Maman, papa: à l’école!

Uit Brusselnieuws

Het voorstel om anderstalige ouders Nederlands te laten leren als ze hun kinderen naar Nederlandstalige scholen willen sturen, is aan Franstalige kant bij sommigen in het verkeerde keelgat geschoten.

U heeft het vast al gehoord, de nieuwe voorstellen… De federale verkiezingen komen er weer aan, en dan moeten frans- en nederlandstaligen elkaar als vijanden beginnen beschouwen. Iets waar politici en media graag aan meewerken, en dit aan beide kanten van de taalgrens…

Ik heb zelf geen kinderen, en heb nooit het voorrecht genoten om tweetalig te worden opgevoed. Maar sommigen onder onze lezers misschien wel? Of uw kinderen volgen school in een taal die niet de uwe is, of U was het kind die naar een nederlandstalig school ging met franstalige ouders….
Is die maatregel nu werkelijk nodig, bent U het er volmondig mee eens, lijkt het nergens op?

Laat je (gefundeerde) mening horen! (Ik mag hopen dat dit onderwerp voor één keer niet tot zinloze scheldpartijen leidt…)

Share
  • Dit lijkt me een typisch staaltje populisme zo vlak voor de verkiezingen. Totaal onrealistische maatregel waarvan ik het nut zelfs nauwelijks inzie. Mensen letterlijk ‘dwingen’ tweetalig te worden kan niet de oplossing zijn.

  • Erik

    Ik denk niet dat het de bedoeling is mensen te verplichten tweetalig te worden.

    Wel ouders aanzetten/verplichten meer betrokken te zijn bij de schoolloopbaan van hun kind.
    Dat aan die betrokkenheid wat schort is duidelijk, maar of dit helpt moet men maar eens vragen aan die scholen die projecten hebben lopen om ouders Nederlands te leren…
    Zo nieuw is het dus allemaal niet

  • Katrien Debeuckelaere

    Ik vind het een ged initiatief om ouders te verplichten de taal te leren waarin hun kinderen schoollopen. De reden is eenvoudig omdat ze dan als ouder tenminste kunnen volgen wat hun kind leert. Ze moeten daarom niet vlot die taal leren maar toch een goede basis. Het heeft volgens mij toch met respect voor uw eigen kind te maken, stel je voor dat je als kind thuiskomt met een versje voor moederdag of vaderdag, nieuwjaar en je ouders hebben geen interesse want ze begrijpen het niet en doen zelfs de moeite niet om het te begrijpen. Vreselijk toch voor een kind.

  • Vanhengel zegt, het is niet verplichtend bedoelt maar als aanbod. Tergelijkertijd zegt Vandenbroucke het toch als verplichting te bedoelen.

    Ik vind het een goed idee het aanbod aan locaties war men nederlands kan leren uittebreden, en de nederlandstalige scholen, waar men als ouder sowieso langskomt, zijn een uitstekend idee.

    Maar de verplichting kruist helemaal in tegen de kinderrechtenconventie van de Verenigte Naties: Iedere kind heeft een recht op onderwijs. En in Brussel zijn de twee Gemeenschappen wel in gelijke mate toestandig, of niet? Als de Vlaamse Regering zou menen, dat ze voor Brussel enkel toestandig is voor wat ze graag wil doen, herkent ze daarmee dat ze enkel minderhedenpolitiek in een voor de rest wel franstalig gewest bedrijft – laat ze maar doen :-)))

  • Erik

    Huh?

    @malte
    Sorry,
    heb je mailtje enkele keren gelezen maar snap niet waar je heen wil…

  • Het probleem zit hem in het woord “toestandig”, denk ik, een woord dat niet bestaat. Maar ik vermoed dat malte het Duitse ‘zustandig’ bedoeld, als ik me niet vergis betekent dat zoiets als deskundig.

  • 🙂

    jaja, het nederlands van ons brusselse allochtonen…

    danke fraank, competent of verantwoordelijk wilde ik zeggen. Dus: In Brussel zijn alle twee gemeenschappen in gelijke mate verantwoordelijk voor onderwijs. Als de Vlaamse Regering dat in twijfel trekt, en bijvoorbeeld de gemakkelijke leerlingen wil heruitpikken, heet dat, dat ze die gelijke status opgeeft en zich beperkt tot minderhedenpolitiek. Maar die houding zou dan heel wat oude Vlaamse eisen over Brussel overbordgoeien…

  • Suzy

    Ik had laatst een interview gelezen met Arnold Karskens, een nederlandse journalist en schrijver, die in Brussel woont met zijn tweetalige belgische vrouw. http://www.brusselnieuws.be/site/rubrieken/1091100512/page.htm?&newsID=1173262380

    Wat mijn trof, dat hij drie kinderen heeft, waarvan zeker de jongste twee, het nederlands niet beheersen. Hij vind dat jammer, want hoe kunnen zijn kinderen dan later zijn boeken lezen?

    Ik neem dus aan dat zijn kinderen op een franstalige school zitten. Heeft iemand de ervaring, dat als de kinderen op het nederlandstalige onderwijs zitten, zij daar al vrij vroeg goed franse les krijgen in Brussel? Met andere woorden, als je je kinderen (ik heb ze nog niet) tweetalig wilt opvoeden (moeten ze niet bij mij zijn, ik spreek geen frans), kunnen ze dan beter naar het franstalig onderwijs (waar ze misschien een hekel krijgen aan het nederlands, zie bovenstaand voorbeeld) of naar het nederlandstalig onderwijs?

  • judy

    Ik vind het persoonlijk een goed idee, mijn zoon volgt “momenteel” Nederlandstalig onderwijs, waarbij 99% van de scholieren anderstalig zijn. Zou het niet leuker voor die kinderen zijn als hun ouders toch een beetje zouden kunnen meevolgen? Ik ben daar de enigste Nederlandstalige ouder, en voel me daar toch niet echt op mijn gemak, een ook omdat de ouders daar allemaal anderstalig zijn, moet ik maar int Frans meevolgen als er een voorstelling enz plaatsvind. De leraren spreken alle ouders automatisch int Frans toe, en de kinderen ook, ik bedoel waarom stuur ik hem gewoon niet naar een Franse school?, wel een van de redenen waarom ik wil dat hij in het Nederlandstalig ondw school loopt is omdat ik schrik heb, hem niet te kunnen helpen met huiswerk enz. waarom doe ik steeds elk jaar moeite om hem in een deftige school in te schrijven wanneer ik steeds elke keer te horen krijg dat er geen plaatsen zijn.

    ik ben behoorlijk teleurgesteld