Café De Walvis wordt sterrenrestaurant

Sauvons le WalvisHet populaire café De Walvis wordt omgebouwd tot een sterrenrestaurant. «We willen chique eten op de menukaart, maar tegen een lage prijs. Eén Michelinster is het streefdoel», zegt de uitbater. Gevolg: de vijftien personeelsleden verliezen hun baan.

Het café, sinds zijn ontstaan een populaire ontmoetingsplaats in Brussel, is eigendom van filmproducer Dominique Janne. Hij is directeur van het Europees Filmfestival van Brussel en produceerde de twee laatste films van de Vlaamse cineast Lieven Debrauwer. Hij bezit ook een aantal restaurants in Brussel.

«Aan het interieur en het terras van het café zal er weinig veranderen. We nemen vooral de keuken onder handen», zegt hij. Voorbije maandag begonnen de verbouwingswerken.

Verontwaardigd

«Wij wisten van niets», zegt een van de medewerkers. «’s Ochtends hadden we nog onze wekelijkse afspraak met hem. Een paar uur later kwam zijn boekhouder ons bijna letterlijk uit het café duwen. De sloten werden veranderd en de ruiten wit geschilderd. We zouden de nodige papieren opgestuurd krijgen. Zo’n vijftien mensen werden letterlijk op straat gegooid», klinkt het boos.

Het personeel maakte intussen zijn verontwaardiging aan de buitenwereld bekend via een blad aan de inkomdeur van het café. «Dominique Janne heeft de hele Walvis-ploeg zonder verwittigen ontslagen», stond er. Diegene die de affiche daar had opgehangen, werd nog even achtervolgd door mannen die in het geblindeerde café de wacht hielden. «Ze zijn bang dat we de ruiten gaan ingooien», zegt een van de ontslagen personeelsleden.

De uitbater verantwoordt zijn beslissing. «Ik liep al langer rond met het idee om te verbouwen. Toen de plannen klaar waren, heb ik snel beslist en een nieuwe ploeg van vijftien mensen samengesteld. Ik zie niet in waarom ik de vorige ploeg op voorhand had moeten verwittigen. Hun verontwaardiging was dan misschien nog groter», legt Janne uit. De medewerkers vinden dat dit niet door de beugel kan. «We zullen de hele buurt met stickers laten weten wat Janne ons gelapt heeft», zeggen ze.

Joost Vandenbroele – Het Laatste Nieuws – 28/8

bruno.fm

bruno.fm belde naar aanleiding van een comment van “billy” met de huidige “man achter de Walvis”: Johan.  Volgens “billy” zou het café geld van de overheid ontvangen. Is dat zo?

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Share
  • Erg jammer, want dit was toch mijn favoriete plek, al was het al lang duidelijk dat de legendarische bohemien-magreb-mix in het nadeel speelde van hun ambitieuze plannen met dit stukje straat… Beetje voorspelbaar dus, al wil ik wel eens zien hoe dit “sterren”-verhaal afloopt.

  • dave

    Misschien hadden ze wat klantvriendlijker moeten wezen.
    Elke keer als ik de walvis binnenwandelde vroeg ik me af:”Wat nu weer?” Arrogant personeel is eenmaal niet zo geliefd bij uitbaters die vooruit willen.

  • Als je bedoelt dat er geen glimlachje afkan en je ook niet uitgebreid bedankt wordt voor het plaatsen van uw bestelling dan was er idd. een bepaald soort arrogantie. Ik denk echter niet dat de uitbater daar een probleem in zag, integendeel, ik verwacht dat in het nieuwe project deze arrogantie zeker mee zal verhuizen. Ik denk trouwens dat het een subtiel cultuurverschil is, eens aan Leterme vragen…

    Nee de reden moet je m.i. zoeken bij de vele bordjes “te huur” die ik daar de laatste tijd zag verschijnen. Boven een 1-ster Michelin restaurant wonen is misschien attractiever, idem dito voor de huurwinkels er rond. Het gros van de huizen daar is ‘naar het schijnt’ in dezelfde handen.

  • Lara

    wanneer plant dat nieuwe rstaurant te openen?
    en blijft het terras ook open voor enkel-drankjes?

    café Walvis was sociaal erg belangrijk voor de buurt..

  • katrien

    van arrogantie bij het personeel weinig gemerkt.
    ben er altijd vriendelijk en vlotjes bediend.

  • Mij zal meneer Janne toch niet in zijn restaurant zien – tenzij om de boel daar eens flink op stelten te gaan zetten, misschien. Wat een lul.

  • Joost

    Misschien niet oninteressant om te weten dat de mensen uit de bar en de keuken (waarvan sommigen al vier jaar met hart en ziel in het café hadden gewerkt) al een jaar, sinds de huidige baas Domique Janne de touwtjes in handen had, vroegen om meer personeel. Ze waren onderbemand maar Janne bleef weigeren extra volk aan te nemen. Het is nu wel duidelijk waarom. Als je 20 mensen op straat zet, is er sprake van collectief ontslag en dan mogen de onstlagen werknemers ook collectief beroep doen op de vakbond. Nu niet, en kunnen ze enkel individueel hun beklag gaan doen. Vijftien (…) ontslagen is net te weinig. De uitbater wist goed waar hij mee bezig was. Als er bij sommige werknemers dus soms geen glimlachje af kon, moet je daar eens aan denken.

    Woensdag om 13u30 organiseert Ecolo Brussel blijkbaar een manifestatie tegen de aangekondigde veranderingen. Ook Frédérique Nicholay, de man achter dit en vele andere cafés in Brussel, zal er zijn. Sinds De Walvis in handen is van Janne komt Nicholay niet meer in ‘zijn’ café. Dat Janne het café, op een strategisch zo belangrijke plaats in Brussel, met zo weinig toewijding uitbaat, stemt hem erg ongelukkig. Hij betreurt de manier waarop het idee waarvoor het café bij zijn oprichting stond, helemaal verloren dreigt te gaan.

  • Erik

    Dan had Nicholay zijn café maar niet van de hand moeten doen.

    De Walvis is in de eerste plaats een commercieel project en jammer genoeg hebben die veelal lak aan allerhande sociale motieven.

    Waarom heeft Nicolay zijn “sociaal” project dan niet verder uitgebouwd?
    Of was er wat te verdienen aan de verkoop en ging dat toch even voor?

  • Misschien heeft ie het verkocht omdat hij vertrok naar de UK om daar iets op te starten?

    “Frédéric Nicolay, de man die in Brussel talloze succescafés opstartte, heeft de oversteek naar hip Londen gewaagd en er de Hell Bar uit de grond gestampt.”
    nieuwsblad.be

  • Joost

    Nicolay heeft De Walvis naar verluidt oorspronkelijk uit handen gegeven aan zijn kokkin, Eva (nu ook pardoes buitengekegeld door Janne), een vrouw die het goed voorhad met het café. Omdat ze financieel niet alles kon dragen, zocht ze een partner, en dat is blijkbaar die Janne geworden. Hij nam 60 procent aandeel voor zijn rekening, Eva 40. Toen het café vorig jaar minder goed begon te draaien, gaf Eva haar aandeel af, en kwam de hele boel in handen van Janne. Je zou kunnen zeggen dat het café minder goed begon te draaien in een oorzakelijke relatie staat met het feit dat Janne geen energie meer in het café stopte, net omdat hij er al lang andere plannen mee had. Ik denk dus dat Nicolay er vertrouwen in had dat het café goed ging blijven draaien, al zal alleen hijzelf kunnen zeggen wat er precies is foutgelopen. Ik ben dan ook van plan om dat vrijdag te doen. Als hij er echt niet mee begaan zou zijn, zou hij vrijdag niet komen, denk ik. Als je zoveel cafés opstart en niet alles in handen wil houden om ook mensen van de buurt erbij te betrekken, loopt er wel eens iets verkeerds zeker?

    Voor wie het nog aanbelangt: Nicolay is ook de man achter Bonsoir Clara, Chez Marie, Kasbah, Zebra, Mapa Mundo en Cafe Central. Toepasselijk of niet wordt hij ook wel eens ‘de nachtburgemeester van Brussel’ of de ‘wonderboy van het hippe Brusselse nachtleven’ genoemd. Aan ieder om te oordelen.

  • Walvis was voor zijn klanten:
    – toffe locatie: dansaert/kanaal
    – leuke mix: “oh kijk de marokkanen komen hier ook hunne ‘café-au-lait’ drinken”.
    – goed terras.

    Maar Walvis was (bij Nicolay), en is nog altijd (bij diene Janne), een commerciele affaire. En wij , de klanten, deden de boel draaien. Of we dat nog zullen doen ligt geheel aan ons.

    Ik stel dan ook voor om op basis van de boven vermelde argumenten op café te gaan bij de marokkaanse cafe’s vlakbij (in een straal van 50m heb je er al 3).

  • prosper

    Recht tegenover de Walvis staat al minstens 5 jaar een leeg pand met kleine Duvel en Vedett neonreclame boven de ramen. Benieuwd hoe lang het nog duurt alvorens Walvis2 daar opent…

  • ik snap het onbegrip van die vijftien mensen. het is spijtig dat het als volkscafé dicht moet. dju, ik zat daar ook graag…

    maar als vijftien mensen de handen in elkaar zouden slaan kunnen ze met een deftig businessplan naar de bank gaan om inderdaad bijna ernaast “de walvis bis” te kunnen openen.

  • Lukas

    het was inderdaad duidelijk dat (het sociaal/economisch)project ‘de Walvis’ geen schitterende toekomst had,
    de bediening was 50/50 arrogant/beleefd,
    maar belangrijker dan dat, het was een ontmoetingsplek,
    weer eentje minder voor de BoBo’s
    Een michelin restaurant in die buurt? lijkt me nog zo’n 10 jaar te vroeg, maar ik ben benieuwt

  • David

    Zeer spijtige zaak. De sfeer was super, de mix uniek, Eva’s vleesbrood lekker.

    Maar fantastisch toch hoe in Brussel beroering kan ontstaan over de sluiting van cafés (De Dolle Mol, Le Coq, Dada, De Walvis).

  • ja en die manifestatie met zijn gekke mix van belangen heeft toch ook wel iets Brussels, de Ecolos spannen Fred Nicolay, Mr. Gentrification in persona voor hun kar… Al kan ik die mix best wel pruimen. Kan alleen maar hier zulk politiek surrealisme.

  • En dat leegstaand dingetje aan de overkant zou “naar het schijnt” leeg staan “zolang de walvis er is”. Dit heb ik gehoord uit 16de hand.

    En die pitta-zaak met terras aan de andere kant, dat was achteraf bekeken een open horeca-doelkans, alleen door de verkeerde personen ingekopt.

  • Fabienne

    Walvis, ik zal je missen…
    Snif snif 🙁

  • Ivo

    Spijtig. Was een leuk café.

    Ik begrijp wel niet dat het personeel overwerkt was. Er stond meestal ‘s middags 2 man achter de toog. En dan nog wat volk in de keuken. Meestal leken de mensen achter de toog mij trouwens zeer onervaren, zeker de laatste tijd.

    De glimlach kon mij niet echt schelen, maar echt goede tappers waren het niet (technisch dan).

  • Brik

    Van mond aan mond reclame zal de nobele eigenaar het alvast niet langer moeten hebben…

  • Jules

    Ik begrijp echt niet waar de fans van die hippe Dansaertbuurt zich druk om maken. Dit is toch maar een doodgewoon gevolg van gentrification, en daar hoor ik ze niet tegen protesteren, laat staan alternatieven brengen. Leve het kapitalistisch-neoliberale-stadsdenken (waar ook die zg. pseudoprogressieven zich schuldig aan maken) !

  • Inge

    Alhoewel ik me vaak heb geërgerd aan de arrogantie en de onwil om ook maar 1 woord Nederlands te spreken van het personeel vind ik het heel erg spijtig dat de Walvis (of was het La baleine;-)) verdwenen is… Ik ben er verliefd geworden op mijn huidige partner die er gelukkig nog wel is maar samen ne verse muntthee gaan drinken op ‘ons’ terras kan niet meer…

  • halloo

    Ik vind dat het tijd wordt dat in de Dansaertstraat opengaat:

    De Inktvis: een middag café voor de nouveaux dansaerts
    De Paling: designmeubelen voor studenten
    De Octopus: een libanese soepbar gerund door west vlamingen
    De Caracole: een tapasbar voor de vlaamse aanhangers van ecolo.

  • Gelezen in Het Nieuwsblad
    Geld verjaagt armen uit volksbuurt
    Sluiting café De Walvis zoveelste bewijs van opwaardering buurt

    BRUSSEL – Café Walvis aan het einde van de Dansaertstraat is gesloten en zal heropenen als een sterrenrestaurant. Buurtbewoners zijn hun trefplaats kwijt. Maar er is meer aan de hand: gentrificatie. Of het geld dat de armen uit hun buurt wegjaagt.

    Wanneer je de hippe Dansaertstraat uitwandelt, is De Walvis het laatste café. Daarachter ligt de brug over het kanaal en dan begint Molenbeek. Daar is het lang zoeken naar een regulier café. Ze zijn er bijna allemaal ingeruild voor theehuizen. Dus voor een laatste pint moest je in De Walvis zijn.

    Vier jaar geleden opende Brusselse café-goeroe Frédéric Nicolay – ook bekend van Bonsoir Clara en Le Zébra – hier de deuren. Na verloop van tijd liet hij de zaak over aan Dominique Janne, directeur van het Brusselse Europees Filmfestival en producer van onder andere films van Lieven Debrauwer.

    De Walvis werd een nieuw ijkpunt in de Dansaertstraat. Je ging er om je krant te lezen, iets te drinken of te zien of er geen bekende zat. Een beetje een uitbreiding ook van je eigen woonkamer, met als grote verschil de uitzonderlijke mengeling van bohémien en Arabische cultuur.

    Nu hangen er kranten tegen de vensters. Er hangen nog wel papieren met Sauvons Le Walvis tussen maar het is gedaan. Straks komt hier een sterrenrestaurant. Het klinkt hard maar het is de waarheid: de allochtone buren zullen hier de benen niet onder tafel komen steken. Straks moeten ze allicht toch verhuizen want je kan verwachten dat hier nog meer geld zal arriveren en dat alles duurder wordt.

    Je ziet dit steeds vaker gebeuren in Brussel. Geld dat de armoede uit haar biotoop wegjaagt. Ga maar eens kijken naar de nieuwe ‘chique’ in de Marollen. Zie je daar nog Marolliens? Nee toch. Wat is er eigenlijk aan het gebeuren? Mathieu Van Criekingen, onderzoeker bij de ULB weet het: gentrificatie.

    Naar Ronse

    ,,Gentrification is een Engelse term die de opwaardering bedoelt van een buurt of stadsdeel op sociaal, cultureel en economisch gebied. Als gevolg daarvan stijgen de prijzen voor onroerend goed. Het gebeurde in Amsterdam met de Jordaan en in Londen met de Docklands. De term komt van

    gentry

    , dat zijn niet-aristocratische Engelse grondbezitters. Zij hadden een kasteel op het platteland maar ook een huis in de stad.”

    Wat brengt een gentrificatie op gang?

    ,,Heel vaak is het een economische noodzaak. Dat zie je duidelijk in het voorbeeld van de Brusselse Dansaertstraat, waarover ik een licentiaatsverhandeling maakte. Midden de jaren tachtig was die buurt helemaal leeggebloed. Er waren alleen nog wat handelszaken die uit de tijd waren, zoals uurwerkherstellers. Die buurt was uitgekauwd en dus goedkoop. Net op dat moment zochten jonge, arme modemakers een locatie om hun handel te starten.”

    Waarom willen daarna de rijkaards eigenlijk naar die verpauperde wijken komen?

    ,,Omdat ze zien dat daar geld te verdienen valt. Ondertussen zit ook Oliver Strelli – die al een locatie had in de Louisalaan – in de Dansaertstraat. Heel eigenaardig: die beweging jaagt dan weer de eerste golf van handelszaken weg. De winkel Stijl bijvoorbeeld is van het eerste naar het tweede gedeelte van de Dansaertstraat verhuisd omdat dat nog authentieker is.”

    Waar trekt de oorspronkelijke bevolking dan naartoe?

    ,,Een VUB-collega heeft daar onderzoek naar gedaan. Blijkt dat nogal wat Marokkaanse gezinnen naar Ronse trekken. Het is begonnen met één gezin en daarna zijn andere gevolgd, waardoor het succes van het Vlaams Belang in Ronse steeg. Maar natuurlijk trekken niet alle allochtonen naar Ronse. Het valt te verwachten dat de bewoners van rond De Walvis het kanaal oversteken naar Molenbeek. Daar zal je dan nog grotere concentraties armen krijgen.”

    Z ullen die zogenaamde afvalbuurten zich zomaar schikken in hun lot of moeten de rijke buurten zich tegen hen gaan beschermen?

    ,,Voorlopig wijst niets erop dat die buurten gaan exploderen. Noch in het Brusselse, noch in Luik en Charleroi. Al verergert de situatie daar toch zienderogen.”

    ,,Wanneer de rijken zich tijdens het gentrificatie-proces in een armenbuurt gaan vestigen, zie je bijna altijd dat ze zich barricaderen. Dat valt nu ook weer op in het industriële decor rond Tour & Taxis. De nieuwelingen wonen er achter zware metalen hekken en hebben videobewaking. Ooit deden we in die buurt onderzoek naar hoe de samenleving met de eerste bewoners verloopt. Het onderzoek is mislukt omdat we gewoon niet bij de rijken geraakten. Ook de arme oorspronkelijke bewoners konden ons maar weinig over hun nieuwe buren vertellen want ze zien hen nooit.”

    Moet de politiek bij gentrificatie ingrijpen?

    ,,Ik vind van wel. Politiek moet de zwakken beschermen. Zij kan dat doen door bijvoorbeeld de huurwetgeving aan te passen. Nu kan een eigenaar op het einde van de overeenkomst de huurprijs naar hartelust verhogen, zonder opzienbarende verfraaiingswerken vooraf. Dat gebeurt constant in de gegentrificeerde wijken. Dit principe is zelfs in het supercommerciële New York niet toegelaten.”

    ,,Wanneer er geen politieke bereidheid is om de huurwet aan te passen, zodat spectaculaire prijsstijgingen niet meer nodig zijn, kan je de zaak ook temperen door de taksen op het kadastraal inkomen te laten bepalen door de huurprijs die iemand vraagt. Nu betalen twee eigenaars van eenzelfde type appartement in hetzelfde gebouw, dat de ene voor 300 euro verhuurt en de andere voor 1.000, evenveel kadastrale lasten. Dat kan niet. Laat die lasten afhangen van de huurprijs. Voor winkelpanden geldt die maatregel trouwens al.”

    ,,Brussel zou ook veel meer sociale woningen moeten zetten. Dat aanbod is nu acht procent. In Amsterdam – de koploper – is dat 58 procent. Andere wereldsteden zitten gemiddeld aan 20 procent.”

    Denkt u dat het zal lukken: De walvis ombouwen tot een sterrenrestaurant?

    ,,Ik heb er twijfels over maar als het lukt, betekent dat enorme winsten voor wie in de buurt een eigendom heeft. De waarde ervan zal enorm stijgen, alleen al omdat er meer vraag zal komen naar handels- en horecaruimte in de onmiddellijke buurt van het restaurant. Het moet natuurlijk eerst nog lukken. Veel zal afhangen van de manier waarop de marketing wordt gevoerd.”

    Paul DEMEYER

  • Pingback: Brussel.blogt.be » Goeie oude Walvis()

  • cecile

    ach mensen waarom zo ‘kakken’ op de Walvis…jullie kwamen er allen duidelijk zeer graag anders zouden jullie niet op dit bericht reageren EN De Walvis gaat terug open als café, met Willekens als nieuwe leider…het beloofd weer een gezellig boeltje te worden!:)

  • Birdboots Pablo

    Beste kameraden etc,,

    Heel goed nieuws, de Walvis gaat terug officieel open vanavond om 20 uur en zal vanaf morgen open blijven.Dus op 19 juli 2007.
    Het zal er terug een kloppend hart van de buurt worden, dus allemaal daar vanavond en laat het een schitterend feest worden !!!!

  • billy

    Effectief het is terug open. Meer valt er niet over te zeggen.
    Of toch, je ziet onmiddelijk het verschil tss. privé initiatief (dynamisch, lekker eten …) en gesubsidieerde ambtenaren (traag, zonder smaak, bureaucratisch) etc. Moeten onze belastingen echt gebruikt worden om zulke initiatieve te steunen? Begrijp nu beter waarom in België belastingen nooit kunnen omlaag gaan.
    Vandaag lijkt de walvis eerder op een beschermde werkplaats dan op een trendy plek welke welke de buurt laat opleven.

  • Pingback: in de uitzending vandaag: 10 september. | bruno.fm()

  • Pingback: Café Walvis gesubsidieerd? | bruno.fm()

  • Van subsidies voor de Walvis is zeker geen sprake, zie bruno.fm

  • putte

    Gisteren in de nieuwe walvis gezeten. Leuk om in t nederlands te kunnen bestellen… alleen minder leuk dat er geen chouffe flessen meer zijn en geen (nog veel erger) : Rochefort !!! En van salami bij ne goeien trappist hebben ze ook nog nooit gehoord…
    Maar goed : op alles is wat aan te merken. Alleen jammer dat de verschraling van het aanbod ook is ingezet in de Walvis…

    santé !

    putte

  • Lynn

    Is De Walvis nog open?

    Ik heb geprobeerd te bellen op de nummer die in mijn bongobon boekje staat en ik krijg te horen dat dit nummer niet bestaat?!

    Op de gsm nummer krijg ik direct een voicemail.

  • Bart

    Ja hoor. Vorig weekend nog iets gaan drinken. Vriendelijke serveersters ook en de bionade mag er nog steeds wezen 🙂

  • Bart

    Trouwens, die discussie van gentrification e.d., ik heb de indruk dat al die vrees specifiek in die buurt nogal overroepen was hoor. Sterker, ik zou zelfs durven zeggen dat het achteruit gaat. De Gomb woningen, zoals gezegd in een andere post, loopt het water binnen als het regent en zien er niet uit, Vlamingen vestigen zich nog steeds niet langs de overkant van het kanaal (de rellen zitten wellicht nog in het achterhoofd) en zowel aan de kant van Molenbeek zijn er kleine zaken waardoor je kan zien dat het weer bergaf gaat. Pakweg wildplak van affiches op gebouwen en graffiti, hoe klein ook.

    Bij de Dansaertstraat wordt het dan weer professioneel aangepakt daar heeft een firma niet alleen de toiletten van de walvis maar even goed de hele muren van wasserette Lavonet ingepalmd. Handelszaken waar je van buiten kriskras 50+ affiches ziet overal hangen komen nu toch niet over als een kapitaalkrachtige buurt…