Bon bon, niet zomaar een snoepje

Christophe HardiquestDoet de naam Christophe Hardiquest een belletje rinkelen bij u? Voor mij is hij sinds kort synoniem geworden voor chefkok. Net zoals ik meen dat alle luiers ook Pampers zijn; en ook Pyrex durf zeggen tegen een glazen ovenschaal. Maar goed, hierover straks meer, eerst wil ik een boom opzetten mijn aanraking met KookKunst.

Ik durf mezelf gemakkelijk een vrijmoedige culinair enthousiast te noemen. Nog niet superveel kennis van zaken (tja, dat komt wel met de jaren), maar gelukkig wel een gezonde dosis basis waarop in vele richtingen te bouwen valt, mits de gasten er van tijd tot tijd een mislukt experimentje durven bijnemen. Als je dan de kans krijgt om in de potten van een echte chef te gaan neuzen, en tussendoor nog op zijn vingers mag kijken, wordt die gelegenheid met beide handen gegrepen. Hoofddoel van de middag: ontdekken in hoeverre een amateurkok verschilt van een ster.

De klim naar de derde verdieping van een pand in de Koninginnengalerij scherpt mijn honger aan. Eigenlijk had ik en nog nooit bij stilgestaan dat er wel degelijk mensen wonen achter de statige gevels. En dat de beelden hol zijn langs de achterkant. Nu goed, ik ben binnen, maak weliswaar kennis met de aanwezige journalisten en de Pirex equippe, maar mijn aandacht wordt getrokken door een joviale kok die bezig is met het voorbereidende werk. Verschilpunt één. ik modder maar wat aan en merk soms pas, klunzig, tijdens het koken dat ik een ingrediënt mankeer; bij Christophe hoort het uitstallen en orderenen van de grondstoffen er integraal bij.

Ik ben ingenieur telecom, en tijdens onze opleiding durfden we nogal eens smalend doen over de richting chemie, dat is niet meer dan “toegepast koken?. Nu denk ik er omgekeerd over: koken dat is toegepaste chemie! Christophe weet veel over de biochemie van het voedsel, bv. dat ganzenvet niet boven de 100 graden uit mag verwarmd worden omdat het anders van structuur gaat veranderen, en minder aangenaam in de mond ligt. Een detail misschien, maar wel een tweede verschilpunt.

Net zoals bij mij slingeren zijn recepten (in een klein boekje, met extra bladen ertussen, bevlekt met keukenervaring) rond. In weze heeft hij het niet nodig om te kunnen koken, maar geregeld kijkt hij er even naar om iets na te gaan. Om zo de kennis van eerdere sessies te gebruiken, om een optimaal resultaat te bereiken. Wat verschilt (3) met wat ik rondom mij ontwaar, daar is een recept eerder de basis waarmee elke keer wordt geëxperimenteerd (mede ook doordat niet altijd alle nodige ingrediënten voorhanden zijn). Voor mij is het een groep vuistregels die leidt tot een pruimbaar resultaat, niet zozeer het resultaat van experimenten dat leidt tot iets subliem.

Iemand zij ooit dat “koken niet meer (maar ook niet minder) is dan het constant ontwijken van rampen allerlei?. Verschilpunt vier. Christophe merkt het dat de oven een tiental graden te warm staat, en onderneemt actie; voor mij heeft een oven, hoewel uitgerust met een draaiknop met tien onderverdelingen, slechts drie standen: zeer warm, warm en iets minder warm. Ik zal in totaal wel een honderdtal mogelijke rampen kunnen herkennen, maar veelal nét iets te laat om ze nog goed te kunnen ontwijken.

Keukengerei: aangezien het maal gesponsord werd door Pyrex was het logisch dat er met hun producten zou gekookt worden. Christophe had op voorhand al eens gekeken naar het gamma en er zijn keuze uit gemaakt, die hij duidelijk wist te motiveren. Wat verschilt (5) met mijn aanpak: ik zoek vooral naar een pot of pan die groot genoeg is en al de rest is bijzaak. De nieuwe collectie van Pyrex mag er trouwens best wel zijn. Zelf kende ik het merk voornamelijk van het glaswerk in het chemielab, maar ze hebben dus veel meer dan glaswerk: gaande van bakvormen met leuke rubberen vingergreepjes tot roestvrij stalen potten met handige afgietfaciliteiten (ondertussen zelf getest en goedgekeurd). En een laatste verschilpunt misschien: Christophe kwam na het koken af met enkele hints ter verbetering van het assortiment, vooruitdenkend en innoverend. Na het koken kan ik slechts aan de afwas denken als ik mijn kookgerief bekijk.

Eigenlijk kan ik kan nog uren doorgaan met het opsommen van wat ik in mijn verse bewondering heb ontdekt. En ik heb u nog niet over het menu gesproken, maar dat komt misschien ooit in een vervolgcolumn. Belangrijker op mijn agenda nu: een zomers slaatje geflankeerd door een omelet met banaan en aardbeien. Durven experimenteren, daar start het allemaal mee, geloof ik heel stilletjes…

Bon bon
Rue des Carmélites 93, 1180 Brussel, meer info via Sensum.be.

Pyrex
De Pyrex producten kan u vinden in de meeste supermarkten, voor info surft u best naar hun website (vanaf juli ook beschikbaar in het Nederlands).

Share

Aboutnico

Nico. Bijna 30. Jonge vader. Blijven hangen in Brussel na studies. Ambtenaar. Gewoond in Etterbeek, Aalborg (DK), Oudergem, Etterbeek, München (DE), Schaarbeek en nu Sint-Joost-ten-Node. Levensgenieter (naar eigen gevoel), beetje workaholic (volgens anderen) – maar daaraan wordt gewerkt :-). Bierliefhebber, amateur-kok. Totaal a-muzikaal. Believer van het goede in de mens en/of maatschappij.
Check www.deblauwe.be als je meer wenst te weten…