Mijmeringen van een lapjeskat #2

De Brusselse kat frist het geheugen op.
 

Wat een partijtje voetbal, het summum
Dinsdagavond in het Koning Boudewijnstadium

De duivels speelden echter gelijk
En wel tegen het kleine Oostenrijk

Aan het eind bracht de spreekwoordelijk beste verdediging
Veel frustratie en niets dan ontgoocheling

 

Au stade Roi Baudouin
Les diables rouges ont fait match nul contre les Austrichiens

Un spectacle comme dans le bon vieux temps
Deux fois quatre buts, que veulent-ils de plus, tous ces gens

Que le diables gagnent sans attaquer?
Qu’ils attendent sans risquer?

L’opinion du chat est claire
Un peu plus de sang-froid et on devient champion de la terre

Hannibal

Share

AboutMichel

Studeerde elektronica en werkte o.m. voor een Italiaanse multinational en de Universiteit Gent. Zoekt het de dag van vandaag in de bibliotheekwereld. Zijn voorkeur op kunstgebied gaat uit naar werken die van metier getuigen en esthetische kwaliteiten bezitten. Zijn literaire interesse richt zich voornamelijk op al dan niet vertaald verhalend proza. Heeft tevens cinefiele trekjes (Europese en Verre Oosten-cinema, documentaire film). Raakt wel eens gepassioneerd door politiek en geschiedenis.