Niemand zingt over het Zuid-station. Wel dan is er misschien wel goed nieuws; er bestaat namelijk een kans dat het Zuid-station binnenkort tegen de vlakte gaat. Dit heb ik aldus gelezen op de website www.hetlelijkstegebouw.be. Op deze site kunnen gebouwen genomineerd worden om ‘gratis’ afgebroken te worden door sloper Jan Stallaert. Je kan je persoonlijke ‘favoriet’ nog doorsturen tot 6 november.
Er zijn geen muizen in deze ruimte.
Ik zou ze ongetwijfeld horen.
Raakt u bijwijlen uitgeput door het tempo van de stad ?
Er zijn plekken, in volle centrum, waar u dit helemaal kan stilleggen.
In de Huidevetterstraat staat zo’n gebouw, amper tien stappen van de straat verwijderd,
gaat u een tempel van Gewijde Stilte binnen.
Het Archief van de stad Brussel heeft daar een voortreffelijke stek gevonden waar men zich kan verdiepen in de Grote Geschiedenis maar evenzeer in les petites histoires van deze stad.
Het interieur van het gebouw is haast onberoerd gebleven. Voor één keer heeft men bedachtzaam gerenoveerd.
Er wordt gedempt gepraat in het archief alsof men de rijping van het verleden niet wil verontrusten.
Als men de leeszaal, na het afleggen van jas en tassen, uiteindelijk met een zekere schroom binnengaat door een dubbele glazen deur, betreedt men de kathedraal van het geheugen.
Lees volledige tekst
b of p?
Ik weet dat Brussel Blogt zich onthoudt van politiek – en ik zal hier dan ook geen partijpolitieke uitspraken doen. Maar Brussel is een onmiskenbaar politieke plaats en de laatste tijd lijken de p’s en de b’s, de politici en de burgers, in twee tegengestelde werelden te leven. Of zijn het melkwegstelsels? Boeren, buschauffeurs, brandweerlui, bohémiens, Brusselaars versus politici. Real life en de macht.
Foto hierboven: Op de kasseistrook van de Koning van Koen Cobbaert. Een ongelooflijk treffend beeld van België: een leeuw en een haan samengeprangd op een plastic dingske voor het grootse, lege plein van het paleis, in ouderwetse kassei.
8u27 aan het Bloemenhof.
Een lauwe maar veelbelovende zon trekt een lichtstreep over het plein.
De kruidenier stalt zijn waren uit op het trottoir.
In de wasserette kuist het zwarte meisje de vloer.
Er zit één clochard op de rand van het waterbekken.
Hij fatsoeneert zijn nagels in de fontein.
Een clochard wast zich misschien niet vaak, kamt zelden zijn haar, strijkt nooit zijn kleren, en gebruikt bij hoge uitzondering gezichtscrème.
Maar fatsoeneert wél zijn nagels.
Misschien denkt hij : aan het andere is geen beginnen aan, mijn nagels zijn tenminste overzichtelijk, dat heb ik in de vingers.
Propere nagels zijn bovendien zijn vitrine.
Het is wat passanten meteen opmerken bij bedelaars.
Hij doet het niet voor zichzelf, maar voor de klandizie.
Niemand legt graag zijn snuistergeld in een vuile klauw.
Lees volledige tekst
On the road
Foto hierboven: tgv van ie-fotografie. Na de nieuwsberichten over ongevallen met daklozen in de premetrotunnel tussen Noord & Zuid is dit wel een heel gewaagde foto. Ik neem aan dat deze met statief getrokken werd. Het lijkt er zelfs gezellig, onder de grond.
In gelijk welke stad is de hunker naar wat groen altijd aanwezig. En aangezien alle kleine beetjes kunnen helpen besloot ik deze zomer zelf een gevelplant te installeren. Niet dat ik zo’n wereldverbeteraar pleeg te zijn, maar het leek me een ideale zomeractiviteit. Zoveel inspanning zou dit nu ook weer niet vergen: tegeltje uitbreken en plantje erin zetten, simpel toch? Na wat ge-Google bleek het simpel plan toch iets geavanceerder te zijn dan gedacht.
Om stoeptegels uit te breken moet je toestemming hebben van je gemeente. Maar hoe en waar kan je hiervoor eigenlijk terecht? Even surfen naar brussel.be en ‘gevelplant’ intypen op hun website, maar het resultaat was noppes. Na veel variaties op het thema kwam ik uiteindelijk bij de dienst ‘Milieuraadgeving’ uit. Door hen werd ik doorverwezen naar de dienst ‘Espaces Verts’ of ‘Groene Ruimtes’ (Werkhuizenkaai 97, 1000 Brussel | +32 2 279 61 03). Na wat aandringen kreeg ik antwoord met het nodige formulier in bijlage. Wow, licht aan het einde van de tunnel.
Lees volledige tekst
Zondag is het Werelddierendag. Baasjes kijken ernaar uit om hun huisdier die dag extra te vertroetelen. Vele kinderen mogen binnenkort hun huisdier meebrengen naar de klas. Mijn twee nichtjes ruziën er al over wie dit jaar de kat en wie de schildpad aan de klasgenoten mag voorstellen. Dierenrechtenorganisaties plaatsen op 4 oktober dierenwelzijn in de kijker. Zo nodigt GAIA zijn sympathisanten zondag in de BOZAR uit om de start van de Europese Protect Seals-campagne voor afschaffing van de zeehondenjacht bij te wonen. BLID vraagt aandacht voor de dierenasielen. De organisatie stelt voor dat asielen op Werelddierendag hun oudere honden, die weinig kans maken op een adoptant, gratis toevertrouwen aan een bejaarde die wat gezelschap zoekt. Tot slot pakken dierenspeciaalzaken uit met speciale kortingen op hun producten.
Als ik buitenkom uit het trouwfeest van mijn neefje om een plasje te doen aan de kerk, loopt er een jonge vrouw voor mij. Daar is niks mis mee.
Op een bepaald moment trekt ze haar kleed omhoog en haar slipje naar beneden.
Wat zullen we nu krijgen ?
Ze hurkt neer en begint luid te plassen.
Vermits het twee uur ‘s ochtends is in een stil dorp in Vlaanderen, lijken het wel de Niagara watervallen.
Dat heet wildplassen.
Zo’n manieren hebben wij niet in Brussel