Binnenwippers

La Dame au marmitonBinnenwippers. Zo noem ik de obers van de restaurants in de Beenhouwersstraat en omgeving. Als zij beweren dat ze voorbijgangers niet aanklampen, kan ik getuigen dat dit een ingeburgerde praktijk is.

De kortste weg van bij mij thuis naar het Centraal station loopt via de Beenhouwersstraat – zeker nu de ingang Horta er bij is gekomen. En elke keer moet ik de binnenwippers van me afkloppen. Of toch minstens snel doorstappen en hen sterk negeren, wat soms moeilijk is, ze kennen het woord aanhouden als geen ander. In gedachten antwoord ik ‘neen, ik woon hier en ben op weg naar huis/station’. Maar dat kunnen ze niet aan me zien.
Mijn vriendin wil al lang niet meer via die weg naar het station. Is dat niet jammer? Het ergste is dat ik zie dat het werkt. Bij toeristen.

Het is misschien spijtig voor hen en hun omzet, maar op dit moment is de Beenhouwersstraat goed te doen. Vijftien restaurants in de befaamde Beenhouwersstraat mogen vanaf vandaag één week lang geen terras meer plaatsen. Klanten aanklampen is namelijk verboden. Door de recente straf houden ze zich wat meer gedeisd en de gestripte terassen maken de doorgang ook groter.

Lang leve de stad voor haar doortastend optreden.

Share

AboutTineke

Tineke Van Engeland. 34 jaar. Woont met haar vriendin in het centrum van Brussel, tussen Beurs, Brouckère en Muntplein. Is actief bij het Regenbooghuis en Transitie Brussel. Werkt rond duurzame consumptie. Schrijft graag over duurzaamheid, winkels, lijstjes, het Anspach Center, holebi's, fotografie,... Heeft een eigen site met blog, fotoblog en fotogallerij: www.fototineke.be.
  • Inderdaad zeer vervelend. Kijk er altijd tegenop als ik naar de Actors Studio ga.

  • pogonus

    De Beenhouwersstraat om die reden mijden zou ik echter een teken van zwakte vinden, een verkeerd signaal. Ik stap er vrolijk door en maak er een sport van om al die schooierende kereltjes straal te negeren. Als het ook maar een tikkeltje kan bijdragen om hen te ontmoedigen…

  • Schreef ik “elke keer”? Dat is eigenlijk niet juist. ‘s Ochtends voor 10-11 uur laten ze je met rust. En rond 7u ‘s morgens poetsen ze hun stoep en krijgen ze ijs geleverd. Eigenlijk is dat een hele mooie tijd om door de Beenhouwersstraat te lopen.

  • Jemenfish

    ‘ Het ergste is dat ik zie dat het werkt. Bij toeristen.’

    1 keertje. En dan hebben ze door dat de ‘gratis drank’ die ze aanbieden bv. slaat op 1 drankje op de uiteindelijke rekening ipv de hele familie, enz.

    Stoppen die mensen dan niet als ze je voor de 100ste keer zien voorbijkomen? Ik zou er toch van uitgaan dat ze weten dat Brusselaars niet vastkrijgen met hun praktijken.

  • Stijn

    Ik probeer de Beenhouwerstraat altijd te vermijden. Niet alleen omwillen die “binnenwipperspraktijken”, maar vooral omwille de ondragelijke drukte in dat veel te smal straatje.
    Ik wordt trouwens nauwelijks aangeklampt bij één van mijn blijde doortochten. En blijkbaar heb ik dat wel bij meer mensen, de Brusselse clochards mijden mij ook vaak als de pest.

  • Pogonus, teken van zwakte: sinds wanneer is ongemak vermijden een teken van zwakte? Ik vind het eigenlijk eerder slim.

    Jemenfish, ze herkennen mij niet en – eerlijk gezegd – ik hen ook niet.

    Stijn, je moet heel hongerig kijken en niet te snel stappen, als je het wil meemaken… (of een vrouw zijn?)

  • Pingback: Brusselblogt » Blog Archive » Toeristenvallen en andere hinderlagen()