Nog meer info geplukt uit De Standaard van vandaag :

Een website helpt vanaf volgend jaar bij het zoeken van een Nederlandskundige huisarts of verpleegster in Brussel.

De website www.zorgzoeker.be zal actief zijn vanaf 8 januari. Via die website zal men in Brussel een Nederlandskundige huisarts, specialist, vroedvrouw of verpleegkundige kunnen zoeken. Dat meldt het vakblad De Huisarts deze week. Zorgverleners worden intussen gevraagd zich via die website te registreren.

Zorgzoeker is een bundeling van de krachten van de Brusselse Welzijnsraad, de vzw Pro Medicis Brussel en het virtuele netwerk Zorgnet. Alledrie spannen ze zich in voor de gezondheids- en welzijnsdienstverlening aan Nederlandstaligen in Brussel.

De Brusselse welzijnsraad publiceert onder meer het Brusselse zakboekje, een adressengids.

Pro Medicis vzw promoot de tweetalige Brusselse gezondheidszorginstellingen bij gezondheidswerkers. Die vinden moeilijk Nederlandstalige zorgverleners.

Zorgnet promoot de Nederlandskundige huisartsen en de gezondheidswerkers die met die huisartsen afspraken gemaakt hebben over te volgen ‘zorgpaden’: afspraken over de behandeling. Ze gaan uit van het ‘Vlaamse model’ dat de huisarts en zorgpaden centraal stelt. (g.teg.)

Dat het vinden van Nederlandstalige dokters, kinesisten,… in Brussel niet altijd vanzelfsprekend was, bleek al uit de massale reacties die hier gepost werden op dit bericht uit 2005. Wij van brusselblogt besloten vervolgens één en ander te bundelen op een nuttige adressen pagina, maar het bleef uiteraard een goeie poging “bij gebrek aan beter” vanuit officiële hoek. Nu komt deze nieuwe website – eindelijk – deze nood lenigen.

Vandaag in De Standaard

Nederlands als thuistaal verliest terrein in Brussel
BRUSSEL – Het aantal mensen dat het Nederlands als thuistaal heeft, vermindert in de hoofdstad Brussel.

Van onze redacteur

Nog 7 procent van de Brusselse bevolking heeft het Nederlands als enige thuistaal. 8,6 procent heeft het Nederlands en het Frans als thuistaal. Dat zijn er samen 15,6 procent. Vijf jaar geleden (2001) was dat nog bijna 20 procent.

56,8 procent heeft uitsluitend het Frans als thuistaal; 11,3 procent combineert het Frans met een andere thuistaal.

16,3 procent heeft uitsluitend een andere taal dan die twee als thuistaal; in 2001 was dat 19,7 procent.

Dat blijkt uit de tweede taalbarometer, het onderzoek van BRIO, het studiecentrum van de VUB over de talen in Brussel.

Dat onderzoek leert ook dat de (goede tot uitstekende) kennis van het Nederlands lichtjes achteruitgaat en dat het Nederlands intussen voorbijgestoken is door het Engels (goede tot uitstekende kennis).

De ‘totale’ kennis (van ‘zwak’ tot ‘uitstekend’) van het Nederlands blijft wel stabiel. Het gebruik van het Nederlands neemt wel toe. Vlaams minister voor Brussel, Bert Anciaux, is tevreden dat het Nederlands zich in het almaar pluricultureler wordende Brussel kan handhaven.

Het VUB-onderzoek leert voorts dat anderstaligen en nieuwe tweetaligen die Nederlandstalig onderwijs volgen, veel meer het Nederlands zullen gebruiken in de contacten met vrienden.

Onderzoeker Rudi Janssens signaleert ook dat in het verenigingsleven het taaltoebehoren minder doorslaggevend wordt. Er zijn meer aansluitingen bij sportclubs die een andere taal dan de eigen taal hanteren of die twee- of meertalig zijn. Men sluit ook vaker aan bij verenigingen die niet tot één taal behoren, zoals Greenpeace of buurtcomités.

Het gebruik van het Nederlands in de contacten met de administratie en in de gezondheidszorg is ook toegenomen. De Nederlandstaligen gebruiken in hun contacten met de administratie in 60 procent van de gevallen het Nederlands. Vijf jaar geleden was dat maar 50 procent. Tweetaligen Frans-Nederlands gebruiken nu in 10 procent van de gevallen het Nederlands voor die contacten, vroeger maar in 4 procent.

In de reclame neemt het gelijktijdig gebruik van het Nederlands en het Frans af ten voordele van het Frans of de combinatie Frans-Engels. In de horeca daarentegen neemt de eentaligheid Frans af, ten voordele van Nederlands-Frans en Nederlands-Engels.

Onderzoeker Janssens stelt ook vast dat de erkenning van de tweetaligheid als onderdeel van de Brusselse identiteit toeneemt. De opvatting dat de kennis van het Nederlands belangrijk is om werk te vinden, groeit, maar het onderwijs lijkt dat onvoldoende te ondersteunen, zegt hij.

Janssens meldt ook nog dat 8 procent van Nederlandstaligen in Brussel zich geen Vlaming wil noemen. Dat lijkt voor hen een erg politieke connotatie te hebben.

Nederlandstaligen in Brussel hebben een ruimer mediagebruik dan degenen die een andere taal hanteren. Zij putten hun informatie uit meertalige bronnen, de anderen doen dat veel minder. Die anderen kijken wel naar andere zenders, maar dan vooral voor films, niet voor informatieprogramma’s.

www.briobrussel.be

Dubbel-editie! Terug van weggeweest met de fotoselectie van de afgelopen 2 weken. De foto’s bewijzen dat deze donkere dagen geen belemmering hoeven te zijn voor mooie beelden.

Foto hierboven: Noordwijk van Bruno Dumon

Lees volledige tekst

Drie concerten in vijf dagen – Deel 3

Admiral Freebee solo. Tom Van Laere was gisteren in de ab inderdaad alleen op het podium. Samen met zijn instrumenten: een piano, drie akoestische gitaren (waarvan een ongebruikt), vier electrische (waarvan drie ongebruikt), een banjo, en een hele resem mondharmonica’s. In een intieme sfeer was het publiek getuige van een man en zijn songs. Songs, die in deze sobere versies duidelijke associaties oproepen met de groten in het genre (Dylan, Young, J.J. Cale,…). Van J.J. Cale bracht Van Laere trouwens Magnolia, van Bob Dylan was er Man in the Long Black Coat, beide erg doorleefd gespeeld en gezongen, je kon een speld horen vallen in de ab.

Daarnaast waren er natuurlijk Van Laere’s eigen songs. Meer nog dan in de stevige rockversies, meer nog dan in de geproduceerde albumversies, viel op hoe goed die songs eigenlijk zijn. Nu eens aangrijpend emotioneel, dan weer behoorlijk humoristisch, steeds wist Van Laere de aandacht van het publiek vast te houden. De songs kwamen uit de drie albums van Admiral Freebee, hier en daar, vooral naar het einde van de set en in de bisnummers, doorspekt met nieuw werk, dat blijkbaar geprogrammeerd staat voor het volgende album dat in 2008 zou moeten verschijnen. Hoogtepunten opnoemen is moeilijk, ik had het gevoel dat het hele concert een langgerekt hoogtepunt was. Toch nog een speciale vermelding voor het helemaal herwerkte Oh Darkness, en voor bisnummer Get Out of Town, waarin Van Laere na het zinnetje I need a change uit een transistor overtuigende plattelandsgeluiden liet horen.

Admiral Freebee solo was sober, een tikkeltje eigengereid (zoals we Van Laere kennen), maar bovenal zeer sterk. Tom Van Laere heeft niet noodzakelijk een groep nodig om te schitteren, meer zelfs, de man wordt sterker wanneer hij tot de essentie wordt herleid: zijn songs.

Het is misschien wel nuttig om weten dat er alweer nepvuilnismannen op stap zijn. Vanmiddag trokken ze door Schaarbeek van huis naar huis om hun beste wensen aan te bieden. Geleerd uit het verleden, vraag je deze keer toch maar om een legitimatiebewijs. Blij tonen ze een kalendertje voor 2008 met vier poserende vuilnismannen. In ruil voor een geldbriefje krijg ik zo’n kalendertje overhandigd. Terug in de woonkamer bekijk ik dat wat grondiger en stel iets vreemds vast: nergens staat ook maar de minste vermelding naar Net Brussel – toch het agentschap dat het huisvuil ophaalt dacht ik. Dzju, heb ik nu alweer te veel vertrouwen getoond? Even dieper nadenken deed me beseffen dat de nep-vuilnismannen wel heel erg hun best deden om te bewijzen dat ze echt waren. Nog maar zelden een echter vuilnisman ontmoet die me vertelt dat hij morgen weer langskomt. Maar ja, hoe wantrouwig kan/moet een mens worden?
Lees volledige tekst

Toen ik als klein kind een beetje van alles wou, werd ik er steevast op gewezen dat ik niet van twee walletjes kon eten. Het heeft mijn doen en laten steeds bepaald. Keuzes maken is nu éénmaal een onderdeel van het leven.
Eens je politicus wordt, hoeft dit blijkbaar allemaal niet meer zo, maar je ontwikkelt ter compensatie wel de eigenschap om koud en warm gelijk te blazen Enerzijds werd nog vrij recentelijk besloten door het Gewest dat de stralingsnormen voor GSM-masten drastisch werd teruggeschroefd (omdat men niet weet hoeveel gevaar er is). Dit zal als gevolg hebben dat er meer masten zullen moeten komen omdat de dekking op bepaalde plaatsen gewoon onvoldoende zal zijn. En waar er onvoldoende dekking is, moet je GSM zélf harder stralen (het zijn niet enkel de masten). Dat je deze GSM meestal òp je lichaam draagt geeft uiteraard een serieuze verhoogde straling voor je lichaam (cijfers die hoger liggen dan wat je van een mast op afstand kan ervaren).
Gisteren vragen een groot deel van meerderheid én oppositie in Vorst om op hun grondgebied geen extra masten toe te laten. Dus hier vragen politici aan andere politici eigenlijk geen gevolgen te geven aan de noden gecreëerd door hun eigen beslissing… dat is volgens mij koud en warm blazen, van twee walletjes tegelijk willen eten.

Mijn ouders wisten me ook te vertellen dat wie van twee walletjes wil weten in de gracht valt. Ik kijk er alvast naar uit!

Foto van Hans Splinter, gepubliceerd onder Common Creative License

foto: Bart Azare

Drie concerten in vijf dagen – Deel 2

Hooverphonic speelde vanavond de premiere van hun nieuwe show, ter promotie van het nieuwe album. Het voorprogramma werd verzorgd door The Go Find, de groep van Orange Black zanger Dieter Sermeus. The Go Find grossiert in melodieuze poprock, waarin regelmatig referenties aan britpop bands a la Bloc Party te horen vallen. Twee gitaren, een ondersteunende bas, een expressieve drummer, en een toetsenman (de jarige Joris Caluwaerts of Zita Swoon fame), samen goed voor een aantal verdienstelijke songs. Een ontdekking, wat mij betreft.

Hooverphonic dan. Op hun nieuwe plaat The President of the LSD Golf Club verleggen ze het accent een beetje qua arrangementen; daar waar de groep het vroeger zocht in orkestrale dingen (strijkers, brede synths) ligt nu meer de nadruk op sixties instrumenten, zoals orgeltjes, clavecimbels of mellotrons. Elementen die trouwens ook op ouder werk nu en dan opdoken, maar dan eerder sporadisch. Daarnaast valt op dat songschrijver Alex Callier meer vocals voor zijn rekening neemt, zonder echter de centrale plaats van zangeres Geike Arnaert teniet te doen.

Op een podium werkt deze formule wonderwel. Minder bombast, meer emotie, en meer zweet was het resultaat. Songs als Circles, Stranger of nieuwe single Gentle Storm overtuigden echt. Bekende nummers als Dirty Lenses of Jackie Cane klonken frisser dan ooit. No More Sweet Music verraste met een swingend slot, waarin we ons even op een rockabilly show uit de jaren ’60 waanden, en ook Sometimes kreeg een verrassend nieuw arrangement, steunend op een pianoriedel geleend van John Lennon.

Daarnaast waren er de bekende hits (Eden, Club Montepulciano, Mad About You, Vinegar & Salt,…) die bij het publiek op meezingen werden onthaald. Deze soberder, meer relaxte uitvoering van Hooverphonic staat me wel aan. Gaat dat zien! (Ook donderdagavond nog in de Ancienne Belgique, voor zover ik weet zijn er nog tickets.)

(foto Leenhilde)

Joris De Bolle wil de eindejaarsverkoop nog afronden en gaat dan actief op zoek naar een overnemer. Hij keert terug naar de theaterwereld, waar hij voorheen werkte als technicus. Volgens hem heeft de verkoop van literatuur en kunstboeken zeker een toekomst. “Maar misschien moet mijn opvolger zich iets meer specialiseren en nog wat eigenwijzer zijn.”
via brusselnieuws

De hoofdstad komt nauwelijks aan bod in de formatiegesprekken voor een nieuwe federale regering. “En nochtans draait het uiteindelijk allemaal om Brussel,” vindt Alain Deneef van de denktank Aula Magna. Een gesprek over Brusselse identiteit, randbewoners en de oprichting van een nieuwe politieke partij. Lees meer op brusselnieuws.be …

Meer nieuws uit Brussel:

• Smet wil Noctis rozer kleuren
• Nieuwe Brusselaars komen vooral uit Rand
• Bucquoy stelt zich tentoon in Dolle Mol

Lees volledige tekst

foto Markie69

Drie concerten in vijf dagen – Deel 1

Bijna dag op dag een jaar nadat Thurston Moore met zijn hoofdberoep Sonic Youth in Schaarbeek passeerde, kwam hij nu zijn recente solo uitstapje Trees Outside the Academy voorstellen in de ab. Trees is een plaat waarop het gebruik van akoestische gitaren opvalt, wat Moore echter niet belet zijn unieke, tussen melodieuze pop, hardcore punk en avant garde noise schipperende muziekstijl trouw te blijven.

De akoestische trend zette zich vanavond door op het podium: twee akoestische gitaren (naast Moore, was er Chris Brokaw, bekend van Come en Codeine) en een viool (Samara Lubelski), begeleid door bassist Matthew Heyner en Sonic Youth-drummer Steve Shelley. Moore bracht zowat de hele recente cd, nu eens stevig rockend dan weer dromerig zwevend, en ondanks de akoestische opstelling hier en daar gekruid met een stevige noise en feedback opstoot. Moore bedankte het publiek voor de opkomst, we hadden net zo goed naar het reunie concert van Led Zeppelin in Engeland kunnen gaan. Naarmate de set vorderde sloeg de begeestering over op de zaal. En toen tijdens de bissen (met enkel nummers uit Moore’s vorige solo-plaat Psychic Hearts uit 1995) dan toch de elektrische gitaren werden bovengehaald, kreeg Moore de ab in lichterlaaie. Mijn oren galmen nog wat na, maar ik was getuige van een goed tot uitstekend concert. Ook zonder Sonic Youth staat Thurston Moore zijn mannetje.