Kijk, c’est petit et c’est beau, zoals Brussel, niet waar? Ik heb nog nooit zo’n lelijk café gezien, en toch, een pareltje in Brussel. Café “El Penon” in Sint Gillis, laten we eerlijk zijn, het mini Montmartre van Brussel , laat de toeristen weg, en ik heb gelijk.

Jonge gast, 23, wandelt Marokko buiten, leeft door Spanje, giet ijzer in België en slijt zijn oude dagen in Sint Gillis.
Lees volledige tekst

Mijn middagpauze op zonnige dagen wil zich wel eens in het Warandepark voltrekken – je haalt ergens een broodje, installeert je op een bankje, en geniet van enkele ogenblikken relatieve rust terwijl je de wandelaars en joggers lichtjes geamuseerd gadeslaat. En op deze zonnige maandagmiddag was dat niet anders. Al zaten er tussen de wandelaars vanmiddag wel opvallend veel (groot)ouders met kindertjes.
Lees volledige tekst

Er staat sinds enkele dagen een glazen bokaal van Intel op de hoek van de Louizalaan en de Kleine Ring. Dienaangaande enkele vragen aan het marketing departement van Intel:

• ik veronderstel dat de reden voor de actie is dat jullie een winkel gaan openen (Charleroisesteenweg 14). Wat gaat daar verkocht/getoond worden? Was er geen plaats op die 30m² wanden om daar iets over te zeggen? Kent u het concept van ‘flyers’?
  Lees volledige tekst

Aan zomerse activiteiten dit jaar geen gebrek in onze hoofdstad. Wat zeg ik: je hebt drie agenda’s nodig en evenveel knechten om het allemaal een beetje overzichtelijk te houden. Maar heb ik nu zoveel gedaan?

In Brussel-Bad ben ik ook dit jaar niet geraakt. Maar wees even eerlijk, sinds die grote zandbak open is het weer er niet echt naar geweest om op de plage te gaan liggen. Een club Siberisten (hoe noem je anders die mensen die voor de lol in bevroren vijvers springen?) was even een kijkje komen nemen, maar toen ze vaststelden dat ze het water niet in mochten, zijn ook zij weer teleurgesteld afgedropen

Lees volledige tekst

Indien U nu niet in Brussel woont, dan verheugt U zich nu al op die zondag waarop U binnenkort met de wagen, fietsen achterop, richting Brussel begeeft om dan met een brede glimlach in het midden van de weg te gaan slalommen. En het weze U gegund.

Zoals algemeen geweten is Brussel de enige stad waar de oppervlakte van autoluwe zo groot is (men is er nog fier op ook), je kan praktisch niet binnen de 19 gemeenten met je auto, maar ook niet buiten ! En dit is net wat me stoort… Andere steden zoals Antwerpen make de stadskern autoluw. Dit geeft de mensen die binnen deze kern wonen de mogelijkheid om hun wagen daarbuiten te parkeren om dan de stad ‘uit te vluchten’, of gewoon om eens ergens anders te gaan.

De Brusselaar zit opgesloten in eigen stad… Ik, als nieuw Brusselaar, heb op korte tijd een mooie band opgebouwd met deze stad. Maar als je mij erin wil opsluiten, wil ik weg (Typisch!). Als compensatie is het openbaar vervoer gratis, ttz de MIVB (volgens hun site mag ik niet linken!)…. maar daarmee geraak ik niet in de Brusselse rand, laat staan de Kust.

Wie het nog niet wist : de Noordzee komt tot in Brussel. Op de hoek van St kathelijnestraat en St kathelijneplein. Over de Monk, allé.

Stel, je hebt zo een ‘blauw’ zaterdaggevoel : geen plannen en toch wil je iets doen. Slaapdronken laat je je dan leiden door de verse visgeur naar dé Amélie Poulainwinkel van Brussel. Er hangt daar iets in de lucht. Een sfeer van vriendelijkheid, ambiance, het goede leven.

Je bestelt een toast sardines, een toast zwaardvis of een schoteltje moules parquées. Je vraagt daarbij een glaasje witte wijn en je zet je op het plein tussen veelal toeristen. Hier en daar hoor je toch ook sappige Brusselse dialecten. Een goed teken meestal.

En dan lichtjes dronken worden van gelukzaligheid. De ideale zaterdag. Grand classe. ‘Streetfood rules’, een goede openingszin als je babbeltje wil slaan met de licht beschonken Brit naast je. Broederschappen voor het leven worden gesmeed rond die visbar. Ok, ik stop, nog in de roes van te goede wijn.

Wees snel voordat het in alle boekskes staat.
Tournée générale deze zaterdag !

De laatste meeting was ook de drukste.
Veel zaken herhaald van de vorige meetings, maar het voornaamste is:
Iedere aspirant-auteur zou moeten iets gepubliceerd hebben op deze blog (brussel.blogt.be) tegen 24 augustus. Dat is nog iets meer dan een week. Niet treuzelen dus!

Sinds een paar maanden heb ik mijn residentie gevonden in een fijn appartement in de Rogierstraat in Scha(a/e)rbeek. Ja, de straat, niet de nabijgelegen Rogierlaan. Het feit dat er een straat en een laan bestaan met dezelfde naam die dan ook nog in elkaars verlengde liggen heeft al voor de nodige verwarring gezorgd. Zo is het gebeurd dat mensen bellen en zeggen: ‘He, ‘k sta aan u deur, maar uw naam staat niet op de bel.’ Een korte blik door het venster bevestigt dan al snel ons vermoeden: de persoon in kwestie staat 1,2 kilometer verder, dicht bij het mooie Weldoenersplein.
Lees volledige tekst

Als het Seint in Parijs,
zou het moeten Zennen in Brussel

Frauke Depreitere schreef bovenstaande regels in haar gedicht “Waterdicht (impermeable)”.
Lissabon heeft haar Tagus, NY heeft haar Hudson, San Francisco heeft haar baai…zelfs Cairo heeft haar Nijl! Geen grootstad zonder water dus, behalve dan Brussel. Het gebrek aan een mooie stroom door de overdekking van de Zenne wordt door velen nog steeds aanzien als een zonde en een gemis voor de stad.
Lees volledige tekst

En ja hoor, een of andere ongeschreven regel zorgde ervoor dat 2 dames op het laatste moment hun afspraak verzet hebben naar dinsdag en we waren weer met 5: Stefan, Wouter, Bart, Bieke en Peter.

Waarover hebben we gekletst tussen de Grimbergen en andere pintjes?
Lees volledige tekst