Stadsblog van Brussel
Zoals beloofd volgt hier een selectie van 4 foto’s van de Autoloze zondag uit onze Flickr groep BrusselBlogt.
Update: twee nog maar over, de rest was niet meer toegankelijk via Flickr.
De keuze is louter gebaseerd op de smaak van ondergetekende. Er valt bijgevolg niet over te twisten 
Al mag je natuurlijk wel je mening geven.
Foto hierboven is van Lieven SOETE.
Continue reading ‘Autoloos beeldverslag: de selectie van BrusselBlogt’
Een foto van Misterf: de Old England aan de Hofberg waarin het Muziekinstrumentenmuseum gevestigd is. De Old England werd gebouwd in 1899 naar een ontwerp van architect Paul Saintenoy en geldt als een van de mooiste voorbeelden van de art nouveau in Brussel. Sinds 2000 is het MIM er gevestigd.
Heeft u ook een leuke foto van Brussel? U kan deze steeds opsturen naar foto@brusselblogt.be!
In metrostations en ondergrondse tramhaltes speelt de MIVB sinds een tijdje “modernere” muziek. De laatste weken onder andere gehoord:
Het laatste is nochtans niet van toepassing in de metro. Nog leuke liedjes gehoord iemand?
Tussen Brussel en Berlijn bestaan heel wat gelijkenissen. Het Hoofdstedelijk Gewest en de deelstaat Berlijn hebben elk een eigen regering en eigen bevoegdheden. Tegelijk zijn ze allebei de hoofdstad in een federaal land. Stof genoeg voor een studiereis van de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) naar de Duitse hoofdstad. Lees en bekijk meer op brusselnieuws.be …
Meer nieuws uit Brussel:
Een bijdrage van Charles Strijd, huisfotograaf bij gentblogt. We zien een weerspiegeling van het Belgacom-gebouw aan het Noordstation.
Heeft u ook een leuke foto van Brussel? U kan deze steeds opsturen naar foto@brusselblogt.be!
In Brussel geweest zondag. Brussel was voor de gelegenheid autoluw. Met de nadruk op luw want de taxi’s scheurden uw neus bij wijlen van uw gat. En als mijnheer auto niks te zeggen heeft staat mijnheer fiets nogal op zijn strepen. Meermaals bijna van de sokken gereden door een dolle mountainbiker of een enthousiasteling met een trotinette. Om over de rollerskaters maar te zwijgen! En dan dat volkje met hun buggy’s nog…! Continue reading ‘Brussel: autoluw’
Hier enkele van mijn visuele impressies van de Autoloze Zondag van vandaag, 23 september 2007. Meer foto’s vind je in mijn set op Flickr.
Wil je jouw foto’s hierbij? Voeg ze toe aan de BrusselBlogt Flickr groep en ik zal hier met een selectie updaten.
Het woordje gratis was te moeilijk, denk ik.
Onlangs nog te horen op bruno.fm: de populariteit van de Belgische driekleur zit in de lift in het Brusselse. Een en ander zou te maken hebben met de politieke toestand, waardoor heel wat mensen hun gebondenheid met België willen benadrukken. Bart De Maesschalck fotografeerde dit appartementsgebouw in Schaarbeek, waar het wel de nationale feestdag lijkt.
Jeronimo bezorgde ons deze.
Heeft u ook een leuke foto van Brussel? U kan deze steeds opsturen naar foto@brusselblogt.be!
Ik heb al regelmatig vrouwen zien met mascara of lippenstift aan de slag gaan in hun auto. Ze staan even stil in de file, en hop, daar komt het materiaal boven (hebben ze daar een speciale auto-etui voor?), ze nestelen zich voor de achteruitkijkspiegel en met een half oog op de weg beginnen ze aan de camouflage activiteit. Vandaag heb ik iets nog unieker gezien: een man die zich aan het scheren was in de wagen. Niet met een electrisch scheerapparaat, maar met een ‘meske’ (Wilkinson Quattro of zo). Of hij dat droog op de huid deed kon ik niet zien, maar het leek me toch een gevaarlijk kunstje.
Wat is het strafste wat je ooit iemand in de file zien doen hebt? Of wat heb je zelf nog uitgestoken?
‘k Ben niet iemand die zich vaak ergert. Zeker niet in een wereldstad als Brussel, waarvan ik vind dat (bijna) alles moet kunnen en mogen. Als je beslist om in een straat met een druk nachtleven een appartement te huren, dan moet je niet “emmeren” over geluidsoverlast. Als je, zoals ikzelf, vlakbij het Sint-Katelijne plein woont, moet je niet boos zijn op Johan Verminnen die mijn zaterdag volzingt, of op een autoloze zondag, waarbij er mensen over straat fietsen die ik nooit eerder in de stad zag.
Relativeringsvermogen is een verplichte eigenschap voor de Brussel-bewoner.
Maar. Ja, daar ben ik met de “maar”. Waar ik mij wél aan stoor: Quads.
Dat lawaaierige toestel, waarmee zowat elke mogelijke verkeersregel overtreden wordt.
Onveilig voor bestuurder, stadsbewoner, fietser. Pijnlijk aan de oren. Hoogst irritant.
Onlangs nog reed ik met de wagen in de Dansaertstraat en moest ik alle remmen “dichtgooien” voor een aan een veel te hoge snelheid “een tegenligger voorbijstekende” Quad.
Ik hoor ook van een Schaarbeek-bewoner mét kind dat hij elke avond een viertal van de machines door z’n straat hoort racen/loeien.
Is dit een nieuwe trend? Is er een groei in het aantal Quads in Brussel? Kent er iemand de regelgeving omtrent deze micromachines? Mag iedereen er zomaar opkruipen? En vooral, hoe geïrriteerd ben jij?
Dat nog altijd weinig mensen met de fiets naar het werk gaan, ook al wonen ze er amper enkele kilometers vandaan, heeft niet alleen te maken met een gebrek aan goede fietspaden, maar vooral ook met een reeks psychosociale aspecten. Dat concludeert de VUB-onderzoeker Bas de Geus in zijn versgebakken doctoraatsverhandeling. Dat inzicht kan de mensen aanzetten tot meer fietsgebruik, want dagelijks fietsen is gezond, zowel voor het lichaam als voor de geest, toont dezelfde studie aan. Lees en beluister meer op brusselnieuws.be …
Meer nieuws uit Brussel:
Continue reading ‘Onderzoek ontkracht drogredenen van niet-fietser’
Het had een leuke dag moeten worden. Ze was net haar contract gaan tekenen en keek er naar uit om binnenkort te beginnen werken. Ze stapte op de tram met haar hoofd in de wolken en dacht er niet onmiddellijk aan haar tramkaart af te stempelen. Big mistake.
Bij het overstappen naar de metro op Montgomery werd ze gestopt door een norse controleur van de MIVB. Deze was duidelijk blij een nieuw slachtoffer aan zijn quotum toe te voegen. “Weet je dan niet, madammeke, dat er boetes staan op het niet afstempelen van je kaart?” Hij genoot van zijn machtspositie zoals alleen een bullebak dat kan t.o.v. een meisje van half zijn gewicht en een kop kleiner. Ze toonde al haar papieren, hij wou zelfs haar arbeidscontract zien (ze woonde nog maar pas in Brussel, het was het enige document dat haar adres bevatte), en liep er toen bijna mee weg. “Waar gaat u naar toe?” zei ze “Ik wil dat die documenten hier blijven”. “Tuurlijk, madammeke, ik geef u er zelfs nog eentje bij!” Een boete uiteraard.
Die boete van 76 euro, tot daar aan toe, ze had dan ook haar kaart niet afgestempeld. Maar behandeld worden als een crimineel door een machtswellusteling in een uniform, dat was het smerigste gevoel dat ze in lange tijd meegemaakt had.
Recente commentaren