De vakbonden van de Brusselse brandweer roepen de brandweermannen op om voortaan altijd de wet te respecteren voor een rood licht. De chauffeurs van brandweerwagens vrezen dat ze binnenkort boetes moeten betalen wanneer ze tijdens een interventie een bekeuring krijgen. Lees meer op brusselnieuws.be …
Meer nieuws uit Brussel:
Van 30 november tot 1 januari: “Winterpret” in hartje Brussel. Al is het woord “pret” soms ver te zoeken. Vorig jaar bezochten 2.500.000 mensen dit blije Kerstgebeuren. En dat op 4 weken. De Spoormakersstraat, de Violetstraat, Grote Markt, de Boterstraat, de Beurs, de Devauxstraat, de Sint-Katelijnestraat, het Sint-Katelijneplein, de Vismarkt. Een reuzenrad, een ijspiste, een ijsmonster, een magische molen, en 220 houten huisjes gevuld met warme wijn en nutteloze prullaria.
Allemaal leuk en gezellig voor een dagje uit. Maar als buurtbewoner krijg je 4 weken lang warme chocolade en dronken Duitsers over je heen gegoten. Geen parkeerplaats meer te vinden in het centrum, even snel binnenwippen in je stamcafé wordt moeilijk, want overal bejaarde of bekinderde toeristen, overal hoogst irritante kerstliederen, kerstmannen met sportschoeisel. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Of ben ik nu een droeve pessimist? Moet ik maar accepteren dat, in het centrum van de stad wonen, ook betekent dat je er mee moet leren leven dat je plaats moet ruimen voor festivals, feestmarktjes, beurzen, en Pret in de Winter? En dat allemaal voor een luttele 1,6 miljoen € (waarvan 800.000 betaald door de belastingbetaler).
Kortom. Jij? Ga je lekker mee-jodelen op het reuzenrad? Of mijd je in december gewoon het centrum?
Wil je “op de radio” reageren: 02 800 08 06 of mail: bruno@fmbrussel.be
De burgemeester van Sint-Lambrechts-Woluwe Olivier Maingain (FDF) wil de naam van de Woluwelaan dan toch niet veranderen in de Paul Henri Spaaklaan. Volgens de krant La Capitale wil hij kosten vermijden voor de bedrijven in de laan die door de naamverandering ook hun adres zouden moeten wijzigen.
brusselnieuws
En wie was Paul-Henri Spaak weer? Minister van Buitenlandse Zaken tijdens WOII, maar vooral bekend door zijn rol in de oprichting van Europa.
Nog terwijl hij in ballingschap te Londen was, lag hij aan de grondslag van de samenwerking tussen België, Nederland en Luxemburg (zie Benelux). In augustus 1949 werd hij voorzitter van de Raadgevende Vergadering van de Raad van Europa. Van 1952 tot 1953 was hij voorzitter van de Gemeenschappelijke Vergadering van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. Het Spaak-rapport deed de aanbeveling tot oprichting van een Europese Economische Gemeenschap en een Europese Gemeenschap voor Atoomenergie. De EEG en Euratom worden opgericht door de Verdragen van Rome, die ondertekend worden op 25 maart 1957.
Wikipedia
Weetje: 13 maart 1946 – 31 maart 1946: Eerste Minister en Minister van buitenlandse zaken in de kortste regering ooit.
De wekelijkse selectie uit de Flickr-pool van BrusselBlogt. Tineke had het even druk en dus neemt Patrick het deze week over. Zonder commentaar, want beelden moeten voor zichzelf spreken.
Foto hierboven: louis van c0ntr3j0ur
Joepie. We staan op de 30′ste plaats in de MetaTale rangschikking met een score van 17. MetaTale is de Top 100 van de meest invloedrijke Vlaamse weblogs.
Deze keer kan je niet stemmen om ons hogerop te krijgen, wel: linken leggen op je eigen blog of website naar artikels op deze site.
Daar ga ik tenminste van uit, want hoe de MetaTale ranking precies berekend wordt is niet helemaal duidelijk, maar het heeft te maken met invloed, thema’s en locaties en de relaties daartussen. Bedoeling is dat marketeers en communicatieverantwoordelijken met de tool makkelijk gebruikers vinden die binnen bepaalde thema’s een sterke invloed kunnen uitoefenen op hun persoonlijke netwerk.
Of Brusselblogt zich daartoe laat lenen is uiteraard een andere vraag.
Ter vergelijking: grote zus uit Gent staat op de 4de plaats in de Top 100. Op nr 24 staat ook een van onze auteurs/oprichters, nl. Peter. Mich had ik er ook verwacht, maar zijn blog was nog niet aan de lijst toegevoegd. Nu wel. Graag gedaan.
Bedankt aan al onze lezers om ons te lezen en naar ons te linken. Doe zo verder.
Op Brusselnieuws net met de grimlach gelezen:
‘Brussel – Tijdens de studentenoptocht Saint-Vé afgelopen dinsdag is een 57-jarige man opgepakt. Voorbijgangers hadden gezien dat de man foto’s nam van vrouwelijke studentes die op straat plasten.
Op Saint-Vé vieren de studenten van de VUB en de ULB uitbundig de stichter van de Brusselse universiteit Pierre-Théodore Verhaegen. Dat gebeurt door een optocht door de stad waarbij er veel drank vloeit en er uitbundig gefeest wordt.
De aangehouden man maakte daarvan gebruik om foto’s van plassende meisjes te maken. In de woning van de man, een voormalige militair, werd een grote hoeveelheid porno in beslag genomen. Eerder was de man al eens veroordeeld voor aanranding van de eerbaarheid. Na verhoor is hij vrijgelaten.’
Ik zou het leuk gevonden hebben moest er een rechtzaak van gekomen zijn. ‘De verdediging roept nu: Wildplasser 3′. Moet allemaal kunnen op Saint Vé. Net zoals het doelbewust onderkotsen van een willekeurige werkmens (zelf weer zien gebeuren dit jaar en ondertussen wellicht ook al lang geen uitzondering, ook tien jaar geleden niet). Waarom worden deze zaken blindelings getolereerd? Als de politie de tijd vind om deze man te vervolgen (die al zelf de tijd en kans moet vinden een fotoreportage te maken met genoeg plassende meisjes, chapeau), zou er misschien ook eens kunnen gekeken worden naar de wildplas op zich, bij mijn weten nog altijd niet bijster legaal in Brussel?
Op wikipedia vind ik het volgende over die brave wildplasser en wildebrok Verhaegen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Pierre-Théodore_Verhaegen
Nu niet meteen wat ik had verwacht. Misschien zijn de studenten ergens het Noorden kwijtgeraakt? Alsook evenwel een stukje Zuiden, streepje Oosten en wellicht zelfs een tikkeltje Westen. Wildplassen en kotsen om iemand te eren verdient anders wel een prijs voor originaliteit. Het spreekt al boekdelen dat sommige mensen zich nog veiliger voelen om bij een manifestatie buiten te komen dan op Saint Vé…
Voor de duidelijkheid: Ik ben vrij overtuigd dat het initiële idee er iets anders uitzag als wat er al jaren gaande is en respect verdiende. Maar momenteel zorgt deze gedoogde massa-orgie ook dagen voor 20 November voor overlast: Denk bijvoorbeeld aan de bedelende student op het kruispunt Kunst-Wet de week voor deze datum, die naarmate de avond en het drankverbruik vordert al dat tikkeltje meer risico durft te nemen. Somewhere, something must have gone terribly, terribly wrong…
Gebruikte spuiten op de grond. Handtasdiefstal. Beveiligingscamera’s die op niemand indruk maken. Handelaars en buurtbewoners klagen steen en been over de overlast aan de metrohalte Ribaucourt. “Ik zeg je: als er niets gebeurt, dan komen er serieuze problemen,” vertelt ex-drugsgebruiker Pascal V.T.B. Lees meer op brusselnieuws.be …
Meer nieuws uit Brussel:
Op vrtnieuws.net las ik net dat kabelmaatschappij Coditel van de Vlaamse Regulator voor de Media een boete van 15.000 euro heeft gekregen omdat Coditel in de Brusselse rand geen Nederlandstalige radioprogramma’s aanbiedt. Het Mediadecreet bepaalt nochtans dat Coditel in Wemmel en Drogenbos Nederlandse radioprogramma’s moet aanbieden.
De Vlaamse Regulator voor de Media gaf ook boetes aan negen regionale omroepen voor inbreuken op de reclamewetgeving. Alleen bij tvbrussel was er van een overtreding geen sprake.
Dinsdagavond, gedaan met werken, kwart na zes. “Nog even snel een verjaardagskaart kopen,” denk ik. De meeste winkels in de buurt zijn natuurlijk al dicht. Dus trek ik naar de City 2, boek- en papierwinkel Club.
Draaimolentjes en rekjes met allerlei wenskaarten: “Anniversaire”, “Naissances”, “Mariages”, “Condoléances”. Geen “Gelukkige verjaardag” te vinden. Na een minuut of twee geef ik het op. Aan de caissière vraag ik of er ook wenskaarten met Nederlandstalige teksten zijn. “Ah ! Je ne sais pas,” antwoordt ze me in het Frans. “Toute est mélangée.” Tegen beter weten in geef ik de molentjes nog even een draai, maar nee, geen Nederlandstalige verjaardagskaart te bespeuren.
Sinds Club enige tijd geleden zijn gele jasje inruilde voor een roodgrijs exemplaar, hebben ze het duidelijk hoog in hun bol. Nederlandstalige wenskaarten en boeken waren hier nooit dik gezaaid, maar ze waren er tenminste wel. Nu zijn ze onvindbaar afwezig. Wat de boeken betreft wordt de klant via de website van Club wel correct ingelicht: er zijn in het Brusselse gewest acht vestigingen en daar zijn Nederlandstalige en Engelstalige boeken enkel op bestelling verkrijgbaar. Correct, maar wel kortzichtig.
Ik begrijp dat niet. Dat een kleine zelfstandige geen Nederlandse wenskaarten in zijn sortering opneemt omdat hij ze anders aan de straatstenen niet kwijtgeraakt, daar heb ik alle begrip voor. Dat een keten als Club met 26 winkels in België hetzelfde doet, gaat m’n verstand te boven. Nederlandstaligen mogen in Brussel dan in de minderheid zijn, daarom moet men ze nog niet de dienstverlening ontzeggen die hun Franstalige stadsgenoten wel krijgen. “Pour les Flamands la même chose,” moet men hebben gedacht. Het kan nochtans anders.
De Metroshop in het Muntcentrum (nabij het De Brouckèreplein) heeft wel een volwaardig assortiment Nederlandstalige wenskaarten. Allen daarheen, zou ik zeggen. Koopt niet bij Club. Ze mogen van mij trouwens een e-mail verwachten. Ik weet niet wie voor elke winkel het aanbod bepaalt, het algemeen management of de filiaalhouder, maar ik neem het niet dat men mij als tweederangsklant behandelt. Ik ben geen gefrustreerde Vlaming, maar waarom zou ik m’n portemonnee bovenhalen in een zaak die me niet serieus neemt als ik m’n geld evengoed elders kan uitgeven? Als secretaris van een vereniging kocht ik het merendeel van mijn kantoormateriaal tot voor kort bij Club. In ‘t vervolg ga ik naar de Metroshop. Het aanbod is daar niet zo uitgebreid, maar het voldoet voorlopig prima aan mijn behoeften. En het personeel is er tweetalig. Merci, dankuwel!
Update:
Woensdagavond werd ik rond 18.20 uur door Bruno Op De Beek telefonisch geïnterviewd voor zijn programma bruno.fm op fmbrussel.
Update bis:Woensdagavond rond 20.45 uur kreeg ik een antwoord op de e-mail die ik aan Club stuurde. U leest een samenvatting van het antwoord van district manager Pieter Raes bij de reacties.
Het is een tijdje geleden, maar dankzij Malte hebben we weer een nieuwe opgave. In zijn woorden: ‘t is geen publieke plek, maar wel een publiek toegankelijke plek.
