De Grote Encyclopedie van de kleine Hardloper IV

Bij het begin van de lente is de oogst heel rijk in de Warande en andere Josapaths.
Het voordeel van dit seizoen is dat er veel beginnelingen zijn en ook zogenaamde zomerlopers, die alleen aantreden als de eerste zonnestralen tevoorschijn komen.

Zo is er de Man van Middelbare Leeftijd, hij doet het tegen zijn zin, is zwaar gepusht door zijn vrouw om wat vet te lossen. Hij begint veel te snel, het is hopeloos, de verloren tijd haalt hij nooit meer in.

Hij wordt gepasseerd door de Streber, die verplettert al de rest, het zijn vliegjes voor hem.
Het is een professioneel die allen hooghartig voorbij loopt en ze moeiteloos dubbelt.
Vervelende amateurkes die in de weg lopen.

De Zweter lost liters vocht. Hij ziet niet zozeer af, maar laat door zijn overvloedig zweet een waar modderspoor achter.

Hoogst vervelend voor de Schuddende Kont.
Zij concentreert zich meer op haar achterste dan op haar lopen.
Tegelijk uw figuur demonstreren én werken aan de fysieke conditie : het is òf de catwalk òf het joggerspad. De twee samen is burlesk.

De Overspannen Ambtenaar let daar niet op. Ge leest de stress op zijn gelaat. Hij profiteert van zijn halfuurtje over de middag om naast zijn drukke job, de bridgeclub, de squash en de tennisclub van zijn dochter ook zijn fysieke conditie op peil te houden.

Professor Zonnebloem is er ook weer. Een smalle lange man met donkere bril. Hij verdiept zich in de Quantummechanica. Maar dat is voor de soep, zijn ware passie is het lopen.

De Rode Loper is de meest merkwaardige van de dag. Hij heeft een strak rood trainingspak, maar begint niet meteen te lopen. Hij gaat eerst zorgvuldig stapvoets het terrein verkennen, als een snuffelende hond, op zoek naar oneffenheden en verdwaalde takken.
Soms raapt hij een kiezeltje van het pad.
Als deze klus is geklaard zet hij zich in ware Kim Gevaertstijl in gereedheid, rechterbeen achteruit, alsof hij van start gaat in de finale van de vierhonderd meter.
Een man met stijl, althans bij de voorbereiding.
Zijn loopstijl echter is abominabel, zo zorgvuldig als hij was vooraf, zo lomp is hij nadien.
Ik begreep waarom hij zich zo uitgebreid voorbereidde, de rest trekt gewoon op niks.

Veel liever zie ik de Veteraan passeren. Een man, zeker al de zeventig voorbij, en zwaar verslaafd. Hij heeft zijn dagelijkse portie kilometers nodig zoals de junkie zijn shot cocaïne.
Het zijn die mensen die niet staande maar lopend sterven.
En die ook in het Hiernamaals ongetwijfeld hun rondjes malen.

De Zevenmijlslaarzer zorgt voor afwisseling. Met zijn lange benen neemt hij reuzenpassen zodat zelfs de Streber meer tijd nodig heeft om hem te passeren.

De Snel Overmoedige kennen we allemaal : overmoedige types.
Hij begint heel hard, het eerste rondje lukt nog. Als hij de tweede keer langskomt zit er al wat sleet op. De derde passage is niet om aan te zien. Bij het vierde rondje is hij rijp voor het Spoed. Bij het vijfde is hij al afgevoerd, ik hoor de sirene loeien in de Koningsstraat.

Volgende keer : De Bleekscheet, de GSM-emmer, de Babbelaars, de Pasopdesoepstaatop e.a.
hetrijkderzinnekes.blogspot.com

Share
  • Sander

    Naarmate deze tenenkrommende reeks vordert ga ik me steeds meer afvragen hoe de auteur eigenlijk zelf loopt. Waarschijnlijk niet, dat snap ik, maar stel dat hij het toch zou doen, hoe zou dat er dan uitzien? Misschien kan hij het eens uitproberen, in het gezelschap van de overige Brusselblogt-redactie, die lustig fotografeert en karikaturen bedenkt voor de site.

  • Tom

    Tenenkrommend? Ik lees graag de lemma’s in deze vermakelijke encyclopedie. Als een volleerd veldonderzoeker inventariseert de auteur de onuitputtelijke lopersfauna in Brussel. En hoe hij zelf loopt? Aan David Attenborough vraag je toch ook niet of hij kan brullen zoals de leeuw die hij observeert?

  • Sander

    Misschien voel ik me er teveel door aangesproken, dat zou kunnen; al weet ik nog niet in welke categorie ik zou vallen.

    David Attenborough observeert zijn leeuwen met respect. Dat is wat ik een beetje mis in deze stukjes. Vandaar mijn verzoek de rollen eens om te draaien.

  • Natuurlijk heb ik respect voor joggers, maar sommige zijn zo Tatiaans dat het zonde zou zijn ze te laten lopen zonder ze te portretteren.
    Jammer genoeg kan ik zelf niet meer joggen, wegens een knieblessure – ik zal dus jammer genoeg niet kunnen ingaan op de invitatie van Sander – misschien zit er daaronder wel een freudiaanse verklaring voor mijn observaties ?
    Respect : absoluut ! Ik zie absoluut graag de Veteraan, de geliefden, professor Zonnebloem e.v.a.
    Tot spoedig,
    william