Vaya Con Dios @ Bozar: verslag

Aldus begon de beschrijving van het akoestisch concert van Vaya Con Dios op de website van Bozar:

Vaya Con Dios is Dani Klein. Een letterlijk kleine, figuurlijk grote dame met een ongelooflijke stem.

vayacondios.jpg Gisterenavond kon de volgelopen Henri Le Boeufzaal zich daarvan vergewissen. Zoals Dani zelf aanhaalde aan het begin van het optreden, gebeurt het niet vaak dat Vaya Con Dios in België op het podium staat. Voor de in Brussel geboren en getogen Dani was het dan ook een beetje thuiskomen, en ze maakte van de gelegenheid gebruik haar vele vrienden en familieleden in de zaal uitvoerig te begroeten.

Drum, piano, gitaar en contrabas (alsook een aantal uitgenodigde muzikanten) begeleidden Dani Klein vervolgens bij een schitterend concert. Talloze VCD-klassiekers passeerden de revue, waaronder uiteraard Don’t Cry for Louie, Just a Friend of Mine, What’s a Woman, Nah Neh Nah, Heading for a Fall en Puerto Rico. Daarnaast bracht ze een aantal minder bekende nummers en een aantal covers. Licht verteerbare popmuziek met hier en daar een latino kantje, zoals iedereen het repertoire van Vaya Con Dios kent.

Eerlijk is eerlijk: hoewel Dani een ongelooflijke stem heeft, was de uitvoering niet altijd even vlekkeloos. Maar niemand in de volgelopen zaal die dat iets kon schelen. Het publiek genoot, de zangeres kreeg meer dan eens een staande ovatie, en de volgelopen zaal zong vol enthousiasme nummers als Nah Neh Nah mee.

Persoonlijk hoogtepunt: Dani Klein (geboren Danielle Schoovaerts) die in het plat Brussels aan het publiek vroeg: “Ewèl, wadest, gomme danse? Zedder geried veu?

Bedankt Vaya Con Dios, bedankt Dani Klein (en kom snel nog eens terug)!

PS: de postfrequentie staat op een laag pitje, maar Dani heeft ook een blog.

Share
  • Tom

    Heb ook ongeloooofelijk genoten van dit concert. Gelukkig waren Puerto Rico en Johnny opnieuw herwerkt want tijdens de premiere in de Vaudeville waren deze maar ‘plattekes’.

    Persoonlijke hoogtepunten: tot mijn verrassing zong ze hier in Bozar ‘Hot August Night’ (opgedragen aan moeder en zus van de overleden Dirk Schoufs, die VCD mee oprichtte), een persoonlijke favoriet van mij waarop ze voor de laatste keer afscheid neemt van dirk. en het wondermooie ‘At the parallel’, enkel met piano.