Toeval

Toeval bestaat niet, enkel synchroniciteit. Enfin, dat zei mijn professor algebra naar aanleiding van de lessen kansberekening. Maar als bij toeval kreeg ik vorige week een brief van de dienst verloren voorwerpen van onze mooie gemeente, enkel in het Frans opgesteld. Ik moest iets gaan ophalen. En dit net op het moment dat Benoît Cerexhe de huidige, achterhaalde taalwetten wil laten herzien (als dit niet op een toeval lijkt!).
Nu had ik dat kattenbelletje wel begrepen, en het ligt niet in mijn aard om als volleerd vendelzwaaier een dikke klachtenbrief te sturen wegens dit schrijven. Uiteraard ging ik wel Nederlands spreken bij de mensen die mijn mijn verloren voorwerp gingen teruggeven. En ook dat was een verdomd moeilijke bevalling.
Tweetaligheid van de gemeenteambtenaren is niet meer aan de orde, wél tweetaligheid van de dienst… alvast volgens de heer Cerexhe. Maar ook dat is blijkbaar nog moeilijk.
Het heeft geen zin de lat heel laag te leggen als de “atleet” geen zin heeft om te springen.

Share
  • Elias

    Of ik het leuk vind, is iets anders, maar het lijkt me nogal duidelijk dat de tweetaligheid zoals ze nu wettelijk van toepassing is (maar nergens wordt gerespecteerd) ten dode is opgeschreven. De vraag is ook maar in hoeverre we dat kunnen vermijden met een steeds kleiner wordend percentage van de bevolking dat Nederlandstalig is.
    Ik denk dat we ooit zelfs blij zullen mogen zijn als er een tweetaligheid van dienst zal zijn.

  • Albert

    Het Brussels onderwijs levert zo weinig “Belgische” tweetaligen fr/nl, de werk- en woonvoorwaarden in het Brussels gewest zijn slechter dan in Vlaanderen… van de goede tweetaligen zijn er gewoon te weinig om de nodige functies op te vullen….
    en zo zal er nooit meer een toename zijn aan goede “Belgische” tweetaligen in Brussel.
    Een toename aan pendelaars… dat misschien wel.
    Het heeft gewoon geen zin meer…
    tenzij er snel een akkoord komt om alle scholen op te krikken (behalve de enkele elitescholen) en overal kwaliteitsvol onderwijs te bieden waar jongeren wel goed twee- of drietalig uitkomen.
    En zeg nu niet dat het onderwijs van de Vlaamse gemeenschap hieraan beantwoordt en hiervoor zal zorgen. 😉
    Nederlandstalig onderwijs = Kwaliteitsonderwijs : die borden mogen ze intussen weghalen, en dit sinds meer dan de helft leerlingen in de klassen niet NL van moedertaal is en het programma/methode niet is aangepast.
    Het is elke dag iets meer een ramp.

  • ieldk

    Dat het zo ver gekomen is, is onze schuld. Wij Vlamingen passen ons te vlug aan. Als we nog maar denken dat iemand Frans spreekt, schakelen we direct over. Hoffelijk zou je denken, maar dit leidt tot de volgende situatie:
    Iets bestellen om te eten in Brussel-Noord in dat pizza bistrootje bij een van de uitgangen. Je zegt ‘goeiedag’, zei antwoorden terug ‘bonjour’, je bestelt in het Nederlands, ze kijken je vragend aan, begrijpen het dan een beetje (omdat bolognaise nu niet echt zo een Nederlands woord is), dan vragen ze ‘fromage?’.

    Ik vraag niet dat ik met deze mensen een politiek debat moet kunnen voeren in het Nederlands. Maar een beetje elementaire basiskennis… Goeiedag, bedankt, tot ziens, de prijs… dat is toch niet te veel gevraagd? Zeker op een plaats waar dagelijks meer Nederlandstaligen komen dan Franstaligen.

    Ik ben allerminst onverdraagzaam, maar spreek enkel Nederlands op plaatsen waar ik echt veel Nederlandstaligen komen. Dan weiger ik om me aan te passen. Want daar zijn de Franstaligen ook niet mee geholpen, zo kunnen zij ook het Nederlands niet machtig worden.

  • Jos Vermeulen

    Wat zoeken jullie dan nog in dat Brussels subsidiereservaat?

    Heb zo onlangs iets gelezen van een speculaas-fabrikant (Vermeiren (?)) die enkel “speculoos” op de verpakkinge zette (wist geeneens dat dat Frans was)… “ja, de Vlamingen verstaan Speculoos, maar de FR-taligen begrijpen Speculaas niet en zo spaar ik plaats op het etiket”.
    Ik kan dit eigenlijk nauwelijks geloven; dan moet je toch wel al ver heen zijn. 😉

    Die cerexhe herinner ik me uit mijn lijfblad The Economist waar hij doodleuk kwam verklaren dat de vraag naar 2-talige kandidaten voor vacatures eigenlijk verdoken racisme was.

    Ach ja, business as per usual in het subsidiereservaat.

  • Steve

    Met recht dat je het niet gelooft, Jos, want het is volslagen onzin. “Speculaas” is de originele koek met echte speculaaskruiden. Die speculaaskruiden zijn duur, en om wat kosten te beperken zijn sommige Belgische fabrikanten (waaronder Vermeiren) begonnen met de benaming “speculoos”: een commercieel handigheidje om te verdoezelen dat hun koek bijna geen echte speculaaskruiden meer bevat, enkel kaneel en gebrande suiker.

  • Elsene is op dit vlak inderdaad een ramp, de reden overigens waarom ik er weggetrokken ben en er derhalve ook geen belasting meer aan wenste te betalen.
    Nu, zoiets haalt natuurlijk weer het aantal NL-taligen naar beneden en is koren op de molen van zij die van een eentalig BHG dromen, zie hieromtrent ook de reactie van Elias. Misschien is regelrechte burgerlijke ongehoorzaamheid als reaktie op een overheid die de wet niet naleeft nog het enige wapen.
    Ik heb in dit verband overigens frequent mondelinge politiebevelen die op straat enkel in het frans gegeven waren (door achteraf gezien NL-talige agenten!), straal genegeerd.

    Die burgerlijke ongehoorzaamheid komt zeker nu van pas terwijl Kris Peeters op een of andere vergadering communautaire pasmunt zoekt om die drie burgemeesters in de faciliteiten maar niet te benoemen. Die pasmunt bestaat er dan in te opperen dat in Brussel de NL-talige dienstverlening op zijn gat ligt en derhalve het tweetalige BHG – althans op zijn minst in Elsene – opgehouden heeft te bestaan en het faciliteitenstatuut van de randgemeenten dan ook maar mee op de brandstapel kan.

    Gelukkig valt het in Brussel Stad op het vlak van de tweetaligheid op de gebruikelijke diensten een heel stuk beter mee. De Stad gebruikt daarentegen wel dikwijls de truuk van de ver-vzw-ering om een aantal sociaal-culturele projecten binnen Wijkcontracten enkel in het frans aan te bieden waardoor NL-talige senioren geen gebruik maken van dat aanbod – dat door het BHG en de Stad en dus ook door de NL-talige belastingbetaler gesubsidieerd is.

    Voorts wil ik hier opmerken dat ik een stap verder ga dan ieldk. Ik praat ook NL daar waar voornamelijk FR-taligen zijn: bijvoorbeeld op openbare onderzoekscommissies voor bouwvergunningen, wijkfora georganiseerd door de Stad of in antwoorden op vragen die iemand mij op straat stelt zonder voorafgaandelijk te vragen of ik frans spreek. Als iemand er zomaar vanuit gaat dat ik frans begrijp, dan ga ik er ook zomaar vanuit dat die iemand nederlands begrijpt. Ik eis daarentegen nooit dat iemand die niet in overheidsdienst of voor een nutsbedrijf werkt, mij in het nederlands te woord staat. Ikzelf vraag steeds op straat of mijn gesprekspartner nederlands begrijpt (niet: spreekt) vooraleer van wal te steken in het NL.

    Deze etiquette lijkt mij de enig hoffelijke manier om met elkaar in een tweetalig gebied om te gaan. Wie zich daar niet kan in voegen (hij/zij weze NL-, FR- of anderstalig) zoekt zijn heil beter buiten Brussel, denk ik.

    Brussel is inderdaad geen gemakkelijke plek om te vertoeven omwille van die complexiteit en het is precies die complexiteit die mij dan weer aan Brussel bindt.