Debat: Brussel-Leuven in anderhalf uur, KVS Box 15/11/2006

In de reeks Debatten van de Arduinkaai was er woensdagavond een interessant gesprek omtrent het thema Brussel, de Vlamingen in Brussel en de perspectieven van de hoofdstad voor de komende gesprekken rond een verdere staatshervorming.

Het debat was aangekondigd als een confrontatie tussen Brussel en Leuven, gebaseerd op enkele straffe uitspraken van de Leuvense burgemeester Louis Tobback (sp-a), die stelde dat Vlaams-Brabant (en dus niet enkel zijn stad) minder middelen krijgt van de Vlaamse overheid, omdat die overheid er blijkbaar vanuit gaat dat het geld dat ze spendeert in Brussel ook de Vlaams-Brabanders ten goede komt. Vele Vlaamse Brusselaars verslikten zich blijkbaar in hun ontbijt toen ze dit in de ochtendkrant lazen.

Tobback werd dus gevraagd om één en ander te komen toelichten, de aangekondigde Bart De Wever (n-va) was jammer genoeg in laatste instantie verhinderd. Voor het nodige tegengewicht moesten de Brusselse ministers Pascal Smet (sp-a) en Guy Vanhengel (vld) zorgen. Deze laatste lanceerde recent een initiatief om de Brusselse Vlamingen op één lijn te krijgen met het oog op de volgende ronde van de staatshervorming die er na de volgende verkiezingen zeker aankomt, voornamelijk met het oog om meer geld naar Brussel te krijgen, wat dan weer allerlei bezwaren ontlokte bij Vlaams minister-president Leterme (cd&v), die opmerkte dat er in Brussel dringend werk gemaakt moet worden van beter openbaar bestuur.

Eigenlijk mengde men naar mijn gevoel hiermee twee debatten, één tussen Tobback en Leterme, en een ander tussen Vanhengel en Leterme en/of de federale overheid, maar desalniettemin kregen de sprekers de tijd en ruimte om hun standpunten uiteen te zetten (vooral Tobback kreeg hier ruim baan van moderator Yves Desmet). Ik onthou vooral het standpunt van Tobback dat als Brussel meer geld moet krijgen, dat de anderen (Vlaanderen en de federale overheid vooral) dan garanties willen dat er beter bestuurd wordt, en dat oneigenlijke mechanismen van financiering die tegen de geest van de staatshervorming en zijn financieringswet ingaan (zoals onlangs het geval was voor de MIVB) niet meer mogelijk moeten zijn.

Vanhengel en Smet gingen hier een stuk in mee, maar benadrukten daarnaast de hoofdstedelijke functie van Brussel, plus het feit dat de hoofdstad met zijn 10% van de bevolking nog altijd goed is voor 20% van de Belgische welvaartsproductie, maar dat velen uit Vlaams- en Waals-Brabant het verdiende geld exporteren naar hun woonplaatsen. Pascal Smet ging nog verder en stelde dat Brussel vanuit urbanistisch en sociaal-economisch standpunt nu al groter is dan de 19 gemeenten, en dat bijvoorbeeld Vilvoorde en Halle duidelijk tot de grootstedelijke invloedssfeer van Brussel horen. En ondanks het feit dat hij nu geen voorstander is van uitbreiding van het gewest, dit binnen 20 tot 50 jaar wellicht een heel andere discussie wordt.

In dit debat werden uiteraard geen oplossingen aangereikt, dat zou nogal moeilijk zijn zonder Franstalige deelnemers, maar met deze en andere denkbeelden stapte je toch weer buiten met een beter begrip van de achtergronden die in dit maatschappelijk-politieke debat een rol spelen.

Share
  • luc

    “dat de hoofdstad met zijn 10% van de bevolking nog altijd goed is voor 20% van de Belgische welvaartsproductie maar dat velen uit Vlaams- en Waals-Brabant het verdiende geld exporteren naar hun woonplaatsen.” vind ik een beetje nonsense. Het is de bevolking die de welvaart produceert, niet de vruchtbare Brusselse ondergrond of de superieure lucht of zo. Dat die bevolking in Brussel kom om te werken heeft er alles mee te maken dat Brussel centraal ligt en voor iedereen aanvaardbaar is. In plaats van dit vals argument te gebruiken zouden Brusselse politici er beter aan doen eens na te gaan waarom slechts zo een klein deel van de Brusselse bevolking aan de welvaartproductie deelneemt, hoewel ze eigenlijk vanuit een bevoordeelde startpositie beginnen, ze wonen waar het allemaal gebeurt.

  • Albert

    Mijns inziens zou de discussie rond geld ondergeschikt moeten zijn, maar spijtig genoeg is het dat niet.
    De vraag is of de nationale beleidsmensen van dit land ooit een “positief plan” hadden voor Brussel : en het antwoord is nee.

    De aanvallen op Brussel omtrent haar bestuurssysteem lijken me ronduit hypocriet.
    Zijn het niet coryfeeën als Tobback en Dehaene zelf die samen met de Franstalige nationale beleidsmensen het “Brussels model” opgezet hebben ?

    Nu willen ze de gewestbevoegdheden verminderen zogezegd omdat er slecht bestuurd zou worden. Akkoord, het is niet ideaal. Maar Brussel ziet er al stukken beter uit sinds het een gewestregering heeft.

    De aanvallen op Brussel dienen volgens mij slechts om te vermijden dat Brussel teveel in de pap te brokken krijgt.

    Ongetwijfeld worden op federaal niveau in de institutionele onderhandelingen opnieuw enkele Brusselse dossiers als pasmunt misbruikt om de economische belangen van Vlaanderen en Wallonië te vrijwaren.
    En zonder dat Brusselaars of hun vertegenwoordigers hierin iets te zeggen hebben, laat staan uitgenodigd zijn.

    Gehoord hoe Tobback die avond het Vlaams-Brusselse publiek de schrik wou aanjagen over wat er zou kunnen gebeuren indien de alliantie van Vanhengel met Franstaligen voor méér Brussel doorgaat ?
    Terwijl dit net de enige garantie is om deze stad van een “projekt” te voorzien.
    Het zou helpen moest Moureaux inderdaad eerst aan een hartaanval moeten sneuvelen
    … in de armen van Brigitte Grouwels.

    May Gd be with us, people of Brussels.

  • Mousa

    Over wat Luc zegt :
    “In plaats van dit vals argument te gebruiken zouden Brusselse politici er beter aan doen eens na te gaan waarom slechts zo een klein deel van de Brusselse bevolking aan de welvaartproductie deelneemt, hoewel ze eigenlijk vanuit een bevoordeelde startpositie beginnen, ze wonen waar het allemaal gebeurt.”

    Wat mij betreft zijn de kwaliteit van het meeste onderwijs, samen met de taalsegregatie, de aanwervingsdiscriminatie van administraties, het dumpen van een veelvoud van kansarmen en migranten in Brussel zoveel echte redenen waarom Brussel een hoog werkloosheidscijfer heeft.

    En het is een vicieuze cirkel : Brussel krijgt de centen niet, en nog minder de structurele samenwerking van de twee belangrijke gemeenschappen van dit land om hieraan te verhelpen.

    Er wordt geld gepompt in concurrerende prestigieuze facade-projekten, daar waar het geld voor meer basisnoden inzake onderwijs, huisvesting, en lokale mobiliteit echt vereist is.

  • Nee, natuurlijk voert Brussel in een diensten-economie niet zijn goede lucht uit. Dat spreekt vanzelf.

    Het argument is wel degelijk van belang. Zeker als men weet dat zovelen dagelijks naar Brussel komen om hier te werken en dat dit voor Brussel bepaalde lasten met zich mee brengt, waarvoor het onvoldoende vergoed wordt.

    En wat betreft de bevoordeelde startpositie ga ik evenmin akkoord. Een bevoordeelde startpositie hangt niet zozeer af van de plaats waar men leeft alswel van de opleiding die men heeft genoten.

    Bovendien wordt Brussel meer dan minder verstedelijkte gebieden geconfronteerd met immigratieproblemen. Dat vraagt extra inspanningen.