Moet het Engels een officieel statuut krijgen?

Vandaag te lezen op brusselnieuws:

Brussels minister van Mobiliteit Pascal Smet (SP.A) pleit ervoor om het Engels als derde officiële taal in te voeren in Brussel. Het Engels hoort volgens Smet bij het internationale imago dat Brussel zich wil aanmeten.

Het Engels krijgt volgens Smet dan niet hetzelfde statuut als het Nederlands en het Frans, maar het moet een communicatietaal van de overheid worden. Het Engels hoort volgens de minister bij het internationale imago dat Brussel zich wil aanmeten. Uit verschillende studies bleek al dat almaar meer mensen in Brussel Engels spreken.

© FM Brussel

Geen slecht idee, denk ik dan. Een betere communicatie van de overheid met de vele Engelstalige inwoners van de stad is op zich geen slechte zaak. Maar maak je daarmee het soms moeizame taalevenwicht in Brussel niet nog moeilijker? En waar ligt de grens? Er zijn ook heel wat mensen in Brussel die bijvoorbeeld Pools, Arabisch of Grieks spreken. Dient de overheid ook te communiceren in die veelheid van talen?

Share
  • plum

    En het Arabisch niet vergeten.

  • Anton

    Correctie: Smet wil het Engels toelaten als communicatietaal/onthaaltaal (ken juiste juridische naam niet), maar niet als officiële taal. Volgens mij wil dat bv. zeggen dat gemeenten het Engels ook schriftelijk mogen gebruiken naar buiten toe (in tegenstelling tot de huidige situatie waarbij enkel vertalingen zijn toegelaten). Maar het is, denk ik, geen absoluut recht voor de burger om alle communicatie in het Engels te krijgen. Zoiets.. enfin gewoon om te zeggen dat dit waarschijnlijk vooral op de internationale gemeenschap gericht is.

    Het lijkt mij logisch dat we verder blijven hameren op het belang van tweetaligheid (NL-FR) in Brussel.

  • Dat is juist wat ik me dan afvraag: als de gemeenten Engels ook schriftelijk mogen gebruiken, in welke gevallen doet men dat? En waarom wel het Engels, en niet (pakweg) het Duits? Kan men het niet beter aan de gemeenten overlaten om te bepalen wanneer men in welke taal met de inwoners communiceert (de verplichting tot het gebruik van het Frans en het Nederlands respecterend, uiteraard)?

  • Pieter

    Niet al te serieus nemen dit voorstel van Smet, beetje ondoordacht, net als veel van Mijnheers’ andere proefballonnetjes.

    Het is wel iets dat we steeds vaker van Brusselse politici gaan zien de komende jaren. De meertalige realiteit van Brussel, en daarmee samenhangend het gebrek aan politieke legitimiteit van de oude (f/nl) politieke kaste, zal politieke actoren dwingen om maatregelen te bedenken en uit te voeren die, ofwel de nieuwe situatie meer recht doen en zelfs versterken, ofwel de toekomstige door hen ongewenste ontwikkelingsrichting tegengaan en omkeren.

    En het zou nog lang onrustig blijven in het Brusselse…

  • Engels is inderdaad de tweede taal in Brussel, maar zolang we er niet in slagen om het met 2 talen te doen, zou ik de derde nog even laten rusten 😉

  • Joris

    Ik ben absoluut tegen. Zo wordt de dwang voor nieuwkomers om zich te integreren (lees: NL of FR te leren) alleen maar afgezwakt. Dat er bij het eerste contact met nieuwkomers een Engelse (of Duitse, Spaanse, …) vertaling wordt voorzien, dat kan ik nog begrijpen, maar daarna is het aan de anderstalige om zich aan te passen, en niet omgekeerd.

    Ik pleit voor de invoering van een drielagig systeem, waarbij er tussen het niveau van de openbare diensten en het niveau van het privéleven een derde niveau wordt gevoegd, dat van het “publieke leven”. Openbare diensten mogen alleen in FR of NL communiceren (de burger kiest natuurlijk). In zijn privéleven (dwz. met familie of vrienden) gebruikt iedereen de taal die hij/zij wil. Maar in het publieke leven zou het gebruik van NL of FR eveneens verplicht moeten worden. Opschriften op etalages, affiches, naambordjes op gevels, informatie in winkels, facturen, rekeninguittreksels, … Voor al die zaken vind ik het niet kunnen dat die soms in een andere taal dan NL of FR zijn opgesteld. Een vertaling TOEVOEGEN moet wel kunnen, zolang die maar op de tweede plaats komt (bijvoorbeeld kleiner lettertype) en NL of FR duidelijk de hoofdtaal blijft.

    Dus geen marktkramers meer die hun producten en prijzen uitsluitend in het Arabisch aanduiden. Ook geen uitsluitend Engelstalige affiches meer (soms de verkozen compromisoplossing in het tweetalige Brussel), of restaurants met alleen maar Turkse opschriften. En waarom zou een buitenlander die hier komt wonen zijn bankdocumenten in het Engels moeten krijgen?

    Mijn redenering is dat, door NL of FR steeds als eerste taal aan te bieden, anderstaligen haast automatisch en onbewust iets van die taal zullen oppikken (altans de basisbeginselen), omdat ze er nu eenmaal niet naast zullen kunnen kijken. Met behulp van de vertaling zullen ze beginnen bepaalde woorden te herkennen, waardoor meteen de eerste drempel genomen is om die taal intensiever te gaan bestuderen en aanleren. Een beetje zoals ondertiteling kan helpen om een taal te leren.

    Maar wat vinden jullie?

  • Pingback: plαdys » February 2008()

  • DirkVDE

    Ik vind dat idee een goed idee: enkel Nederlands en Engels kan ik quasi perfect. Aangezien het Frans het Nederlands overheerst en het Engels (internationaal) het Frans overheerst, spring ik van de ladder het `Nederlands’ op die van het `Engels’ 🙂