Tweetaligheid in het Noorden

Helsinki
Klinkt dit bekend in uw oren?

According to a questionnaire study (…), the majority of those (N)-speakers living in (…) area don’t even bother trying to get service in their mother-tongue, because more often than not the replies come back in (F).
Let’s put this to the test and take a tour around the city, seeing how one gets served in the minority language in this officially bilingual city.
We’ll start with the post office. I tell the clerk that I have moved a couple of months ago (it is the truth, actually), and I would like my mail to be automatically redirected to my new address.
The post office worker listens fluently, but then asks if I speak (F). I do, and the business gets dealt with in (F).
Then it is off to a branch of the (…) Bank. The same situation here. I order a new ATM card in (F).

Wel, de (F) staat voor Fins, en de (N) staat voor Zweeds, en het is een citaat uit een artikel over Helsinki, Finland. Het lijkt erop dat tweetaligheid in veel steden op dezelfde manier ervaren wordt.

(tip van M. Madalinski)

Share
  • Maar doorheen het ganse land heb je bewegwijzering in beide talen ! Ik heb er een tijdje gewerkt, en de frustraties van mijn ‘tijdelijke’ baas daar waren dezelfde als onze verzuchtingen. Er is weinig respect van de dominante taalgemeenschap.

  • Mike, niet in heel het land. Ik ben een tweetal jaar terug door finland gereisd met 2 finse en er wordt enkel in een taal gezet als er een bepaald percentage is die die taal spreekt. Op die manier zou de Brusselse rand al lang tweetalig zijn… Helsinki(Helsingfors), Tampere(Tammerfors) en Turku(weet de zweedse naam niet meer) zijn voorbeelden van zulk tweetalige steden. Maar Kuopio is enkel fins !

  • Dit is een interessant artikel. Tweetaligheid is niet vanzelfsprekend.

    Het grote verschil echter tussen Brussel en Helsinki is dat de taalminderheid in Brussel nog 6 miljoen taalgenoten kent die een meerderheid vormen in het land. Dat zorgt voor een aanbod van voorzieningen in de eigen taal, wat niet het geval is in Helsinki voor de Zweedstaligen. Die zijn zowel in Helsinki als in de rest van het land een nog kleinere minderheid dan de Vlaamse Brusselaars hier zijn, enkele dorpen en kleine steden uitgezonderd.

    Wat Mich zegt over de “flexibele” wettelijke tweetaligheid klopt. Als er minstens 3.000 bewoners of 8% tot de andere taalgroep behoort, is de gemeente officieel tweetalig.

    Ik heb een Zweedstalig Finse vriend uit de omgeving van Helsinki die hier in Brussel woont en precies de problemen herkent die de Vlaamse Brusselaars ook te vaak tegenkomen.

  • Benjamin

    De Finnen kennen hun tweede landstaal niet en dat kan ik zelf getuigen!

    Toen ik een vrouw had aangereden met mijn fiets controleerde een agent mijn identiteitskaart. Mijn geboortedatum daarop is 10 SEP 1977. Die man begreep niet wat SEP was, nochthans, ook in het Zweeds, net als in het Engels en het Nederlands heet de negende maand September. Dat SEP voor September stond had dus toch wel duidelijk moeten zijn.

    Daarnaast was ik ook nog de trotse eigenaar van een ‘credit’ card (=puntenblad) in het Zweeds. Héél het jaar lang heeft elke prof / assistent / secretaris me gevraagd, ten eerste, waarom ik een kaart in het zweeds gekozen had en, ten tweede, of ik ze zelf kon invullen want zij wisten niet wat in welke kolom moest komen.

    Het verschil is echter dat Zweeds echt een taal is van de minderheid (6%) en dat deze dan nog vrij geconcentreerd woont (Westkust + Helsinki). Op andere plaatsen is de zogezegde tweetaligheid louter papier.

    Tot slot … de Zweedse naam voor Turku is Ǻbo. ‘t Geeft trouwens niet dat je dat niet meer wist. Ik ben ervan overtuig dat de doorsnee Fin het ook niet weet.