Passa Porta Festival

Afgelopen zondag was in Brussel het publiek van het Passa Porta festival zelf ‘on the move.’ Het festival trok meer dan 8.000 bezoekers en sloot gisteren af met een literair parcours. Dit was onze keuze uit het uitgebreide aanbod.

15u: David Mitchell

David Mitchell en Annelies Beck hebben een literaire boon voor elkaar. In combinatie met hun voortreffelijk Engels leverde dit een aangenaam kabbelend gesprek op in de KVS. Mitchell charmeerde met schrijversanekdotes en een hoogstaande voorlezing uit zijn meest recente werk, The Thousand Arms of Jacob de Zoet. Blijft ons bij: een korte introductie tot ‘hoe schrijf ik een romantische roman’, tussen de regels van Mitchell door.

16.45: David van Reybrouck & Guy Verhofstadt

Congo, een geschiedenis was in 2010 goed voor maar liefst 200.000 exemplaren. Een jaar na verschijnen was dit monumentale werk voer voor een hoogstaand debat tussen schrijver David Van Reybrouck en Guy Verhofstadt, ondanks de misplaatste grapjes over de Belgische politiek van deze laatste. De onenigheden tussen beide heren zorgen voor de nodige animo. Verhofstadt teleurgesteld over de politieke kaste in Congo? Kijk verder, legt Van Reybrouck uit, er is geen nood aan opgelegde democratie maar aan trage democratisering. Van Reybrouck kritisch over de overhaaste invoering van het liberale marktmodel? Verhofstadt verandert subtiel van onderwerp. Verhofstadts idee om van het boek een historische reeks te maken, zoals In Europa (Geert Mak) brak de schrijver tot de grond af: ‘Zodat ik al mijn met zorg verzamelde contacten moet afgeven aan een cameraploeg, die dan met twee man en blacklights in een hut kan gaan filmen? Nee, bedankt. Ik spreek met die mensen zonder camera en zonder recorder, met een blocnote en een pen.’ Zijn haast emotionele reactie dwong het publiek tot een daverend applaus. Congo, een geschiedenis: we kunnen het alleen maar nog eens aanraden.

18.30: Orhan Pamuk

De zaal Henri Le Boeuf in Bozar zat stampvol voor de Turkse Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk. Pamuk sprak zijn eerste zinnen in het Turks om het publiek een beeld te geven van de taal waarin de schrijver denkt, spreekt en schrijft. Ze vormden de inleiding van een kort essay over ‘de ander’ in een roman dat het uitgangspunt vormde voor een gesprek met literatuurwetenschapper Geert Lernout. Wie een maatschappelijke discussie verwachtte, was er aan voor de moeite: ‘Schrijvers moeten schrijven en politiek in een roman is erg gevaarlijk.’ Pamuk weidde uit over de romanschrijfkunst en haar traditie en leek ook daarmee het publiek te kunnen bekoren.

Share