Brussel autovrij gestript

En ja, ook ik heb mij in het goede weer buiten gewaagd, en de massa wandelaars, fietsers en skaters getrotseerd op deze autoloze zondag. Ik heb onlangs een boekje gekocht ‘Brussel Gestript – De strip in Brussel. Op ontdekking door de stad’, geschreven door Thibout Vandorselaer, met een voorwoord van opper-Suske Julien Vrebos (14,50 euro in de FNAC, uitgegeven bij Lannoo), waarin een wandelparcours staat uitgeschreven dat je langs verschillende bekende plekken in de stad brengt. Welke dag was beter dan deze autovrije dag om die wandeling eens in daden om te zetten.

Om te beginnen, deze wandeling loopt niet langs alle bekende strip-muurschilderingen die zo kwistig verspreid liggen in de binnenstad, al kom je er wel een groot aantal van tegen. De wandeling is vooral opgebouwd rond een aantal bekende sites in de stad, die door verschillende tekenaars in hun verhalen als decor zijn verwerkt. Het leuke is dus dat je onderweg de gebouwen (de Muntschouwburg, het stadhuis, het justitiepaleis…) of plaatsen (het Brouckereplein, de Grote Zavel, de Kunstberg,…) kunt vergelijken met de striptekeningen die zijn overgenomen in het boekje.

De wandeling vertrekt aan het Centraal Station (handig voor de niet-Brusselaars) en heeft mij in totaal een kleine vier uur beziggehouden, al vertrok ik wel aan halte 6 (de Suske en Wiske stripmuur in de Lakensestraat) omdat die toevallig op 20 meter van mijn deur ligt.

De drie dingen die me naast het verwachte succes van de autoloze zondag opvielen, waren de paardjes van de Horse Parade, nu opgesteld op de Kunstberg, de fel blinkende bollen van het vernieuwde Atomium (gespot vanaf de uitkijkpost aan het Justitiepaleis) en het feit dat de luchtverkeersleiders van Zaventem blijkbaar niet wisten dat vandaag bedoeld was als een rustige zondag – het aantal overvliegende opstijgende vliegtuigen met hun lawaaihinder was weer niet te tellen; erg storend toch op zo’n initiatief…

Share
  • Vliegtuigen? Dat snap ik echt niet, het is een prachtdag en toch zijn er nimby’s die iets vinden om zich aan te ergeren…
    Gisteren geen enkel vliegtuig gehoord.

  • ik eerlijk gezegd ook niet.

  • Het was ook een prachtdag. Maar de vliegtuigen waren er, dat kunnen mijn kinderen je verzekeren : ze vonden het prachtig dat ze zo laag vlogen (boven Schaarbeek in ieder geval)…

    Iemand tot Nimby uitroepen omdat hij iets als storend ervaart: tja, dan moeten we allemaal onze mond maar houden en betekent dit -voor mij althans- het einde van deze blog. Een klein beetje schakeren aub.

  • Frank

    @ Richard : Wees gerust, ik ben geen nimby die zich constant heeft lopen ergeren, integendeel, ik heb zoals zovelen echt genoten van deze dag; ik heb enkel gezegd dat het mij opviel dat er zoveel laagvliegers waren zondag, en dat die dan telkens even de rust verstoorden; als het er een of twee zouden zijn geweest, had ik het ongetwijfeld onvermeld gelaten, maar ze kwamen wel degelijk regelmatig overscheren, of ik mij nu hier om de hoek, aan Anneessens, op de Regentschapstraat of de Hoogstraat of in het Warandepark bevond.

    Overigens zijn die overvliegende vliegtuigen nog niet half zo erg als de politiehelicopter die regelmatig rondjes draait als het goed weer is – maar die hebben ze gisteren gelukkig op stal gelaten 😉

  • OK nimby is wat overtrokken. Ik begin namelijk nogal snel te hallucineren over ingeweken heikneuters die met zachte dwang de sfeer van hun geliefde dorpspleintje met boompjes inclusief pantoffels en zondagsrust in de strot van de grootstad willen duwen. Volledig ten onrechte.