Of u vannacht nu een uurtje minder heeft geslapen, of gewoon wat langer in bed bent blijven liggen: uw wekelijkse selectie van Brusselse beelden staat voor u klaar. De eerste week van de paasvakantie zorgde voor een flinke oogst. En omdat het begin van de lente sneeuwwit was, ook heel wat foto’s met sneeuwlandschappen. Beelden van mensen zijn deze week in de minderheid. Op straat komen was misschien geen optie. U zat natuurlijk zelf ook liever in uw zetel met een fleecedekentje en een warme chocomel of een mooie bourgogne.
Foto hierboven: Cécile Trophime, alias Ciou van Miss Excellence. Het werk van de Brusselse Française (of is het omgekeerd?) Cécile Trophime werd eerder al tentoongesteld in Espace Art 22 in Elsene. Nog tot 7 mei is haar Acid Candy te bewonderen in Gallery Excellence op de Anspachlaan.
Continue reading ‘Brussel in Beeld – Week 13 (2008)’
Waar u zich in Brussel ook bevindt, de Financiëntoren (145 meter, 2de grootste gebouw van België na de Zuidtoren) is bijna altijd zichtbaar. Als u de laatste dagen goed heeft opgelet, dan heeft u misschien ook gezien dat de kraan op haar dak is verdwenen, met behulp van een ander type kraan.
Morgen komt het laatste deel er waarschijnlijk nog af, dan verdwijnt de truck die alles heeft van ‘Transformers’. Dit uitzonderlijk vervoer moet zeker de moeite zijn om live te zien:
Meer foto’s hier.
(Gecrosspost op bxl.blog)
Hierbij enkele beelden van de veranderingen aan het Anspach Center uit het afgelopen half jaar van de reporter ter plaatse, gestationeerd aan een van de overkanten van het gebouw.
Deze dreigend-zonnige foto van het vijfde verdiep dateert nog van juli ‘07, maar de rest is recenter. Van de oorspronkelijke binnenkant is ondertussen niets over.
Continue reading ‘Ondertussen in het Anspach Center’
Net op tijd terug van het paaseierenrapen om u de wekelijkse selectie van “Brussel in Beeld” te presenteren.
Foto hierboven: “Party People (11)” of “Roel & Eva” van PeterForret. De fotograaf veranderde de titel terwijl ik er op stond te kijken! Waar Roel & Eva gaan eindigen, kunnen we alleen maar raden. Dat ze zich niet vervelen, zoveel is duidelijk. En wat een mooi kleurenspel.
Continue reading ‘Brussel in Beeld – Week 12 (2008)’
Wie onlangs nog in de Gulden Vlies/Toison d’Or galerij binnengelopen is, zal weten wat ik bedoel: er hangt een postnucleaire sfeer. Bijna alle winkels staan leeg, en de weinige mensen die passeren zijn op weg van de Gulden Vlies/UGC naar de Elsensesteenweg of omgekeerd. Ik was er de laatste keer een jaar of twee geleden, en toen was het bijlange nog niet zo erg. Hier en daar hangt een bericht “we zijn aan het verbouwen” maar dat kan er gerust al een paar jaar hangen. Je gelooft niet echt dat ze nog terugkomen.
Ik weet niet wie de eigenaar van het gebouw is, maar veel huur zal die niet binnenkrijgen. Kent iemand meer achtergrond?
Er is al een tijdje commotie over de vermeende saaiheid van Brussel voor toeristen. Volgens één of ander reisbureau, dat blijkbaar naast citytrips ook enquêtes organiseert, vinden haar klanten Brussel maar zo-zo als bestemming. Provincialen uit Antwerpen en Gent sprongen graag mee op de kar en verklaarden zichzelf terstond wél interessant. En Brussel-fans vonden het dan weer nodig om te reageren en pakten uit met de troeven van de hoofdstad.
Er is een soort dogma dat verkondigt dat toeristen goed zijn voor een stad en iedereen gelooft dat. Toeristen zouden nodig zijn voor de economie. Onzin is dat. Dure restaurants met slappe maaltijden, die profiteren ervan. Grote hotelketens ook, en hebberige marchanten die doen in souvenirs en wansmaak. En verder? Ik denk niet dat de patron van mijn stamcafé echt geniet van het half uurtje dronken Britten dat hij elke vrijdagavond over de vloer krijgt. Ik ook niet trouwens.
Hoge prijzen en een lelijk straatbeeld, dat krijg je met toeristen. Een koffie op een terrasje wordt duurder, de straat wordt drukker, de duiven worden vetter. Iemand moet mij eens uitleggen hoe dat goed is voor een stad of voor haar inwoners.
En dus ben ik, als Brussel-fan, zeer verheugd als overal breed wordt uitgesmeerd dat het een saaie stad is. Hoe saaier ze ons vinden, hoe beter. Toeristen mogen gerust wegblijven. Of naar Antwerpen en Gent gaan, daar mogen de duiven gerust wat dikker staan.
een artikel van De Gebroeders Plasky
Met wat vertraging zijn hier de plaatjes van week 11. Om het wachten te verzachten, een foto’s extra.
Foto hierboven: Come on, Dover! Move your bloomin’ arse! van JLA Kliché. De fotograaf zelf moet bij dit beeld aan My Fair Lady denken. Ik ken haar niet, ik vind het gewoon een heel sterk beeld: de kleuren, de compositie, de lampen.
Continue reading ‘Brussel in Beeld – Week 11 (2008)’
httpv://www.youtube.com/watch?v=gHJpM2jmtzk
Bovenstaand filmpje lijkt mij opgenomen in Brussel of het Brusselse gezien het tweetalig bordje over de verplichte douche. Iemand een idee waar en wanneer dit werd opgenomen?
Ik vroeg me af… wat doe jij – Brusselaar – op een druilerige zondagnamiddag als deze? Beperk je de interactie met de stad tot een korte tocht naar de dichtsbijzijnde bakker en verdwijn je daarna in de geborgenheid van je thuis. Of vind je net dat dit gespetter bij onze hoofdstad hoort, en de sfeer in de cafeetjes net dat ietsiepietsie intiemer en samenzweerderig maakt?
Wat hebben vlierbes, kruiden, sinaas & gember en litchi gemeen? Het zijn de vier verrassende smaken waarin de biologische limonade Bionade verkrijgbaar is. Na de verovering van de Duitse markt trekt de producent uit het Beierse Ostheim de grenzen over. In Brussel wordt het drankje momenteel prominent aangeboden in hippe locaties zoals café Walvis en de foyer van het Kaaitheater.
De ontstaansgeschiedenis van Bionade leest als een eigentijds sprookje. Een brouwmeester van een slecht draaiende dorpsbrouwerij werkt in de jaren ’90 in zijn woonkamerlaboratorium aan een nieuw recept. Uiteindelijk slaagt hij erin een niet-alcoholisch drankje te ontwikkelen, dat net zoals bier ontstaat door de fermentatie van natuurlijke grondstoffen (water, mout, vruchten en kruiden). De innovatieve formule is in de regio geen instant succes, maar Bionade groeit dan uit tot een cultdrank in Hamburgse bars. Dankzij mond-tot-mondreclame volgen andere steden. De merkbekendheid en de afzet stijgen jaar na jaar. In 2007 verkocht de succesvolste nieuwkomer in de limonademarkt sinds Red Bull 200 miljoen flessen van 33 cl. Na Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland wil het bedrijf het product nu lanceren in heel Europa en zelfs de Verenigde Staten.
Continue reading ‘Verovert Beiers biodrankje Brussel?’
Vanochtend gehoord op de radio: Brussel zou volgens een enquête van TripAdvisor de saaiste stad van het Europees continent zijn. Chocolade, wafels, bier, frieten, stripverhalen, het Atomium en Manneken Pis geven dus blijkbaar geen voldoening aan toeristen die naar hier afzakken. We zouden zelfs nog saaier zijn dan Zurich (2de) en Warschau (3de).
Maar we zijn tenminste niet de meest onbeleefde (Parijs), vuilste (Londen, jaja) of duurste (Londen, opnieuw) stad. Opluchting.
Wat denken jullie hiervan?
(Gecrosspost op bxl.blog)
Voorbije zaterdag 8 maart woonde ik een voorstelling bij van “Homme pour homme” door het Théâtre de la Vie in Sint-Joost-ten-Node. “Homme pour homme” is een vertaling van “Mann ist Mann”, een blijspel van Bertolt Brecht dat in 1925 voor het eerst werd uitgevoerd.
Ik ben een liefhebber van het theaterwerk van Brecht, maar toch heb ik lang getwijfeld of ik wel naar deze uitvoering zou gaan kijken. Niet omdat ik geen vertrouwen had in de kwaliteit van het stuk zelf, of in de prestaties van het gezelschap van het Théâtre de la Vie. Wel omdat ik niet wist of Brechts stuk in het Frans wel overeind zou blijven. Noem het een vooroordeel, maar u weet wel: traduttore traditore.
Continue reading ‘Homme pour homme – Mann ist Mann’
Leve Brussel Blogt! Al moet je soms wel héél goed tussen de lijntjes lezen. Wie de commentaren las op de post “Waar spreekt men nog Brussels?“, las dat Maria Coenen in de commentaren deze vraag stelde:
“Hallo,
Ik doe weldra een brusselse bar open aan de beurs…
Iemand een leuke naam, een maand gratis pintjes voor de winnaar!!!
Marieke”
Een beetje onduidelijk en mysterieus. Een mailtje en een belletje later kwam ik te weten dat het gaat om een café in de Steenstraat, tegenover het huidige AB-café. Een fijne kroeg wordt het, waar nog veel aan gebouwd en verbouwd moet worden. Tegen 4 september 2008 hoopt ze de deuren te kunnen openen.
En dan wordt het nog leuker: Maria vraagt “ons” om een naam te verzinnen voor haar café. Degene met het leukste idee krijgt een maand lang gratis pintjes.
Stof genoeg voor een belletje met haar in m’n radioprogramma “bruno.fm“, en een oproep op de Brussel Blogt “voorpagina”. Niet? (beluister).
Voor een gratis pintje willen we al ‘ns creatief zijn.
Onder het motto “Download je favoriete Brusselse musea” werd zopas een gloednieuwe website gelanceerd: www.museumtalks.be.
De website laat toe om rond te surfen doorheen 35 Brusselse musea en te luisteren naar meer dan 100 originele geluidscommentaren, “Museumtalks”, bij kunstwerken en voorwerpen uit de verschillende museumcollecties. Zowel bekende als minder bekende bezoekers verleenden hun bijdrage tot dit project.
Bijvoorbeeld: Herr Seele spreekt over een Belgisch tafelpiano, Dirk Draulans over de Bernissart Iguanodons.
Hij is schuin tegenover mij komen zitten met dat dampende zakje. Het is niet doorschijnend maar toch weet ik wat erin zit. Ik was al Pavloviaans aan het likkebaarden door de frituurlucht toen we nog stonden te wachten aan de geïmproviseerde tramhalte. Ik wend mijn begerige blik af. Tracht hem te negeren en diep een leesboek op uit mijn tas en probeer mij te concentreren. Uit mijn ooghoeken kan ik natuurlijk wel zien hoe hij een koolhydratenfestijn van frietjes en durum naar binnenspeelt. Schrokt. Grote happen wegkauwt met open mond. Ik kijk niet op uit mijn boek, tenzij de andere kant op, om de voortgang van de tram in de gaten te houden. Als we de hoek omdraaien waar ik eruit moet, grijpt hij plots mijn arm vast en roept: “Doet u dat altijd, mevrouw? Vindt u dat normaal????” In zijn mondhoeken hangt looksaus en ook een klein beetje in zijn haar. “Voelt u zich beter dan ons misschien?” Ik sta perplex en zoek verbouwereerd naar steun bij mijn medereizigers. Een mevrouw tikt met haar wijsvinger tegen haar slaap, dat universele teken. De deuren van de tram zijn al open en ik ruk mijn arm los uit zijn vettige hand. Hij roept me nog woest iets na, maar ik kan het niet meer horen omdat de tram al verder rijdt.
Mijn maag krimpt ineen van de honger.
Deze week foto’s die actuele evenementen in Brussel weergeven en enkele sfeerbeelden. Met een klein beetje commentaar.
Foto hierboven: JR in Brussels van brunodc. Deze vrouwenogen naar aanleiding van de Internationale Vrouwendag mochten niet ontbreken. Originele compositie, leuk spel van herhaling en scherptediepte.
Continue reading ‘Brussel in Beeld – Week 10 (2008)’
Recente commentaren