Waar woon je en waarom?

Herkauwen is voor die beesten met meerdere magen, maar af en toe is het geoorloofd voor een would-be journalistje om deze taak op zich te nemen. Een vorig artikel (En waar woon jij?) blijkt na 16 maanden nog steeds populair en duikt waarschijnlijk op in allerlei Google/Yahoo!/MSN zoekopdrachten over wonen in Brussel (veronderstel ik). Het is een soort forum geworden waarbij mensen die reeds in Brussel wonen raad geven aan nieuwe inwijkelingen en mensen die op zoek zijn.

Ondertussen heeft FM Brussel een programma op dinsdag waarin allerlei mensen aan bod komen met hun ervaringen over wonen in Brussel. Die informatie kan je ondertussen herbeluisteren op deze pagina, zéér interessant!

Share
  • ieldk

    Ik woon in Schaarbeek. Deze gemeente is zeker aan te raden. Ondanks het feit dat mensen je met rare ogen aankijken als ze je vertelt waar je woont, woon ik hier graag. Maar ik kijk er ook naar uit om andere gemeenten te leren kennen, verandering kan geen kwaad hé? Heeft iemand tips? Mijn budget is niet zo groot en ik woon samen met mijn vriend.

  • Thijs

    Wonen in Brussel of eerder Kopen in Brussel is niet altijd een evidentie, zeker als je op zoek bent naar een wat ruimer appartement met minimum één kamer & een plaats waar je buiten kan en dit alles tegen een betaalbare prijs (minder dan 150.000). De zoektocht was verdomd moeilijk, maar we hebben uiteindelijk iets gevonden op de kleine ring tussen de Anderlechtse Poort & de Ninoofse Poort: een gerenoveerd appartement van een 75m² groot, één kamer & een terras.

    De voorzijde met zicht op de ring is stuk minder, maar de prachtige platanen maken veel goed. Qua parking –behalve tijdens de foor- is géén probleem. De achterzijde met het terras geeft uit op de binnentuinen, een oase. In de zomer is iedereen gezellig aan het bbq-en, feestjes geven, kortom een verscholen stukje die we echt niet verwacht hadden. Evenals de buurt die aan de kant van de Zennestraat ligt, zeker het bloemenhof (Caravan, Spinnekopke,…) is een pareltje. En eigenlijk moet je maar 10 minuten wandelen naar’t centrum. Zondag pannenkoek op de Zuidmarkt. Winkels genoeg.

    Prijzen waren tot voor kort nog doenbaar maar je ziet ook verschillende bouwprojecten uit de grond schieten en die trekken de koop-en huurprijzen geweldig op…bvb bij dat ene project in de Zennestraat starten de prijzen vanaf 400.000 euro voor een appartement van 100m², aiai. In de komende 5 jaar zie ik de buurt nog een hele facelift krijgen, maar ook aan de andere kant van de ring is er een transformatie bezig, bvb de Gomb plant er grote projecten: http://www.sdrb.irisnet.be/nl/renurb155.asp?idprojet=103 en http://www.sdrb.irisnet.be/nl/renurb155.asp?idprojet=108 … op zich wel goed want de buurt verdient wel een betere sociale mix.

    Nu, leven in Brussel is fantastisch, ik geniet er elke dag van. Helaas is de toekomst wat onzeker, een situatie met kinderen zie ik bijvoorbeeld niet echt haalbaar in Brussel (jammergenoeg). Een geschikte/betaalbare woonst hiervoor vinden is quasi onmogelijk. Maar we zien wel, alles op z’n tijd.

  • plum

    Ik heb in Molenbeek, samen met anderen, een oud industrieel gebouw gekocht voor een appel en een ei. Mijn woonst van 110m² begint nu flink in waarde te stijgen. De woning op zich is zeker OK, maar ik heb nog nooit zo vaak beroep moeten doen op de politie als de paar jaren dat ik in Molenbeek woon (graffiti op de gevel, autoruiten ingeslaan, autodeur met koevoet opengerukt, enz). Ik heb ook om de haverklap een nieuwe zeer zichtbare krab in mijn wagen (mijn buren ook) of er wordt tegen de gevel geplast bv. Voor de rest valt het mee: zeer kort bij het centrum, voldoende winkels van allerlei aard, aangename buren, een grote tuin, redelijk rustige straat, enz.
    En toch zal ik binnen de 2-3 komende jaren, omwille van bovenstaande ongemakken, ergens anders gaan wonen. No way dat ik hier een kind opvoed.

  • ieldk

    Dat heb ik ook. Brussel allemaal leuke voor jonge mensen, maar hoe (als je rekening houdt met je budget) voed je hier een kind op?
    Dagelijks zie ik het Turkse vrouwen doen, maar toch zou ik het niet willen. Ik vind het moeilijk dat je je kind niet geleidelijk aan vertrouwen kunt geven. Ik bent opgegroeid in een dorp, en daar mocht je als je een bepaalde leeftijd had alleen naar de bakker, als je wat ouder was mocht je wat meer. Maar hier ligt de grens anders.

  • Kinderen opvoeden kan blijkbaar: Josse de Pauw in Brusselnieuws
    Maar velen willen blijkbaar hun kinderen laten opgroeien in een dorp, en dit lijkt mij nu toch wel een heel Vlaamse reactie.

  • Daar zou men dan – vergeef me de ironie – “Keer terug naar uw dorp!” op kunnen antwoorden.

    Maar eigenlijk meen ik dat wel hoor. Het is waar dat er zich in een stad problemen kunnen voordoen die je niet in een dorp aantreft. De leefomstandigheden in een stad zijn nu eenmaal anders dan op het platteland. Dus is het logische gevolg dat je je kinderen in een stad ook anders opvoedt dan in een dorp. Als dat je niet aanstaat, keer dan gewoon terug naar het dorp om daar je kinderen op te voeden. Die keuze heb je meestal toch wel.

    Ik heb voor de stad gekozen en zou in een dorp niet kunnen aarden (ik ben in een stad opgegroeid, dus misschien is die keuze niet zo vrij als ik ze me voorstel), maar ik respecteer de mensen die voor het dorp kiezen.

  • We hebben drie kleine kinderen, en ik zie werkelijk niet, hoe al deze Vlaamse en Waalse dorpelingen erop komen dat kinderen opvoeden in een stad onmogelijk zou zijn? Met het Josaphatpark rond de hoek en een een reuzenkeuze aan scholen in de ronde is het werkelijk geen probleem. Maar ik kom ook uit Hamburg, een stad die bijna twee keer zo groot is dan Brussel qua inwoners en zeker drie keer qua opperflakte …

  • ieldk

    Ja natuurlijk zijn er leuke wijkjes in Brussel waar ik met plezier kinderen opvoed. Maar ik reageerde op Plum, die in Molenbeek woont, en waar hij zelf niet inziet hoe hij daar kinderen moet opvoeden. En er dus ook zal vertrekken. Ik woon in Schaarbeek, heel allochtoon Schaarbeek en ik zie niet in hoe ik IN DIT STUK van Schaarbeek kinderen moet opvoeden met de problemen die zich hier soms kunnen voordoen: ‘s nachts geroep op straat, aangesproken worden… Sorry ik zou het hier geen veilige omgeving voor mijn kinderen vinden.
    Kinderen opvoeden is een stad is dus zeker niet onmogelijk, alleen vind ik het in bepaalde delen van Brussel moeilijker dan in andere.
    Misschien is het inderdaad zo, dat het voor mij moeilijker lijkt, omdat ik zelf uit een dorp kom. Maar reacties zoals ‘ga terug naar uw dorp’ vind ik dan ook allesbehalve vriendelijk. Ik stel mij gewoon net als Plum vragen.

  • “Terug naar uw dorp” kwam niet van mij, ik zal mij sowieso afvragen hoe men kinderen op het platteland zou kunnen opvoeden… Het verkeer is daar veel gevaarlijker dan hier, in het dorp van vrienden razen ze met 100 km/h door smalle dorpsstraten, niemand laat daar kinderen alleen op straat spelen. Er was ook helemaal niets voorzien als kinderopvang, ons vriendin heeft veel langer niet terug kunnen gaan werken dan mijn vrouw hier in Brussel. Nu zijn ze allebeide 100 km per dag aan het doen om naar het werk en terug te geraken, de ook lange weg naar de school van hun einige kind komt daar nog bovenop. Veel tijd blijft daar niet over om met jouw kinderen bezig te zijn en tijd of energie voor een tweede is er ook niet.

    Hier in de stad breng ik mijn kinderen met de fiets naar school en kribbe die op dezelfde plaats zijn, op het platteland zou zoiets meestal onmogelijk zijn. Ons bovengenoemde vrienden hebben twee auto’s nodig, wij enkel een. En als de kinderen dan groter worden zullen ze zich dood vervelen op hun dorp. De levenskwaliteit is zo veel hoger in de stad! Maar ik ben natuurlijk blij dat er mensen zijn die graag op het platteland leven, die zorgen ervoor, dat we op ons weekeinduitstappen met de fiets nog open caféetjes vinden om iets te gaan drinken.

    Natuurlijk zijn er problemen met orientatieloze jongeren in bepaalde delen van Schaarbeek. Maar problemen met hangjongeren kan je trouwens ook op het platteland hebben. Juist voor het huis van ons vrienden is de ontmoetingsplaats van een groepje jongeren met opgesmukte bromfietsen en ghettoblasters… Iedere maatschappij in het heden en verleden heeft en had zo haar problemen met de geweld van ongehuwde jongmannen, daar ontsnapt men moeilijk aan. In de moslimwijken van Brussel is het probleem niet, dat er te veel jongmannen op straat zouden zijn maar dat er te weinig meisjes zijn – met evenveel meisjes als jongens op straat zouden de jongens minder interesse hebben om jouw lastig te vallen.

  • Malte, dan heb jij geluk met waar je zit. Maar ik woon in een wijk die qua beschrijving aardig overeenkomt met die van ieldk. Als jong koppel is het best te doen hoor, begrijp me niet verkeerd: grotendeels allochtoon maar daar hebben we weinig last van (behalve dat roepen ‘s nachts dus soms, aangesproken worden we maar zelden), we huren een mooi appartement voor niet al te veel geld, heel goede tram- en busverbindingen. Het is hier nog LANG niet zo erg als ‘plum’ in Molenbeek (ik zie hier maar heel zelden ingeslagen autoruiten, krassen op auto’s of graffiti op de gevels), maar toch zou ik hier niet graag kinderen willen opvoeden. Het is vrij druk (in de zin dat het gevaarlijk is om kinderen even op straat te laten, er passeren altijd wel auto’s/trams/…, inderdaad geroep op straat ‘s nachts, enzovoort.

    Het probleem met die hangjongeren is niet zozeer dat ze ongehuwd zijn, maar wel dat ze werkloos zijn en zich werkelijk te pletter vervelen. En als ze mensen aanspreken, is dat meestal als intimidatie bedoeld, voor wat sensatie. Ik weet niet in welk dorp die vriend van jou woont, maar het is nu eenmaal een feit dat je in meer landelijke gebieden een veel grotere kans hebt op een rustige omgeving om je kinderen op te voeden. Ik heb ook lang in een middelgroot stadje gewoond in een vrij landelijk gebied en daar moet ik nog de eerste hangjongere van het type Schaarbeek tegenkomen. En dan heb ik het nog over een middelgroot stadje, niet eens over een klein dorpje.

    Niet dat ik van plan ben om naar een klein dorpje te gaan met kinderen, zeker niet. Maar in en rond Brussel zijn er tal van plaatsen die volgens mij al een stuk geschikter zijn om (kleine) kinderen op te voeden.

  • plum

    Ik wil nog toevoegen dat ik grotendeels in Brussel opgegroeid ben en er niet getraumatiseerd uitgekomen ben. Alleen vind ik sommige delen van Brussel, zoals hier ergens al geschreven werd, niet geschikt om kinderen op te voeden.
    Ik denk niet dat ik in een dorp zou kunnen aarden. Ik kies er dan ook voor om naar Woluwe uit te wijken: veiliger, rustiger, weinig kleine criminaliteit, groener, enz.

    En, by the way, ik ben een vrouw (geen “hij”) 😉

  • Thijs

    De keuze of je al dan niet je kinderen wenst te laten opgroeien in een stad als Brussel hangt naar mijn gevoel af van vele facetten. Bijvoorbeeld de buurt waarin je ze laat opgroeien zal er zeker een belangrijke rol inspelen, maar ik denk ook aan andere (belangrijke) zaken die mensen doen terugkeren: géén geschikte betaalbare woning vinden (meerdere kamers & een tuin/terras is nu eenmaal comfortabeler met kinderen), pijnlijk lange wachtlijsten in Nederlandstalige scholen,…ook alledaagse kleinigheden maken het er niet gemakkelijker op: buggy’s geraken amper de tram op (vooral die ouwe), géén zwembad met kinderbad vinden in’t centrum (dichtstbijzijnde is Dilbeek), makkelijk voor je deur parking vinden waar je je kroost kan uitlaten, lawaai, … nu ik wil ook niet al te negatief doen want leven in stad kan ook veel voordelen opleveren naar de opvoeding toe van kinderen. Brussel zeker.

    Misschien is het ook ergens logisch dat mensen terugkeren naar hun dorp, jonge nieuwe Nederlandstalige & waarschijnlijk ook Franstalige Brusselaars zien niet echt in hoe ze dit kunnen organiseren, want ze kennen amper voorbeelden van mensen met kinderen (iedereen verlaat Brussel nu eenmaal zodra er kinderen zijn). Het enige wat ze kennen is het voorbeeld van hun eigen jeugd. Dus voor mij ergens verstaanbaar, maar die mensen verwijten dat ze dan beter terugkeren naar hun dorp is wel erg goedkoop & makkelijk.

    Er is niet veel nodig om een leven met kinderen in Brussel mogelijk/makkelijker te maken, maar de overheid moet gewoon initiatief nemen, een visie ontwikkelen & uitvoeren. Een website met alle info zou al een begin zijn. Afwachten dus.

  • De stad is nooit een kindvriendelijke omgeving geweest. In chronologisch volgorde: pest, cholera, Spaanse inquisitie, nozems, punkers met hanenkammen, pedofiele paters, vuile boekskes en sexcinemas met plakkerige tapijten, … En toch is er al generatie na generatie in opgegroeid die de “slechte voorbeelden” van de straat niet oppikken. Neem het van mij aan: een klein beetje hoger opgeleide peuter heeft al snel door dat er een behoorlijk kaste-verschil is tussen thuis en de straat en kunnen beide werelden heel goed uit elkaar houden. Maar het is zeker niet geschikt voor iedereen natuurlijk. Dat de stad een vriendelijk dorpje moet worden is een recent concept, dat soms geef ik toe wel wat leuke resultaten heeft, maar mag het aub beetje edgy blijven…

  • Sorry Richard, maar als je zo ver in het verleden duikt: Het dorp is ook nooit een kindvriendelijk omgeving gewest: pest, cholera, spaanse inquisitie, willekeurige grootgrondbezitters, straffeloos geuzengeweld, enggeestige paters en schoolmeesters die hun leerlingen niet meer inspiratie konden inlepelen dan dezelfde beroep als hun ouders te doen, bekrompen sociale controle die iedereen pest die een ietsje anders is … Dorpen zijn helemaal niet vriendelijk gewest in het verleden.
    Maar het is natuurlijk zo dat we hier helemaal niet over de tegenstelling stad en dorp praten maar over stad en eindeloze suburbs, kavels waar het dorp evenzo zoeken is dan de stad, waar iedereen zijn eigen klein geluk in een fermettehuis zoekt met tuintje erom. Ik weet niet, hoe men daar sociale vaardigheden zou kunnnen leren?

  • Het spijt mij dat ik met mijn uitspraak “Keer terug naar uw dorp!” blijkbaar verkeerd ben begrepen, ook al stond de uitspraak dan tussen aanhalingstekens en heb ik expliciet laten weten dat het ironisch was bedoeld. Misschien moet ik in ‘t vervolg dan toch maar het ironieteken gebruiken dat de stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek onlangs liet ontwikkelen. Soit.

    Wat ik heb willen zeggen, is dat ik begrip kan opbrengen voor mensen die het moeilijk (of zelfs onmogelijk) vinden om hun kinderen in een stad op te voeden en dat ik er dus absoluut geen probleem mee zou hebben als die mensen ervoor zouden kiezen om terug te keren naar hun dorp of om zich in een dorp te vestigen. Daarmee zeg ik dus alleen maar dat het wellicht niet iedereen is gegeven om in een stad te wonen, net zoals het niet iedereen is gegeven om in een dorp of op het platteland te wonen (dat laatste is bij mij het geval). Dus: vrijheid, blijheid, ieder vogeltje zingt zoals het is gebekt en we moeten elkaar dus geen verwijten maken wat de keuze “pro” of “contra” de stad betreft.

    Hopelijk is hiermee het misverstand rechtgezet.

  • ieldk

    Ik zou ook heel graag in de stad blijven wonen, maar sommige delen van Schaarbeek, Molenbeek zijn een heel andere omgeving om kinderen op te voeden dan Woluwe. Plum gaat er ook naartoe. Zoals ze zegt, het is er rustig en groen. Ik bedoelde, zoals het deel van Schaarbeek nu is, daar wil ik geen kinderen opvoeden.
    Laten we niet spreken over “de stad”, want er kan echt een heel groot verschil zijn tussen de ene wijk en de andere, maar dat hoef ik jullie natuurlijk niet te vertellen.

  • ieldk zei: “Laten we niet spreken over de stad, want er kan echt een heel groot verschil zijn tussen de ene wijk en de andere, maar dat hoef ik jullie natuurlijk niet te vertellen.”

    Inderdaad, eigenlijk wel grappig dat wij als “ervaringsdeskundigen” precies hetzelfde vaststellen als datgene waar sociologen al jaren wetenschappelijk onderzoek naar doen.

  • Pieter

    In de stad blijven wonen met kinderen op een comfortabele, groene, en veilige manier is voornamelijk een financieel dilemma.
    Hetzij een betaalbare fermette in de oneindige verkavelingsdiarree op een flinke afstand van de Hoofdstad. Ofwel in het Oosten(Woluwes/Kraainem/Auderghem/Bosvoorde/Tervuren/Wezembeek), of in het Zuiden (Ukkel/St GenesiusRode/Elsene) voor een klein vermogen, voor Belgische begrippen althans, een huis in een superieure woonomgeving te verwerven.

    De laatste optie zal behalve het extra woongenot uiteindelijk een veel betere investering blijken te zijn.

  • Steve

    Toch jammer dat bijna elke plaats die je noemt, op St-Genesius-Rode en Tervuren na, zo enorm verfranst is. En zelfs daar gaat het flink bergaf.

  • Er zijn wel rustige en groene gemeentes war nog veel Vlamingen wonen, zijn ze ook minder chic dan het Zuidoosten van Brussel: Evere, Ganshoren, Sint-Agatha-Berchem, Jette, de Schaarbeekse wijk Helmet … Maar het is natuurlijk voor een goed gedeelte Vlaamse arbeidersbevolking en als iemand hippe rijke mensen zoekt, gaat hij beter naar Sint-Martens-Lathem. :-9

  • Vanwaar het cliché idee dat je stinkend rijk moet zijn om in Ukkel te wonen? Er zijn inderdaad een deel wijken met de beter financieel bedeelden en daar heb je ook het geld nodig, maar Ukkel is eigenlijk een gewone gemeente waar ook arbeiders thuis zijn.
    Ik werk nu 7 jaar, en had vorig jaar reeds het geld kunnen ophoesten om het appartement (3kamers, 110m2) dat ik nu uiteindelijk samen met vriendin heb gekocht, zelf te kopen met een weliswaar langer lopende lening.

  • Pieter

    @Steve.
    De door mij genoemde plaatsen verfransen al lang niet meer, maar ver-internationaliseren vooral. Het aantal belgen (zowel frans- als nederlandstalig) neemt elk jaar stevig af. Er zijn dan nu al gedeeltes van bijvoorbeeld Kraainem (Baron d’Huart), Tervuren (Hoogvorst/Arboretum), WSP (Stockel), die voor meer dan de helft “allochtoon” zijn.

    Ik vind dit zelf overigens een voordeel.

  • Er is nog eens met de “verfransing” wat niet klopt: Als de “Dansaert-Vlamingen” 15 jaar geleden zouden geredeneert hebben “de Dansaertwijk is te verfranst, daar ga ik niet wonen”, zou die wijk nooit vervlaamst zouden zijn! Als je wilt dat weer meer Vlamingen in Brussel komen wonen, moet je natuurlijk ook in wijken trekken die eerst door jou beginnen te vervlaamsen 🙂

    Als je migrantenstromen in en om brussel bekijkt kom je tot verassende vaststellingen: Wij duitsers hebben bijvoorbeeld de laatste 20 jaar Wezembeek-Oppem en Kraainem voor Elsene ingeruild terwijl de Grieken Elsene voor Wezembeek-Oppem en dergelijke ingeruild hebben…

  • Steve

    Maar natuurlijk malte, ik woon zelf in een wijk die misschien niet zozeer verfranst is, maar waar misschien nog minder Nederlands gesproken wordt dan in pakweg Ukkel. Du kennst dieses Viertel, du wohnst ganz in der Nähe ;). Dus met dat ‘in wijken trekken die eerst door jou beginnen te vervlaamsen’ ben ik volop bezig.

    Alleen is het probleem dat je bakken geld nodig hebt om op die plaatsen te gaan wonen. Voor Mike mij op m’n donder geeft: ik weet heus wel dat Ukkel ook meer ‘gemiddelde’ plekjes heeft, maar als je wat in het groen en rustig wilt wonen, kost dat je in heel het ruime zuiden en oosten van Brussel stukken van mensen. En Franstalig of Nederlandstalig, er heerst ook die typische Brusselse bourgeoisiementaliteit, en als ik érgens een hekel aan heb…

    De Dansaertstraat is een WAY ander verhaal. In de Dansaertstraat kon je destijds voor een appel en een ei iets bemachtigen, wat al die jonge Dansaert-Vlamingen verklaart. Hetzelfde zie je nog een beetje aan het einde van de Dansaertstraat en zeker op ‘rive gauche’. Maar dat heeft dus helemaal niéts te maken met de verfransing/internationalisering met Frans als voertaal/noem het hoe je wilt in het ruime zuiden en oosten van Brussel.

  • bartje

    Nogal wat van de meest verfranste gemeentes hebben de beste service aan Nederlandstaligen, naar verluidt. Ik meen me cijfers te herinneren waaruit blijkt dat er meer tweetalige agenten werken in Ukkel, Watermaal-Bosvoorde en consoorten, dan in gemeentes met een grotere Nederlandstalige bevolking, zoals Jette, Molenbeek of Brussel-stad. Ik ga er eens naar opzoek.

  • ieldk

    Klopt, onlangs is dat gebleken: in de zone Ukkel – Watermaal-Bosvoorde – Oudergem zijn er de meeste tweetalige agenten. Maar dat zou ik veeleer toeval noemen: eerst en vooral hebben die gemeenten zelf niet zoveel in de pap te brokken wat de samenstelling van het agentenkorps betreft, en daarnaast is de Nederlandstalige service op veel andere gebieden wel ondermaats. Het schijnt dat je op het gemeentehuis van Ukkel ook heel goed geholpen wordt in het Nederlands, maar dat is zowat het enige dat ik kan bedenken.

    En daarnaast ook nog de privé-instellingen: in gemeenten als Ukkel/Oudergem/Elsene/… is er meestal erg weinig Nederlands in het straatbeeld te vinden, terwijl dat in pakweg Jette wel even anders is.