Vanochtend gehoord op de radio: Brussel zou volgens een enquête van TripAdvisor de saaiste stad van het Europees continent zijn. Chocolade, wafels, bier, frieten, stripverhalen, het Atomium en Manneken Pis geven dus blijkbaar geen voldoening aan toeristen die naar hier afzakken. We zouden zelfs nog saaier zijn dan Zurich (2de) en Warschau (3de).

Maar we zijn tenminste niet de meest onbeleefde (Parijs), vuilste (Londen, jaja) of duurste (Londen, opnieuw) stad. Opluchting.

Wat denken jullie hiervan?

(Gecrosspost op bxl.blog)

Voorbije zaterdag 8 maart woonde ik een voorstelling bij van “Homme pour homme” door het Théâtre de la Vie in Sint-Joost-ten-Node. “Homme pour homme” is een vertaling van “Mann ist Mann”, een blijspel van Bertolt Brecht dat in 1925 voor het eerst werd uitgevoerd.

Ik ben een liefhebber van het theaterwerk van Brecht, maar toch heb ik lang getwijfeld of ik wel naar deze uitvoering zou gaan kijken. Niet omdat ik geen vertrouwen had in de kwaliteit van het stuk zelf, of in de prestaties van het gezelschap van het Théâtre de la Vie. Wel omdat ik niet wist of Brechts stuk in het Frans wel overeind zou blijven. Noem het een vooroordeel, maar u weet wel: traduttore traditore.

Lees volledige tekst

Leve Brussel Blogt! Al moet je soms wel héél goed tussen de lijntjes lezen. Wie de commentaren las op de post “Waar spreekt men nog Brussels?“, las dat Maria Coenen in de commentaren deze vraag stelde:

“Hallo,
Ik doe weldra een brusselse bar open aan de beurs…
Iemand een leuke naam, een maand gratis pintjes voor de winnaar!!!
Marieke”

Een beetje onduidelijk en mysterieus. Een mailtje en een belletje later kwam ik te weten dat het gaat om een café in de Steenstraat, tegenover het huidige AB-café. Een fijne kroeg wordt het, waar nog veel aan gebouwd en verbouwd moet worden. Tegen 4 september 2008 hoopt ze de deuren te kunnen openen.
En dan wordt het nog leuker: Maria vraagt “ons” om een naam te verzinnen voor haar café. Degene met het leukste idee krijgt een maand lang gratis pintjes.
Stof genoeg voor een belletje met haar in m’n radioprogramma “bruno.fm“, en een oproep op de Brussel Blogt “voorpagina”. Niet? (beluister).
Voor een gratis pintje willen we al ‘ns creatief zijn.

Onder het motto “Download je favoriete Brusselse musea” werd zopas een gloednieuwe website gelanceerd: www.museumtalks.be.

De website laat toe om rond te surfen doorheen 35 Brusselse musea en te luisteren naar meer dan 100 originele geluidscommentaren, “Museumtalks”, bij kunstwerken en voorwerpen uit de verschillende museumcollecties. Zowel bekende als minder bekende bezoekers verleenden hun bijdrage tot dit project.

Bijvoorbeeld: Herr Seele spreekt over een Belgisch tafelpiano, Dirk Draulans over de Bernissart Iguanodons.

Hij is schuin tegenover mij komen zitten met dat dampende zakje. Het is niet doorschijnend maar toch weet ik wat erin zit. Ik was al Pavloviaans aan het likkebaarden door de frituurlucht toen we nog stonden te wachten aan de geïmproviseerde tramhalte. Ik wend mijn begerige blik af. Tracht hem te negeren en diep een leesboek op uit mijn tas en probeer mij te concentreren. Uit mijn ooghoeken kan ik natuurlijk wel zien hoe hij een koolhydratenfestijn van frietjes en durum naar binnenspeelt. Schrokt. Grote happen wegkauwt met open mond. Ik kijk niet op uit mijn boek, tenzij de andere kant op, om de voortgang van de tram in de gaten te houden. Als we de hoek omdraaien waar ik eruit moet, grijpt hij plots mijn arm vast en roept: “Doet u dat altijd, mevrouw? Vindt u dat normaal????” In zijn mondhoeken hangt looksaus en ook een klein beetje in zijn haar. “Voelt u zich beter dan ons misschien?” Ik sta perplex en zoek verbouwereerd naar steun bij mijn medereizigers. Een mevrouw tikt met haar wijsvinger tegen haar slaap, dat universele teken. De deuren van de tram zijn al open en ik ruk mijn arm los uit zijn vettige hand. Hij roept me nog woest iets na, maar ik kan het niet meer horen omdat de tram al verder rijdt.
Mijn maag krimpt ineen van de honger.

Deze week foto’s die actuele evenementen in Brussel weergeven en enkele sfeerbeelden. Met een klein beetje commentaar.

Foto hierboven: JR in Brussels van brunodc. Deze vrouwenogen naar aanleiding van de Internationale Vrouwendag mochten niet ontbreken. Originele compositie, leuk spel van herhaling en scherptediepte.

Lees volledige tekst

Waar en wat is dit?

een vrouw met een sluier en een vrouw met een snor zitten tegenover elkaar op de 48. die eerste noemen we met een modern woord een moslima, die tweede een genderbender. de gesluierde vrouw geeft haar ogen de kost en tegelijkertijd uitgebreid commentaar op de vreemde aanblik voor haar. snorrevrouws vraagt haar brutaal in het nederlands of er iets te zien valt misschien. De vrouw met de hoofddoek antwoordt, ‘ja, je hebt een snor’ in het arabisch. haar man naast haar probeert haar ondertussen sussend tot stilte aan te manen maar ze ratelt verder.de twee dames sputteren ongeneerd voort, de ene in het nederlands, de andere in het arabisch. ik versta de beide kanten en toch weiger ik het te begrijpen. zelfs als zou ik me hier als vertaler opwerpen, het heeft weinig zin, want hier wordt niet dezelfde taal gesproken. communicatie vereist naast woorden vooral een open geest.

De laatste weken was er veel te doen rond de lange wachtrijen aan sommige scholen voor de tweede inschrijvingsronde. Veel slapende mensen, hopende kinderen, en ook boze moeders. In onze mailbox kregen we een “open mail” & “open brief” van Isabel Junius, een teleurgestelde Schaarbeekse.

Beste,

Na 3 nachten en twee dagen kamperen voor een school in de buurt waar wij wonen, zijn we zelfs niet op een wachtlijst geraakt.
De teleurstelling is groot. De flauwe respons van Vlaams minister VandenBroucke, maakt dat meerdere mensen verbolgen raken over de situatie van het schoolkamperen en gebrek aan plaatsen en verschillende Nederlandstalige scholen in het Brusselse.
Ik ben normaal gezien niet zo’n grote activist, maar deze keer moet ik toch mijn frustratie kwijt op papier.

Voor al wie met dit onderwerp begaan is, u vindt mijn relaas in bijlage.

Alvast bedankt!

Isabel Junius,
Schaarbekenaar en mama van een dochter uit het ‘geboortejaar 2006′.

Haar brief kreeg een vervolg op radio FM Brussel (luister hier), en op TV Brussel (kijk hier).
Haar volledige brief kan je lezen door op “continue reading” te klikken.

Lees volledige tekst

Het leven is hard, maar gelukkig is er Eels. Mark Oliver Everett, alias E, en zijn muzikale compagnon Chet Lyster, bijgenaamd The Chet, gaven gisteren een ingetogen optreden in het Koninklijk Circus. Een avond die goed was voor een aantal kippenvelmomenten.

Voordat Eels het podium betrad werd het circus in een filmzaal omgetoverd. Op het programma stond een documentaire, waarin de zanger van de band in de voetsporen treedt van zijn vader, de briljante kwantumfysicus Hugh Everett. Hij zoekt vroegere collega’s van zijn vader op en verdiept zich in diens wetenschappelijke theorieën over parallelle werelden. Ten slotte luistert hij naar pas opgeduikelde geluidsbandjes van zijn vader. De kat des huizes is aan het spinnen en de eenzelvige fysicus praat erop los en drinkt te veel alcohol – naast overmatig tabaksgebruik de oorzaak van zijn vroege dood. Aangrijpend.

Lees volledige tekst