Het imponerende gebouw van station Brussel Zuid doemt alweer op. Het werpt een donkere schaduw om zich heen en onderdrukt de omgeving als een mesthoop in een bloemenveld. Of nee, de omgeving van Brussel Zuid is geen bloemenveld. Zelfs daaraan kan de reiziger zijn gemoedstoestand niet optrekken.

Het geringe voordeel is dat men niet zoveel aandacht aan het stationsgebouw of de omgeving kan besteden. De blik moet naar beneden gericht. Ter voorkoming dat de schoenen of de wieltjes van de koffer door dierlijke uitwerpselen, kauwgum, sigarettenpeuken of andere vuiligheid bezoedeld worden. In ieder geval is de stank van urine vandaag slechts flauw aanwezig – een meevaller. Vandaag is een goede dag.

Lees volledige tekst

Je komt ze meestal tegen ‘s morgens, bij het prille ochtendgloren, vantijd hoor je de vogels zingen tussen donker en klaar.
Ze zeulen met zware kabassen en dragen vrijwel allen een sjaaltje, een hoofddoek zeg maar.
Het zijn madammen van ver boven de zestig, soms zelfs veel ouder.

Behalve hun herkomst, woonplaats, hun manier van overleven is ook hun leeftijd onbestemd.
Soms zit je er twintig jaar naast, eronder of erboven.
Vanwaar komen ze, waar staan ze, waar gaan ze heen ?

Tango de la ville.

Foto hierboven: Square van Luc N.

Lees volledige tekst

Vandaag (eigenlijk morgen) viert de Franse Gemeenschap feest. Op de Grote Markt is vanavond een concert met de 10 meest populaire chansons.

Dit zijn de liedjes, gekozen door de luisteraars van RTBF:

• La Valse à mille temps – Jacques Brel
• Kili-watch - Les Cousins
• Vous permettez - S.Adamo
• Rope danser – Machiavel
• Born to be alive - Patrick Hernandez
• La danse des canards - JJ Lionel
• Danser – Maurane
• Pump Up the jam - Technotronic
• Le mambo dèl loke a rlokter - Wiliam Dunker
• Les blancs ne savent pas danser - James Deano

Jacques Brel staat met Ne me quitte pas ook aan de top van ’100 op 1′, door de luisteraars van Radio 1 samengesteld.

Wat is jullie favoriet Belgisch lied/chanson?

Brussel heeft 6.238 fans en ik ben er één van. Althans op Facebook. Op de officiële fanpagina van de stad, beheerd door de toeristische dienst Brussel Internationaal, heb ik blijkbaar ooit geklikt op de knop “Word fan”. Brussels, zo heet de pagina, informeert over tentoonstellingen en evenementen, toont foto’s van stripgevels in de stad en presenteert enkele video’s over Brussel Bad en het Brussels Summer Festival. Bovenaan op de pagina prijkt een foto van het Atomium, al kiezen de bezoekers in een poll voor de Grote Markt als hun favoriete plaats. Op de muur bezingen fans hun liefde voor de stad in drie talen. De zoekrobot van agenda.be geeft tips voor activiteiten in Brussel.

Maar is 6.238 Facebook-fans niet wat weinig voor de Europese hoofdstad? Inderdaad, Gent heeft 40.000 fans, Antwerpen  20.000, Luik bijna 17.000 en ook Brugge scoort met een kleine 9.000 fans beter dan Brussel. Ter vergelijking: Berlijn heeft 80.000 fans, Amsterdam 160.000 en Parijs zelfs een half miljoen. Nogmaals een bewijs dat Brussel geen sant in eigen land is en met veel vooroordelen en aversie te kampen heeft?

Blijkt dat het kosmopolitische Brussel fanclubs in verschillende talen heeft! De Nederlandstalige heeft 4.888 fans en de Franstalige 23.439. Beide kiezen dezelfde combinatie van stadhuis en Atomium als uithangbord van de stad.

Kritische kanttekening: In de fanfoto’s van Brussel/Bruxelles duiken afbeeldingen van de nieuwe Ikea-catalogus op. De marketeers hebben sociale netwerksites en meer bepaald de walls van fanpagina’s ontdekt als reclamemedium. En bij een Australisch reclamebureau kun je sinds kort 10.000 Facebook-fans kopen voor een spotprijs van 1.167,30 dollar. Als dat het Brusselse bureau voor toerisme maar niet op ideeën brengt.

Vanaf vandaag en dit nog tot 1 november, kan U gaan kijken naar de fototentoonstelling Cendres/As van Marie Sordat.

Marie Sordat is een Franse fotografe die zich in Brussel gevestigd heeft. Met deze nieuwe tentoonstelling stelt ze een bijzondere wereld voor, bestaande uit schaduwen en silhouetten, uit het nachtleven, uit tot rust gekomen spookbeelden. Een menselijkheid die tegelijk onrustwekkend en geruststellend is, vastgelegd op een heel ongewone manier.

Meer info (Op tijdstip van deze post is de site van de botanique niet echt de meest responsieve. Hopelijk herpakken ze zich daar…)

Als er één dag in het jaar is die ronduit levensgevaarlijk blijkt als men zich op de openbare weg begeeft, is het uitgerekend de autoloze zondag in Brussel.

Koning Auto is nog maar even van het toneel verdwenen of daar doen de roekeloze tweewielers al uitgelaten hun intrede, om zich het terrein toe te eigenen met een ongemene brutaliteit.
Terwijl ze op andere momenten oeverloos foeteren en vitten op al wat zich op vier wielen voortbeweegt, zijn zij nu de eersten om vierkant alle verkeersregels aan hun laars te lappen.

Twee kleine kinderen rijden in omgekeerde richting, en in ware doodsverachting, een groep senioren tegemoet, die jolig babbelend op alles letten, behalve op de weg.
Een alerte omoe is bij de les, een gepensioneerde lerares, ze rinkelt éénmaal, roept kort maar kordaat en meteen springen alle ouderlingen in het gelid en gaan op één rij gaan fietsen.
Een natuurtalent.

Lees volledige tekst

black is not black

Foto hierboven: I fought the law van Stan W.

Lees volledige tekst

Zoals aangekondigd ging op 4 september het Anspach Center open. Ik neem aan dat velen onder jullie al een kijkje gingen nemen of dat binnenkort zullen doen. Wat vinden jullie van het resultaat?

Wat mij betreft hadden jullie nog de foto’s van de opening tegoed. Bij deze.

Lees volledige tekst

Eergisteren naar het containerpark geweest in Vorst. Mijn kelder opgekuist : drie koffers vol.
Speciaal een dag verlof genomen.
Als ik mij de tweede keer aanbied wordt mij koudweg gezegd dat ik zonder pardon mag terugkeren.
Er is maar één passage par jour.
Probeer het wat uit te leggen : Opkuis, dag congé. Niks baat.
Thuis mag ik de koffer terug uitkiepen.
De dag nadien teruggegaan : alles terug ingeladen, opnieuw een dag verlof. De derde koffer moet ik laten staan tot zaterdag.

Vóór mij in de rij staat een mega-camionette barstensvol afval, daarachter nog een karretje, afgeladen vol. Hij mag ongemoeid alles uitkiepen.
De man heeft ongeveer driemaal de hoeveelheid die ik – in drie beurten -zal afladen.
Ook hij mag maar éénmaal passeren maar vermits hij een grote wagen heeft mag hij alles rustig achterlaten, véél meer dan mijn 3 passages.
Dat men de vracht beperkt : akkoord, maar dan graag voor iedereen de lat gelijk.

Kan iemand mij de logica van deze regel uitleggen ?
Is dit een uitnodiging van de stad om het sluikstorten te bevorderen ?

Bx-Net : dit lijkt mij geen propere regel voor mensen met een kleine wagen.

william, hetrijkderzinnekes.blogspot.com