Vroeg thuis

Athenée Royal UccleVorige nacht was ik wel erg vroeg thuis voor een avondje stappen, maar ik had dan ook burgerlijke plichten te vervullen. Ik was één van de verkorenen in onze gemeente om even (8 en een half uur!) te gaan zitten. En ik kon het dus echt niet maken om om 4 uur thuis te komen, en mij dan om 7u15 te gaan presenteren. Ik had het al lastig genoeg deze morgen om na 4 uur slaap de wekker niet gewoon af te kloppen en door te gaan met waar ik goed in ben op een zondagmorgen: slapen!
Aangezien de vereiste was dat ik stipt om 7u15 mij ging voorstellen aan de voorzitter, heb ik echt wel gemikt om noch vroeger, noch later te komen. En had het huisnummer waar ik mij moest aanmelden aangeduid geweest langs de straatkant, ik had geen 5 minuten te laat geweest. Ik vreesde al de wraak van de voorzitter die mij een veeg uit de pan zou geven en meteen zou aanstellen als effectief bijzitter, maar dat bleek mee te vallen. De voorzitter was de taal van Vondel onmachtig en had het erg moeilijk om te verstaan waarvoor ik mij nu eigenlijk excusserde (Misschien dacht ie wel dat ik mij excuseerde omdat ik Nederlands sprak…). Ik bleek uiteindelijk niet de laatste te zijn, integendeel, ik heb nog mensen zich zien aanmelden rond 7u45. Ik hoop echt dat de voorzitters die mennekes als afwezig noteren! Onverdraagzaam zegt U? Ja ik had het er moeilijk mee…
Dit was mijn tweede oproeping als bijzitter en de manier waarop de effectieve bijzitters werden aangeduid verhouden zich als dag en nacht. Vorige keer had de voorzitter een resem kaarten met daarin evenveel rode kaarten als er bijzitters nodig waren. Volledige willekeur. Niet zo deze morgen. De voorzitter besliste om twee vrouwen en twee mannen aan te duiden. Hoewel de lelijke snoeperd het niet zo durfde te verwoorden, koos hij er de twee knapste vrouwen uit, gevolgd door de twee lelijkste mannen. Wat hij daarmee hoopte te bereiken heb ik hem niet durven vragen, enerzijds omdat we niet dezelfde taal spraken, maar ook omdat ik hem niet echt tegen de schenen wou trappen.
Was het nu omdat ik de knapste van alle heren daar was, of omdat de voorzitter zich in de intellectuele onmogelijkheid bevond om met mij te communiceren (wegens slaapgebrek waren mijn intellectuele capaciteiten ook danig gedaald…), het resultaat was volgend gesprek.
Voorzitter: “U kunt… euhm … euhm”
Ik: “Gaan?”
Voorzitter: “Ja!”
Ik: “Hartelijk dank en een fijne dag gewenst”

Share
  • Ik gun hem dat die 2 vrouwen het héél goed konden vinden met de 2 bijzitters 🙂

  • peter

    Moet zeggen dat mijn talenkennis in zo’n geval sowieso op het niveau is van de nukkige bijzitters die ik in mijn stembureau ontmoet.

    (onbestaand dus)

  • mede-bijzitters tot daar aan toe, maar de voorzitter?

  • els

    wel…ik was bijzitter en heb er (ik weet het…het klinkt niet cool!) eigenlijk wel van genoten. Ik vond het leuk om met mensen die ik helemaal niet ken, die een andere taal spreken én die in mijn straat wonen samen te zitten. Ja…we stonden verdraagzaam tegenover elkaar én we hebben ervan genoten!

  • De voorzitter heeft mij ook nooit gevraagd of ik frans sprak… Maar daar gaat het eigenlijk niet over. Ik zie er gewoon fantastisch uit, en dat was net een kwaliteit waarover de mannelijke bijzitters niet mochten beschikken.
    Nee een taalkwestie was het absoluut niet 😉 Maar wel een beetje onverdraagzaam van de voorzitter!

  • tommy1975

    Ik zie er ook fantastisch uit, maar mocht tot mijn grote vreugde toch bijzitten.
    En die 75 € die ik verdiende wordt van de weekend “geconsumeerd” aan de Belgische kust.

  • bieke

    Beetje laat maar toch een antwoord.
    Het gaan stemmen was een leuke belevenis dit jaar, iedereen was heel vriendelijk, deden hun best nederlands te spreken en hun gezicht gaf evenveel licht en scheen even hard als de zon buiten. (ik heb ook niets moeten wachten!) Het hangt er misschien van af hoe je bepaalde zaken bekijkt. Je kan met een possitieve noot aan iets beginnen ofwel met een negatieve starten,… In elk geval moeten je intellectuele capaciteiten niet al te ontwikkeld zijn om te voorzien hoe het gaat verlopen.

  • Het valt me moeilijk om positief te starten wanneer ik op één van mijn weinige vrije dagen, na een ruime 50-uren week, nog eens 8.5 uur moet gaan zitten voor een luttele 70€.
    Had ik moeten blijven zitten, had ik het wel gedaan. Ik had me misschien wel geamuseerd, maar je mag nu van een voorzitter van kiesbureau wel verwachten dat hij niet panikeert wanneer hij een nederlandstalige voor zijn neus krijgt, want dat was hier wel het geval. Misschien had ik moeten schrijven dat die man het zweet uitbrak toen ik hem aansprak, en een tweede keer toen hij mij moest komen vertellen dat ik mocht gaan.
    Maar zoals ik al zei, het feit dat ik er zo verschrikkelijk knap uitzie is wat hem heeft aangezet om mij niet tot bijzitter aan te stellen 😉