats tussen Paul Verlaine en zijn jonge minnaar Arthur Rimbaud. Het is het orgelpunt van een “gitzwarte orgie van drank en zinnelijkheid”, die onder meer een gezamenlijk sonnet van de reet oplevert.

Lees volledige tekst

Tags:

Kwistig 30: de oplossingen

Op 12 november presenteerden we de dertigste ronde van onze quizrubriek Kwistig. Vandaag maken we de antwoorden bekend.

  1. Stromae bracht met zijn nummer Ave Cesaria een ode aan de Kaapverdische zangeres Cesaria Evora, de barvoetse diva die drie jaar geleden overleed.
  2. Olivier Bastin is sinds 2009 de eerste Brusselse Bouwmeester. Hij is de oprichter van het architectenbureau L’Escaut in de havenwijk van Molenbeek. Enkele van zijn verwezenlijkingen zijn het skatepark Ursulinen, het Théâtre National, het fotografiemuseum in Charleroi en het wooncomplex Zwart Paard in Molenbeek. Zijn mandaat loopt binnenkort af.
  3. Het standbeeld van de industrieel John Cockerill staat op het Luxemburgplein.
  4. Les Misérables van Victor Hugo verscheen in 1862 in Brussel bij uitgeverij Lacroix & Verboeckhoven.
  5. Michel de Ghelderode werd geboren in de Gewijde-Boomstraat (Rue de l’Arbre Bénit) in Elsene in 1898. Negentien jaar eerder stierf Charles De Coster in dezelfde straat.
  6. Schiftingsvraag: Gisteren was de effectieve minimumtemperatuur in Ukkel 6,1°C.

De winnaars zijn op de hoogte gebracht. Ze winnen elk een duoticket voor de Nacht van de Kennis over Brussel, vrijdag in het Kaaitheater.

Tags:

Brussel in Beeld – Week 46 (2014)

looking at the skyline of Brussels
Foto hierboven: looking at the skyline of Brussels van Yvan Vanderkimpen.

Bekijk ook de andere foto’s van de week.

Blog.bxl: S marks the spots

De Brusselse blogosfeer is als een huis met vele kamers. In de rubriek blog.bxl wandelen we door de verschillende vertrekken. Vandaag werpen we een blik op S marks the spots, een blog van een expat uit Griekenland. Sandy is dol op reizen, fotografie en brunchen en ze geeft haar favoriete adresjes prijs in Brussel, Londen en Parijs.

De Margherita Burrata in La Bottega della Pizza in Sint-Gillis is eenvoudig, maar buitengewoon lekker, zodat je het lange wachten er met plezier bijneemt. Laurent Gerbaud, een van de beste chocolatiers van de stad, organiseert smakelijke workshops. Het Leopoldpark, het Ten Boschpark en de Kleine Zavel zijn groene oases van rust. In Hei Shop and Tea in de Charleroisesteenweg kun je terecht voor Scandinavisch design en biologische thee met een koekje. Rob in Sint-Pieters-Woluwe is als een hoorn des overvloeds voor wie op zoek is naar delicatessen. Deze en andere verborgen adresjes heeft Sandy zelf uitgetest en goedgekeurd. Ze illustreert haar beknopte bijdragen met ronduit prachtige foto’s.

Lees volledige tekst

Kwistig in november

Ook in november pakken we opnieuw uit met onze maandelijkse quizrubriek: Kwistig. We zijn daarin kwistig met moeilijke vragen, interessante weetjes over Brussel en … mooie prijzen. Vijf vragen en een schiftingsvraag wachten op een antwoord. Lichten uit, spots aan, en laat de hersencellen (of Google en Wikipedia) maar werken! Wie weet, win je een van de drie duotickets voor de Nacht van de Kennis over Brussel op vrijdag 21 november in het Kaaitheater.

Nacht2014.Aff.HRes.jpg

  1. Stromae bracht in een recent nummer hulde aan een Kaapverdische blueszangeres die melancholische ballades zong in een mengeling van Portugees en lokale dialecten. In 2011 overleed deze diva op blote voeten. Wat is haar naam?
  2. In Vlaanderen ontstond er heel wat ophef over de door de nieuwe regering geplande afschaffing van de Vlaamse Bouwmeester. Wie vervult de functie van bouwmeester in Brussel? Zijn vijfjarige ambtsperiode zit er bijna op en hij krijgt een opvolger.
  3. Op het Luxemburgplein prijkt het standbeeld van een vooraanstaande Brits-Belgische industrieel. Het is een kopie van een beeld dat staat voor het stadhuis van Seraing. Wat is de naam van de ondernemer die in de 19de eeuw een industrieel imperium opbouwde? Lees volledige tekst
Tags:

Sorry is niet genoeg

Sorry is niet genoeg. Onder dat motto voerde 11.11.11 dit jaar actie tegen voedselverspilling. De ontwikkelingsorganisatie vindt het onaanvaardbaar dat een derde van alle voedsel in de wereld wordt verspild, terwijl een op de negen mensen honger lijdt. In het Zuiden zit het verlies vooral in het begin van de keten. Er moet daarom werk gemaakt worden van de aanpak van oogstverliezen, langere bewaarbaarheid door opslagplaatsen en beter transport. Het Noorden draagt echter ook een grote verantwoordelijkheid. Door oneerlijke handelspraktijken verdienen producenten in het Zuiden minder of blijven ze met hun producten zitten. Bovendien belandt perfect eetbaar voedsel in onze vuilnisbak omdat het niet beantwoordt aan cosmetische normen.

Het thema leeft ook in Brussel. Zo wil Foodwe voedselverlies voorkomen om daarmee behoeftigen te helpen. De vzw stelt een internetplatform ter beschikking voor voedseldonaties. Voedselprofessionals, zoals supermarkten, horecazaken en producenten, kunnen op die manier onverkochte maar nog eetbare voorraden voedsel weggeven aan goede doelen of caritatieve verenigingen. De Brusselse vzw, die opgericht is door Olivier Neufkens, zoekt momenteel steun via crowdfunding op KissKissBankBank. Intussen roept de Vlaamse overheid bedrijven en organisaties uit de keten en stakeholders op om de engagementsverklaring tegen voedselverlies te onderschrijven en acties te ondernemen om voedselverliezen zoveel mogelijk te reduceren. De voedselverliescoalitie telt momenteel 44 leden. Leefmilieu Brussel geeft op haar website tips om voedselverspilling tegen te gaan.

 

WAT ALS… je het echt wilt zeggen met bloemen?

‘Zeg het met bloemen’ klinkt even cliché als een smaakloze Hollandse schlager-hit. Een bloemetje geven kan soms wonderen verrichten en dient even goed als een klein gebaar. Dus WAT ALS je het echt wilt zeggen met bloemen? Waar kan je in Brussel heen?

Net zoals met eender welk product zijn er veel nuances in de floristenkeuze. Je kan je tevreden stellen met een ruikertje van een stationwinkeltje of je kan op zoek naar een bloemenkunstenaar met een eigen ontwikkelde visie op floraal design. Laten we een gooi doen en wat adresjes oplijsten waar je terecht kan. Boutieksjiek,  gewoontjes of er ergens tussen in.

Misschien één van Brussels oudste bloemenzaken is Bloemen Jettie. Gelegen in de Lakensestraat 138, vlakbij de KVS bieden ze een mooie variëteit aan planten en boeketten. Prijzen zitten goed. De voorkant oogt vrij klein, maar de moderne ruimte loopt diep door naar achteren. In het atelier kan je een boeket laten samenstellen. Nederlands is géén probleem en ze hebben zelfs een leveringsdienst! Let wel: in het weekend zijn ze gesloten.

Meer info: www.jettie.be

Iets hipper, maar wel innemend is Flower @ttitude. De stoep voor de winkel in de Dansaertstraat is een groene oase met commerciële seizoensplanten. Binnenin de boetiek is de aanpak iets strakker en hedendaagser. Originele bloemen en potplanten. Je merkt dat de bloemist ervaring heeft en aan een paar woorden genoeg heeft om te weten welk boeket hij moet samenstellen.Dit is het exacte adres: Antoine Dansaertstraat 127, 1000 Brussel
Meer info: www.flowerattitude.be

Lees volledige tekst

Brussel in Beeld – Week 45 (2014)

invisible
Foto hierboven: invisible van Patrick Marioné.

Bekijk ook de vijf andere foto’s van de week.

Onaf en voortdurend in beweging

Dirk Van Boxem (°1966) beschrijft zijn licht gekleurde blik op de werkelijkheid in zijn persoonlijke blog Bijgekleurd. Hij woont in Antwerpen, maar Brussel heeft een speciale plaats in zijn hart.

Ik weet het. Het hoort niet. Ik woon in Antwerpen, zonder enige twijfel de boeiendste stad van België en omstreken. De mooiste straten van de wereld zijn er kriskras uitgestrooid, als diamanten in het landschap. Daar woon ik dus, in dat bijna volmaakte Antwerpen. En toch. Toch oefent Brussel al sinds lang een grote aantrekkingskracht op me uit.

Het is een beetje pervers.

In mijn jonge jaren was Brussel onbereikbaar ver, men sprak er vreemde talen, en er geraken was een heel avontuur: de stations waren gevaarlijke plekken en met de auto was het al helemaal een ondoordringbare wildernis. Gps bestond nog niet.

Brussel was alles wat het leven beloofde te zijn, maar dan voorbij de horizon van het voorstelbare. Opwinding. Gevaar.

Later, toen ik er studeerde, viel het allemaal best mee. Zelfs met de auto rijden bleek een plezier, zeker met het witte golfje van mijn ouders. Een onbeduidende auto, maar wel uitgerust met een nummerplaat die wonderen deed: BXL-065. Het was pas toen iemand me vroeg of ik inderdaad bij de stad werkte, of mijn vader misschien, dat het me duidelijk werd waarom er altijd plaats voor me was op de openbare weg.

foto  © Ria Aerts

© Ria Aerts

Lees volledige tekst

Wijfjeshert

Leegte. Ik tast, ga tot op de naad, maar voel niets. Mijn haar waait weg in de wind. Ik draag al dagen dezelfde wollen bordeaux trui. En de inhoud van mijn grote trekrugzak ligt uitgespreid op de stoep naast mijn voordeur. Mijn vijf paar onderbroeken – want vanaf vijf krijg je korting in de Hunkemöller – moffel ik gauw weg onder enkele minder verhullende kledingsstukken.

Na enkele dagen langs Ardense bergen en dalen te zijn getrokken, van de ene emotie in de andere, wil ik nu het liefst van al die ene deur in Brussel door. En thuiskomen. Nadat een sticker van Bond Zonder Naam me ‘Weer of geen weer, altijd welkom’ heet. Desalniettemin, hier sta ik dan. Ik vergat mijn sleutels. Bij mijn moeder die op enkele uren reizen op een Ardense heuvel woont. Dit vergeten draagt iets moois in zich. Alsof ik ergens diep vanbinnen na jaren van afstand en nadien van heropbouw opnieuw bij mijn moeder wil thuiskomen. Ooit heb ik reeds in haar gewoond.

Koortsachtig trek ik alle ritsen open die ik maar kan vinden. Van mijn rugzak dan toch. Ik tast opnieuw, ga tot op de naad en voel hoe een Maltezer aan mijn hand lekt. Ik heb honden al altijd empathische dieren gevonden. Het baasje van de Maltezer vraagt me wat er aan de hand is. Ik antwoord dat haar hond me daar net lekte. Nog voor ik kan opkijken of ze het woordspelletje begrepen heeft, hoor ik een gil en zie ik hoe een fiets op enkele centimeters van de Maltezer halt houdt.

Lees volledige tekst