11 september in Brussel.

Morgen is het 11 september 2007. Anti-Islam betoging in Brussel. Maar ook: 6 jaar na de aanslag op de WTC-torens. De hele wereld stond op z’n kop. 4 langspeelfilms, 15 documentaires en 100 boeken later ligt het drama nog vers in ieders’ geheugen. 9/11, zo’n moment waarvan iedereen nog weet “waar hij op dat moment was”. Ben best benieuwd naar waar jij was, en hoe je het moment beleefde.
Ik zal de spits afbijten: ik werkte toen voor “den VTM”, en stond om een hier niet nader toe te lichten reden met Tante Terry op de set van de soap “Familie”. Tot plots: gsm’s rinkelden, mensen liepen weg, belden vrienden… een vreemde sfeer was het. Met de hele cast, camerlui, regisseurs en gewone mensen zoals ik, zaten we samen aan een klein TV-tje van de bewakingsman. Spannend, maar vooral angstaanjagend en niet goed beseffend wat er aan de hand was.
En dan nu jij. Waar was jij op 11 september 2001? En ooit met schrik in het hart naar de Brusselse WTC-torens gekeken?

 

bruno.fm

bruno.fm sprak met jurgen. Iemand die er 6 jaar geleden “live” bij was.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

 

Share
  • tommy1975

    Op het werk, toen bij een Amerikaanse copiërgigant.
    Firma is toen zelfs vroeger gesloten, en extra politiebewaking.

    In het begin was het zelfs nog niet duidelijk of het nu een accident was of niet.

    Ik weet nog dat ik ons ma belde met de zin: “Mama zet uw tv op, “ze” zijn Amerika aan het aanvallen”. Ze vroeg welke zender. Ik beh geantwoord dat ik niet dacht dat dat veel uitmaakte.

    De horeca in Brussel heeft de volgende dagen slecht gedraaid, iedereen zat voor de tv.

  • Ik zat op het werk. Een collega kwam iets zeggen over een vliegtuig dat zich in de WTC had geboord, en even later nog een… Alle websites met nieuws gingen down. En ’s avonds niet naar Anderlecht in de Champions League gekeken, maar naar het speciale ononderbroken nieuws op tv1 (zoals dat toen nog heette) waarin Marc Eyskens kwam vertellen dat dit het begin was van World War III

  • En o ja, toen dat bericht kwam, werd een andere collega lijkbleek – “de Rene zit daar bij een klant in de WTC” – “In New York?” – “Nee, hier in Brussel.” – “Ah, maar die vliegtuigen, da’s de WTC in New York”.

  • Jos

    Ik werkte toen in Nigeria, en ik hoorde het op de wereldomroep.

    Ik had geen tv daar, dus ik ben bij mijn Nigeriaanse buurman gaan kijken, die had een schotel met CNN.

  • Pingback: in de uitzending vandaag: 10 september. | bruno.fm()

  • Mijn collega op kantoor wordt gebeldt door haar man, die bij de NAVO in Brussel werkte: “Terroristen zijn met vliegtuigen het WTC in New York binnengevlogen, schat, wij evacueren de NAVO hoofdzetel hier, ik sta al op den parking, zal dus vroeger t’huis zijn vandaag …”

  • Rob

    Ik zat op het werk in Diegem bij een niet nader te noemen consulting firma. Ik moest de dag daarop naar de States vliegen om vrienden te bezoeken, en ineens krijg ik telefoon daarvan met de vraag “So what time were you planning to fly in tomorrow?”… nog niet helemaal mee begin ik dus lustig naar mijn vluchtnummer te zoeken tot ze zegt “I don´t think you understand, there is no more airtraffic allowed in the entire continental US”…

    Toen op internet gaan zoeken maar alle nieuwssite lagen zowat plat, dus naar huis liggen telefoneren om daar te laten kijken wat er aan de hand was… en dan maar vlug naar huis gereden. Ik woonde toen ook nog in de buurt van de EU-gebouwen, dus ik heb echt uren gedaan over een ritje van normaal 20 minuten…

  • Ik werkte toen in WTC-toren 2 in brussel (20ste verdiep). De minder snuggere collega’s sloegen in paniek…Ik kon sommige onder hen overtuigen dat al qaida wellicht niet de Belgische post en de Dienst Vreemdelingenzaken ging aanvallen maar bon…het deed plots wel erg vreemd om uitgerekend in de WTC Brussel te staan turen naar de hemel en de vliegtuigen die vanuit Zaventem opstijgen…

  • Nis

    Ik zat in de brugcursus geschiedenis op de vub, de metrorit terug naar huis was al wat raar vond ik…de mensen op de metro waren wat opgejaagd en bleken allen blijkbaar zeer geïnteresseerd in vliegtuigen en New York, ik begreep er niets van…nog altijd niets vermoedend zet ik thuis de tv aan (ja, ik was nog maar net afgestudeerd in het middelbaar en als je thuiskomt van het atheneum zette je de tv aan om naar de simpsons te kijken, gewoonte dus…) en toen werd alles ineens duidelijk. Wat ik me nog heel goed herinner is dat mijn moeder heel moe was en tot een uur of zes had geslapen, ze kwam beneden en snerste (zonder naar het scherm te kijken) dat we moesten overschakelen naar vtm voor ‘mooi en medogenloos’, het heeft mijn vader en ik vijf minuten gekost om mijn moeder te laten begrijpen dat ze ‘mooi en meedogenloos” die dag wel kon vergeten….

  • Luc

    Aan het studeren voor tweede zit “analoge elektronica”. Het resultaat van het examen was vergelijkbaar… Gelukkig hebben ze me er moeten door laten. 😉

  • pogonus

    Ik was op de grote buitenring ter hoogte van de E411, onderweg tussen twee klantenbezoeken. Toen ik hoorde dat er sprake was van twee vliegtuigen, wist ik dat het geen ongelukje kon zijn. Ik dacht meteen terug aan de aanslag die er in de jaren negentig al was gepleegd (toen weliswaar veel minder drastisch). Dat zijn zo van die momenten dat je beseft dat er iets “historisch” aan het gebeuren is.

  • Pingback: Where I was on 11/9 2001… at plαdys()

  • Tom

    Ik was bij airstop om een vliegreis te boeken naar tunesië. Er kwam iemand binnengelopen die druk praatte met de man achter de balie. Een minuut later draait die zijn computerscherm om,waarop beelden van de aanslag waren te zien van een nieuwssite, en zegt dat er 2 vliegtuigen in de wtc waren gevlogen.
    Toch maar gewoon mijn vlucht geboekt. Een paar dagen later was die. Bij het vertrekken bleek dan nog dat iemands bagage aan boord was, maar de persoon in kwestie niet. Dat werd uitstappen en iedereen zijn bagage laten aanduiden. Bleek vals alarm te zijn (ik leef nog).

  • ik durf het bijna niet zeggen na al die fantastische verhalen hier maar… ik zou het begot niet meer weten waar ik toen was.

  • Wij zaten met een handvol vrienden in een wijnkelder Bourgogne te proeven. Toen we uit de ondergrond opdoken, begonnen alle mobieltjes (van die oude, zware bakken…) tegelijk te toeteren en te zoemen. We kregen onmiddellijk pakken paniekerige ouders aan de lijn. De rit terug vanuit de Bourgogne verliep in een bijzonder gespannen sfeer: de Franse radiocommentaren waren chaotische, er vlogen mirages al patrouillerend over de autostrades en in Luxemburg zat het tankstation propper dan vol: daar aanschouwden we voor ‘t eerst de beelden in de vooravond. Later die avond volgden we CNN tot een kot in de nacht: het was van de eerste Golfoorlog geleden dat die nog deftige televisie maakten… Mark Eyskens’ commentaar zat er er een stuk naast, maar maakte toch diepe indruk.

  • lies

    Ik was in New York op wandel en had al een aantal brandweerwagens, politieauto’s en ambulances zien voorbijscheren toen een brave New Yorkse ons (de onwetende toeristen) aanklampte en vertelde wat er aan de hand was. Na wat verdwaasd rondgelopen te hebben en naar de alomtegenwoordige gigantische beeldschermen met “breaking news” te hebben gekeken, hebben we het thuisfront gewaarschuwd en zijn ons de rest van de dag (en het grootste deel van de dagen nadien) in onze hotelkamer gaan verschansen voor CNN en consorten.

  • Op het werk, las het ergens op een site. Dacht een grap, daarna op andere site dus ik mijn collega’s op hoogte gesteld. Niemand geloofde me. Uiteindelijk nieuwsjournaals via internet gevolgd. En na anderhalf uur hoorde we een vliegtuig dat was wel effe vaag.

  • Albert

    Op de radio gehoord, één keer naar het nieuws gekeken, en daarna een week lang de tv niet aangezet.

  • henkovic

    Het is een beetje een schande maar ik was waarschijnlijk één van de laatsten om het nieuws te vernemen:
    we waren met de tent aan het rondtrekken in de Franse bergen, hadden wel een sms gekregen – “hopelijk vliegen er daar geen vliegtuigen in jullie tent” – maar dachten dat het om een flauwe grap ging. Twee dagen later kwamen we op een camping waar door de luidspreker een minuut stilte werd aangekondigd… pas toen beseften we dat er precies iets meer aan de hand was…

  • Moi

    Ik zat in de wagen om mijn laatste uurtjes rijles af te werken voor het grote rijexamen… toen ik thuis aankwam vernam ik het nieuws. Gelukkig stond de radio in de wagen van de rijschool niet aan, ik denk dat ik anders zeker mijn ontkoppeling niet meer zou gevonden hebben!

  • Niels

    In Zuid Afrika, tijdens mijn stage daar. Zat er alleen die dag. Toen ik na werk naar de supermarkt ging werd ik aangklampt door een winkelbediende die zei dat er een vliegtuig door Moslims op het Witte Huis was gestort. Ik dacht dat het een grap was. Terug in het hostel waar ik verbleef werd het me duidelijk. Iedereen (veel Amerikanen) die er ook logeerden verbijsterd rond de TV

  • Chris

    Het was mijn eerste werkdag in een amerikaans bedrijf. Die dag is er van werken niet veel meer in huis gekomen. Een collega zijn broer zat toen op een vlucht naar New York en heeft enkele dagen vastgezeten in een school in New Foundland (waar ze naar omgeleid waren). Ikzelf was 3 dagen voor de aanslagen nog in New York dus heb ik redelijk wat telefoontjes gekregen om te zien of ik wel goed thuis was en gelukkig was ik dat ook.

  • Fiel

    Wel,

    Ik zat op een vliegtuig ergens tussen Melbourne (Australia) en Brussel (België). We wisten allemaal van niets, tot we in Zaventem aankwamen, waar de chaos vrij groot was, maar nog steeds niemand ons precies kon vertellen wat er gebeurd was. Het heeft geduurd tot ik bij mijn ouders thuis was voor ik wist waar al die commotie nu eigenlijk voor nodig was.

  • boot

    In het zuidstation net onder de financientoren….toch een paar keer naar boven gekeken hoor…

  • valer

    Net beslist om in Brussel te komen studeren en op zoek naar een kot met de hulp van een vriendin. Zij vertrok de week erop om in Dublin te gaan werken en we wilden dit gaan “inzetten” in de Irish Pub aan de beurs. Er was daar heel veel lawaai binnen, en ik zei nog dat ik geen zin had om naar voetbalmatchen te zien met die Ieren. Ilse kon me toch overtuigen om van de Guinness te gaan proeven en op het moment dat we binnenstapten vloog het tweede vliegtuig in de toren…

    De week erop ben ik opnieuw op zoek mogen gaan 🙂

  • Gert

    was aan de slag in een bedrijf net naast de nato in Evere.
    Zat in de namiddag wat te surfen toen plots het eerste bericht van een crash in de wtc toren opdook op internet. Dan begon het internet heel traag te zijn en sommige sites zelfs onbereikbaar. Toen begon het nieuws van de crash de ronde te doen. En vrij kort erop was er dan de tweede crash en toen wist men hoe laat het was.
    Alles zat potdicht in de buurt. De nato werd afgesloten en al het verkeer errond moest omkeer maken.
    Jammer dat de beveiliging van de nato denkt dat terroristen alleen via de voordeur binnenkomen. En gelukkig weten (of wisten) de terroristen niet dat de achterkant zo lek als een zeef is ;o) …