Oscar van den Boogaard heeft een nieuwe roman uit. ‘Meer dan een minnaar’ is volgens de uitgeverij “een bitterzoet familieportret en een dramatische zoektocht naar de geheime code van het geluk”. Het boek werd donderdag feestelijk boven de doopvont gehouden in het literatuurhuis Passa Porta. De hoofdredactrice van De Bezige Bij, Suzanne Holzer, verklapte in haar voorwoord dat de werktitel heel anders luidde: ‘De lijkwade van Dior’. De Nederlandse schrijver nam het eerste exemplaar in ontvangst en toonde zich blij met de opkomst. In het interview erna reduceerde moderator Lieven Jonckheere de roman helaas tot een praktische toepassing van de psychoanalyse. Waar is de literair beslagen journaliste Annelies Beck als je haar nodig hebt? Continue reading ‘De schrijver en de psychoanalyticus’
Monthly Archive for February, 2010
Naar analogie met een artikel van bijna 3 jaar geleden “De prijs van een koffie“, even polsen naar een andere prijs: die van een pintje. Dit weekend hoorde ik namelijk dat er in de Monte Cristo (aan de Beurs) sinds een tijdje 8 euro gevraagd wordt voor een pintje. Klopt dat? Voor die prijs koop je in een supermarkt 12 blikjes Jupiler van 33cl, ik zeg maar. Naar het schijnt zijn de huurprijzen in die buurt verdubbeld, en dat probeert men nu te compenseren zonder ‘entrée’ te gaan vragen. Dus met duur bier.
Kent er iemand nog straffere prijzen voor bier in Brussel? En dan bedoel ik niet het soort van bars waar er ‘gezelligheids-services’ inbegrepen zijn in de drankprijs.
Op zoek naar een winkel in Brussel? Wil je weten welke winkels er in je buurt zijn? Of in een bepaalde straat? Atrium maakte daartoe de website shopinbrussels.be. Je kan zoeken per wijk, op categorie of op naam. Of je kan inzoomen op een bepaalde straat en klikken op een gebouw. Een leuk initiatief en de site oogt mooi.
Alleen kan de gebruiksvriendelijkheid heel wat beter. De interface is omslachtig. Zo kan je bv. de back-toets van je browser niet gebruiken (maar moet klikken op het pijltje in de menu). De resultaten zijn ook niet overzichtelijk en je krijgt per winkel weinig informatie (gelukkig wel een foto en een link wanneer de winkel een website heeft). Er zijn ook geen mogelijkheden voor interactiviteit. Daarvoor moet je eerder bij iets als cityplug.be zijn.
Een man weifelt tussen Johnny Rotten, de Hare Krishna en Charles Manson. Hij is helemaal kaalgeschoren, met een vergeten plukje haar,
zomaar ergens achteraan op zijn hoofd.
Hij draagt een rugzak in de vorm van een langgerekt knuffeldier, ook het dier weifelt tussen een aap, een giraf en Schanulleke.
Zijn vriendin draagt hele zware schoenen – of laarzen ?
Ik dacht eerst dat ze een klompvoet had. Beide zolen zijn minstens 10 cm hoog, daarboven draagt ze zware dikke kousen, maar bovenaan zijn de schoenlaarzen helemaal open, zoals dit gebruikelijk is bij sandalen.
Ook deze vrouw aarzelt, en plein hiver, tussen lente en herfst.
Onbestemde mensen.
Thuis slapen ze op stoelen en eten op bed.
Mensen met een kantje af, waarbij het in de zomer al om halfzeven donker is.
Aangespoeld, verloren gelopen of blijven hangen ?
Er zijn er met bosjes in de stad.
Vanwaar komen ze, waar gaan ze heen ? Hoe overleven ze ?
Even onbestemde antwoorden.
Opeens ontstaat er lichte paniek op onze afdeling. Een diensthoofd doet nerveus de ronde en vraagt bezorgd of iemand het telefoonnummer van Luc heeft. Ze mompelt iets van een treinongeval in Halle. De ernst van de feiten dringt nog niet tot mij door. Pas nadat ik mijn koffie heb uitgedronken, surf ik naar de nieuwssites en begrijp ik de ware toedracht. Luc neemt elke dag de trein in Edingen en is nog niet in Brussel aangekomen. Hij is te laat. Zou hij op de noodlottige trein zitten? Ken ik zelf nog mensen die uit dezelfde richting komen? Schrikbeelden doemen op, het bange afwachten begint.
Neen, dit is niet een provincieweggetje in de brousse of een boulevard waar recent wat bommen op gevallen zijn. Dit is een straat in Brussel, en nog niet eens zo’n kleine, waar auto’s de wegmarkering moeten negeren als ze hun banden willen heel houden. Rara, waar is het? En ook: misschien eens iets om naar te kijken, beste Openbare Werken? Als buitenlanders dit zien (en oh ja, ze passeren daar) in de ‘hoofdstad van Europa’, wordt er waarschijnlijk eens meewarig gelachen.
De redactie ontving via de heer Gauthier de Crombrugghe de onderstaande open brief die werd gestuurd naar het kabinet Huytebroeck en naar alle Belgische persbureaus en media.
Geachte Mevrouw de Minister,
Beste Mevrouw Huytebroeck,Ik schrijf u een open brief i.v.m. het artikel van vandaag op Brussel Nieuws: Huytebroeck over crèches binnen wijkcontracten: ‘Dat is al jaren zo’.
Ik kan het stimuleren van crèches maar van harte aanmoedigen.
Inderdaad is het tekort eraan groot in onze stad.
Maar het openen van crèches mag natuurlijk niet ten koste van ons groen gaan.
Zo verwijs ik naar een crèche van de gemeente Schaarbeek op de Plaskylaan 40.
Daar wil de gemeente een ecologische crèche bouwen waar achter het bestaande eengezinsherenhuis in de grote groene tuin een kinderdagverblijf wordt gepland (voor 36 kinderen).
Hierdoor wordt het groene en natuurlijke karakter van dit uitzonderlijk groen binnenhuizenblok fundamenteel aangetast.
De bestaande eengezinswoning zou opgesplitst worden in twee appartementen en een administratieve functie.
De betrokken herenwoning met tuin is eigendom van de gemeente Schaarbeek.
Deze herenwoning met tuin bevindt zich in een woongebied met culturele, historische en esthetische waarde en is een belangrijke stadsverfraaiing, waarin het binnenhuizenblok een groen karakter moet behouden. Een bebouwing in deze tuinzone met een groen dak is een manifest kunstmatige ingreep die het groene karakter van de tuinzone op een onaanvaardbare wijze aantast. Daarbij is de bebouwing in de tuinzone ook in strijd met de regels inzake bouwdiepte e.d. die door het Brussels Gewest werd vastgesteld. Als de gemeente Schaarbeek en de gemeentelijke vzw Crèche de Schaerbeek een kinderdagverblijf willen inrichten, moeten zij dit doen binnen het bestaande herenhuis.
De werkelijke reden dat de gemeente en haar vzw de tuin opofferen aan de bouw van het kinderdagverblijf, is dat zij de (te hoge) kostprijs voor de aankoop van het herenhuis trachten te recupereren door verwachte inkomsten uit de twee appartementen. Zulke financiële overwegingen verantwoorden geen slechte ruimtelijke ordening in de wijk. Continue reading ‘Open brief: crèches vs. stadstuinen’
Ziedaar weer een opdracht van Anni Snoecx. Is ze deze keer wat moeilijker? Waar oh waar?
Bruocsella Prijs 2010 roept op tot stedenbouwkundige projecten in Brussel en moedigt ze aan met een Prijs tot 25.000 EUR.
Heb je een project ter renovatie van onbeschermd architecturaal erfgoed en ter verbetering van de stedelijke omgeving in de Brusselse regio? Bruocsella kan je helpen! Stuur uw project voor 30 maart !
De Bruocsella Prijs draagt bij tot de stedenbouwkundige projecten van de stedelingen. De prijs ondersteunt projecten die verband houden met de verbetering van het leefkader en van de stedelijke omgeving in het Brussels Gewest. De projecten in kwestie moeten bijdragen tot de aanleg, de renovatie of het behoud van onbeschermd erfgoed of van elementen die te maken hebben met stadsinrichting. Zo kan het bijvoorbeeld gaan om projecten voor de renovatie en/of de herbestemming van een bestaand gebouw, de inrichting en/of de heraanleg van groene ruimtes of voor vergroening, de ontwikkeling van openbare kunst die de stad mooier maakt… Kortom, projecten voor de stad die door de bewoners van die stad gedragen worden!
‘t Is al Mexico wat de klok slaat momenteel. Je hebt er niet naast kunnen kijken dat de Frida Kahlo tentoonstelling eindelijk ons land bezoekt. Ik bezocht deze tentoonstelling reeds in 2008 in San Francisco en het is echt wel de moeite. Maar naast Kahlo zijn er uiteraard nog héél wat andere activiteiten in de Bozar in het kader van dit Mexicaanse festival. Het ganse programma vind je op ¡ MEXICO ! FESTIVAL
Wat niet binnen het kader van dit festival valt, zijn de Mexicaanse groene kevers. Neen, niet het (on-)gedierte maar de Vocho Verde. Evy Raes, fotografe, reisde de laatste 8 jaar op zeer geregelde basis naar Mexico en was een enthousiast passagier van de groene taxi’s daar. In 2008 vernam ze dat de overheid de groene kever taxi’s wou laten voor wat ze zijn. Evy ging in 2009 terug en zag dat de Vocho Verdes inderdaad zo goed als uit het straatbeeld waren verdwenen. Sommigen waren overschilderd in de nieuwe kleuren (indien de chauffeur daar het geld voor had), maar de meeste chauffeurs hadden ze terug verkocht aan de staat. Ergens tussen 2010 en 2012 zou de kever daar uit het straatbeeld moeten verdwenen zijn.
Evy’s expo is een ode aan de Mexicanen en hun passie om zich een Duitse wagen eigen te maken.
Vanaf 14 februari to 14 maart in Autoworld (Jubelpark).
Fouad Ahidar heeft een NOS tv-ploeg moeten redden van een groep verhitte jongelingen. Ze waren namelijk getuige van een poging van de metrobewaking om een zakkenroller te arresteren aan Clemenceau. Daar kwam onmiddellijk een bende op af die de man in kwestie hielpen ontsnappen en vervolgens hun agressie richtten op de mensen van de NOS.
Onze driemansploeg heeft het hele voorval gefilmd. En dat bevalt de ‘bevrijders’ niet. Het begint met een hand voor de lens, maar loopt al snel uit op volle trappen tegen de camera. Het mag een wonder heten dat de cameraman het ding weet vast te houden.
Na enkele ogenblikken wordt wel duidelijk dat het geweld zich alleen tegen onze apparatuur richt. Dat hebben we te danken –weet ik wel zeker- aan de aanwezigheid van Ahidar. Die is op hoge toon bezig in het arabisch. ‘Wissen, wissen de beelden’, sist hij ons toe. Hij lijkt een deal te hebben met de groep. Maar dan wil toch één van de opgeschoten jongens de band hebben. En weer begint het getrek. (…)
via weblogs.nos.nl
(foto: kraskland @ Flickr)
“Blijf thuis, blijf vooral thuis! Zo niet, draai om en ga terug.”
Dat is hetgeen ik de ganse morgen gehoord heb op de radio, terwijl ik op een quasi-lege autostrade van Brussel naar Aalst aan het rijden was (traag, dat wel). Langs de andere kant, Gent-Brussel, stond het wel vast over de ganse lijn. Dus voor mij is de verkeerschaos voornamelijk van horen zeggen.
En voor u? Hoe bent u (niet) op uw werk geraakt vandaag?
Over enkele dagen, op vrijdag 12 februari, beleven de trammetjes uit de 7000-reeks van de MIVB hun officiële laatste dag op het netwerk. Een dag die gepaard zal gaan met heel wat activiteiten en plechtigheden, want dit betekent echt het einde van een tijdperk dat meer dan 50 jaar geduurd heeft.
De meesten onder jullie zullen de 7000′jes vooral kennen als de kleine trammetjes die ver weg op de Tervurenlaan rijden op de lijnen 39 en 44, tot een paar jaar geleden ook nog midden in de stad op de lijnen 18, 82 en 83, maar als we iets verder terugkijken hebben ze in groten getale op zo ongeveer heel het netwerk gereden en het Brusselse straatbeeld danig vormgegeven.
Waar er nu slechts tussen de 10 en 20 stellen nog min of meer rijvaardig zijn, waren er op het hoogtepunt meer dan 170 stellen actief, een aantal dat (tot nu toe…) door geen enkele andere reeks geëvenaard is. Het waren ook de eerste trams van het type “PCC”, een grotendeels Amerikaans concept dat indertijd – begin jaren 50 – een ware revolutie betekende, zowel qua comfort, rijstijl, betrouwbaarheid enzovoort. Het is dan ook geen toeval dat de oudste exemplaren van de reeks het al meer dan 50 jaar uitzingen en nog steeds uitstekend rijden.
Een drietal jonge kereltjes bewegen zich rond een grijze Audi in de Zespenningen.
Eéntje achteraan, de anderen opzij.
Willen ze de wagen molesteren, glasbraak plegen, carjacken ?
Niets van dat alles, hun bal is er gewoon ondergerold en moet onderaan in het midden van het voertuig zijn stilgevallen. Hun armpjes zijn te kort om er bij te kunnen. Vervelend.
Net op dat moment komt de dikke chauffeur eraan.
Hij is al druk aan het sticuleren als hij de kwajongens ontwaart rond zijn auto.
Bovendien begint hij te roepen in het nederlands.
Dat is zijn goed recht – alleen : de jonge snaken snappen er geen snars van.
Vermits de kinderen niet wijken, pakt hij meteen de kleinste bij de kraag en scheldt hem de huid vol.
De kleine begrijpt er niets van.
Zoveel drukte voor een verloren voetbal ?
Recente commentaren