Autoloze Open Monumentendag

autoloze zondag 2004 Brussel

Er is natuurlijk al over geschreven op deze blog, maar gezien de omvang en vooral impact, een kleine herhaling ūüôā

Deze zondag is het voor de vierde keer Autoloze Zondag. Keer op keer is het een fantastisch moment om te ervaren hoe Brussel kan ‘rieken’ zonder al die auto’s. Er zullen er nog wel rondrijden, maar die worden lekker verdrongen door de horden fietsers, skaters, paarden, voetgangers en nog ettelijke andere meer fantasierijke vervoermiddelen. Dat wil niet zeggen dat alles vlekkeloos verloopt, het viel me op dat er vorige jaren duchtig met de verkeersregels werd gesold, soms regelrecht op het anarchistische af. En heel veel mensen hadden duidelijk nog nooit een fiets tussen hun billen gekneld. Lachen, amaai. Dat kan ook moeilijk anders in Brussel. Nog geen tien jaar geleden werd je letterlijk aangestaard als je het durfde met de fiets door Brussel te rijden. “Kijk mama, een fietser!” Dat is veranderd, want gisteren zag ik zelf Pascal Smet op een fiets in hartje Brussel!

Nog interessanter is dat Autoloze Zondag samenvalt met Open Monumentendag, én het KMI voorspelt geen regen dit weekend.

Allen daarheen. Autoloze Zondag is letterlijk een ‘verademing’!

Share
  • WvG, even ernstig :

    Het valt me op dat telkens er sprake is van zo’n autoluwe dag, het respect van de verkeersregels door voetgangers, fietsers, skaters en anderen danig in de kijker wordt gezet : niet in de tunnels, rechts houden, voorrangsregels respecteren, enz., enz.

    Dat tijdens de 99,726% resterende tijd van het jaar nogal wat gemotoriseerde medemensen het niet altijd even nauw nemen met éénrichtingsverkeer, snelheidsbepeking, parkeervoorschriften e.d. wordt er dan niet altijd bij vermeld.

    En ook nog dit, de fietsende mama van √©√©n van m’n zoontjes klasgenoten, werd vorige week door een te dicht rijdende bestelwagen ten val gebracht. Dagelijks naar het werk met de fiets : het is nog steeds niet zonder gevaar.

    PS. als je zondag een kale veertiger (met bijhorende buik), twee schatten van kinderen en een knappe vrouw fietsgewijs door Brussel ziet toeren : wuiven, hé: dabennekik!

  • Volgende anecdote wil ik jullie toch niet onthouden:

    In de laatste 2 weken ben ik drie keer door een fietser aangereden, en telkens stond ik stil met mijn wagen. 2 maal stopte ik om een voetganger het zebrapad te laten oversteken (iets wat ik consequent probeer te doen), dit wordt nog altijd beschouwd als een niet te voorziene situatie, ook door de fietser !
    Eenmaal wou een fietser zich tussen de geparkeerde auto en mijn auto te wringen (rechts voorbijsteken) nadat ik 10 seconden eerder tot stilstand was gekomen na een uitwijkmanoeuvre.
    Dit laatste getuigt van een even agressief/offensief rijgedrag als menig auto-chauffeur, wat me toch een beetje verwondert van een ‘zwakke weggebruiker’.

    Maar ik moet toegeven dat het bij anecdotes blijft, wat ik rondom mij zie gebeuren tart soms alle verbeelding.
    Parkeervoorschriften kunnen inderdaad eigenlijk zo goed als onbestaande worden beschouwd in Brussel. Je kunt je auto hier beter foutief parkeren dan niet te betalen in een betaalzone. De pakkans is veel kleiner. Parkeren op en vlak naast zebrapaden , parkeren op den trottoir, op die 3 fietspaden we hebben, op voorsorteerstroken,… je kan het zo gek niet bedenken of het wordt gedaan!
    Ik wil zoveel mogelijk vermijden om hier de politieke toer op te gaan, maar van mij mag de politie iets repressiever optreden tegen foutparkeerders, snelheidsduivels (aan 90 door de tunnels, aan 70 door de Adolf Max) en bestuurders met expliciet gebrek aan respect voor de zwakke weggebruiker (zebrapaden, geen voorrang verlenen,…).