Op aanvraag volgen hier een reeks foto’s die het vernieuwde Sint-Joost-plein beogen in beeld te brengen. De stoepen hebben nu iets weg van vluchtheuvels. Oranje lichtjes trekken de aandacht van de automobilisten. Lees volledige tekst
Waarom zijn er op de Grote Markt geen banken te vinden? De toeristen en plaatselijke genieters moeten nu van lieverlede op de grond gaan zitten of op de weinige treden van trappen her en der. Of op de dure terrassen. En in de winter is dat al helemaal niet te doen.
Dit is de allerlaatste Brussel in Beeld van het jaar 2008 en het was me een genoegen om daarvan de selectie te mogen doen. Deze week koos ik – uiteraard geïnspireerd door het aanbod – voor relatief herkenbare Brusselse plekjes. Telkens met een linkje naar een voorbije bijdrage op BrusselBlogt.
Samen met mijn beeldcollega’sLeen en Tineke wens ik al onze kijkers én fotografen een prettig eindejaar en een mooi begin van het nieuwe jaar. En in 2009 zijn we er natuurlijk weer om u wekelijks het beste, leukste, ontroerendste… beeldmateriaal uit de Brusselse regio te presenteren.
Foto hierboven: Jolly Jumper van stttijn. Hôtel Métropole is een 5-sterrenhotel aan het Brouckèreplein in het centrum van de stad. Het bestaat al meer dan 110 jaar en ik passeer er bijna dagelijks. Er logeren heb ik nog niet gedaan. Dat geldt wellicht ook voor de asielzoekers die deze zomer enkele kranen in de buurt van de Anspachlaan bezetten.
Vanochtend heb ik veldrijder Niels Albert geïnterviewd. In een ietwat afgelegen, bijna obscure zaal in Brussel. Ooit heb ik daar nog impro gezien zelfs.
Parking vinden was geen evidentie daar en dus heb ik een wandeling gemaakt in Sint-Joost-ten-Node. Langs de Aambeeldstraat, de Waterkrachtstraat, langs het hoofdkwartier van de CDh (die oranje gevel met al die getekende gezichtjes), langs leuke restaurantjes en rustige pleintjes.
Als het droog, zonnig en niet te fris is, is Brussel soms wel petit Paris. Ik ben een provincialist die verknocht is aan Gent, maar dit moet ik nu eens toegeven.
Ik word in 2009 30 jaar en ben fotograaf in bijberoep. Om het jaar op een beetje speciale manier te beginnen zou ik vanaf 1 januari met een project willen starten.
Het project bestaat er simpelweg uit elke dag 1 portret te nemen van een perso(o)n(en) en dit gedurende 365 dagen.
En daarom zoek ik via deze weg zoveel mogelijk mensen die geïnteresseerd zijn om hieraan samen te werken.
Ik hoop hiermee zoveel mogelijk mensen van verschillende achtergronden, culturen, werkervaringen, hobbies te kunnen bereiken en te mogen vastleggen.
Kijk, een enkeling durft al eens te zeggen dat wij oude zagen zijn (met mijn persoonlijke excuses aan de jongere redacteurs), en dat zal dan wel. Maar der lopen er verdomd nòg rond. Erger nog, die mensen doen dat uit hoofde van hun functie… politicus is er zo ééntje van. Terwijl een politicus zich kan inzetten voor meer crèches, beter zichtbare verkeerslichten of andere noodzakelijk infrastructuurswerken die van Brussel beetje bij beetje een aangenamer stad maken, zijn er sommige politici die zich de tijd kunnen veroorloven om een potje te zagen over onbenulligheden.
Zo ook Danielle Caron die zich vroeger reeds druk maakte rond de nieuwe naam van het Paleis voor Schone Kunsten en nu tijd heeft om zich druk te maken rond Bootik, Kiosk en Go.
Bozar is de wat speelse naam die voor menig verstaander eigenlijk gewoon terug Beaux Arts is, maar met een ietwat meer naar het Nederlands neigende spelling. Dat laatste was er weliswaar teveel aan voor mevrouw Caron. Een z in het midden van een Frans woord, bijna ongehoord (enkele uitzonderingen te na niet gesproken)! Ik veronderstel dan ook dat mevrouw Caron haar radio uitzet wanneer Zazie nogmaal wordt gedraaid.
En nu is het de beurt aan het onwoord Bootik. Boutique is een van oorsprong Provencaals/Frans woord dat via wat omwegen uit het Latijn kwam: apotheca. Ondertussen wordt ook in het Nederlands boetiek gebruikt, maar in het Engels bijvoorbeeld ook. Dus weeral spijkers op laag water gezocht… Maar hoe durven ze, een invloed uit het Nederlands in een naam die voor àlle Brusselaars moet aanslaan.
Indien U dit nog leest, proficiat en bedankt om naar een ouwe zaag te luisteren… maar één ding is zeker: ik word hiervoor niet met belastingsgeld betaald!
Brussel, 27 november 2008. Handicap International is verheugd met het internationale verbod op clustermunitie dat op 3 december in Oslo wordt ondertekend en opent nu in het hart van Brussel haar tentoonstelling “Fatal Footprint” met foto’s van grote Belgische fotografen. Deze tentoonstelling kan nog tot eind december worden bezocht.
Jaren na de terugkeer van vrede zijn voormalige oorlogszones nog altijd onveilig door de aanwezigheid van landmijnen, clustermunitie en ander niet-ontploft oorlogstuig. Fatal Footprint toont de onuitwisbare sporen die deze wapens nalaten. Een fatale voetafdruk voor heel wat burgers. Een afdruk die gaat van lichamelijke verwondingen tot zware socio-economische en psychologische gevolgen door de ontploffingen of gewoon al door het permanente gevaar.
(…)
Om de ondertekening van dit belangrijke verdrag extra onder de aandacht te brengen, vroeg Handicap International aan drie vooraanstaande Belgische fotografen – Tim Dirven (Panos), Gaël Turine (Vu’) en John Vinck (Magnum) – om naar Cambodja, Colombia, Ethiopië en Laos te reizen en er de problematiek van de overlevenden van landmijnen, clustermunitie en ander oorlogstuig in beeld te brengen. Fatal Footprint is het resultaat van deze bijzondere en indrukwekkende ontmoetingen.
De foto’s werden afgedrukt op grote zeilen van 2,5 meter hoog en kunnen zowel overdag als ’s avonds bezocht worden tijdens de gratis tentoonstelling vlakbij Winterpret, de kerstmarkt van Brussel.
De foto’s werden ook verzameld op de website www.fatalfootprint.be. U vindt er ook tal van getuigenissen, een voorstelling van de bezochte landen en toelichting over landmijnen, clustermunitie en de strijd om deze wapens te verbieden.
In this street, the house stands on a corner. Ever since there were still two churches in the street, the house has been there.
With its stuccoed ceilings, with its more than twenty rooms, with its doors unknown to me, with its entrance in white marble, with its stairs leaving one in tunnel-visioned awe, with its oak wooden floors, grandeur shines off this relic of old glory. Even in times of glass construction, it hasn’t lost a bit of its impressiveness.
Deze zaterdag, 20 december, wordt er voor de 4e keer in Brussel een ‘freezing’ event georganiseerd. Gedurende een tiental minuten zullen deelnemers aan de freezing onbeweeglijk blijven staan. Met deze ludieke actie worden we even attent gemaakt op de constante golf van dwangmatige koopjeswoede. Voor even wordt een halt toegeroepen aan die stormloop in een wereld die niet te snel draait, maar waar wij zelf als gekken achter onze klok aanlopen op zoek naar verloren tijd.
Deze 10 minuten gebruiken we om even stil te staan bij onszelf, om te observeren, te relativeren …
Wie wil deelnemen, wordt zaterdag verwacht op het muntplein om 15h30 voor een briefing en verdere instructies. Breng een gsm mee of iets anders met kerstdeuntje op (jingle bells vb.)
Noot: Door deel te nemen aan dit event geeft u de organisator– Fabrice Boutique- de toelating om beelden van u te gebruiken voor zijn promofilmpjes ivm “freezing”.