Het Magrittte museum is open gegaan. Daarom dit thema: Brussel is een vreemde stad. Zou ik eigenlijk boven elke fotoreeks kunnen zetten.
Foto hierboven: Gang of Four van toleman.hart. Prachtige kleurtjes, scherp beeld en knappe compositie. Ik blijf hier maar elementen in ontdekkken (he, dat zijn dinges en dinges en wie?)
“De stedenbouwkundige vergunning om de Oude Graanmarkt autovrij te maken is binnen en dus starten begin juni de werken.
Het project zou er niet komen zonder Minister Pascal SMET die het met vuur verdedigde en zijn slag binnenhaalt.
Maar het lukte natuurlijk ook dankzij deze Facebookgroup en met uw steun tijdens het openbaar onderzoek.
De stad krijgt een plein terug en zo maken we samen Brussel weer wat leefbaarder en aangenamer. Bedankt!”
Het terras van De Markten wordt dus nog interessanter!
De naam voor het Vlaams CommunicatieHuis Brussel is Muntpunt. Dat hebben Vlaams minister Bert Anciaux en Brussels minister Pascal Smet vanmiddag tijdens een gezamenlijke persconferentie bekendgemaakt. De pers werd verwelkomd door projectcoördinator Ann Steenwinckel van de Vlaamse overheid.
In het Monnaiehuis aan het Muntplein in Brussel opent eind 2011 het Vlaams CommunicatieHuis de deuren. Via een naamwedstrijd werd op zoek gegaan naar een originele naam. De winnende naam is dus Muntpunt. Hij werd bedacht door Wim Kennis, die hiervoor een prijs van 2.500 euro in ontvangst mocht nemen. Tijdens de persconferentie werden ook het bijpassende logo en de baseline “de place to bru” voorgesteld.
Waar naartoe als holebi, trans, queer of intersex? Naar aanleiding van de Belgian Lesbian & Gay Pride*, nu zaterdag 16 mei!, lanceert de toeristische dienst van stad Brussel in samenwerking met het Regenbooghuis een handig kaartje.
Gisteren alweer eens naar de AB geweest, maar zal er, om de toon niet al te negatief te maken, geen verslag van schrijven. Wat me méér stoorde gisteren, en ook bij vorige bezoeken, is de flitsen die tegenwoordig vanuit alle hoeken van de zaal het concert verstoren.
De pre-flitsen, de rode straling op de artiest zijn gezicht tijdens donkere momenten. Het werkt mij danig op de zenuwen.
Dit zal dan wel weer een beetje persoonlijk zijn. Toen wij op onze Brusselblogt vergaderingen discuteerden over concertverslagen en foto’s in den AB, is er navraag gedaan. Camera’s werden toen nog geweigerd, en we moesten blijkbaar het management van de artiest zelve contacteren. Dan was er ook nog sprake van de 3song/15 minuten/geen flits regel die ook persfotografen opgelegd krijgen.
Veel blijft hier niet van over. Iedereen schiet er maar op los en het duurt niet lang meer vooraleer iederéén weer gebanned wordt. Misschien ook wel schitterende fotografen als de Wannabes, bijvoorbeeld.
De verkiezingen komen er aangewalst, en in hun drang zich bekend te maken, halen de (aspirant-)politici hun beste foto’s uit de kast. Althans, dat zou men denken. Hierbij een voorbeeld van een brochure voor de mij onbekende “Wallonie D’abord” partij, waar mijn dochter een klein trauma van opgelopen heeft. De foto links is …. onbeschrijfelijk apart. Doet mij denken aan Edgar in “Men in Black”, de man wiens dood lichaam bewoond werd door aliens, hetgeen zich manifesteerde in een minder aantrekkelijke motoriek. Kent u ook nog voorbeelden van affiches, brochures die de drukkerij nooit hadden mogen verlaten? Fotografeer ze, scan ze in en stuur ze naar ons: verkiezingen@brusselblogt.be !
Het reclamespotje voor Regiojobs, dat we om te haverklap op TV te zien krijgen, zendt een verkeerde boodschap uit.
Het wil de voordelen tonen van een job in eigen regio. Het spotje toont dan ook hoe een autobestuurder zich door een GPS systeem de twee straten van thuis naar het werk door laat loodsen.
Waarom zou je voor twee straten echter de auto nemen? Is het voordeel van een job zo dicht bij huis niet juist dat je je met de fiets of te voet naar het werk zou kunnen begeven?
Echt jammer dat de reclamemakers van Regiojobs niet inzien dat hun werk ook een maatschappelijk stichtende functie zou kunnen hebben.
We mogen toch aannemen dat Regiojobs niet gebonden is aan de autoindustrie of de bouwers van GPS toestellen. Waarom dan dit uit de lucht gegrepen spotje?
Zoveel leuker was destijds het spotje van “Wonen in Brussel“. Daarin kon je zien hoe iemand het zich kan veroorloven om tijdens de week lekker lang uit te slapen alvorens naar het werk te trekken.