Bozar Brasserie Twunch

Onder het mom van een twunch zijn we vorige week de nieuwe Bozar Brasserie gaan testen. Mijnheer Houbi, had de twunch opgezet en coördineerde met het restaurant de menu, waarvoor dank!
Als het regent in London, druppelt het in Brussel, neen? Het fenomeen van de beroemde chef die zijn naam verbindt aan een eetgelegenheid heeft hier enkele jaren geleden ook zijn intrede gedaan. Ditmaal is het de naam van David Martin, de man achter Brasserie La Paix, die verbonden wordt met de gloednieuwe brasserie in de Bozar. Hij staat er aan het hoofd, maar de man zelf kregen we niet te zien, ondanks de open keuken. “Aan het hoofd staan van”, “naam verbinden met”… subtiele verschillen. Maar de man zijn invloed is er wél overduidelijk, zo vertelde mij een mede-twuncher die al eens beroepsgewijs in La Paix verschijnt.
We waren er met een vrij grote groep, vandaar dat men ons een menu voorstelde. De organisatie was uiteindelijk vrij goed. Enkele mensen moesten bij het hoofdgerecht nét ietsje te lang wachten, maar dat kon de pret niet bederven. Aan de tafel waar ik zat, hoorde ik geen enkel negatieve noot. Aan de andere tafel zaten wat grotere zeurpieten (graptje, Jan)!
Voor 55€ kreeg ik het volgende met wijnen en water:
Emulsion tiède de fromage de chèvre Belge, crumble au lard fermier
*****
Comme une croquette de crevettes
*****
Cabillaud rôti à la plancha, beurre d’algues, légumes du jour
*****
Tout chocolat
In vergelijking met andere twunchen, was dit wat aan de duurdere kant. Maar als we dan gaan kijken waar ik reeds ben geweest (Quick, Tex-Mex,…), was dit niet te verwonderen. Persoonlijk vond ik dit een faire prijs voor de kwaliteit en de atmosfeer. Maar de voorgestelde 10€ voor een coupe Champagne vond ik er toch wat over… of misschien ga ik teveel naar de streek zelf om nog een goed idee te hebben over de prijzen in de horeca.

Share
  • Bwa, zeurpieten zou ik niet zeggen, ik heb ook iets anders gegeten dan iedereen van jullie natuurlijk. Bij ons was het ook niet zozeer negatief dan wel ‘niet zo heel speciaal’.

  • Een twunch in de Quick – hoe verzinnen ze het? 😉

  • Ik ben op vrijdagavond 21 januari samen met een achttal mensen in Bozar Brasserie gaan eten. We hadden later op de avond nog een bijeenkomst (#datasalon, een soort ‘barcamp’ voor wie het begrip kent) in Bozar zelf en dus leek de brasserie ons wel wat.

    De omgeving was aangenaam. We hadden weinig tijd en dus beperkten we ons tot een hoofdgerecht en huiswijn. De bediening was vriendelijk, snel en efficiënt. Ik at een risotto en enkele anderen aten een américain met salade en frietjes.

    Persoonlijk vond ik de risotto aan de kleine kant. Bij de américain waren de porties salade en frietjes ook niet echt groot. Ik sprak later met een paar andere mensen die ook in Brasserie Bozar waren gaan eten en allemaal zeiden ze hetzelfde: aangenaam, lekker, maar te kleine porties. Om voldoende gegeten te hebben moet je eigenlijk minstens een voorgerecht en een hoofdgerecht nemen.

  • @Tineke: In de Quick (en in McDonald’s, Exki en Foodmaker) is er gratis WiFi. Dat zal wel de reden zijn.

  • @Tineke: “Twunch is lunch, twitter-style: twitteraars komen zonder veel poeha samen op een vooraf afgesproken plaats om wat te eten en te praten over de dingen des levens. De locatie is een restaurant waar je snel, goedkoop en zonder reservatie kan eten.” Makes sense, right?

  • Bart

    Kan overal, Quick, restaurants, enz., zelfs zo te zien in Maart op een kabinet: http://twunch.be/

    Wat mij enigzins niet duidelijk is, gaan hier vooral mensen die elkaar kennen zoals Jan en bovenstaande zo te zien naartoe en gebruiken ze het twitter medium, of komen hier ook veel mensen op af die om 1 of ander twitterbericht er opduiken?

  • @Bart: Ik denk dat het vooral mensen zijn die in de buurt zijn en die ofwel elkaar al kennen, ofwel willen kennismaken met mensen die ze via Twitter al kennen. Ik eet zelf meestal in de keuken op kantoor omdat buiten lunchen meer tijd kost.

  • Wat Patrick hierboven vertelt is meestal wel waar. Voor bovenstaande twunch was het evenwel toch een beetje anders. Een aantal ‘foodies’ hadden elkaar via twitter gevonden, en dan moest uiteraard iets anders dan een snelklaarrestaurant gekozen worden.
    Sommigen kwamen toch wel speciaal van buiten Bxl om hier deel te nemen.

  • Bart

    Foodies? Kwamen de twitterberichten dan uit een specifieke hoek bv. culinair?

    Ik probeer het geheel te plaatsen. Bekijk bv. met flashmobs de eerste in Central Station in New york hoe het fenomeen begon, en dan hoe het in België volledig misbegrepen werd en compleet commerciëel wordt aangewend zonder nog een greintje te maken te hebben met het originele concept. Zo ook een gegeven als de twunch alvast werd misbruikt door de ‘twunch for life’ van Studio Brussel waarin twitteraars konden twunchen met The Van Jets, bv.

    En in dit geval is het originele concept niet duidelijk zoiezo, er is ook geen wikipedia (eigenaardig) op eerste zicht. Afspreken na twitterberichten met onbekende maar gelijkgestemde zielen lijkt me schitterend, twitter gebruiken om met reeds gekende mensen de plek voor te eten af te spreken is niet veel meer dan een soort ‘mass-message to friends’ bericht ‘Gonna grab a bite at McDo, anyone in?’

  • Bart, niet te ver zoeken. Een aantal mensen posten geregeld eens een tweet over het feit dat ze lekker zijn gaan eten, en vinden elkaar daardoor. Dat zijn de zogenaamde ‘foodies’, min-of-meer gelijkgestemde zielen.
    Sommigen kenden elkaar dus reeds, maar velen kenden elkaar nog niet.

    Twunch for life was trouwens een leuk initiatief om geld in te zamelen voor een goed doel. Die Van Jets heb ik niet gezien, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik ze ook niet ken. Ik heb hier niemand horen klagen over misbruik… ook niet de man die http://twunch.be opstartte.

  • Bart

    @Mike: Het eerste klinkt me dus zoals gezegd niet meer dan logisch. Het 2e dat je aanhaalt iets minder. Net zoals dus hierboven gezegd het concept flashmobbing, zoals het in Centraal station Brussel voor een promotioneel clipje werd ‘misbruikt’ (misschien een slecht woord er voor), per definitie gewoon geen flashmob is, zoals het staat aangegeven op wikipedia e.d. en zoals het oorspronkelijk door de stichter was bedoeld.

    Om maar te zeggen, iets als twunchen lijkt mij een gegeven dat waarschijnlijk zelfs spontaan is ontstaan, in USA wellicht, zonder veel verder bij na te denken en het beestje werd daarna een naam gegeven. Binnen de kortste keren gaat het gegeven in Europa/België dan gebruikt worden voor het goede doel, of bv. misschien de komende maanden een reclamespotje ‘twunch mee in Pizza Hut en wij storten 50 cent naar ….’, enz.; In dat opzicht verliezen spontane leuke acties in Europa jammer genoeg een beetje hun spontaan karakter. 2 maanden op voorhand een twunch for life aankondigen en er een massa-evenement van maken met een ‘bekende’ band erbij is dus per definitie geen twunch, maar een marketing-actie voor een goed doel.

  • Voor alle duidelijkheid, Twunch For Life werd niet opgezet door de organisatoren van de Music For Life, maar door een twitteraar die, niet geheel vies van populariteit (niks verkeerd mee), dacht hier iets leuk mee te doen voor het goede doel.
    En voor alle duidelijkheid, de .be in de domeinnaam is wel degelijk een hint voor waar het fenomeen is ontstaan 😉

  • Bart

    Ja? Ik vind zaken als dit: http://www.bligg.nl/story.php?title=twunch-statistieken maar diverse Engelse media spreken er over dat het vooral populair is in België, niet ontstaan. Joost zal het weten bij dit soort zaken 🙂

    Mike: Populaire media misbruiken voor reclame noemt spam. Ze moeten eens een term uitvinden voor mensen die populaire nieuwe hypes gebruiken voor eigen reclame 😉

  • @Bart Ik kan je garanderen dat Twunch niet uit de USA komt, maar uit een paar Belgisch breinen is ontsproten 🙂

    De statistieken die je op bligg.nl hebt gevonden, zijn schaamteloos gecopieerd van bvlg.be.