Beursschouwburg terug onder de mensen?

20 september is het opnieuw zover: Brussel ontwaakt zonder uitlaatgassen en het zal voor elke Brusselaar terug even genieten zijn van deze autoloze zondag. Het ideale moment, moet de Beursschouwburg gedacht hebben, om het nieuwe seizoen te starten. Gratis ontbijt en optredens op hun stoep. Sinds het heengaan van Klinkende Munt is dit nog één van de zeldzame momenten dat de Beursschouwburg zo publiekelijk aanwezig zal zijn. Persoonlijk hoop ik terug op een ommezwaai en dat de Beursschouwburg even mag terugkeren naar de open sfeer van nog niet zolang geleden. Jamnights, labelnights, try-outs, dj-sets,… midden jaren ’90 waren er zelfs matinees op zondagochtend met oa ‘La Esterella‘. Grootse tijden voor de Beursschouwburg en haar café.

Tijden veranderen: overlast en een andere visie hebben ervoor gezorgd dat het café momenteel slechts functioneert als een veredelde foyer. De ziel is weg en zo ook de bezoekers. Op zaterdagavond zijn de deuren meestal om 1u terug dicht, absurd voor een hotspot als deze in hartje Brussel. Mij lijkt het eerder een gemiste kans, want het café fungeerde als ideale doorstroomplaats: toevallige cafébezoekers kwamen zo op een ongedwongen manier in contact met het iets zwaarder beladen cultureel programma die zich op de bovenverdiepingen voltrok.

Uiteraard is de Beursschouwburg zoals zoveel andere cultuurhuizen een kind van haar subsidiënten. Waar de programmatie vroeger uit de buik van medewerkers kwam, komt deze nu uit de ministerportefeuille. Alles moet professioneler, avant-garder en moet vooral au serieux en niveau uitstralen. Een programmatie die met momenten hoge toppen scheert, dat wel, maar die misschien iets teveel is gericht is op één bepaald nichepubliek.
Openheid was nochtans hun stokpaardje, een concept die ze ook wilden doortrekken in het gebouw zelf. Zo waren de indertijd voorgestelde renovatiewerken veelbelovend: de architecten hadden het idee opgevat om het gebouw open te breken voor het publiek door middenin een wandelpassage aan te leggen die de Ortsstraat met de Place Saint-Géry moest verbinden. Om dit concept te doen slagen moest er flink geknibbeld worden aan de capaciteit van de overige ruimtes. Wegens allerhande redenen is de rode corridor helaas nooit in gebruik genomen als publieke verbindingsschakel. Uiteindelijk zitten ze nu opnieuw met een gesloten gebouw waarvan de capaciteit niet veel groter is dan dezelfde Beursschouwburg voor de werken.

Laat ons hopen dat een stukje van die vergane glorie zich terug meester mag maken in hoofden van de artistieke directie en dat ik samen met zovele andere BSB-bezoekers terug één van die fantastische kippenvelmomenten mag meemaken! Misschien is 20 september de ideale aanzet hiervoor?

Het volledige programma kan je terugvinden op www.beursschouwburg.be

Share
  • Ik heb heimwee naar een nog vroegere Beursschouwburg. Die uit mijn jeugd (jeugdtheater op zondag! voorloper van Bronks) en die uit mijn tienerjaren (regelmatig schoolvoorstellingen). Het was me toen allemaal veel toegankelijker dan de Culturele dingen die er nu doorgaan (bewust met een grote C geschreven).

  • Bart

    Voor zover ik hoor van personen die er vroeger werkten, heeft BSB altijd geïnvesteerd in de zalen en hun uitstraling en nergens in geluidsisolatie. Bijgevolg kunnen er geen of amper nog DJ-sets en zo meer doorgaan die tot na middernacht duren, omdat het anders klachten regent. Er zijn ruimtes net naast het kaffee die in die dagen nog niet bewoond waren, vandaar.

    Ik denk dat veel mensen heimwee hebben naar de vroegere BSB, maar de nieuwe ploeg heeft duidelijk niet erg veel interesse in zich te richten naar wat de modale bewoner er zou willen, en kan zich best vinden in een magere opkomst zolang het centjes regent. Jammer.

  • Mousa

    Ha, La Esterella…
    …in een ander leven…
    zo lang is het geleden,
    ik was er toen.

    De muren waren nog van rauwe rode baksteen,
    je kon je verbergen achter enkele pilaren,
    de meterbrede aluminimumbuizen aan het plafond,
    werkten langs kant noch kont.

    Maar gezellig was het,
    elke donderdagavond voor het geweld losbarstte,
    een jenevertje,
    soms appel soms peertje,

    En dan blijven hangen en
    het was moeilijk je niet te laten vangen.

  • fienne

    Mijn eerste herinneringen aan Brussel:
    Als 17-jarige een week-endje in Brussel. De zaterdagavond zwaar uitgaan in de St. Géry buurt (wat een verschil met Roeselare!!) en de zondagmorgen in de BSB koffie en La Esterella. Toen heb ik beslist om in Brussel te gaan studeren en kijk: 10 jaar later woon ik hier nog steeds en groeit mijn zoon hier op. Zonder La Esterella waarschijnlijk geen …

  • guy

    Dag allen,

    Voor wie heimwee heeft naar de partytime van het Beurskafee.
    Vrijdagavond gratis fuif in het kader van BRXL Bravo met DJ-sets en live-performance
    Zaterdagavond fuif in het kader van Nuit Blanche met DJ- en VJ-sets, live-acts, graffiti en videokunst
    En elke woensdagavond S.H.O.W. (Shit Happens On Wednesday) met tussen 21 en 22 uur steevast een gratis concert, DJ-sezt performance, lezing of filmprojectie.

  • Thijs

    Vorige vrijdag ben ik dan toch langs geweest bij de BSB en moet zeggen dat Guy toch wel een beetje gelijk had… een feestje die de sfeer en attitude van weleer opriep (zeker toen Irma Firma achter de desks plaatsnam). Meer van dat!

  • Bart

    ‘Decks’. Irma Firma, wat een naam.

  • Bart

    We mogen hopen als ze de ‘decks’ en de avonden weer wat meer opengooien, zoals ik van hier en daar opvang, dat ze de eigen Brusselse jeugdigen die thuis zitten aan het knutselen ook niet ontzien om zoveel mogelijk plaats te laten. Schrijnend gebrek aan kansen en/of opvolging in Brussel voor jonge dj’s en producers.