Twee vrouwen met identieke klokhoedjes houden zich giechelend staande op de rolband. Ze kunnen de tot de nok gevulde winkelkar amper overeind houden.
Maman heeft alles betaald voor dochterlief – als het roze bedovertrek valt lachen ze beiden uitgelaten.
Een mager meisje daalt af met zes vuilbakken in haar karretje. Maak je mensen gelukkig met een vuilbak als nieuwjaarsgeschenk ?
Een langharige jongeman heeft wel twintig rode kerstballen gekocht.
Op tweede Kerstdag zijn dat vijgen na Pasen.
Jonge koppels in een waas van gloeiende lichtjes helpen mekaar, zalig tevree met hun nieuwe salons en dito gordijnen.
Een jonge vrouw zet lopend het winkelkarretje terug en rent haastig naar de wagen waar haar vriend alles gretig inlaadt.
Het kan niet snel genoeg gaan. Thuis wordt alles vlug vlug uitgeladen en ineengevezen. Vanavond al slapen ze in hun nieuwe bed.
Hieronder vind je mijn favoriete BrusselBlogt foto’s van het afgelopen jaar. Eerst wou ik de beste foto van 2009 selecteren, maar zoveel keuzestress kan ik niet aan. Dus heb ik hetzelfde aantal toegepast als bij de wekelijkse selectie: 6 foto’s.
Heb je zin om mee te doen? Dat kan! Kies je 6 favoriete foto’s uit de Brussel in Beeld reeks van 2009 en stuur je keuze (links of vermeldingen) naar info@brusselblogt.be en we plaatsen ze! Je moet dan wel even door 52 selecties. Maar misschien heb je – net als ik – vakantie en kan het er van af? Zou leuk zijn. Gewoon beginnen bij de laatste selectie. Onderaan is er telkens een link naar de vorige selectie.
Het is de laatste Brussel in Beeld van dit jaar en ook mijn laatste. Ik heb de reeks opgestart en het meer dan 2 jaar lang erg graag gedaan (de eerste selectie dateert van 7 oktober 2007), maar het is mooi geweest. Ik ben niet weg. Jullie lezen me nog wel op BrusselBlogt.
Ik wil de fotografen bedanken voor hun mooie inzendingen en onze lezers en auteurs wens ik het aller-allerbeste voor 2010.
Terwijl Patrick vorige week nog met een heuse sneeuw special kon uitpakken, is er deze keer slechts op één foto sneeuw te zien.
Foto hierboven: Belgique – Bruxelles – La Bourse van saigneurdeguerre.
Op metrostel Weststation zit ik naast drie Bruxelloises pur sang.
Het is laat namiddag, haast kerstavond.
Het Vloms en Frans huppelt vlot over en weer, zoals ketjes hinkelend op straat.
De grijze madam met de dikke wollen muts, zegt tegen haar zwaar geblondeerde vriendin : “Get ne schuune sjarp oên,” – “Tu trouves ?” antwoordt de blonde, “je l’ai achetée au Zeeman,” – “Oê maa moete nie vroege van woê da maain moesj komt, ik zaan et vergeite,” zegt de muts.
Die vanzelfsprekende mix – dat sappige Brussels, dat eigenlijk onvervalst Belgisch is – niemand vraagt of stoort zich aan het frans of nederlands, het vloeit moeiteloos in mekaar als mayonaise die pakt.
Ze beheersen beide talen maar kennen geen van beide.
Een heerlijke surrealistische taal die ik heel hard ga missen als ze binnenkort uitsterft.
Gisteren zag ik op weg naar huis een omgevallen sneeuwman op een beeld van de Belgische kunstenaar Olivier Strebelle: “Le Phénix 44″. Dit kunstwerk is gelegen langs de statige Louizalaan in Brussel. In de flits van het voorbijrijden, zag ik meteen wat ons te doen stond: van deze zielige omgevallen hoop sneeuw een prachtige sneeuwvrouw maken:
en er een actie aan koppelen.
Als je dit sneeuwkunstwerk apprecieert, neem dan je pincode bij de hand en stort 1 symbolische euro voor zij die het met deze sneeuw en koude nog het moeilijkste hebben: onze daklozen!
Doe het vandaag, opdat de kerst ook voor hen een echte kerst moge zijn! (Poverello: zuinigheidstraat 4, B-1000 Brussel rek.nr.: 001-0865703-54)
Sneeuw is wit, sneeuw is mooi, sneeuw is puur. Anderen zeggen: sneeuw is koud, sneeuw is vuil, sneeuw is nat… maar bovenal: sneeuw inspireert. Ook onze fotografen lieten zich deze week inspireren door de eerste sneeuw in Brussel… tombe la neige. (En natuurlijk met excuses van uw dienaar voor de vertraging waarmee u deze aflevering van ‘Brussel in Beeld’ te zien krijgt. Ik zat vast… in de sneeuw.)
Foto hierboven: Jeux Divers … # VII van /// Jeem ///.
Kerstmis en Nieuwjaar staan voor de deur. Het is de periode om terug te blikken op het voorbije jaar. Wat waren de hoogtepunten en dieptepunten? Wie waren de man en de vrouw van het jaar? Welke ontwikkelingen vielen op? Welke boeken en cd’s staken er boven uit? Kortom, tijd voor lijstjes!
Geert Buelens noemt eindejaarslijstjes in ‘De Standaard’ “een uitermate geschikte manier om enige orde aan te brengen in de teveelheid-der-dingen en om het gesprek aan de gang te houden over wat ons allemaal bezighoudt”. Wat onthouden de lezers van deze blog van Brussel anno 2009?
Alvast een eerste aanzet van ondergetekende:
Ontwikkeling van het jaar Islamkritiek is een modeverschijnsel geworden, ook bij linkse intellectuelen. Sommige commentaren zijn zeker terecht, maar het gevaar ervan is dat mensen die hier al lang wonen, gereduceerd worden tot de godsdienst die ze – actief of passief – aanhangen en dat ze zich gedragen naar het beeld dat van hen gecreëerd wordt.
Hoogtepunt van het jaar Een goed gevulde zomer in het bruisende Brussel. Heel veel terrasjes, picknicken en lopen in het park, Brussel Bad en een boottochtje op het kanaal, festivals als Couleur Café, Plazey en Boterhammen in het park.
Dieptepunt van het jaar Het imago van Brussel in Vlaanderen kreeg opnieuw klappen door de rellen in Molenbeek en Anderlecht en door de onverkwikkelijke waterzuiveringssaga. Lees volledige tekst
Is je tram altijd te laat, zijn de boudins van je Brusselse slager niet meer te eten, fluiten de bouwvakkers je teveel (of te weinig) na en klaagt je partner ook altijd?
Tijd voor een Brussels klachtenlied!
We verzamelen eerst jouw klachten over de stad (dec ’09 –jan ’10)
Frank De Crits (van het Brussels Dichterscollectief) en Guido Schiffer maken er een lied van (febr ’10)
Muzikanten en (klaag)zangers oefenen het lied in (maart- april ’10)
Uitvoering: op zaterdag 24 april 2010 tijdens de start van de Week van de Amateurkunsten in het centrum van Brussel !
Het originele concept vind je op www.complaintschoir.org. Wil je als voorsmaakje weten hoe het klachtenlied van Chicago, Hamburg, Sint-Petersburg of Helsinki klinkt? Bekijk het filmpje op YouTube:
Het is één van die memorabele momenten in de Passa Porta, waar ik vooral op ruige winteravonden mag proeven van proza en poëzie.
Het Literatuurhuis is immers één van mijn geliefkoosde plekken op de ietwat
beschimpte Dansaert.
Had het beter een locatie gezocht op de Vlaamse steenweg of in het verlepte deel ervan achter de Varkensmarkt ? In de Duivelshoek ? In de VandenBrande of in een opnieuw ontdekte, lang vergeten impasse in de O.L.VvVaak ?
Alsof poëzie niet mag bestaan tussen de chique boetieks van Olivier Strelli en Cotélac?
Is poëzie enkel voorbehouden voor groezelige achterkamertjes en donkere kelders waar het gedijt bij oude jenever, tussen de rook van gerolde sigaretten ?
Poëzie is overal – zeker in Brussel. Aan de stinkende oevers van de Zenne, op de kitsch van de Winterfoor, in de Ossengang op de Grasmarkt, op de Oudijzergang in de Maagdenstraat.
Altijd en overal mag poëzie bestaan.
