In the Deep Flanders rijd ik verloren omdat ik word afgeleid door een reuze-opschrift op een café. De afspanning heet “Duivenlokaal Bij Den Belg.” En daaronder: Urbain Boeman.
Er zijn dus nog Belgen in Vlaanderen. Maar het zijn wel Boemannen.
William
HetRijkDerZinnekes.blogspot.com
Voor de fotografie was het deze week zeker geen komkommertijd. Nee, het was zelfs moeilijk kiezen. En daar heeft de “Scott Kelby Worldwide Photowalk Brussels 2009″ zeker iets mee te maken. De photowalk vond dit jaar (wereldwijd al voor de tweede keer) plaats op 18 juli en de walk leader in Brussel was Mike Reys, zelf fotograaf én medewerker van BrusselBlogt.be. Hieronder ziet u hem in het Warandepark te midden van een groepje enthousiaste fotografen-wandelaars. Hopelijk krijgen we van hen de komende tijd nog meer werk te zien.
.
Foto hierboven: Scott Kelby Worldwide Photowalk Brussels 2009 van Koinsky
Omdat het zo moeilijk kiezen was, hebben we deze week één foto extra geselecteerd.
Op 21 juli is het bloedheet op het terras van de Santana op het Rouppeplein. Het oude Madammeke loopt op de stoep met een zware leren jas, een donkere bril en zwarte hoed. Ze heeft ook nog dikke wollen kousen, eveneens in het zwart. Ze loopt met twee kleine hondjes aan de leiband. Die raken hopeloos verward in hun beider lijnen. De vrouw doet geen moeite om ze te ontwarren. Het is vrijwel zeker dat ze niks in de mot heeft.
Het is overigens onduidelijk wie met wie wandelt: letten de hondjes op hun madam of zij op hen? Ik denk het eerste. Misschien zijn ze haar aan het ontwarren? Er passeert nog een dikke Afro-Amerikaan en zijn kind, die vlechtjes draagt met bloedrode strikjes. Hij heeft eveneens kniekousen, vermoedelijk van zijn vrouw.
De Japanse toeristen zoeken de Ramblas van Brussel. Dat staat met zoveel woorden in één of andere Japanse gids. De Ramblas van Brussel, daarmee wordt de Stalingrad bedoeld. Men mag de stad promoten maar dat is wat veel poeha. Ze zijn lichtjes ontgoocheld als ik ze vertel dat ze er al zijn. Ze kijken even verwonderd rond en bladeren dan verwoed in hun gids, vermoedelijk op zoek naar Manneke Pis of de Grote Markt. Ze blijven lachen, zoals we dat van Japanners gewoon zijn.
Brussel is geen saaie stad. Van vader en zoon Paul en Janne De Cloedt mag heel de wereld dat weten. Want hoe beschadigd Brussel soms ook is, het is en blijft een fantastische stad met een multiculturele hartslag.
Om tegenwicht te bieden aan het cliché dat Brussel een saaie stad zou zijn, sprak Janne zijn vader, fotograaf Paul De Cloedt, aan om in Brussel foto’s te komen maken. Rond de foto’s van Brussel werd een website ontwikkeld met de veelzeggende naam WhyBrusselsIsNotBoring.com (Waarom Brussel niet saai is). Met als ondertitel “Every 24 hours another picture of one of the world’s greatest small cities”.
Het concept van de site is heel eenvoudig. Elke dag wordt er op de middag een nieuwe foto online geplaatst die Brussel toont zoals Paul en Janne de stad hebben ervaren. Er is geen vast thema, maar het contrastrijke van Brussel komt in de foto’s wel vaak naar voor. Het project is nog maar pas gestart, dus het wordt uitkijken naar al het moois dat nog komen gaat.
Paul De Cloedt (°1953) studeerde fotografie en grafisch ontwerp aan Sint-Lucas in Gent. Hij legt zich toe op social photography en industriële en publicitaire opdrachten. Zijn werk is regelmatig te zien in het internationale Hasselblad Magazine. Tussen 2001 en 2007 wierp hij een eigenzinnige zwart-witblik op de Ronde van Vlaanderen. De foto’s daarvan zijn onder andere terug te vinden in de dichtbundel “Renners sterven niet” (2004) van Willie Verhegghe. Paul De Cloedt woont in Torhout.
Janne De Cloedt (°1981) is zaakvoerder van XMR.eu en houdt zich bezig met sales, marketing en business development voor uitgeverijen. Hij woonde tot april 2009 in Brussel.
In de buurt van de Brusselse Kunstberg zag ik onlangs een pamflet in het Nederlands, het Frans en het Engels van kunstenares Nina Rodriguez-Castinado. Nina woont in Brussel en gelooft naar eigen zeggen “sterk in de daad en de ervaring van tekenen.” Tekenen is immers een van de oudste en meest directe kunstvormen, zegt ze.
Met haar pamflet doet Nina Rodriguez-Castinado een oproep om deel te nemen aan haar project “DRAWings: the drawing show Belgium”. Onder de vorm van een tentoonstelling wil ze werken voorstellen die terugkeren naar een van de eerste expressievormen die uiting geven aan onze ervaring van “het bestaan”.
Ik las reeds verscheidene keren opmerkingen in zowel Brussel Deze Week als hier over het schrappen van de postkantoren en de invoering van postpunten. Ik vraag me eigenlijk af hoe het ondertussen verloopt, iemand ervaringen met bv. Brouckère? Voor zover ik lees een hele onderneming.
Ik las ook dat sommige mensen klagen dat de post is gesloten bij hen en ze nu 500 meter verderop moeten. Welnu, ikzelf kan over het volgende alvast zeggen:
“Kijk! Daar is het Spinneke!” roept de vrouw verrukt op de hoek van de Kartuizers- en Oude Graanmarkt.
Haar vriendin bladert verwoed in haar gids om de geschiedenis ervan te achterhalen. Ik help ze terstond uit de nood en zet meteen één en ander recht. Ze hebben het niet goed begrepen: “En waar is dan restaurant Zinnekopke?”
Spinneke, Zinnekopke, Panneke Mis, Het Matrimonium, Tiens Tiens van Viergé ? De Boedelberg ? Boeken lenen in de Stib? Alles kan en mag in de stad van Magritte.
William Deraedt
HetRijkDerZinnekes.blogspot.com
Foto hierboven: De Vlieger van Koen Cobbaert. Indrukwekkend. Deze doet me denken aan foto’s getrokken door een vliegtuigraam.
De nieuwe minister bevoegd voor Brussel in de Vlaamse Overheid is sinds vandaag – Vlaamse Feestdag 11 juli – bekend. Het is Pascal Smet. Hij volgt daarmee minster Bert Anciaux op.
Brussel in geen onbekende voor Smet en omgekeerd is ook Smet niet onbekend voor Brussel. Tot voor de verkiezingen was hij minister van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering (Brussels Gewest), belast met Mobiliteit & Openbare Werken.
Volgens zichzelf heeft hij in die hoedanigheid minstens 250 werken gerealiseerd. Ik associeer hem bijvoorbeeld met de roep om een zwembad in de kanaalzone, een blikvanger die door de nieuwe ploeg blijkbaar niet weerhouden blijft. Ik associeer hem ook met de recent ingevoerde Villo-fietsen, de nieuwe metro,…
Laat ons hopen dat hij in de Vlaamse regering zijn beste beentje voorzet voor Brussel, zijn bezoekers, werknemers én bewoners.
Pascal Smet trok de Brusselse lijst van Sp.a in Brussel op 7 juni, maar zijn partij valt uit de boot bij de onderhandelingen. Smet was erg ontgoocheld, maar wordt nu opgevist door de Vlaamse Regering. Naast Brusselse aangelegenheden heeft Minister Smet nog Onderwijs, Jeugd en Gelijke Kansen in zijn pakket bevoegdheden. Pascal Smet is 41 jaar.
