Brosella Jazz

Brosella FolkJemenfish vroeg: hoe was’t?
Na 19h, droog en aangenaam! Ook ik heb me wat laten tegenhouden door het weer. Een late bui in het zuiden van de stad deed me twijfelen of ik de optredens al vanaf 17h wou volgen. 16h50: serieuze opklaring, damn! Te laat om nog op tijd te zijn voor Mathilde Renault, dus nog even naar de koers gekeken (‘t was indrukwekkend gisteren, niet?).
Uiteindelijk zijn we later vertrokken om nog een deel van Rabih Abou Khalil kunnen meepikken. Voor wat ik zag, een optreden die met superlatieven dient beschreven te worden. Bis-nummers en een uitzinnig enthousiast publiek, moet het nog meer zijn?
Ben Sluijs was wat minder toegankelijk voor de doorsnee muziekliefhebber, maar best te smaken. Mijn gezelschap dacht er duidelijk anders over… geen probleem: konden zij voor mij de drank gaan halen (Kriek Boon!!!)
Frank Vaganée vond ik dan weer wat te weinig geïnspireerd, maar het zat allemaal mooi in elkaar. Een beetje te veel partituren en te weinig jazz/impro naar mijn smaak. Maar gezien de ruime belangstelling waren er velen een andere mening toegedaan.
Dus, hoe was’t? Ik heb me aangenaam vermaakt, maar ook gefrustreerd gevoeld wegens geen geheugenkaart in mijn camera… 1 klein minpuntje: voor mensen die geen bier lusten (ja, dat bestaat!) was er niet eens de mogelijkheid tot een glas huiswijn. Dat had mijn wederhelft nu eens graag gehad, zie 😉
Ook muggenbeet was er en bespreekt op zijn blog.

Share
  • pogonus

    Ik heb de beide festivaldagen grotendeels meebeleefd als pianostemmer van dienst. Het dreigende wolkendek is inderdaad buiten verwachting zindelijk gebleven. Ook het publiek is altijd opvallend gedisciplineerd; men laat er nauwelijks een bekertje naar de grond afdwalen. Brussel heeft zo zijn eilandjes…

    De programmatie van Brosella is aan geen enkele categorisering gehoorzaam, maar begeeft zich graag in de frontlinie van de hedendaagse folk en jazz, met kwaliteit als rode draad. (Al mag die altijd ter discussie liggen.) Het sferige kader van dit festival effent voor de modale muziekliefhebber het pad naar minder vertrouwde geluiden. ‘Cultureel verrijkend’, om het met bescheten woorden te zeggen.

    Zaterdag heb ik bijzonder genoten van o.a. Markku Lepistö en zondag van Les doigts de l’Homme en Peter Vermeersch & Flat Earth Society, om maar een paar ongenoemde namen op te pikken. Paul Bley, wellicht de befaamdste van alle genodigden, kon mij dan weer minder boeien, al hadden we alles gedaan om zijn comfort te garanderen (inclusief twee telefoonboeken onder zijn zitvlak, zoals hij het wenst).

    Wie graag wat meer wil weten over de historiek van Brosella, kan de oprichter-organisator Henri Vandenberghe zelf horen vertellen in het volgende radiofragment :
    http://www.klara.be/cm/klara/1.104-searcharticle?directarticle=1.30278&article=1.30278

  • Brosella is iets om heel fier op te zijn. Dat zo’n programma gratis kan aangeboden worden (in zo’n magnifiek kader) is onwaarschijnlijk maar dus toch waar. Het enige punt van kritiek dat ik hier en daar hoorde was dat de vrouwen soms heel lang moesten aanschuiven voor de toiletten. Eén paviljoentje is dan ook erg krap. groetjes.

  • Hier verscheen een verslag(in ‘t Frans) van de jazz day (zondag dus)
    http://concerts-review.over-blog.com/article-21236038.html
    michel