Vanavond is het alweer voorbij, een weekje gratis concerten in het Warandepark zit er dan op. Enerzijds waren er de boterhammen, anderzijds de tegenhanger voor de late uurtjes: Feeërieën. Gisteren eventjes langs geweest, eerlijk gezegd meer voor de sfeer en om mijn fototoestel en lens uit te proberen dan voor de groepen. De groepjes zeiden mij weinig en het is voor mij persoonlijk dus ook niet tot een muzikaal oorgasme gekomen. Pas op, er werd niet slecht gespeeld, verre van. Enkel niet mijn kopje thee. The Go Find, Indiepop van bij ons, speelde een set die het publiek best wel kon smaken. Rechttoe rechtaan gitaren en wat subtiele electronica. Mooi en sfeervol! En ik meende toch wel enkele melodieën vanop de radio te herkennen. Misschien zijn die mannen echt wel gekend
Van de tweede groep had ik al helemaal niets gehoord: PSAPP. Blijkbaar gaat dit vooral rond een duo Galia Durant en Carim Clasmann, maar ze hadden voor het optreden nog wat extra muzikanten bij. De leading lady is bezeten van katten en dat zouden we geweten hebben. Kattepopjes werden het publiek ingeslingerd, en op geregelde tijdstippen weerklonken kattengeluiden (niet pejoratief bedoeld, ditmaal). De songs klonken opgewekt en speels, en de frontvrouw kon ondanks haar taalhandicap t.o.v. de vorige groep, toch wel beter het publiek bespelen.
Bon, twee gratis sfeervolle optredens… nu vanavond nog en dan is het weer een jaartje wachten tot de AB opnieuw organiseert
Naar aanleiding van het nieuwe schooljaar pakt de MIVB uit met een aantal nieuwigheden. Zo komt er met de nieuwe Boa’s een versterkt metroaanbod en wordt er een nieuwe imagocampagne rond milieu gelanceerd. Blikvanger daarbij is de zogenaamde pooltram. Lees, bekijk en luister meer op brusselnieuws.be …
Nu zondag 2 september is het weer zover. De 27ste editie van De Gordel komt eraan. De Gordel is een fiets -en wandel evennement dat 27 jaar geleden werd gestart om het Vlaamse karakter van de rand te benadrukken. Als vermomde “protest”-actie hierop werd twee jaar geleden De Groene Wandeling in het leven geroepen door Brussels minister van Leefmilieu Evelyne Huytebroeck. Toen bestempelde Minister van Huytebroeck De Gordel als te “communautair”. Dit jaar zou de rol als “protest”-actie echter niet meer meespelen en zou er enkel nadruk gelegd worden op het groene karakter van de stad. Ondanks deze belofte blijven beide evennementen wel doorgaan op dezelfde dag waardoor een keuze maken onvermijdelijk is…
Deze week kan je tijdens de middagpauze weer naar Boterhammen in het Park, de jaarlijks terugkerende reeks lunch-concerten aan de kiosk in het Warandepark, en steeds een welkome verpozing tussen parlement en paleis, in deze crisistijden.
Elke dag twee concerten, maar aangezien mijn middagpauze slechts een uur bedraagt, dien ik te selecteren. Gisteren heb ik even mijn neus aan het venster gestoken tijdens het concert van Zeker Weten (Caribbische klanken in het Antwerps), vandaag keek ik reikhalzend uit naar Eva de Roovere. Teleurstellen deed ze niet, integendeel, Eva is als Napels (na haar gezien te hebben kan je vredig sterven). Zo wat alle nummers uit haar solo-debuut De Jager passeerden de revue, er was een aanstekelijke versie van Robert Palmers Johnny and Marie (in het Vlaams werd dat dan Tony en Wendy), en er was special guest Wimmeke Punk, als ik me niet vergis een neef van De Roovere.
De komende dagen kan je nog gaan kijken naar o.m. Axl Peleman, Yevgueni, Fixkes, The Violent Husbands en de enige echte Miek en Roel. (Trouwens op dezelfde lokatie bij valavond, Feeërieën!)
In Brussel worden niet veel groenten geteeld, tenzij in (eigen) (volks)tuintjes. Maar net buiten Brussel, in het Pajottenland, zijn wel boeren te vinden. Kennen we die, eigenlijk? Er is sinds kort een initiatief dat daar aan werkt. De producten van de Pajotse boeren aan Brusselaars brengen, is precies wat Boeregoed doet. Na een valse start heropende de winkel-café-traiteur eind mei in de Arteveldestraat (nr 93-95).
Geheel in lijn met het motto denk globaal, eet lokaal vind je er heel wat verse groenten & fruit van bioboeren uit de omgeving, maar ook andere artisanale of hoeveproducten: kaas, vruchtensap, vleeswaren,… Wil je iets doen aan je voedselkilometers (de afstand afgelegd om jou voeding te bezorgen), dan kan je hier met een gerust geweten groenten kopen.
Elke Brusselaar die zich regelmatig te voet verplaatst heeft het ongetwijfeld al ondervonden: als er werken aan de gang zijn leggen bouwfirma’s zonder schroom beslag op het voetpad. In het beste geval staat er dan een bordje waarin de voetganger erop gewezen wordt het voetpad aan de overkant te gebruiken. In het slechtste geval staat er helemaal niks of is het voetpad aan de overkant zelfs ook ingenomen. Na meermaals contact genomen te hebben met het kabinet van Pascal Smet, Minister van Openbare Werken en Mobiliteit in het Brusselse Gewest, werden we erop gewezen dat de desbetreffende wegen onder de bevoegdheid van de gemeente en niet het gewest vielen. Het kabinet had de opmerkingen dan ook doorgespeeld aan de gemeenten. Nu ongeveer een jaar later is er echter weinig veranderd.
Hoe vindt u dat het gesteld is met de veiligheid van de zwakke weggebruiker in het Brusselse Gewest?
Het Brussels Gewest stapt af van de multimediazuilen die her en der in Brussel staan. Ze waren bedoeld om de digitale kloof te dichten, maar ze kennen weinig succes en vallen ten prooi aan vandalisme. In de plaats komt er een uitgebreid netwerk van hotspots voor draadloos internet. Bijvoorbeeld op het bushokje. Lees meer op brusselnieuws.be …
In Knack verscheen een artikel waarin gewag werd gemaakt van het feit dat de verkeerspolitie niet meer weet wat gedaan met het geld uit de inning van verkeersboetes. Dat geld moet wettelijk terug afvloeien naar de verkeerspolitie maar die ontbreekt het ondertussen niet meer aan de nodige werkingsmiddelen.
Ik ben verbaasd dat tijdens het debat hierover in de media bij mijn weten niemand gesuggereerd heeft het geld voor de verbetering van ons wegennet aan te wenden. Wanneer je België binnenrijdt vanuit Nederland, Duitsland, Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk, zijn de verschillen gewoonweg frappant. Ik heb het niet alleen over de staat van ons wegdek maar eveneens over de organisatie van de openbare weg.
Laten we de heraanleg van het kruispunt van de Mouterijstraat en de Victor Jacobslaan met de De Theuxstraat, de Nieuwelaan en de Philippe Baucqstraat als voorbeeld nemen. Op dit Brusselse kruispunt komen niet minder dan vijf straten samen. Aanleiding voor de heraanleg schijnt de verlenging van de spoorwegbrug in de Mouterijstraat en de heraanleg van tramlijn 81 geweest te zijn. Continue reading ‘Gebruik boetegeld voor professionalisering wegeningenieurs: een voorbeeld uit Brussel’
Ga niet naar het Atomium op een zondag in de zomer. Dat is wat ik deed. En ik mocht wel drie keer (lang) aanschuiven: de kassa, de lift naar boven en de lift naar beneden.
Je kan je zelfs afvragen of het Atomium überhaupt een bezoek van 9 EUR waard is. De constructie zelf is natuurlijk de moeite. Alleen al onder het bouwwerk staan, geeft je een uniek dieptegevoel. De bollen lijken op je te vallen. Ook binnenin blijven de lange buizen en holle bollen boeiend om zien.
Maar verder: de ruimtes, sferen genaamd, worden gevuld met niet-veel-zeggende schermen, oude foto’s en iets dat voor kunst moet doorgaan. De installaties van de tijdelijke expo, aangekondigd als interactief, zijn dat allerminst. Enkel de recente foto’s in het café – ha, we mogen consumeren – in de middenste bol zijn knap. Men zou zoveel meer kunnen doen met de bollen.
Zij die graag al eens bewegen, kunnen overwegen dit weekend naar Elsene af te zakken: op het Kasteleinsplein (Place du Châtelain) is er het Fiesta Latina:
Van Cuba tot de Bahamas, van Venezuela tot Mexico langs Colombia, Honduras en het Kanaal van Panama, Haïti, Porto Rico, Curaçao, de Dominicaanse republiek, St Vincent, Guyana of Guadeloupe. Het zal een gelegenheid zijn voor ieder van u om de Latino tradities, ritmes, kleuren en smaken te ontdekken.
Op het programma staan concerten, dj’s, parties, terrasjes, mercadillos en zeker ook niet te vergeten: de caïpheriña en mojitos… Maar naast dit feestelijke aspect is het vooral de buurt die in de kijker staat. Het volstaat om even langs te lopen om te beseffen dat dynamisme hier een sleutelwoord is.
In L.A., Beverly Hills koop je ze langs de kant van de straat, de “Seek the Star”-maps. Met je rental-Chevrolet kan je dan de stars gaan spotten (remmen voor de overstekende papparazi) en je ogen uitsteken met de triljoenen kostende villa’s.
In Brussel is een BV/BW/BB even normaal als een versgelegde hondendrol en kijkt niemand er van op. Dat Jan Decorte in De Markten woont en dat Arno spotten in de buurt van de Dansaert even makkelijk is als een kasseisteen vinden in de buurt van het Koninklijk Paleis (trouwens open nu, en het plafond van Jan Fabre is zeker een ommetje waart), weten we allen. Continue reading ‘Seek the stars’
Het mag dan wel oud nieuws zijn, maar geloven wie het geloven kan; er verscheen nog géén bericht op brusselblogt over de nu al wereldberoemde Cityscape van Arne Quinze die momenteel in opbouw is langs de Guldenvlieslaan. Van de gigantische structuur is nog maar een stukje zichtbaar, maar de megasculptuur krijgt gestaag vorm. Met de kraanliften in volle actie, moet de inhuldiging plaatsvinden op vrijdag 14 september. Allen op de afspraak dus!
10 dagen geleden startte het team van Quinze met het plaatsen van enkele van de 12 meter hoge palen. Daarop worden nu honderden dwarsbalken gemonteerd. Het geheel moet een een bevroren beweging weerspiegelen en zal door interactie met haar omgeving voortdurend evolueren. Het kunstwerk moet de buurt langs de Guldenvlieslaan terug op de kaart zetten, en zal hopelijk enkele internationale promotoren aantrekken, of dat is toch op z’n minst de bedoeling.
Quinze: “Ik zie Cityscape als een communicatiemiddel, een plek om bij elkaar te komen, of om jezelf te vinden. Een plek voor stilte, en interactie. Haar omvang – de sculptuur meet veertig meter bij vijfentwintig meter – maakt het onmogelijk haar te negeren. Sterker nog, ze absorbeert ons.”
Wie meer wil weten over de evolutie van het kunstwerk in tekst en beeld, kan terecht op www.cityscape.be
Ik weet dat er wel wat expats tussen onze lezers zitten dus ik zou graag aan jullie de volgende vraag willen stellen: stel dat je als inwoner van een andere EU beslist om in Brussel te komen wonen, pakweg als Londenaar of Madrileen, wat zijn dan de dingen die je allemaal moet regelen?
Je moet een woning zoeken, werk zoeken, je inschrijven, een bankrekening nemen, … Wat zijn alle dingen die je moet regelen, en vooral: in welke volgorde moet je ze regelen (bvb: zonder woonst kan je waarschijnlijk niet inschrijven in het stadhuis, maar heb je een bankrekening nodig om een arbeidscontract te tekenen?).
Vanavond is het alweer voorbij, een weekje gratis concerten in het Warandepark zit er dan op. Enerzijds waren er de boterhammen, anderzijds de tegenhanger voor de late uurtjes: Feeërieën. Gisteren eventjes langs geweest, eerlijk gezegd meer voor de sfeer en om mijn fototoestel en lens uit te proberen dan voor de groepen. De groepjes zeiden mij weinig en het is voor mij persoonlijk dus ook niet tot een muzikaal oorgasme gekomen. Pas op, er werd niet slecht gespeeld, verre van. Enkel niet mijn kopje thee.
Van de tweede groep had ik al helemaal niets gehoord: PSAPP. Blijkbaar gaat dit vooral rond een duo Galia Durant en Carim Clasmann, maar ze hadden voor het optreden nog wat extra muzikanten bij. De leading lady is bezeten van katten en dat zouden we geweten hebben. Kattepopjes werden het publiek ingeslingerd, en op geregelde tijdstippen weerklonken kattengeluiden (niet pejoratief bedoeld, ditmaal). De songs klonken opgewekt en speels, en de frontvrouw kon ondanks haar taalhandicap t.o.v. de vorige groep, toch wel beter het publiek bespelen.
Elke Brusselaar die zich regelmatig te voet verplaatst heeft het ongetwijfeld al ondervonden: als er werken aan de gang zijn leggen bouwfirma’s zonder schroom beslag op het voetpad. In het beste geval staat er dan een bordje waarin de voetganger erop gewezen wordt het voetpad aan de overkant te gebruiken. In het slechtste geval staat er helemaal niks of is het voetpad aan de overkant zelfs ook ingenomen. Na meermaals contact genomen te hebben met het kabinet van Pascal Smet, Minister van Openbare Werken en Mobiliteit in het Brusselse Gewest, werden we erop gewezen dat de desbetreffende wegen onder de bevoegdheid van de gemeente en niet het gewest vielen. Het kabinet had de opmerkingen dan ook doorgespeeld aan de gemeenten. Nu ongeveer een jaar later is er echter weinig veranderd.
Recente commentaren