Concert: LCD Soundsystem – 16 maa 2007 – Ancienne Belgique

LCD Soundsystem is de band van James Murphy, die naast oprichter en beheerder van het DFA label, ook af en toe zelf eens graag in de spotlights staat. Vandaar dus LCD Soundsystem. Deze band uit New York heeft zonet een langverwachte tweede album op de markt gegooid, Sound of Silver, en dus is de groep op tournee. En vanavond in de Ancienne Belgique.

Openen deed LCD met Time to Get Away, en meteen was de toon gezet: vaak omschreven als een soort disco punk, doet LCD mij vaak aan een gemuteerde kruising van Talking Heads en The Fall denken, inderdaad gelardeerd met een stevige scheut dance-dreunen. James Murphy neigt vocaal vaak sterk naar de uithalen van Fall-zanger Mark E. Smith, maar dan net iets minder snerend, zoals bijvoorbeeld in Daft Punk Is Playing at My House, één van LCD’s populairste songs uit het twee jaar oude debuutalbum, dat vanavond meteen als tweede op de setlist stond. Ook het compromisloos, met een ware punk attitude gespeelde strakke ritme van de songs roept herinneringen aan The Fall op, al nuanceert LCD dit vaak met subtiele dance geluidjes, of, opvallend op de nieuwe plaat, vocals die zo lijken weggelopen uit Talking Heads’ Remain in Light.

Uit het nieuwe album hoorden we nog North American Scum en Someone Great. Een absoluut hoogtepunt was All My Friends, met een pianoriedel die nog het best te omschrijven is als Philip Glass op speed. De volumeknop werd naar onwaarschijnlijke hoogten gedraaid (gezond kon dit niet zijn) en het publiek ging uit de bol. En dit bleef zo bij songs als Us v. Them, Watch the Tapes en, uit de eerste cd Tribulations. De show culmineerde in een fantastisch Yeah (Crass Version), een tweede absoluut hoogtepunt van de avond.

Tijdens de bisnummers verrasten Murphy en Co met een cover van Joy Divisions No Love Lost (uit de Warsaw periode). Afsluiten deed LCD Soundsystem met het aan David Bowie schatplichtige New York, I Love You But You’re Bringing Me Down.

De tijd vloog voorbij vanavond, op het eind leek het alsof de show nog maar net begonnen was, dus we zijn zeker niet ontevreden over dit optreden, al ging in de tweede helft wat mij betreft te veel subtiliteit verloren in de net iets te luide soundmix. Maar afgezien daarvan, overtuigend concertje.

Share
  • Thomas

    Je moet de recensies van dit concert in De Morgen en De Standaard eens naast elkaar leggen; totaal het tegenovergestelde. De Standaard is euforisch, al kwam het traag op gang, De Morgen kopt LCD stelt teleur, maar schrijft dat het wel hoopvol begon. strange…

  • Dat lijkt standaard te zijn bij LCD, lees er de recensies over de laatste plaat maar eens op na.
    Ik hou me – diplomatisch? – wat in het midden – zo goed als de standaard beweert vond ik het niet, maar zeker ook niet zo zwak als de morgen schrijft 😉