Wegcode 25 & 27 in Anderlecht

Net binnengelopen:

Het moet u maar overkomen.

Dagelijks staan er in ons straat 7/7 en 24/24 bedrijfsvoertuigen en huurwagens (met reclame) geparkeerd. De wegcode verbiedt dit.
Daar ik in deze staat weinig of geen plaats vind om mijn voertuig te parkeren, vroeg ik meermaals aan de eigenaar van deze bedrijfsvoertuigen en huurvoertuigen deze in zijn merendeels vrije private parking te parkeren, zonder resultaat.

Einde raad nam ik contact op met de politie van Anderlecht. Hierbij terug geen resultaat. Ik ondernam een derde poging door mij in verbintenis te stellen met het sociaal secretariaat van Anderlecht. Deze stuurde mij een mevrouw van de politie (die weigerde in het Nederlands te bemiddelen) om mijn probleem te bespreken en eventueel over te gaan tot negociëren of bemiddelen bij genoemde derden. Zonder resultaat. Deze mevrouw van de politie stuurde mij wel een uitnodiging van de Dienst Jeugd om mij aan te bieden, om een verhoor te laten afnemen. De redenen waarom weet men mij nergens op het gemeentebestuur van Anderlecht te verklaren.

Dit is de politiewerking van Anderlecht.

Wim

Wat is uw ervaring met de lokale politie?

Share
  • Mijn ervaringen met de lokale politie in Brussel zijn twee-erlei.

    1) Toen ik zo’n vijf jaar geleden hier kwam wonen, kreeg ik uiteraard (alhoewel) de wijkagente op bezoek, natuurlijk op een uur dat ik mijn brood trachtte te verdienen en dus afwezig was. Het achtergelaten papiertje met uitnodiging tot tegenbezoek op het politiekantoor op de Kolenmarkt vermeldde slechts één mogelijk uur buiten mijn normale werkuren, dus ik daar naartoe. Binnen moeten wachten bij een agent die mij een beschonken indruk liet en die een verward verhaal afstak over het leven bij de politie, en die bovendien maar bleef herhalen dat mijn wijkagente niet aanwezig was. Wat gelukkig voor mij uiteindelijk niet bleek te kloppen. Het contact met de wijkagente zelf verliep verder heel normaal.

    2) Ook zo’n vijf jaar geleden ben ik gepresenteerd geweest met het blijkbaar gebruikelijke welkomstgeschenk voor nieuwe Brusselaars: een inbraak. In mijn geval extra speciaal, daar ik de inbreker bij thuiskomst heb betrapt. Aangezien mijn oosterse gevechtstechnieken eerder roestig waren (en nu nog zijn) werd ik nogal snel overmeesterd en afgedreigd, wat mij uiteindelijk gestolen geld en gsm heeft gekost, plus een ferme kras in mijn nek. Hierna de politie gebeld, en toen die ter plaatse kwam bleek het om twee Franstalige dienders te gaan. Ik vreesde meteen voor taalproblemen, iets wat ik op dat moment niet echt kon gebruiken; gelukkig begrepen de agenten dit meteen, en ze stelden zelf voor om ipv door hen, door een Nederlandstalige collega verhoord te worden op het kantoor, alweer aan de Kolenmarkt. Ze hebben even snel gebeld, en mij vervolgens vervoerd naar het kantoor voor het afnemen van mijn verklaring bij een ervaren Nederlandstalige agent. Bovendien hebben ze mij na dit verhoor een rit terug naar huis aangeboden. Dit maar om te zeggen dat taaltoestanden soms ook pragmatisch kunnen opgelost worden.

  • J

    Peter, ik heb twee bedenkingen

    1) art 25 zegt “Het is verboden op de openbare weg voertuigen voor verkoop of verhuring ten toon te stellen.”
    Daarmee wordt bedoeld, uw wagen geparkeerd te hebben terwijl een oranje affiche ophangt met te koop of te huur. Ofwel bvb een verhuurbedrijf (neem nu AVIS) die een aantal auto’s tentoonstelt op de openbare weg.
    Waar ik dus naar toe wil komen, een bedrijfsvoertuig met stickerreclame erop van het bedrijf zelf valt hier duidelijk niet onder.

    2) art 27 zegt “het is verboden op de openbare weg reclamevoertuigen langer dan 3u na elkaar te laten parkeren”
    Onder reclamevoertuigen wordt een hele speciale soort van voertuigen bedoeld. Het zijn zo die speciale “karren” en “mobielen” die je wel eens ziet rondrijden in de stad (denk maar aan Proximus of Mobistar, die doen dat veel)
    Zo een voertuig is dus een voertuig dat voornamelijk wordt gebruikt met het doel om een product of een dienst te promoten.
    Naar mijn mening vallen hier bedrijfswagens, camionetten,… niet onder aangezien ze niet louter tot doel hebben reclame te maken.

    Ok, dat was dus mijn antwoord op uw probleempje, voor zover ik het correct heb begrepen.
    Correct me if I the ball volledig mis sla.

    O ja, de politie heeft wat betreft verkeer ‘appreciatierecht’, dat wil zeggen, het is niet omdat er een inbreuk gebeurt dat er sowieso een pv volgt, het hangt dus af van de appreciatie van de inspecteur in kwestie (dit in tegenstelling tot strafrechtelijke zaken)

  • Ik heb (gelukkig, zal ik maar zeggen) maar één uitgebreide ervaring met de lokale politie in Brussel, met name die van de zone St.-Joost – Schaarbeek – Evere.

    Op kerstavond vorig jaar ben ik (mijn auto) aangereden door een dronkenlap. We kwamen terug van een kerstfeest bij familie, het was dus al iets na middernacht. Aan de Van Praetlaan sta ik te wachten om de gelijknamige brug op te rijden, komt er ineens ‘à fond de balle’ een donkere BMW aangescheurd, nogal zigzaggend. Ik zag het pas in een fractie in mijn spiegel, voor ik het weet zat ie ertegen. We hebben enorm veel geluk gehad dat hij juist onze achterbumper aan de zijkant geraakt heeft, daarna is hij als een zot zigzaggend verder gereden.

    Na de botsing direct in dezelfde richting gereden als die BMW (we moesten toch ook die kant uit, Lambermontlaan), we hadden niet eens een nummerplaat kunnen zien. Maar niets meer te zien, dus direct daarna (intussen was het bijna 1 u ‘s nachts) aangifte gaan doen. Weinig activiteit op het bureau, het ging er wat gemoedelijk aan toe (dienstdoende agente met kerstmuts aan, etc). Gelukkig sprak ze wel Nederlands. Minder was dat ze ons aanraadde om de volgende dag terug te komen, dus heel werklustig waren ze niet. Maar ik heb toch doorgezet en na een poos wachten (toch een kwartier of zo) konden we toch een verklaring afleggen bij een (Nederlandstalige) agente. Tijdens die verklaring dan ook nog te horen gekregen dat die BMW in kwestie aan het begin van de Lambertmontlaan nog een paar geparkeerde auto’s had geramd en op z’n dak tot stilstand was gekomen op de tramsporen. Naar het schijnt is die dronkelap daarop gewoon uit zijn auto gestapt (gekropen?) en naar huis gegaan alsof er niets aan de hand was, waarom niet!

    Maar om tot de kern van de zaak te komen: we zijn vrij goed geholpen, weliswaar na wat aandringen. Ik ben die nacht met een drietal agenten in contact gekomen (een aan de balie, andere van het verhoor, andere vertelde over de BMW) en alledrie spraken ze vrij goed tot uitstekend (voor de NL-talige) Nederlands. Het viel wel op dat de voertaal onderling duidelijk het Frans was (Nederlandstalige agente nam diensttelefoon bijvoorbeeld d’office in het Frans op), of het moet zijn dat ze (ze was nog redelijk jong) nog niet echt op haar strepen durft staan.

    Een iets mindere ervaring is dat ik al een paar keer gebeld heb om nachtlawaai te melden; aan de telefoon altijd het standaardantwoord (we zullen ernaar kijken), maar ik heb (toch zeker niet binnen de 30-45 min) nog nooit een patrouille zien passeren daarop. Gaan ze altijd zo slordig om met meldingen van nachtlawaai?

  • wim

    Geachte,Peter en uw bedenkingen…

    Aangaande Art25 en 27 moet ik U verklappen dat U gelijk hebt.
    Maar om U uiteenzetting te verkrijgen moest ik wel bij”Comité P” zijn
    Want de politie van Anderlercht zone Zuid is niet zo slim om deze
    ( uwen uitleg te geven…Politie Uw vriend….).

    Dit stuks sleeg U over… en diende dus klacht in bij Comité P ”
    Deze stuurde mij een mevrouw van de politie (die weigerde in het Nederlands te bemiddelen) om mijn probleem te bespreken en eventueel over te gaan tot negociëren of bemiddelen bij genoemde derden. Zonder resultaat. Deze mevrouw van de politie stuurde mij wel een uitnodiging van de Dienst Jeugd om mij aan te bieden, om een verhoor te laten afnemen. De redenen waarom weet men mij nergens op het gemeentebestuur van Anderlecht te verklaren.

    Voor dit zal er een onderzoek komen.
    Want de politie van Zone Zuid zijn een van. Daar de manier van
    van ontvangst aldaar op een zeer ondiplomatieke manier gebeurde.
    Ik laat het woord onbeschoft niet graag vallen.Maar toch.

    Wim