Het Manneke

Vier toeristen lopen in de Lievevrouwbroersstraat, ze komen net vanachter de hoek uit de Stoofstraat.
De drie oudere mensen volgen blindelings hun jongere reisgenote die luidop voorleest uit een toeristische brochure.
Plots blijven ze alle vier, bij het aanhoren van een passage, als verstijfd staan.
Er is hen klaarblijkelijk iets ontgaan.

Inderdaad, ze hebben het kleine ventje
wat verderop niet opgemerkt.
De oudere man keert zich en wijst rechtdoor, daar moet het ongeveer zijn.
Ze discussiëren even, kijken naar hun uurwerk, is het de moeite om terug te gaan ?
Uiteindelijk keren ze toch terug.

Kan men zich voorstellen dat men in Parijs de Eifeltoren voorbijloopt, het vrijheidsbeeld in New York, in Berlijn de Brandenburg Tor ?
In Brussel kan men achteloos het stadsmonument passeren en discussiëren of het wel de moeite loont om terug te keren.

Dag na dag, jour et nuit blijft het surrealisme welig tieren in deze stad.

william deraedt
hetrijkderzinnekes.blogspot.com

Share
  • Ik vind het Atomium ons échte stadsmonument, en niet dat ventje dat het slechte voorbeeld geeft.

  • Het Manneke was een typetje gespeeld door Jef Cassiers. Tussen 1961 en 1963 werd het dagelijks uitgezonden op de toenmalige BRT

  • Bart

    Het vrijheidsbeeld naast manneken pis plaatsen in een context. Dan inderdaad eerder het atomium.

    We mogen al blij genoeg zijn dat ze in al die gidsjes niet jeanneke pis opnemen. Sommige toeristen hebben al opgemerkt het raar te vinden, zo een focus op plassende zaken maar ach, met mensen die het overal in de stad doen het hele jaar, studenten die er een wedstrijd van maken tijdens saint vé, en 1 van de weinige openbare toiletten naast/in een kerk, het is al bijna een nationale trots, openbaar plasje maken 🙂

  • pogonus

    Ik zou óók geen ommetje maken voor dat onnozele manneke; heb meer begrip voor mensen die er achteloos aan voorbijgaan dan voor diegenen die er per se mee gefotografeerd willen worden. ‘t Is een beetje zoals Kopenhagen per definitie voorgesteld wordt door dat zeemeerminnetje op haar rotsblok. Maar dat laatste krijgt nu pas een échte symbolische betekenis…