Brussel Proper – Cité Fontainas

Grote Kuis in Brussel

Eén van de beste “sluipwegen” om de Brusselse ochtendspits te overleven is de Avenue Fonsny – een gure straat die achter Bxl Midi ligt. Je komt er voorbij een tramstelling, een hoop uitgemelkte huizen, de oude postkantoren van Brussel X (waar je vroeger tot middernacht je brieven kwijt kon), vuile werven van de NMBS…;je rijdt door de zeer charmante wijk van Cité Fontainas. Vroeger was de Côte d’Or hier nog, en werd dit alles “verdoezeld” in de geur van verse cacao…
Zo is het vaak in en rond stationswijken. Menselijke ellende, gestrande reizigers, een wirwar van verkeer, exotische bijna-frietkoten. Iedereen kent die wrakken van bussen die er het hele jaar door vertrekken naar Zuiderse bestemmingen.

Aangespoeld vuilnis (zie foto) hoopt zich in de krotten op tot onoverzichtelijke bergen: gelukkig dat het groot vuil één keer per jaar passeert…

Bruxelles Midi – lieu de passage, zondagsmarkt en verkeersknooppunt, annex -hartinfarct: maar toch ook vooral een wijk waar mensen leven!

Per trein een stad doorkruisen is dan ook een zeer vernieuwend-ontnuchterende manier om te city-trippen. Je rijdt in de mooiste steden binnen – langs de lelijkste slagaders…

Thomas VW

Share

AboutThomas

Thomas VAN WAEYENBERGE, geboren en getogen in Brussel, vader van 3 jonge kinderen, en actief in institutionele relaties op wereldvlak. Cosmpoliet die toch graag thuis komt in Brussel: “One’s destination is never a place, but a new way of seeing things.” – Henry Miller. Interesse in fotografie, architectuur, urbanisatie en duurzame ontwikkeling. Contact: www.wacondah.com of vw.thomas@gmail.com. Foto's op www.flickr.com/wacondah. Located at Schuman 6 - with an attitude.
  • Voel ik daar een lichte ergernis vanwege het feit dat mijn zijn brieven niet meer tot middernacht kwijt kan te Brussel?

    Tja , dan vertrouw je diepste zieleroerselen toe aan het door kaarslicht schier opgelicht blad papier, met tranen in de ogen druk je de zegelring in de rode, warme lak, op het adres wordt nog een laatste kus gedrukt en vervolgens trek je rillend de gure nacht in op zoek naar postzegel…. O, ramp : het postkantoor aan de zuid is niet meer open tot middernacht….

    Niet getreurd evenwel : het postkantoor dat zich nu in het zuidstation bevindt is tijdens de week open van 7u00 tot 22u00, op zaterdag van 10u00 tot 19u00 en op zondag van 11u00 tot 19u00 ( bankverrichtingen enkel tijdens de kantooruren).

    Of anders een mailke sturen….

  • Bedankt voor de informatie, ‘t wordt tijd dat ik nog eens een échte brief schrijf, mét zegellak erop en eraan – de postbodes zullen het zich bescheuren als ze mij de zondag zien toekomen met mijn dichtgelakte belastingsaangifte…

  • Noem de loketbediende (le préposé au guichet) geen postbode (facteur) in zijn bijzijn. Dat zou hij allerminst op prijs stellen : uw belastingsbrief, dichtgelakt of niet, zou wel eens om onduidelijke redenen niet ter bestemming kunnen raken…

  • Nu de Post binnenkort wel eens met Denen en privé-sector-managers te maken zou kunnen hebben, zullen de termen misschien wat ludieker (of Deenser) worden… In elk geval is het al lang geleden dat er nog post verloren ging – houden zo! Emails daarentegen, die blijven nogal eens plakken, en dan kun je niet gaan klagen tegen de préposé au guichet!