Als een rots in de branding

Kijk, c’est petit et c’est beau, zoals Brussel, niet waar? Ik heb nog nooit zo’n lelijk café gezien, en toch, een pareltje in Brussel. Café “El Penon” in Sint Gillis, laten we eerlijk zijn, het mini Montmartre van Brussel , laat de toeristen weg, en ik heb gelijk.

Jonge gast, 23, wandelt Marokko buiten, leeft door Spanje, giet ijzer in België en slijt zijn oude dagen in Sint Gillis.

El Penon is niet echt een café, ook niet echt een bistro, maar eerder de woonkamer van een man die zich niet meer druk maakt over de pietluttigheden van het leven. Het café is niet super proper, maar dat hoeft ook niet. Het bier smaakt naar tapdarm en de televisie staat op Derrick. Het is niet mijn bedoeling om jullie naar hier te lokken. Trouwens, een gehyped geheim is een dode waarde. Loop wat rond Sint Gillis voorplein, en je vind het wel 😉
Honger! Hier gaan we dan: Tortillas, Lomo, Sardinas, Petit Os, Jambon Serrano , Calamares. Hij heet Oviedo, ik noem hem monsieur Video, een voorbeeld voor Brussel, of, om de woorden van Freddy Thielemans te gebruiken: “vroeger was je een Brusselaar als je Brussels kon spreken. Nu heeft de brusselitude meer te maken hoe je de stad aanvoelt?.

Weetjes: verschillende Belgische en buitenlandse kortfilms werden hier opgenomen, er lopen altijd katten rond, en twee vogels kwetteren gezellig telkens Derrick begint.

Nog 1 tip voor de vrienden : een pintje kost hier 1 euro 20… Zoeken geblazen!

Share