Meuris verrijst

Monza is dood, leve Meuris! Op 1 april stelde Stijn Meuris in de AB zijn gloednieuwe album ‘Spectrum’ voor, niet zomaar een best-of, maar een herwerkte director’s cut van 20 jaar muzikale activiteit. Momenten van ongebreidelde energie en uitgepuurde schoonheid wisselden elkaar mooi af. Voor de Limburgers onder ons: een èèèch ferm concert, man!

Na Noordkaap en Monza maakt Stijn Meuris dus opnieuw schoon schip. Hij trekt het laken helemaal naar zich toe en noemt zijn groep naar zichzelf. Dirk Loots en Bruno Fevery maakten de overstap van Monza naar Meuris en ook Mirko Banovic was al langer bassist ad interim bij het combo. Ad Cominotto komt er nu bij aan de toetsen. Stuk voor stuk uitstekende muzikanten, die de zanger in staat stellen te schitteren. Hij is in het Meuris-unversum de zon waarrond alle planeten draaien.

In de AB bleek nog maar eens dat de Neerpeltse duivel-doet-al (muzikant/journalist/tv-regisseur/hobbyastronoom) een publiek kan boeien. Hij is een bezield performer, die zich volledig geeft en de aandacht naar zich toe trekt, of hij zich nu schor schreeuwt, als een bezetene danst of zijn bril aan een muzikant uitleent. Love him or hate him! Het succes van het optreden lag echter vooral in de smaakvolle, evenwichtige selectie van songs en de verrassende nieuwe uitvoeringen. Ondergewaardeerde melancholische nummers als ‘Soms schrik’, ‘Verloren dag’ en ‘Alles half’ hengelden naar ontroering. Klassiekers als ‘Gigant’, ‘Van God los’ en ‘Druk in Leuven’ waren krachtiger dan ooit. De bloedstollende combinatie ‘Wat een fijne dag’/’Het zou niet mogen zijn’ was ook zonder Raymond goed voor kippenvel. Songs die de tand des tijds niet hebben doorstaan (‘Vlaamse zanger’, ‘Geweldig mooi lied’) haalden de selectie niet. Voor de fans was het een feest van herkenning en tegelijk fonkelden de opgepoetste nummers als nieuw. En met deze knappe bloemlezing etaleerde Meuris zijn klasse als tekstschrijver.

In het publiek opvallend veel Limburgers. Het Limburg-gevoel in Brussel: de samenhorigheid van de underdog. Ze komen uit de periferie van het land, hebben geen echt grote stad, spreken trager en zijn daarom vaak het mikpunt van spot. Maar als een van hen het maakt, steunen ze hem door dik en dun.

Het fijne optreden eindigde met stomende versies van ‘Wie danst er nog?’ en ‘Arme Joe’, de Tura-cover die de carrière van Stijn Meuris exact 20 jaar geleden lanceerde. Hij won toen met Noordkaap in de AB Humo’s Rock Rally. Tien jaar later gaf hij er het laatste concert met Noordkaap. Op dezelfde plek verrees hij nu met Meuris. Pasen viel enkele dagen te vroeg dit jaar.

Share

AboutTom

Nieuwe Brusselaar met een passie voor taal, cultuur en journalistiek. Geboren in Sint-Niklaas. Studeerde Germaanse talen in Gent en woonde na zijn studie zes jaar in Berlijn. Houdt zich bezig met beleid en communicatie binnen de Vlaamse overheid en is journalist in bijberoep.
  • Als je het hebt over traag pratende Limburgers, begin ik spontaan aan Kim Clijsters te denken.

    Ballon. Prik.

  • Eén eigenaardige zin: ik heb de vergadering gemist waar werd beslist dat “Vlaamse Zanger” en “Geweldig Mooi Lied” de tand des tijds niet doorstaan hebben.

  • Tom

    @Flor: Die vergadering heeft niet plaatsgevonden, er kan dus nog altijd over geredetwist worden. Meuris heeft donderdag in ieder geval een eigenzinnige selectie gemaakt, waarbij bv. ook ‘Ik hou van u’ en ‘Wat is kunst’ ontbraken. Ik was heel tevreden met de playlist, al had ik meer nummers uit ‘Grand’ van Monza willen horen.

  • Bart

    Ik krijg altijd de kriebels als iemand woorden als ‘klassiekers’ aangrijpt om het te hebben over iemand als Meuris, of pakweg de Mens. Je gaat 20 kilometer de landsgrens over (om het even welke richting) en niemand weet over wie je hebt hebt. Front 242, The Neon Judgement, zelfs hooverphonic, daar durven spreken van klassiekers tot daar aan toe, maar zelfs dEUS klassiekers toeschrijven is wat eng. Zoals je zelf schrijft speelde Meuris voor een ploegje Limburgers. Net zoals op elke pensenkermis en in elke gemeente er wel een plaastelijk puberbandje goed gedijt.

    Laten we projecten als deze niet te zeer op een plateau dragen. Te meer dat uitgerekend Meuris dit maar al te graag lijkt te hebben.

  • Tom VB

    Ik begrijp wat je wil zeggen. Ik krijg het op het mijn heupen van “historisch”, meestal gebruikt door mensen die de geschiedenis niet kennen. Maar met “klassieker” bedoel ik een sterke song die blijft meegaan en stilaan tot de Vlaamse liedjescanon behoort. Internationaal stelt Meuris inderdaad niets voor, maar met de keuze voor het Nederlands richt de groep zich natuurlijk in eerste instantie tot de eigen taalgroep. En er is niets mis met goeie lyrics in de moedertaal, lijkt me.

    dEUS heb ik anders wel zien optreden in een volle concertzaal in Berlijn. Het optreden werd later integraal uitgezonden op het veelbeluisterde RadioEins.

  • Bart

    Neenee, er is niks mis met goede songs in de eigen moedertaal natuurlijk, maar begrijp me wel duidelijk, ik vind die verheerlijking van het Nederlands en hoe groot de Nederlandstalige artiest wordt voorgesteld er soms vér over gaan.

    M.B.T. dEUS: Ik doe zelf evenementen soms met stadsfestivals en een muziekprogrammator in ULM, Duitsland, zei me ‘you know this band maybe, their guy keeps harrassing me buy they as XXXX euro and I never heard of these!’. Zo zie je maar. dEUS is zelfs bij onze noorderburen niet overal veel soeps. Front 242 is in dat opzicht een in eigen land volledig miskende groep, en zo zijn er nog, maar die waren dan weer in het Engels, godbetert 🙂

    Is een beetje zoals die regel bij subsidie: Verplicht om al je communicatie in het Nederlands te doen. Wordt de stad zo magisch ineens Vlaamsch? 🙂