De Zeiker

Het is halfacht als ik moederziel alleen onder een grijze hemel de ontbijtkoeken ga kopen in het Dagelijks Brood in de Dansaert.

Alhoewel het De Dag des Heren is, is er weinig hoop dat het ook een zondag wordt.

Ter hoogte van de Greenwich loost een grote zwarte man zijn blaasvocht. Een veel te lange gele straal kleurt weldra de Kartuizersstraat. De man heeft het karkas van Mike Tyson en ziet er, zo mogelijk, nog vervaarlijker uit.

Wildplassen is één van mijn grote ergernissen in deze stad.

Ik kom dat op weinige andere plekken tegen, zelfs niet in Napels waar men zijn neus niet ophaalt voor een verdwaald blikje.

Een heel onbehaaglijk gevoel maakt zich van mij meester. Niet enkel omwille van de vuiligheid en de stank, maar vooral omdat ik niet durf te reageren.

Gezien het postuur en de tronie van deze man word ik onvermijdelijk afgezeikt en tot moes geslagen. En helpt het ons een zier vooruit ?

Maar als ik hulpeloos naast hem sta te wachten aan het zebrapad voel ik mij een laffe zielepoot.

Wanneer komt men tussen als mensen een daad stellen van burgerlijke onbeschoftheid ?

Ik maak vantijd een opmerking als kinderen met stenen gooien of een blikje op de grond smijten, en dan nog.

Ik heb het verhaal al verteld van een collega die wekenlang werd gestalkt omdat ze een inbraak in een wagen had gezien en gesignaleerd, de vrouw is er ziek van geweest.

Als niemand reageert verandert er natuurlijk geen jota, maar wanneer moet je je eigen vel riskeren ? Als er levens in gevaar zijn zondermeer, maar als jongeren aan het badderen zijn met messen, spring je daar dan als Zorro heldhaftig tussen ?

Daarenboven kan je blijven zeuren : ik zie dagelijks wildplassers, lompe baasjes die hun honden laten kakken op het trottoir, groot en klein die hun afval op de grond dumpen. Op het grasveld naast de sportzaal aan de Papenvest ligt er iedere dag een puinhoop van blikjes, plasticzakjes, bekertjes en sigarettenpeukjes. Vanochtend een waar slagveld.

Ik zie ze bezig, ik kan alleen maar mijn hoofd schudden. Maar moet ik alleen de held spelen ? De zelfverklaarde Stadswachter van het Bloemenhofplein ?

Wellicht niet, maar wat dan wel ?

meeroverbrussel : hetrijkderzinnekes.blogspot.com

Share
  • Ik roep soms wel iets tegen wildplassers. Als ik op veilige afstand ben. Ik denk dan dat ze met hun spel uit hun broek toch op een bepaalde manier kwetsbaar zijn.

  • bartje

    Heel herkenbaar. Ik erger me ook, maar ben, ondanks mijn forse gestalte, ook niet ‘mans’ genoeg om er persoon X of Y op aan te spreken…

  • Met zijn zeikerd in de hand, zal die toch niet meteen achter je aan komen lopen zeker? 😉

  • stef

    Er zijn zoveel “verboden” zaken die in brussel niet aangepakt worden. Maar als ik zeg dat ik liever een strenger optreden zou willen in bxl, zeggen ze dat ik niet Brussels denk.

  • Bart

    En als de politie net langskomt komen ze er met een ‘seg manneke niet meer doen ej’ vanaf 🙂

    Geef mij dan maar het USA model, als het verboden is en mensen doen het toch loof je een beloning uit aan mensen die het kunnen aangeven met iets waardoor de persoon te traceren is. Probleem lost direct zichzelf op.

  • Bert

    William,
    In je tekst mis ik een belangrijke bemerking: het totale gebrek aan openbare toiletten in Brussel-Centrum.

    Ik weet welgeteld twee openbare toiletten zijn: tegen de st-katelijnekerk en één tegenover de bonnefooi, that’s it.

    Stedelijk beleid, of eerder een gebrek eraan, ligt mee aan de basis van jouw ergernis.

  • @Stef, hoezo Brussels? Is het niet algemeen Belgisch regels niet te bevolgen? Ik zie in ieder geval geen verschil tussen de ruimtelijke ordening in Wetteren en Gembloux?

  • Bert,
    Dat klopt niet helemaal. De laatste maanden zijn er op verschillende plekken (o.a. Begijnhofkerk, Fontainas, Rouppeplein e.a.) nieuwe openbare toiletten geïnstalleerd, lang niet voldoende : absoluut akkoord, maar het is een begin.
    Verder vraag ik me af of men je in een café mag weigeren als je naar het toilet wilt, ook al verbruik je daar niks ?
    Ik meen te weten dat dit wettelijk verplicht is ?

  • Als de nood hoog is, durf ik al eens een hotel binnengaan. Doen alsof er geen vuiltje aan de lucht is, wc opzoeken en gaan 😉
    In de Marriott aan de Beurs lukt het trouwens niet meer. Daar heb je een kaart nodig om de toiletten binnen te kunnen. Zéér vervelend als je enkel komt om iets te drinken (en dus geen keycard hebt van een kamer).

  • Huug

    De toilletten in de Marriott aan de Beurs, dat was toch als je aan de check-in comptoir stond langs rechts en dan naar achter? Is dat nu anders? *Shit* 😉

  • Tom

    Willem: “Verder vraag ik me af of men je in een café mag weigeren als je naar het toilet wilt, ook al verbruik je daar niks ?
    Ik meen te weten dat dit wettelijk verplicht is ?”

    Ik geloof zelfs dat je -in theorie- ook bij mensen mag aanbellen, en dat ze je niet mogen weigeren als de nood hoog is. In de praktijk zal die wet natuurlijk niet opgevolgd worden, maar ik denk dat het wettelijk wel zo was.

  • Tom,
    Ik zou waarschijnlijk ook niet opendoen voor een wildvreemde die per se zijn gevoeg moet doen, laat staan de oudere dame wat verder in mijn straat. Dat is een oud truucje, sinds A Clockwork Orange weten we beter.
    Andere koek zijn de cafés : daar zou het wel moeten kunnen vind ik. In sommige cafés mag het, maar ze vragen wel 50ct voor de niet-klanten.