Koopt niet bij Club

Dinsdagavond, gedaan met werken, kwart na zes. “Nog even snel een verjaardagskaart kopen,” denk ik. De meeste winkels in de buurt zijn natuurlijk al dicht. Dus trek ik naar de City 2, boek- en papierwinkel Club.

Draaimolentjes en rekjes met allerlei wenskaarten: “Anniversaire”, “Naissances”, “Mariages”, “Condoléances”. Geen “Gelukkige verjaardag” te vinden. Na een minuut of twee geef ik het op. Aan de caissière vraag ik of er ook wenskaarten met Nederlandstalige teksten zijn. “Ah ! Je ne sais pas,” antwoordt ze me in het Frans. “Toute est mélangée.” Tegen beter weten in geef ik de molentjes nog even een draai, maar nee, geen Nederlandstalige verjaardagskaart te bespeuren.

Sinds Club enige tijd geleden zijn gele jasje inruilde voor een roodgrijs exemplaar, hebben ze het duidelijk hoog in hun bol. Nederlandstalige wenskaarten en boeken waren hier nooit dik gezaaid, maar ze waren er tenminste wel. Nu zijn ze onvindbaar afwezig. Wat de boeken betreft wordt de klant via de website van Club wel correct ingelicht: er zijn in het Brusselse gewest acht vestigingen en daar zijn Nederlandstalige en Engelstalige boeken enkel op bestelling verkrijgbaar. Correct, maar wel kortzichtig.

Ik begrijp dat niet. Dat een kleine zelfstandige geen Nederlandse wenskaarten in zijn sortering opneemt omdat hij ze anders aan de straatstenen niet kwijtgeraakt, daar heb ik alle begrip voor. Dat een keten als Club met 26 winkels in België hetzelfde doet, gaat m’n verstand te boven. Nederlandstaligen mogen in Brussel dan in de minderheid zijn, daarom moet men ze nog niet de dienstverlening ontzeggen die hun Franstalige stadsgenoten wel krijgen. “Pour les Flamands la même chose,” moet men hebben gedacht. Het kan nochtans anders.

De Metroshop in het Muntcentrum (nabij het De Brouckèreplein) heeft wel een volwaardig assortiment Nederlandstalige wenskaarten. Allen daarheen, zou ik zeggen. Koopt niet bij Club. Ze mogen van mij trouwens een e-mail verwachten. Ik weet niet wie voor elke winkel het aanbod bepaalt, het algemeen management of de filiaalhouder, maar ik neem het niet dat men mij als tweederangsklant behandelt. Ik ben geen gefrustreerde Vlaming, maar waarom zou ik m’n portemonnee bovenhalen in een zaak die me niet serieus neemt als ik m’n geld evengoed elders kan uitgeven? Als secretaris van een vereniging kocht ik het merendeel van mijn kantoormateriaal tot voor kort bij Club. In ‘t vervolg ga ik naar de Metroshop. Het aanbod is daar niet zo uitgebreid, maar het voldoet voorlopig prima aan mijn behoeften. En het personeel is er tweetalig. Merci, dankuwel!

Update:

Woensdagavond werd ik rond 18.20 uur door Bruno Op De Beek telefonisch geïnterviewd voor zijn programma bruno.fm op fmbrussel.

bruno.fm

bruno.fm sprak met Patrick. En probeerde “Club” te bereiken.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Update bis:Woensdagavond rond 20.45 uur kreeg ik een antwoord op de e-mail die ik aan Club stuurde. U leest een samenvatting van het antwoord van district manager Pieter Raes bij de reacties.

Share

AboutPatrick

Voorouders in West-Vlaanderen en de Kempen. In 1968 geboren in Wilrijk (Antwerpen). Woont sinds midden 2001 in Brussel en werkt er sinds 2002. Woonde tot eind 2013 in Laken, sindsdien in Sint-Jans-Molenbeek. Vindt Brussel een moeilijk lief, maar houdt toch vooral van de schoonheid, de meertaligheid en de diversiteit van het gewest. Ondersteunt beroepshalve de Nederlandstalige openbare bibliotheken in Brussel.

  • Michael Schaarbeek

    Vorige week heb ik iets gelijkaardigs meegemaakt bij wijnwinkel Nicolas aan de beurs. Ik wou snel nog een flesje wijn gaan kopen. De verkoper wou dat ik mijn rugzak uitdeed, en vroeg mij dat in het Frans, op een erg dwingende toon. Ik was daar niet echt mee gediend, en ik vroeg hem om uitleg. Als Nederlandstalige in Brussel, deed ik wel mijn best om Frans te spreken tegen de verkoper. Maar dat volstond blijkbaar niet. Hij antwoordde me heel onbeschoft dat toch maar één op de zes van zijn klanten Nederlandstalig is. Hij voegde er aan toe dat het mijn probleem is dat ik niet de capaciteiten heb om Frans te spreken… Het was duidelijk dat hij zich had laten inspireren door de politieke crisis van de laatste maanden. Hebben andere Nederlandstalige Brusselaars ook al dergelijke opmerkingen gekregen? Voor mij was het de eerste keer.

  • tommy1975

    Groot Gelijk! En ze zijn bovendien nog veel te duur ook

  • Bart De Maesschalck

    In de nieuwstraat is er vlak naast de Inno ook een shop met Nederlandse wenskaarten, en met een toch wel redelijk groot aanbod..

  • Elias

    De vernieuwde Club is sowieso een stap achteruit. De rekken lijken allemaal wat lager te zijn, en ik heb de indruk dat hun boekenaanbod (in het Frans uiteraard) uitgebreider is geworden, waardoor hun aanbod kantoorartikelen kleiner is geworden. Wat in feite bizar is, want net voor boeken hebben ze in die buurt toch al wat concurrentie (met o.a. de Fnac), wat misschien toch iets minder het geval is voor kantoorartikelen.

  • Als ge in de Metroshop in het Muntcentrum dan zijt, moet ge echter niet proberen in het Nederlands iets te bestellen in de geïncorporeerde Panos-zaak daar.

    Ik heb mij daar al erg assertief nederlandstalig gedragen, en ik slaag er niet in om ze mij in het nederlands terug te laten servicen 😛

    Bestel trouwens ook eens een zACHTe sandwich, en ge krijgt ACHTkoek in de plaats .. gieren! 🙂

  • Wouter

    Wel, als het over wenskaartjes gaat : kennen jullie deze site?

    http://www.hallmarkgreetz.be

    Kaartjes, zegels, personalisering, verzending…vanuit de luie stoel. In samenwerking met de Belgische Post. Natuurlijk.
    “Wie anders?”

    (Hierbij beloof ik plechtig 1 euro in de advertentie-kas van Brusselblogt te plengen…)

  • Wouter, gij betaalt alle rekeningen van de volgende BB medewerkers-vergadering 😉

  • ontdekt vorige week:
    een oude boekenwinkel, die ook een groot rek heeft dat volgepropt zit met oude (heel oude) kaartjes van over de hele wereld. joost mag weten van waar ze komen, en ze kosten 10 cent per stuk.
    waar: in de straat naast de ruine aan de anspachlaan waar ze ons nieuw casino aan het bouwen zijn. niet de straat aan de kant van het muntcenter, maar de andere, kant, als je voor de ruine staat op de anspachlaan, de straat rechts.

  • was twee weken voor het eerst in club, op zoek naar een poezieboek, maar de verkopers waren niet echt behulpzaam en begrepen er geen jota van wat ik bedoelde (ook niet in frans).
    met een poezieboek bedoel ik geen gedichtenboek,
    maar zo’n klein vierkant boekje dat we vroeger allemaal hadden, en dat we de klas rond lieten gaan en waar iedereen bij elkaar een tekening in zette.
    uiteindelijk vond ik er één in de hema, maar weet iemand waar ik dat nog zou kunnen vinden?

  • Wouter

    Gisteren moest ik in de Post zijn, en ook daar was geen Nederlandstalig kaartje te bespeuren. Het was weliswaar een klein kantoortje (in de galerij in de Tongerenstraat), maar toch…
    Moet ik nu ook de Post boycotten?

  • Wouter schreef:

    Gisteren moest ik in de Post zijn, en ook daar was geen Nederlandstalig kaartje te bespeuren. Het was weliswaar een klein kantoortje (in de galerij in de Tongerenstraat), maar toch… Moet ik nu ook de Post boycotten?

    De vergelijking gaat niet op. Je zegt het zelf al: het was een klein kantoortje.
    Kijk, ik werk in het bibliotheekwezen en daar kennen we nog steeds het fenomeen van de filialen. Een filiaal is doorgaans een kleinere bibliotheek die niet het volledige aanbod heeft dat je in een grote bibliotheek (de hoofdbibliotheek) wel terugvindt. Het aanbod van een filiaal richt zich op de klanten in de onmiddellijke omgeving en legt daar accenten. In een filiaal vind je dan bijvoorbeeld minder (dure en meerdelige) naslagwerken, of je vindt er geen Duitse literatuur, of je vindt er precies wel meer Poolse boeken omdat er vanuit de klanten in de buurt vraag naar is.
    Vraag- en aanbod spelen dus heel duidelijk en differentiatie valt op dat vlak wel te verdedigen. Maar er zijn grenzen en bij Club ligt de zaak volgens mij toch anders, tenzij een manager me van het tegendeel kan overtuigen.
    De Club-winkel in City 2 is weliswaar niet danig groot in vergelijking met andere Club-winkels, maar hij wekt niet de indruk slechts een kleine welbepaalde niche te willen bedienen. Het aanbod is er met name nog vrij breed (alhoewel het sinds de restyling inderdaad wat is verschraald). City 2 is een bekend winkelcentrum in een van Brussels bekendste winkelstraten (samen met de Louizalaan die nu blijkbaar ook dringend aan een wedergeboorte toe is). Dan moet je toch echt wel een bekrompen koopmansgeest hebben om Nederlandstalige klanten straal te negeren. Reken maar uit hoeveel Vlamingen hun geld in de Nieuwstraat uitgeven. Ik wil ze de kost niet geven.
    Mijn punt is dus dat Club helemaal voorbij gaat aan het aspect van de klantenbinding. Ik hoef niet te kunnen kiezen uit honderden Nederlandstalige wenskaarten. Een beperkt assortiment ware al welkom. En mijn andere kantoormaterialen koop ik dan ook bij Club, ook al zijn ze inderdaad misschien wat duurder.
    Ik ben eens benieuwd welk antwoord ik van Club zal ontvangen. Ik hou jullie op de hoogte.

  • Voor zover ik weet gaan er nog vrij veel Nederlandstaligen in weekends e.d. eens naar Brussel om wat te shoppen. Het is kortzichtig en zeker geen goede stap voor de verkoopcijfers, maar per slot van rekening is het maar 1 of enkele personen die moet beslissen dat er enkel francophone ligt en de zaak is aan het rollen.

    Die post in de Tongerenstraat herken ik me wel in. In Belliard, toch geen klein filiaal, zijn alle bedienden Nederlandstalig maar de manager Franstalig. 3 keer raden hoe de postkaarten/folders/… er soms liggen.

    Ligt het trouwens aan mij, of is het dat soort ‘kleine’ akkefietjes dat toch vooral door Franstaligen wordt gehanteerd? Ik zie me bv. geen dagbladhandelaar richting De Wand/Strombeek met vooral klanten uit Grimbergen ineens beslissen om zijn Franstalige magazines even niet meer in te slaan louter om de politieke crisis.

  • Volgens mij shoppen er ook veel Nederlandstaligen in de City2 tijdens hun middagpauze, of juist na het werk, vooraleer de trein/bus/auto huiswaarts te nemen.

  • Jemenfish schreef:

    Ligt het trouwens aan mij, of is het dat soort ‘kleine’ akkefietjes dat toch vooral door Franstaligen wordt gehanteerd? Ik zie me bv. geen dagbladhandelaar richting De Wand/Strombeek met vooral klanten uit Grimbergen ineens beslissen om zijn Franstalige magazines even niet meer in te slaan louter om de politieke crisis.

    Laten we nu ook niet paranoïde worden: de mentaliteit waarover we hier spreken heeft volgens mij weinig of niets met de huidige politieke crisis en de regeringsvorming te maken. Je kon die mentaliteit namelijk ook vroeger al waarnemen. Het is wel mogelijk dat er onder bepaalde handelaars nu een zekere polarisatie optreedt, maar met veralgemeningen zou ik toch voorzichtig willen zijn.

  • Frank schreef:

    Volgens mij shoppen er ook veel Nederlandstaligen in de City2 tijdens hun middagpauze, of juist na het werk, vooraleer de trein/bus/auto huiswaarts te nemen.

    Die waarneming is zeker correct, maar het zijn niet alleen Vlamingen die na het werk in de City 2 gaan winkelen. Brusselaars doen dat ook, ikzelf inbegrepen. Het is gewoon handig dat de winkels in City 2 wat later open zijn en dat je er een hele waaier van producten bij elkaar vindt. Uit principe zou ik geneigd zijn om meer bij mijn (kleine) lokale handelaars te kopen, maar ik moet eerlijk toegeven dat gemakzucht of efficiëntie (noem het een vorm van timemanagement) toch wel een rol speelt. Om bij het onderwerp te blijven: ik besteed liever een uur aan inhoudelijk werk voor mijn vereniging dan dat ik in drie verschillende winkels naar de juiste vensterenveloppen, doorschijnende plakband en plastic naamspeldjes op zoek moet gaan (enfin, ik maak er nu een beetje een boutade van natuurlijk).

  • Pieter

    Wat negatief allemaal!
    Laten we het optimistisch bekijken….Alle Nederlandtalige producten waren gewoon uitverkocht bij club.
    En verder geef ik mijn geld NOOIT uit in winkels waar ik onbeschoft wordt bejegend, in welke taal dan ook. Money talks.

  • de Club in Ukkel:
    Stapels kranten. Stapels weekbladen.
    Mijn vriendin: vraag: “heeft u een Nederlandstalige Flair?”
    Antwoord en Français:
    “Mevrouw, u bent hier in Ukkel.”

  • En zeggen dat het de verkozen burgemeester (ondertussen druk bezig met zijn vriendje V.Rompuy) van Ukkel is die beweerde dat in Brussel iederéén Nederlands spreekt. (Mise-au-point, La Une, 9/11/07)

  • Je découvre ce que peut être la vie de néerlandophone à Bruxelles grâce à ce post. Merci.

    danks deze post ontdek ik wat een nederlanstalig brussel kan zijn. (en ik probeer tweetalig te zijn in mijn commentaar)

  • Steve

    Ach, ik maak me hier al lang niet meer druk om. Met zo’n kortzichtige actie snijden ze alleen maar in hun vingers, want er zijn inderdaad hele horden Nederlandstaligen in de City 2 en de hele Nieuwstraat. Dikke pech voor de club als ze merken dat andere zaken met een goed aanbod in twee (of meer) talen beter draaien…

  • Anton

    @Brackeblogt: Bedankt voor de tip! En lol voor de onhandige wegbeschrijving 😉

  • Tom

    “Bij de ruïne rechtsaf” vind ik wel een mooie wegbeschrijving eigenlijk.
    Roept poëtische beelden op van oude ruïnes bij maanlicht waar oude wijze mannen achter een overwoekerd autowrak wijze raad en oude postkaartjes verkopen.
    Soort kruising tussen Brussel en een fantasyfilm 🙂

  • Woensdagavond rond 20.45 uur kreeg ik een antwoord op de e-mail die ik aan Club stuurde.

    District manager Pieter Raes schrijft dat het ontbreken van Nederlandstalige wenskaarten in de Club-winkel in City 2 hem een vergetelheid lijkt, te wijten aan het feit dat het filiaal pas is vernieuwd en dat het productassortiment in deze winkel nog aangepast moet worden. Hij zal het probleem bespreken met de storemanager en de verantwoordelijke papierwaren.

    Raes meldt ook dat men opnieuw een poging is begonnen om terug Nederlandstalige boeken in het filiaal van City 2 aan te bieden. Als het economisch rendabel is, wil men het aanbod op dat vlak nog verder uitbreiden.

    Ten slotte schrijft de district manager dat hij beseft dat de Nederlandstalige dienstverlening in de Brusselse filialen vaak te wensen overlaat. Hij tracht daar bij nieuwe aanwervingen wat aan te doen, maar hij stelt vast dat het moeilijk is om in Brussel degelijk tweetalig personeel te vinden. Dit blijft voor Club wel een aandachtspunt.

    Pieter Raes verontschuldigt zich tegenover mij persoonlijk voor de negatieve ervaring die ik in het Club-filiaal van City 2 had.

  • plum

    Voorspelbaar antwoord dus …

  • plum schreef:

    Voorspelbaar antwoord dus…

    Zo voorspelbaar vind ik die reactie toch niet. Gezien de telefonische ervaringen van Bruno Op De Beek, had men ook helemaal niet of negatief kunnen reageren.

    Het antwoord van Pieter Raes is diplomatisch, maar het is ook oprecht en dat siert hem. In een wederreactie van mij heb ik dan ook zijn verontschuldigingen aanvaard. Natuurlijk zal ik nauwlettend in het oog houden of er binnenkort inderdaad ook Nederlandstalige wenskaarten in de Club in City 2 te krijgen zullen zijn.

    In mijn interview in bruno.fm heb ik ook duidelijk laten verstaan dat ik geen hetze tegen Club wil ontketenen, maar dat ik slechts hoop dat Club tot het inzicht komt dat er beleidsmatig misschien een vergissing is begaan die kan worden rechtgezet. Natuurlijk moet men af en toe provocatief reageren om iets in beweging te zetten. Dat is de rol van de kritische consument en die rol heb ik dinsdag en vandaag gespeeld.

  • tommy1975

    Hetze is het juiste woord… als je “coditel” ingeeft op google kom je automatisch op deze site terecht … (demonische grijns)

  • erik

    Nicolas aan de beurs was ook fel tegen de wandelstraat – of beter verkeersluwe straat – die men daar heeft ingericht.

    Hij zou daardoor klanten verliezen…waar parkeren die dan?

  • Tom

    winkels die tegen verkeersluwe straten zijn verwarren denk ik het aantal mensen die langskomen (met auto) met het aantal mensen die langskomen en in staat zijn de winkel binnen te gaan. 1000 auto’s en 10 voetgangers die langskomen zijn minder goed voor de handel dan geen auto’s en 100 voetgangers. Zou evident moeten zijn, maar is het blijkbaar niet.
    Stomme vraag, maar: zouden er meer klanten zijn in de Nieuwstraat als die straat niet meer autovrij zou zijn?

    Enige manier waarop je minder klanten zou hebben in autovrij gebied, is als de autovrije zone heel groot is én er geen metro of parking op (gemakkelijk) wandelbare afstand van je winkel is.
    Maar bijv een grote autovrije zone genoeg parkings erin, die bereikbaar zijn via enkele straten die wél auto hebben, is geen probleem.
    En goed openbaar vervoer dat erheen leidt is ook een heel belangrijke factor natuurlijk.

    Maar on-topic: dit topic is overgenomen op de site van Baudouin (die hier tussen de comments staat)
    “[…] un post sur la difficulté de trouver une carte de voeu dans sa langue chez Club me permet de découvrir à quoi ressemble une vie de néerlandophone à Bruxelles.”
    http://www.orange-bleue.info/?p=382

  • Tom schreef:

    Maar on-topic: dit topic is overgenomen op de site van Baudouin (die hier tussen de comments staat).

    Wat me opvalt is dat de discussie op Orange Bleue onmiddellijk de communautaire toer opgaat. Ik wens me daarvan te distantiëren. Ik zal dat daar straks ook melden en dan meteen inhoudelijk ook op sommige reacties daar ingaan.

  • BertBlogt

    @Patrick: Natuurlijk gaat zo’n discussie de communautaire toer op. Daar gaat het juist om. Communautair wordt volgens Van Dale in België gebruikt met betrekking tot de relaties tussen Vlamingen en Walen. Waar gaat het hier anders om?

    Dat het geen louter economische zaak is, blijkt trouwens uit je verontwaardiging. Een verontwaardiging die ik trouwens ten volle deel. Ik sta er trouwens van te kijken hoe vaak ik in een dagblad- of boekenwinkel in het Frans wordt aangesproken, zelfs als ik een Nederlandstalige krant of boek koop. Het is toch niet zo moeilijk om een prijs in het Nederlands te zeggen, en achteraf ‘bedankt en tot ziens’. Ik schakel meestal zelf over op het Frans dan, maar een beetje hoffelijkheid van de twee kanten zou toch heel wat ergernis wegnemen.

  • Jo

    vergetelheid, mooi antwoord, die had ik nog niet gehoord.

    Dan zijn we wel zeer vergeetachtig bij Club want de Club in Woluwe Shopping blijkt ook uniform Frans te zijn, personeel incluis.

  • Lol.

    ‘Mais on a de NOUVEAU oublié de commander 40.000 livres en flamand bordel’. Vergetelheid, jazeker hoor.

    ‘Vergeten’ 1 van de 2 talen in te slaan is gewoon jezelf door de voet schieten. Punt. Ik blijf bij mijn standpunt dat ik Nederlandstalige zaakvoerders iets minder zie ‘vergeten’ te Brussel. Wij hebben immers de procentuele meerderheid al lang door en beroepsmatig moet je daar nu eenmaal mee rekenen. Ik heb niet alleen nog geen zaken gezien in mijn onmiddelijke omgeving met Nederlandstalige handelaars die ‘vergaten’ Franstalige waren in te slaan, ik heb eigenlijk in mijn leven nog geen winkeluitbater in Brussel geweten die eentalig Nederlands is.

    Of dat echt een tendens is die al toenam of nu ten top wordt gedreven door een paar enkelingen, geen idee.

  • Lukas

    De club in Ukkel ligt inderdaad in Marseille 😉

    ander practisch item ivm dienstverlening
    Belgacom en de gratis dienst 1919

    de dienst 1919 is een praktische èn gratis dienst van onze nationale operator,
    (vanuit je vaste lijn bel je dit nummer en je hoort welk nummer je laatst heeft opgebeld)

    maar daar wringt het schoentje, de stem is ENKEL in het Frans,
    toen ik de klantendienst belde (voor een andere kwestie red.), en hun dit melde zei men me
    ja we hebben dit voor heel Brussel zo ingesteld (enkel in het Frans)

    wel, dit kan niet voor mij
    (en is dit voor de hele zone 02, Halle en Zaventem incluus?)

  • BertBlogt schreef:

    @Patrick: Natuurlijk gaat zo’n discussie de communautaire toer op. Daar gaat het juist om. Communautair wordt volgens Van Dale in België gebruikt met betrekking tot de relaties tussen Vlamingen en Walen. Waar gaat het hier anders om?

    Dat het woord “communautair” in België betrekking heeft op de
    relaties tussen Vlamingen en Walen is me natuurlijk bekend. En juist daarom is deze discussie voor mij geen communautaire discussie. Want met Vlamingen en Walen hebben mijn argumenten weinig te maken.

    Waar het mij om gaat, is een bepaald aspect van het beleid van een bedrijf, in dit geval Club. Ik ken de interne keuken van Club niet en ik weet niet wie daar de lakens uitdeelt, maar als de beslissing om in Brusselse Club-winkels geen Nederlandstalige wenskaarten te verkopen genomen zou zijn door een Nederlandstalige (Vlaamse) manager, dan zou me dat in het geheel niet verbazen. Ik acht namelijk ook Nederlandstalige managers in staat om dergelijke beslissingen te nemen. En net dat bewijst dat de kwestie niet communautair is. Maar goed, we gaan hier niet over het geslacht van de engelen twisten.

    BertBlogt schreef:

    Ik schakel meestal zelf over op het Frans dan, maar een beetje hoffelijkheid van de twee kanten zou toch heel wat ergernis wegnemen.

    In mijn interview op fmbrussel heb ik gesproken over het inlevingsvermogen van de mensen dat tekortschiet, empathie noemen we dat met een duur woord. Moet je dat de mensen kwalijk nemen? Ik weet het niet. Dingen zijn soms zo vanzelfsprekend dat men er niet meer bij stilstaat. Net zoals mijn Antwerpse vrienden en familie zich niet echt kunnen voorstellen welke moeilijkheden een Nederlandstalige in Brussel dagelijks zoal kan ondervinden, staan de Franstaligen in Brussel daar niet bij stil omdat zij in de meerderheid zijn en dus niet geconfronteerd worden met de moeilijkheden waar Nederlandstaligen wel mee te maken krijgen.

    Ik betreur het wel dat dit gebrek aan empathie door bepaalde politici gecultiveerd en aangewakkerd wordt, waardoor Nederlandstalige en Franstalige burgers het blijkbaar nodig vinden om tegen elkaar in de verdediging te gaan. Want wie niet in de verdediging gaat wordt ervan verdacht geen partij te kiezen. En wie geen partij kiest, is per definitie tegen het eigen volk. Of zoals de Amerikaanse president Bush zei na de aanslagen van 11 september: “Wie niet voor ons is, is tegen ons”. Dat moet zo ongeveer de gedachtegang zijn, denk ik, en dat is erg spijtig.

    Ik zou hier nu erg filosofisch kunnen worden en er een uitspraak van de Oostenrijkse filosoof Wittgenstein bij kunnen halen: “Wanneer een leeuw kon praten, zouden we hem niet kunnen begrijpen.” Daarmee bedoelde hij in feite dat de mens zich in wezen nooit volledig kan inbeelden hoe het is om de ander te zijn. Misschien is dit inderdaad de biologische lotsbestemming van de mens, maar de mens zou toch ook in staat moeten zijn om in bepaalde mate aan zijn lotsbestemming te ontsnappen en zelf zijn levensweg te kiezen.

    Ter gelegenheid van Koningsdag (15 november) vond er in het federaal parlement een academische zitting plaats over “België en de internationale ontwikkelingssamenwerking”. Ontslagnemend eerste minister Guy Verhofstadt deed daar een uitspraak die me erg heeft getroffen:

    We moeten goed beseffen dat elke dag dat we uitsluitend met onszelf bezig zijn, ook een dag is die ook het leven kost aan duizenden mensen, waaronder vele kinderen. En daarom is het tijd voor verantwoordelijkheid en ook tijd, denk ik, dat de rede terugkeert.

    Die uitspraak moet niet alleen gezien worden in het kader van de ontwikkelingssamenwerking, maar Verhofstadt geeft hiermee volgens mij ook duidelijk te verstaan dat de crisis rond de regeringsvorming nu wel lang genoeg heeft geduurd en voldoende op ons land en haar bevolking heeft gewogen, en dat het tijd is om over te gaan tot de orde van de dag.

    Enfin… dit alles dus om te zeggen en nog eens te herhalen dat mijn kritiek op Club geen communautaire grondslag had. Maar als u mij niet gelooft, dan kan ik u dat zeker niet kwalijk nemen, want het begrip “communautair” is tegenwoordig zo flou en veelomvattend geworden dat het op ongeveer alles van toepassing is.

  • kk69

    Geef uw geld niet uit waar je niet in uw taal bediend wordt. Als je de
    francophonie bruxelloise nu nog niet kent ben je een simpele belg.

  • Thijs

    Dan zal ik op lange duur wel een stevige spaarrekening hebben. 😉

  • Anne

    Koop ook niet bij de Blokker in City 2!! Ik was daar vanmorgen en vroeg iets in het Nederlands aan een winkelbediende, die alleen maar in het Frans zei (met een ongelóóófelijke arrogante kop) ‘Ik spreek alleen Frans’ en verder niets, en liep vervolgens weg zonder iets te zeggen. Blijkbaar hoef je niet-Franstaligen niet vriendelijk te woord te staan. Ik heb de cheffin erbij geroepen die als excuus gaf dat ze geen meertalig personeel kunnen vinden. Alsof de vragen in de Blokker van taalvaardig hoog niveau zijn! En bovendien is er geen enkele reden om arrogant te kijken als je iets NIET kunt!

  • Anne schreef:

    Koop ook niet bij de Blokker in City 2!! Ik was daar vanmorgen en vroeg iets in het Nederlands aan een winkelbediende, die alleen maar in het Frans zei (met een ongelóóófelijke arrogante kop) ‘Ik spreek alleen Frans’ en verder niets…

    Misschien valt de volgende methode te overwegen (en dan ga ik eigenlijk toch de communautaire toer op). Maak aan de kassa altijd op een vriendelijke manier bekend dat je Nederlandstalig bent door in het Nederlands goeiedag of iets dergelijks te zeggen. Laat de caissière dan gewoon haar gang gaan. Als alles verloopt zoals het hoort, dan wordt op het einde een te betalen bedrag in het Nederlands genoemd. Betaal gewoon niet of ga aan het treuzelen als het bedrag niet in het Nederlands wordt genoemd. Je loopt dan wel het risico dat je Franstalige klanten die achter je staan aan te schuiven op de heupen gaat werken, maar dat moet je erbij nemen.

    De ervaringen in Blokker – City 2 kunnen wel wisselvallig zijn. Ik was daar het afgelopen weekeinde ook en de caissière deed toch haar best om wat Nederlands te spreken. Slechts een paar woorden en vrij gebrekkelijk, maar het kon voor Nederlands doorgaan.