Casino van Brussel

Naast het feit dat deze instelling blijkbaar een onuitputtelijke bron van inkomsten is voor stad en regio (ten koste van wie?), ontdekte ik vorige week de culinaire zijde van deze jeton. Vorige week op aanraden van een kennis, betrad ik de voormalige Salle La Madeleine: niet met de bedoeling mijn zuurverdiende centen te grabbel te gooien maar enkel en alleen in een bij voorbaat gedoemde poging mijn onophoudelijk om gastronomische voldoening smekende maag het zwijgen op te leggen.

casino

Nu, we waren een beetje te vroeg en na de kosteloze inschrijving ( ha ja, ik ben nu officieel “member van het Grand Casino Brussels”), besloten vrouwlief en ikzelf de homo ludens eens van dichtbij gade te slaan.

Tsjonge, wat is me dat een triestige bedoening. Vergeet James Bond en denk veeleer aan de vierde wereld. Uitgezakte ouderlingen, kettingrokende overdadig opgemaakte dames,… en de obligate, oosterse toerist die blijkbaar in de mening verkeert het neusje van de westerse beschaving in dit soort oorden te zullen vinden.

Om toch niet geheel uit de toon te vallen, even 10 euro in een halve minuut kwijt gespeeld op een ondoorgrondelijke slotmachine. Passons…

Halfacht. Naar het restaurant op de eerste verdieping. Tussen Casino en restaurant is geen echte scheiding en derhalve slaagt men er niet in de nicotine dampen uit de eetgelegenheid weg te houden. Het is wellicht de enige kritiek die ik verder heb, maar, toegegeven, het is er één die telt.

Echt heel erg jammer want inderdaad viel er verder nauwelijk iets op aan te merken. Onze kennis had ons op het hart gedrukt enkel voor het menu te gaan anders werd het wat prijzig. En inderdaad : de dagmenu -26 € inclusief wijn- was meer dan behoorlijk en de bediening uitermate vriendelijk. De “aquarium” keuken waarin de koks bedrijvig zijn, boezemde een niet beschaamd vertrouwen uit en wie van modernistisch design houdt, voelt zich hier zeker op z’n plaats.

Je vindt hun wekelijks aangepast menu op de website.Voor wie abstractie kan maken van een rokerig luchtje ( maar ga zo ver mogelijk van de speelzaal af zitten, dan is het nog net te harden), zeker een aanrader.

Share

AboutWouter Vangelwe

Immigrant uit het het westen des lands. Bon Belge sinds zijn huwelijk met Waalse madam en het voortbrengen van tweetalige bengels.