Decathlon en de tweetaligheid

Met stijgende verbazing volg ik het probleem dat Decathlon te weinig tweetalige kandidaten voor een functie heeft.

Wat is dat toch?

Brussel is toch een tweetalige stad!
Waarom leren kinderen in Brussel geen Nederlands (verplicht) als tweede taal?
Waarom geldt kennelijk in Brussel: liever werkloos dan Nederlands leren spreken?
Waarom niet: geen Nederlands als tweede taal, dan geen Vlaamse EURO’s!

Fred P. Smith

Share
  • W. Vangelwe

    De tijd ontbreekt me momenteel om deze discussie aan te gaan ( en de vraag is of deze via onderhavige blog gevoerd dient te worden). Laat me toch beginnen me te stellen dat tweetaligheid me nauw aan het hart ligt ( en wie me beter kent, weet waarom).

    Maar terwijl ik de post las, viel me volgende gedachte te binnen:
    Puur theoretisch heeft tweetaligheid slechts zin als er binnen de leefwereld van deze bilingualen een significante groep eentaligen bestaat. Maw : indien 100% van de betrokken bevolkingsgroep tweetalig is, heb je die tweetaligheid in principe niet meer nodig (want iedereen spreekt toch beide talen). En riskeer je zelfs in een absurd mutisme te vervallen ( want telkens weer moet je die niet te funderen beslissing nemen in welke taal je je tot iemand zult richten of welke boodschappen je beter in taal X dan wel in taal Y kan overbrengen….).

    ‘t Zou me verbazen moest Vangelwe nu eindelijk eens een origineel idee gehad hebben. Dus laat maar komen: die tsunami van kritiek en minachting….

  • Ik vind het gewoon een teken van respect dat je in Brussel ook de andere landstaal spreekt.

    Enkele weken geleden hoorde ik een Franstalige verpleegster op een Brusselse spoeddienst vertellen dat Vlamingen in de hoofdstad niet moeten geholpen te worden in het nederlands omdat er pakweg in Aalst of Leuven ook goede ziekenhuizen zijn.
    Je zal als autobestuurder op de Brusselse Ring maar een ongeluk krijgen en bij haar belanden …

    Al gaan we als Vlaming ook niet vrijuit wanneer we in Brussel uit gemak opnieuw maar eens overschakelen op het Frans om het gesprek toch mogelijk te maken.

  • Ik heb het altijd een verrijking gevonden meerdere talen te spreken en te horen spreken. En er is vooralsnog geen wet die iemand in een prive-bedrijf (zoals een winkel) verplicht beide landstalen te spreken (al zal het in vele situaties uiteraard een voordeel zijn als je gaat solliciteren). Als ik in een winkel tegenover een Nederlands-onkundige kom te staan, zal ik heus niet weggaan omdat ik Frans moet spreken, ik koop liever vlakbij dan aan de andere kant van t stad waar ze toevallig wel het NL machtig zijn. Hierbij moet ik overigens vaststellen dat heel wat, vooral jongere, winkelbedienden echt wel moeite doen om je in het Nederlands te helpen – al lukt dat uiteraard niet overal even goed.
    Het is natuurlijk een heel andere kwestie in overheidsdiensten en ziekenhuizen, waar iedere burger het recht heeft in zijn eigen taal te woord gestaan te worden.
    (Overigens, meester Vangelwe, ik zie echt niet waarom we over dit voor de hoofdstad zo gevoelig thema hier niet mogen discussieren – is de taalkwestie niet juist een van de meest kenmerkende eigenschappen van onze leuke stad? 😉 )

  • De taalkwestie is inderdaad (en spijtig genoeg) nog steeds een issue. En dat zal er het komende jaar niet op minderen. Telkens wanneer de verkiezingskoorts toeneemt, grijpen politici maar al te graag naar de taalkwesties om aandacht te trekken (en vergeten ze problemen op te lossen)

    @Wouter: ik zou me niet te veel zorgen maken om dat mutisme 😉 Tweetaligheid ligt me in zekere mate ook aan het hart en ik heb anderzijds ten opzichte van taalonkundige politie mijn nederlandstaligheid al hard misbruikt!

    @Bartman: respect kan niet worden afgedwongen. En het zal er niet op verbeteren als politici het slechte voorbeeld geven door de “anderstaligen” constant in slecht daglicht te stellen.
    Je opmerking over de ziekenhuizen is zeer terecht (temeer omdat die “Brusselse” ring dan weer op “Vlaams” grondgebied ligt, hoe lekker gecompliceerd allemaal!).

    @Frank: ik heb min of meer dezelfde attitude. Maar ik vind ook dat brussel.blogt.be niet een politiek forum dient te worden. En de toon van bovenstaande blog was weinig genuanceerd, en vrij politiek geinspireerd.

    Wisten jullie trouwens al dat Sibelgaz de Renbaanlaan niet weet liggen, maar de ‘Avenue de l’Hippodrome wel’? Of val ik in herhaling? 😉
    Maar om op een positieve noot te eindigen, nog nooit hebben zoveel winkeliers en winkelbedienden Nederlands geleerd als vorig jaar (hoofdzakelijk Nieuwstraat, OK…).
    En een vriendelijk dankjewel en bemoedigend knikje voor die moedigen doet die hen meestal glunderen.

  • Beste Frank,
    Nee, nee, begrijp me niet verkeerd : ik ben best bereid om met het even wie over om het even wat in discussie te treden. Alleen ben ik nog steeds groggy vanwege de klappen die ik mentaal ontving in de geesegate-affaire. Vandaar mijn wat gelaten attitude….

    Maar kijk, om de stok dan toch maar in het ganzenhok te gooien (al loop ik daarbij dan weer het risico de banbliksems van Michel van Gaia en zijn discipelen over mij heen te krijgen): mijn antwoorden op onze gast zijn vragen :

    1° Volgens mij is het nu al zo dat alle kinderen in Brussel verplicht het nederlands leren. Dat het onderwijs van franstalige kant daarbij nogal wat te wensen overlaat is, is van een andere orde maar wel met directe impact op het resultaat.

    2° Bij de franstaligen die ik ken (mijn madam, bv) is de bereidheid om nederlands te spreken/te leren duidelijk aanwezig. Maar ook hier weer laat een jarenlange verloedering van het onderwijs-niveau in Wallonië zich voelen….

    3° deze oprisping die ik enerzijds wel begrijp maar waarmee ik het toch ook moeilijk heb, zou ik als volgt willen counteren: tweetaligheid is volgens mij ook een state-of-mind, het accepteren dat iedereen verschillend is, dat iedereen beperkingen heeft en daar breeddenkend mee om kunnen gaan. Iemand afstraffen omdat hij om wat voor reden dan ook een andere taal niet beheerst, … waar eindigt zoiets?

  • @ Mike : ik zou niet weten waarom er hier niet over politiek gebabbeld mag worden, zolang wij als “beheerders” van de blog maar geen te uitgesproken standpunten innemen, of een bepaalde strekking stelselmatig gaan voortrekken ten nadele van een andere. En wat de toon van bovenstaand stukje betreft – als er geen “gast” had bijgestaan (wat impliceert dat een buitenstaander hier een mening verkondigt, die in dit geval ook naar mijn smaak te uitgesproken vanuit een bepaalde hoek komt waaien), dan had ik het ook niet kunnen gevonden. Die gast- vermelding maakt gewoon duidelijk dat het om een individuele mening gaat, en niet die van de initiatiefnemers van dit internet-vehikel.

  • Fred P. Smith

    Medebloggers,

    De beheerders van dit internetvehicel geven de gastvrijheid om een mening te verkondigen. Een gastvrijheid waarvan ik gebruik heb gemaakt. Dank daarvoor! Inderdaad is het een individuele mening, zoals Frank terecht stelt.
    Laat één zaak duidelijk zijn: mijn verhaal is niet vanuit enig politieke (partij)achtergrond .

  • @Frank:

    Gast of geen gast maakt geen verschil uit… Ik ben trouwens geen ‘beheerder’, ik ben gewoon medeblogger met een login. Fred is een persoon die eenmalig de stok in het hoenderhok (Wouter!) komt gooien en er zich achteraf niets meer hoeft van aan te trekken. Zo is het makkelijk om politiek uitgesproken meningen te spuien.

    @Fred: het is inderdaad niet partijgebonden. Maar je kunt moeilijk beweren dat uitspraken als “Geen nederlands, geen vlaamse euro’s” niet flamingant politiek geinspireerd zijn.

  • Wouter Vangelwe

    Bij deze meen ik er goed aan te doen mij tot Mike te richten ( oftewel @mike):
    kijk, dat vond ik nu ook: die laatste opmerking vond ik er iets “over”.

  • Ik zal eerlijk zijn: ik had dergelijke reacties een beetje verwacht toen ik de bijdrage van Fred plaatste.

    De issue ‘Vlaams in Brussel’ is een nogal complexe materie en bijna iedere Brusselse vlaming die ik ken heeft daar een sterke
    mening over, en die zijn zeker niet allemaal gelijklopend.
    Wat wel zo is, is dat de meningen van Brusselaars meestal iets genuanceerder zijn dan van mensen die er niet wonen (daarbij denk ik bvb. aan het NVA bastion in mijn westvlaamse familiekring). Brussel is een evenwichtsoefening in talen en culturen, en meestal zelfs geen zo’n slechte.

  • @ Mike : als ik me niet vergis ben jij de enige die tot op heden een comment van de blog heeft verwijderd (voor alle duidelijkheid naar de neutrale lezer: in een andere draad dan deze), dat lijkt me toch nogal ‘beheerder’-achtig gedrag ;-).

    Mijn punt is – een ‘gast’ is inderdaad een gast, wij (in dit geval Peter) bepalen als ‘beheerder’ of het kan of niet kan. En wat blijkt – eindelijk een onderwerp met veel reacties. Dus meer van dat zou ik zeggen ;-).