Beursschouwburg terug onder de mensen?

20 september is het opnieuw zover: Brussel ontwaakt zonder uitlaatgassen en het zal voor elke Brusselaar terug even genieten zijn van deze autoloze zondag. Het ideale moment, moet de Beursschouwburg gedacht hebben, om het nieuwe seizoen te starten. Gratis ontbijt en optredens op hun stoep. Sinds het heengaan van Klinkende Munt is dit nog één van de zeldzame momenten dat de Beursschouwburg zo publiekelijk aanwezig zal zijn. Persoonlijk hoop ik terug op een ommezwaai en dat de Beursschouwburg even mag terugkeren naar de open sfeer van nog niet zolang geleden. Jamnights, labelnights, try-outs, dj-sets,… midden jaren ’90 waren er zelfs matinees op zondagochtend met oa ‘La Esterella‘. Grootse tijden voor de Beursschouwburg en haar café.

Tijden veranderen: overlast en een andere visie hebben ervoor gezorgd dat het café momenteel slechts functioneert als een veredelde foyer. De ziel is weg en zo ook de bezoekers. Op zaterdagavond zijn de deuren meestal om 1u terug dicht, absurd voor een hotspot als deze in hartje Brussel. Mij lijkt het eerder een gemiste kans, want het café fungeerde als ideale doorstroomplaats: toevallige cafébezoekers kwamen zo op een ongedwongen manier in contact met het iets zwaarder beladen cultureel programma die zich op de bovenverdiepingen voltrok.

Uiteraard is de Beursschouwburg zoals zoveel andere cultuurhuizen een kind van haar subsidiënten. Waar de programmatie vroeger uit de buik van medewerkers kwam, komt deze nu uit de ministerportefeuille. Alles moet professioneler, avant-garder en moet vooral au serieux en niveau uitstralen. Een programmatie die met momenten hoge toppen scheert, dat wel, maar die misschien iets teveel is gericht is op één bepaald nichepubliek.
Openheid was nochtans hun stokpaardje, een concept die ze ook wilden doortrekken in het gebouw zelf. Zo waren de indertijd voorgestelde renovatiewerken veelbelovend: de architecten hadden het idee opgevat om het gebouw open te breken voor het publiek door middenin een wandelpassage aan te leggen die de Ortsstraat met de Place Saint-Géry moest verbinden. Om dit concept te doen slagen moest er flink geknibbeld worden aan de capaciteit van de overige ruimtes. Wegens allerhande redenen is de rode corridor helaas nooit in gebruik genomen als publieke verbindingsschakel. Uiteindelijk zitten ze nu opnieuw met een gesloten gebouw waarvan de capaciteit niet veel groter is dan dezelfde Beursschouwburg voor de werken.

Laat ons hopen dat een stukje van die vergane glorie zich terug meester mag maken in hoofden van de artistieke directie en dat ik samen met zovele andere BSB-bezoekers terug één van die fantastische kippenvelmomenten mag meemaken! Misschien is 20 september de ideale aanzet hiervoor?

Het volledige programma kan je terugvinden op www.beursschouwburg.be

Share