Went onveiligheid in Brussel?

Het was de Duitse krant Die Welt die vorige week de kat de bel aanbond. Naar aanleiding van de brutale overval op het Beierse Europarlementslid Angelika Niebler midden in de Europese wijk titelt de krant dat Brussel de hoofdstad van de misdaad is. Nogal schreeuwerig klinkt het in de inleiding: “EU-ambtenaren en -parlementsleden worden in Brussel beroofd en in elkaar geslagen. Nauwelijks een ambassade die nog geen inbraken beleefd heeft. Maar de Belgische politie kijkt gewoon toe hoe de hoofdstad van Europa in criminaliteit verzinkt.” Die Welt wijst op de sociale spanningen onder de veelal allochtone bewoners, de gevolgen van de economische crisis, de miserabel uitgeruste en slecht betaalde politie. Het ergste is echter dat het probleem geminimaliseerd  wordt en dus ook niet aangepakt wordt, alsof het bij Brussel hoort “zoals frieten, pralines en bier.”

 De voorzitter van het Europees Parlement, Jerzy Buzek, zou inmiddels getelefoneerd hebben met burgemeester Freddy Thielemans en aangedrongen hebben op maatregelen om de veiligheid te verbeteren. Het crisiscentrum van Binnenlandse Zaken relativeerde prompt de heisa: er waren in de Europese wijk in september maar drie diefstallen met geweld, tegenover 19 in het centrum van Brussel.

 De Nederlandse schrijver Oscar van den Boogaard trekt in zijn column in De Standaard de zaak open naar heel Brussel. Hij houdt van Brussel omdat iedereen er een vreemdeling is en Brussel dus van iedereen is. Brussel is een eerlijke stad die de schoonheid van het verval toont. Maar: “het paradijs is anders.”  De stad is nergens zonder meer veilig, je moet altijd opletten. Vrienden van hem trekken weg uit buurten omdat ze om tien uur niet meer alleen buiten durven te komen. Hijzelf moest laatst met zijn laptop een café invluchten omdat hij achternagezeten werd door een groepje jongeren. Hij constateert dat het voor mensen die in Brussel wonen een taboe is om over onveiligheid te praten: “Met de mantel der liefde wordt alles afgedekt. Mensen die de stad onveilig vinden worden voor brave bange burgers uitgemaakt. Went onveiligheid, ontwikkel je vanzelf een tweede huid?”

 Genoeg voer voor discussie!

Share

AboutTom

Nieuwe Brusselaar met een passie voor taal, cultuur en journalistiek. Geboren in Sint-Niklaas. Studeerde Germaanse talen in Gent en woonde na zijn studie zes jaar in Berlijn. Houdt zich bezig met beleid en communicatie binnen de Vlaamse overheid en is journalist in bijberoep.

  • Bart

    Had het artikel ook gelezen, overwoog er zelf iets over te beginnen. Vind het, als iemand die 3 keer overvallen thuis (Elsene/Oudergem, dus geen probleemwijken) en 1 keer zijn neus gebroken gekregen heeft, altijd een interessant onderwerp.

    Het overgrote probleem in Brussel is onverschilligheid. Gooit er een kind met een blik cola in de metro naar andere passagiers, wordt het soms met de glimlach toegestaan door de moeder, en durft niemand er iets op zeggen. Duw je iemand omver in de nieuwstraat, krijg je van sommige groepjes bijna applaus. Al die kleinigheden maken het geheel al bijzonder ‘ongezellig’.

    De lijn tussen ongezellig en onveilig is wanneer al die kleinigheden veranderen, daadwerkelijk of imaginair, in echte probleemgevallen. Voor het kind dat een blik gooide verandert dat een paar jaar later bv. door een steen naar de politie te werpen, maar even goed als iemand overvallen wordt (enkele weken geleden nog gezien), reageert iedereen onverschillig, politie inclusief. Overigens ging het artikel over de onverschilligheid van de politie en dat kan ik nu eenmaal enkel beamen, indien nodig met meerdere voorbeelden.

    Komt daar dan nog bij dat het in veel van de openbare plaatsen gewoon smerig is. Niet gewoon een beetje vuil, maar degoutant smerig. Als er 5m verder wat clochards rondhangen of een jongerenbende, dan voelt de gemiddelde mens zich nu eenmaal onveilig.

    Als tegenvoorbeeld gaan we Rome bv. nemen: Straten piekfijn opgekuist, je ziet er op elk moment van de dag wel een ploeg ergens, politie die in weer en onweer op straathoeken staat rond te hangen, en zelfs met het overgrote deel van toeristen, lukt dat perfect. Waarom? Omdat als een toerist daar zou beginnen zijn leeggoed op straat te werpen, ze als de kippen er bij staan om een boete uit te schrijven. Als iemand door wat te veel wijntjes een fontein wil in kruipen, idem dito. De controle tegen gauwdieven (ook vrij prominent en 1 keer overduidelijk aanwezig) is fe-no-me-naal goed. Resultaat, ik voelde mij op geen enkel moment gedurende een week onveilig in Rome. Ik kom terug via Brussel Centraal en wil 1 van de laatste metro’s nemen en word direct lastig gevallen in de gang tussen NMBS en MIVB. Tsja, begrijpe wie begrijpe kan.

  • Ben

    Er zijn volgens mij drie redenen die mensen ervan weerhouden criminele feiten te plegen:
    1. Opvoeding en onderwijs, 2. Moraal, 3. Afschrikkingseffect van politie & justitie.

    Ik denk dat het duidelijk is dat er op de drie vlakken een probleem is bij grote delen van de bevolking. De opvoeding en ouderlijke controle laat bij vele mensen te wensen over (kijk maar naar de vele kinderen die nog op erg late uren alleen op straat rondlopen), de gangbare moraal in vele wijken en bij vele groepen is ook niet om over naar huis te schrijven, en afschrikking van politie en justitie is er natuurlijk absoluut niet. Zelfs als de politie al een keer iemand op heterdaad betrapt, moet die persoon al heel veel pech hebben om werkelijk voor de rechter te verschijnen, en bovendien ook nog eens veroordeeld te worden.

    Geen wonder dus dat Brussel zo onveilig is, en dat het er niet naar uitziet dat er verbetering zit aan te komen.

  • ely

    De Franstaligen willen Brussel vuil, vies, onveilig,lawaierig, druk en respectloos houden om zo de weinige maar toch nog mondige Nederlandstaligen uit Brussel te krijgen.

  • Na 3 jaar wonen aan het Rouppeplein en evenveel inbraken bij me thuis (3x) en ontelbaar keer in mijn wagen heb ik op 1 dag mijn boeltje gepakt en ben het afgetrapt (naar Gent).
    Wonen in Brussel? Nooit meer van mijn leven.

  • zwans

    In Brussel is relatief bekeken niet onveiliger dan andere plaatsen in België.

    Natuurlijk is het de grootste stad/regio van het land, dus logisch gezien veel criminaliteit in absolute cijfers.

    Én niet vergeten: de misdaden gebeuren erg geconcentreerd per wijk/gemeente; bijvoorbeeld inbraken in het (rijke) zuid-Ukkel, autoruiten ‘s nachts in 1000 Brussel, overvallen op personen rond verlaten metro-stations,…

    Wat dus een sterk subjectief gevoel van onveiligheid geeft. Vooral als het is “van horen zeggen” of via de media. Je moet wel wat opletten hier en daar, maar het is niet nodig overdreven angstig te zijn.

    Als je leeft in een stad als Brussel heb je álles.
    Het is een beetje wat je er zelf van maakt.

  • Bart

    @Ben: Enkel over het punt van jongeren die rondhangen, sprong ik een gat in de lucht met wat Bruno De Lille verkondigde in de standaard Maandag: Eindelijk iemand die het doorheeft. Verplicht de cultuurhuizen, gemeenschapscentra, en dergelijke meer eens een beetje een deftig parcour uit te werken om hen aan te trekken en kansen te laten (en ja, dat betekent ook ‘s avonds, want de jeugd wil wel eens iets anders dan enkel uit de bol gaan op die plekken weet je wel), en dat zal, indien het niet het probleem van de baan helpt, alleszins toch al wel een beetje goodwill creëren.

    Neem een voorbeeld aan JES en Vaartkapoen hoe je locale bevolking wel kan integreren in je werking in je al veel goodwill en positieve evolutie kan bouwen, zelfs al is het maar voor enkele straten. Neem de KVS als voorbeeld van hoe het niet moet, een Vlaams bastion dat neerkijkt op de wijken er rond.

    Dat er een opleidings- en mentaliteitsprobleem is, is een feit. Maar dat is het buiten Brussel ook, België of elders. Het hangt er vanaf hoe er mee omgegaan wordt. En de ‘qu’ils mangent de la brioche’ mentaliteit werkt dat allemaal niet in de hand.

  • Hoe erin slagen een objektieve kijk erop te krijgen? Hoe met goed geweten kunnen zeggen, Brussel was veiliger of onveiliger dan Keulen of Rijsel?

    Mijn twede maand in Brussel wordt ik overvallen (heb kunnen weglopen) – werdt men hier dus om de twee maanden overvallen?
    Mijn twede jaar in Brussel wordt ik voor de twede keer overvallen (fototoestel kwijt) – werdt men hier dus om de twee jaar overvallen?
    Sindsdien is het mij in verdere elf jaar niet meer overkomen.

    Na 12 jaar in Brussel heeft men mij een fiets gestolen, in Mannheim was dat in 6 jaar twee keer. In Mannheim heeft men uit de ondergrondse parkeergarage van het huis waar ik woondde in een nacht 40 (!) autos in een keer gestolen – in een nacht uit een garage! Is nu Mannheim gevaarlijker of Brussel?

    Zeker is de politie hier soms niet willens om te helpen. Als er in Duitsland een fiets gestolen wordt, tikken ze de raam-numer van de fiets in hun nationaal computer-netwerk in en ze hebben mij eens een fiets teruggevonden (twee keer wel niet). In Brussel komt de aangifte op een blad papier en verder gebeurt er niks mee.

    In ieder geval is “Die Welt” niet de geschikte plaats voor objectieve informatie. Het is de kleine broer van “Bild”, die enkel bestaat danks subsidies van “Bild”, omdat de uitgever graag een “kwaliteitskrant” wou hebben. “Die Welt” is in het buitenland gekend, omdat “Bild” gratis-abonemments financeert voor buitenlandse universiteiten enzv.. In Duitsland weet iedereen, dat “Die Welt” geen kwaliteitskrant is, maar een reaktionair roddelblad die probeert uittezien als een kwaliteitskrant. Als het de uitgever zo uitkomt, zullen ze morgen evenwelke duitse stad tot “Kriminalitätshauptstadt von Europa” uitroepen.

  • Bazar

    Malte, ik vind dat je het zeer goed samengevat hebt. Er zijn zeker problemen en die moeten aangepakt worden, maar “Kriminalitätshauptstadt von Europa” is er ver over. Ik denk dat ze pakweg in Parijs eens goed lachen als ze dat lezen.

    @ely: Sorry, maar dit is het meest belachelijke argument dat ik al ooit gehoord heb. Denk jij nu echt dat de Franstaligen bewust een vuile, respectloze en onveilige stad willen? Zij leven hier ook nog hoor! Stadsvlucht is voor niemand een goede zaak voor Nederlandstaligen, noch Franstaligen.

  • Niels

    Heb 2 jaar in Johannesburg gezeten, wat je daar meemaakt en hoe grote delen van de stad er daar uizien… Maar goed dat is geen goede vergelijking.
    Brussel kan inderdaad schoner en veiligheid kan zeker beter gewaarborgd worden. Maar ja, die verbrokkeling van de overheidsorganisatie -macht over 19 gemeenten…daar moet eens wat aan gebeuren! Eén krachtdadige overheid voor het hele Gewest (en 19 stadskantoren voor dienstverlening aan de burgers). Dan kunnen properheid en veiligheid gerealiseerd worden.

  • Ik heb al dikwijls gemerkt dat “gewenning” eigenlijk de overname is van een aantal codes, do & don’ts die maken dat de fauna van een stad u na een tijdje volkomen met rust laat. Sommigen slagen daarin, anderen nooit en worden permanent lastig gevallen tot ze er de brui aan geven.

    Dit viel vooral heel hard op toen we nog eens in Barcelona rondliepen in de buurt van MACBA en het Camperhotel, waar we als anonieme Brusselaars plots een moving target werden. Een paar maanden aanpassen en als een kameleon de juiste couleur locale opnemen kan helpen.

    Dit alles 10x liever dan verhuizen naar een verkaveling.

  • Natuurlijk is Bxl Zichen-zussen-Bolder niet.
    Het zal wel zijn dat hier meer onveiligheid is dan in pakweg Gent, zoals Huug opmerkt.
    Het kan toch niet anders dat in een stad waar zovele soorten mensen wonen, mét hun moeilijkheden, hun verleden, hun problemen dat er meer ambras is.
    Als we de kranten mogen geloven krioelt het hier van zwarte jongens- en meisjesbenden, moslimfundi’s en zware criminelen.
    Is deze stad onleefbaar ? Natuurlijk niet.
    Voor alle duidelijkheid : ik ben zelf éénmaal beroofd op de tram, mijn huisgenoten driemaal overvallen, bij mij thuis ingebroken en regelmatig glasbreuk aan de Papenvest.
    Nog voor alle duidelijkheid : dat was iedere keer teveel.
    Ik leg me daar niet bij neer, maar deserteer evenmin de stad, ik laat deze plek niet aan het schorremorie, daarvoor schenkt ze me teveel vreugde. Ondanks.

    Twee.
    Ocharme, de Duitse europarlementaire is lastig gevallen in de Europawijk nog wel ! Schande ! Hebben de brusselse bandieten ook al dit eiland van rust en vrede ontdekt !
    Wat een onzin. Omdàt ze europarlementair is wordt daar zoveel gewag van gemaakt. Toen ik werd lastiggevallen heeft daar geen haan naar gekraaid.
    Daarenboven heeft Die Welt misschien een verborgen agenda : het is algemeen geweten dat Berlijn hengelt naar de zetel van de Europese commissie, het is meegepakt dat dan uiteraard een Duitse parlementair wordt lastiggevallen. Dat zou natuurlijk nooit in Berlijn gebeuren !
    Nog voor alle duidelijkheid : dit jaar in Lissabon en verleden jaar in Barcelona geweest.
    Tweemaal lastiggevallen. Behoren zij ook tot de hoofdsteden van de Misdaad ?

    Inplaats van te vluchten, laat ons samen deze stad leefbaar houden.
    william.

  • Bart

    Ik heb in Berlijn gewoond. De stad ziet er soms vreselijk uit en er zijn bv. genoeg plaatsen zonder water e.d., maar het gevoel dat je in Brussel soms bekruipt, dat kreeg ik zelfs niet in een wijk als neukölln. En die personen kregen dat wel in Brussel.

    Het probleem afschrijven op de krant of dat het over een Duitser gaat vind ik absurd. Brussel heeft nu eenmaal een probleem, of het Dag Allemaal is of the new york times, we hebben hen niet nodig om het zelf te weten. Om het met zo een hoge naam te noemen, dat is er dan wel over. Dat het beter kan is gewoon ook een feit.

  • Eén ding is zeker, onveiligheid went nooit, niet in Brussel, nergens, en belangrijker, onveiligheid mag de burger niet accepteren. Als we hier wonen in een land dat een rechtsstaat pretendeert te zijn, dan mag het overheidsapparaat er alles aan doen dat de burger vertrouwen houdt dat de instellingen het recht kunnen handhaven. En daar komen we terug tot de kern van het artikel in Die Welt: de politie in Brussel is soms te onverschillig, en justitie hier kan het allemaal niet meer aan of is veel te soft…

    Brussel is (nog) geen criminaliteitshoofdstad, maar, als de Brusselse gewestelijke en gemeentelijke instellingen de problemen in deze stad niet bij hun naam durven te benoemen en dus geen adequaat beleid kunnen bedenken, en politie en justitie moeite hebben om de wet toe te passen, en dus niet de rechtsstaat kunnen handhaven, dan wordt de veiligheidssituatie er niet beter op. Geen fijn vooruitzicht voor al die mensen die wel graag in deze stad wonen.

  • @Bart: Daar heb je een punt. Ik vind ook dat Berlijn en Hamburg veiliger aanvoelen dan Brussel. Maar in Amsterdam, Parijs en Marseille heb ik dat gevoel dan weer minder dan hier.

    Ik heb bovendien zeker de indruk dat de verhouding tussen mensen van verschillende huidskleur in Parijs en Marseille veel meer gespannen is dan hier of in Berlijn. Gaat dat jullie ook zo? En – weer terug naar mijn eerste vraag – in hoeverre spiegelt dat de realiteit?

  • Bart

    In Parijs was ik nog niet zo vaak, maar het lijkt mij vrij evident dat de spanningen hoog oplopen, met wijken als la défense wordt er als het ware een muur gebouwd rond al het kapitaal en de integratie van die delen van de bevolking, er is gewoon amper interesse in. Daarom ook dat ze moeten samentroepen in ‘les banlieus’. Ze dan ‘voyous’ noemen is ook niet het slimste idee 🙂

    In Brussel is er eerder een grote vorm van hypocrisie.

    Alles en iedereen schreeuwt het uit voor de integratie en de sympathie voor die mensen, want er vallen in Brussel nu eenmaal veel, erg veel centjes te rapen wanneer men het sociaal-culturele aspect en ‘integratie’ genoeg laat vallen in je beleidsdossier. Maar als puntje bij paaltje komt, waar kunnen die mensen terecht met hun ei? Naar waar moeten die allochtone jongeren na de schooluren? Een concert meepikken elke dag aan 20 euro in de AB? Proberen zich te integreren in de gemeenschapscentra? Naschoolse activiteiten bijwonen op een universiteit waar ze soms letterlijk geweigerd worden (sommige locaties op VUB voorzien zelfs al security). Of iets drinken aan exuberante prijzen op saint gery misschien?

    Het onderliggende probleem dat je niet hebt in Berlijn (en ook niet in Parijs, vond ik, voor de paar dagen dat ik er rondslenterde), is dat er gewoon overduidelijk veel geld aanwezig is en gestoken wordt in 101 intiatieven of instanties in Brussel en we daar ook mee staan te pronken. Affiches van meer dan een meter, banners op lichtpalen, veel pracht en praal binnenkort weer op de winterevenementen, maar ho maar even als de feitelijke Brusselse gekleurde inwoner met te veel zou aanwezig zijn op de kerstmarkt, dan bellen we wel even de politie want die ***** turken zijn weer iets aan het bekokstoven 🙂

  • tommy1975

    Ik voel me in elk geval veiliger in de metro’s van Parijs, Londen, of New York dan in die van Brussel, zonder acclimisatie zelfs.

    Waar de allochtone schooljongeren, die geen 20€ veil hebben om naar de AB te gaan, dan naar toe moeten? Er zijn 100den constructieve zaken te bedenken. In het gat waar ik opgroeide en ook niks te beleven viel, stampten we met enkelen een jeugdhuis uit de grond. Dat leek ons boeiender dan ouden van dagen te gaan treiteren.

  • tommy1975

    …. acclimatisatie…

  • Bart

    @Tommy: Goed idee! Waar bevinden de Brusselse jeugdhuizen zich? In het midden van het bos in Ganshoren, op de rand van het zonienwoud in Oudergem, enz.

    Nogmaals, ik vind het hilarisch dat er mensen zijn die gaan klagen dat er jongeren in de winkelstraten pakweg rondhangen in de H&M terwijl de gemiddelde blanke man zijn nieuw hemd wil komen halen, zijn dure auto in de betalende garage wat verderop wil gaan halen, richting Oudergem rijden en zijn jongeren daar in de passage fitness kunnen sporten en desgewenst naar het nabijgelegen jeugdhuis.

    Praat eens met die mensen, begot. Die vragen niet liever dan jeugdhuizen of activiteiten voor hun, zowel de jongeren als de ouders. Noem me waar ze terecht kunnen in centrum Brussel?

  • Bij ons in bli:b in Vorst (niet ver van Zuidstation) kunnen de jongeren alvast terecht om te gamen, te surfen, dvd te kijken, camera’s te lenen of gewoon te hangen. Ons grootste probleem is de organisatie met wie we ons gebeouw delen: het franstalige “culturele centrum”. Het klinkt misschien raar wat Ely schrijft, en ik treedt het eigenlijk niet graag (luidop) bij, maar ergens is het juist: de franstaligen willen niet omgaan met de problemen van Brussel. Ze doen maar blindelings voort met hun hoogdravende, oubollige visie op socio-cultureel beleid, en bovendien vinden ze het maar niks wat de nederlandstaligen doen – wanneer ik met mijn collega-directeur du centre culturel spreek over initiatieven voor de buurtjongeren en een minimum aan netheid en organisatie, noemt hij mij “très germanique”. Zo gaat het er dan aan toe…

    Wat onveiligheid betreft: ik vind vooral het verkeer in Brussel beneden alle peil. Wat een agressie! En wat een non-beleid van de politie, inderdaad.

  • tommy1975

    @Bart: Wij hadden ook de mogelijkheid om 5km verder te gaan, maar we namen het initiatief er zelf ééntje op te richten! Het hoeft niet echt altijd een ander te zijn die het in je plaats doet hoor, als je echt wil kan je hetzelf ook. Ik vind dat persoonlijk een mooiere gedachte dan de afhankelijkheidsgedachte die je uitdraagt in je boodschap.

  • Bazar

    Hey Leen, wat jij zegt is iets heel anders dan wat Ely zegt (en ik ben er blij om). In wat jij zegt (er zijn verschillende manieren van aanpakken, er is een andere filosofie, men is strikter of minder strikt, men minimaliseert de problemen of niet, enz.) kan ik me eigenlijk grotendeels vinden of kan ik in ieder geval aannemen. Wat Ely hierboven zei is gewoon te gek voor woorden (de Franstaligen helpen Brussel volgens haar bewust naar de haaien om de Nederlandstaligen weg te pesten).

  • Bart

    @Tommy: Een jeugdhuis dezer dagen oprichten in centrum Brussel is iets anders dan in de gemeente vanwaar je komt. Om maar te beginnen met de overkoepelende organisaties hier in Brussel.

    @Leen: ‘hoogdravende, oubollige visie op socio-cultureel beleid’ valt eigenlijk even goed toe te passen op vele van de NL gemeenschapscentra en andere in het Brusselse. Het probleem dat nu heerst op vele van die plaatsen is dat iemand na zijn studies is aangenomen op tussen de 25 en 30 jaar, en er nu 25 jaar later soms nog aan het hoofd staat, zonder evenwel voeling te hebben met de buurt er rond. Ik schat dat 80 procent van het culturele en socio-culturele leven in Brussel in handen is van personen waar hun loon er van afhankelijk is, maar geen voeling, noch vaak zelfs interesse, in integratie en deelname van jeugd hebben, buiten dan wanneer ze om de X jaar hun dossiers moeten opstellen.

    DAT is een intrinsiek probleem van Brussel. Als je als jeugdcentrum in een kleine gemeente voortdurig toneel gaat programmeren en de gemiddelde leeftijd van publiek EN team rond de 50 ligt, dan wordt je teruggefloten omdat je het feitelijke nut van je centrum voorbijstreeft. In Brussel, laat maar bollen, toch nooit controle. Met alle gevolgen van dien. En er is overigens VEEL gewone, Vlaams-Brusselse jeugd, die zich ook voelt alsof ze nergens terecht kunnen.

  • david

    Onveiligheid in Brussel;

    Wel, hier een opsomming. Al deze gebeurtenissen vonden plaats in het centrum, dus niet in Kuregem of zo en gedurende de laatste 6 maanden. Meestal op een steenworp van de Grote Markt. Een vriend is drie keer aangevallen door hetzelfde groepje die bij hem om de hoek wonen. Telkens jas en geld afgeven; de laatste keer pruttelde hij wat tegen en is dan maar in elkaar geslagen. Een vriendin is haar handtas gestolen; er was ook een mislukte sackjacking vanuit haar wagen; ze heeft om haar tas een robbertje moeten vechten. Over de deur van een andere vriend was een drugspand geopend met alle overlast van dien; uiteindelijk viel de politie er binnen omdat iemand in het pand werd gegijzeld. Een andere vriend heeft op enkele maanden tijd drie keer zijn geld & gsm moeten afgeven. Nog een vriendin is haar handtas uit de wagen gestolen (nadien wel terug gebracht door de politie). Bij nog iemand anders werd de brievenbus door tieners in brand gestoken en heel de deur vloog ten slotte in brand. En toen was het mijn beurt; op de Adolph Max werd ik zomaar geslagen door een groepje jongeren. Eentje probeerde zijn sigaret te doven in mijn gezicht. Ze probeerde zelfs mijn tas niet te stelen, het was puur vandalisme (tegen personen dan). Ik kon gelukkig een hotel invluchten. Het is een gevoelig punt maar het ging in alle gevallen om Noord-Afrikanen.

    Een goede raad; blijf uit de vijfhoek weg na zonsondergang. De meeste slachtoffers zijn zo gewend aan aanrandingen die niet politioneel opgevolgd worden dat ze geen moeite doen om ze aan te geven. Ik heb ook niets aangegeven. Puur tijdverlies. Om een idee te hebben van het aantal aanrandingen kan men dus niet op de politiecijfers afgaan. Misschien wordt één 5de aangegeven of zo.

    Voeg al deze voorvallen nog is bij de ‘fait divers’ die in de pers zijn verschenen (de jongen die op de sporen werd gesmeten aan Port de Namur, het incident op Brouckère, de politiegevechten enz.. enz..) en je hebt een fraai beeld van het laatste jaar.

    Anderzijds zie ik ook wel meer en meer Noord-Afrikanen op de universiteit die heel goed Nederlands kunnen. Dit neemt niet weg dat de veiligheid in Brussel de laatste vijf jaar dramatisch is afgenomen. Ik voel me er ‘s avonds heel onveilig.

    Misschien zijn andere grootsteden als Parijs of Amsterdam onveiliger. Maar in het centrum van deze steden, waar ik vaak ben, voel ik me nooit onveilig, zelfs niet midden in de nacht. Dit komt omdat de armoede en misdaad in die steden zich in de buitenwijken concentreert die je gemakkelijk kan vermijden. Het centrum van Brussel is echter moeilijk te ontwijken. Ik voelde me laatst zelfs veiliger in Manhattan, NY, als in ‘down town Brussel’.

    Ik heb altijd van Brussel gehouden maar nu heb ik er toch wel aan haatliefde verhouding mee. En ik zie echt niet in hoe dat men deze trend zal kunnen keren. De moeilijkheden zijn verbonden met immigratie, werkeloosheid, drugs en schoolachterstand. Uiteindelijk zal de middenklasse echt weg trekken uit het centrum als er niets verandert.

  • Thijs

    Inderdaad een pijnlijk relaas van de laatste 6 maanden… Ik heb niet direct het gevoel dat Brussel centrum een tweede Chicago aan het worden is, maar de sfeer is absoluut anders dan pakweg 10 jaar geleden. Alles verloopt een stuk agressiever en respectlozer. Je merkt het aan veel, vaak kleine, dingen.

    De redenen die je aanhaalt hebben ze er zeker mee te maken. Het is dan ook schrijnend om zien dat de preventie-organisaties géén overkoepeling hebben. Er is géén beleid, enkel maar versnippering. Iedereen doet elk z’n ding op zijn klein eilandje. Of preventie criminelen op andere gedachten kan brengen laat ik aan experts over. Al vermoed ik dat repressie een beter middel is. De politie doet hun best, maar veelal schieten ze tekort. Al zou ik toch aanraden om feiten wel aan te geven, wat voor een tijdverlies het ook lijkt te zijn.
    Je verstoppen en ‘s avonds niet op straat komen lijkt me wel heel drastisch, maar als je getraumatiseerd bent kan ik het verstaan dat je zo reageert. Als slachtoffer kan je weinig doen, behalve alles opkroppen of je verhaal op een blog als deze eens neerpennen… of je kan de gemakkelijkheidsoplossing kiezen en zoals veel middeninkomens vertrekken. Heel spijtig want zo kan de vicieuze cirkel nooit doorbroken worden.
    Ondanks de miserie is en blijft Brussel een stad waar veel bewoners een haat-liefde verhouding mee hebben. Ik ook, voorlopig weegt de liefde-verhouding toch wel nog iets meer door.

  • Tom

    Dat is inderdaad een hele waslijst van ellendige gebeurtenissen. Jammer dat Brussel-fans op die manier ontgoocheld raken, want zoals bekend: si tous les dégoutés s’en vont, ils n’en restent que les dégoutants. Ik zou toch ook telkens aangifte doen bij de politie, want het zijn ontoelaatbare criminele feiten die de stad verzieken. Ik ben op straat nog niet lastig gevallen – van inbraak en fietsendiefstal kan ik helaas wel meespreken – en hoop dat het zo blijft. Walk on!