De Vrolijke Fietsers

Motards zijn overal thuis. Van Siberië tot Patagonië maken zij het mooie weer. In een Toscaanse negorij of op de glooiende Alpenweiden, geen enkele motorrijder zal zijn broeder passeren zonder een hartelijke groet. Een vriendelijke opgestoken vuist of een zwierig handgebaar. Ze kennen mekaar van haar noch pluim maar ze hebben hetzelfde ruis van de motoren in hun hart.

Waarom groeten fietsers mekaar niet in Brussel ? Is de afdaling van de Mont Ventoux op een zwarte Suzuki gevaarlijker dan het kruisen van de Barrière of de oversteek van de Kleine Ring ? Ik dacht van niet. Ook wij zijn broeders in het verkeer die het gevaar en de risico’s van de Brusselse boulevards tarten. Wij maken geen lawijt, er kan behalve een opgestoken hand zelfs nog een vriendelijk woord af : “Hoi Trapper ! Salu Cyclist !”. Moet kunnen. Het zou deze stad een heel vriendelijk gelaat geven. Vrolijke kleurrijke fietsers die mekaar breed zwaaiend groeten. Totnutoe geprobeerd met vooral verbazing tot gevolg, maar ik geef niet op. Fietsers in Brussel zijn een sterk en moedig ras, zij trotseren de stadsjungle op hun stalen ros. Wij verdienen mekaars groet. Saluut.

meeroverbrussel : http://hetrijkderzinnekes.blogspot.com/

Share
  • 15 jaar geleden gebeurde het wel! Toen groetten fietsers elkaar in Brussel. Ik kwam in die tijd naar Brussel en was verrast dat fietsers het fietser-zijn hier als een bijzondere eigeschap bekeken.

    Ik kwan uit steden waar meer mensen rondfietsen, het dus zo normaal was, dat men het geen bijzonder kenmerk vond.

    Ondertussen zijn er ook in Brussel zo veel meer fietsers dan toen en dus groeten we elkaar niet meer… Maar van mij krijg je graag hier en nu een virtuele groet van fietser tot fietser 🙂

  • Johan

    Ik fiets al in Brussel sinds meer dan 30 jaar. In het begin groette ik geen fietsers omdat ik er nooit tegenkwam. Wel werd ik nagewezen door voetgangers en maakte automobilisten het “die is gek” gebaar.
    Vanaf de jaren ’90 kwam je af en toe toch eens een andere “gek” tegen, die je dan natuurlijk hartelijk groette.
    Fietsers groeten is nu (gelukkig) niet meer doenbaar, het zijn er zoveel geworden. Maar in gedachten groet ik ze nog allemaal, en ik hoop dat het er nog meer en meer zullen worden.

  • Thijs

    Inderdaad het fysieke gebaar is achterwege gebleven, maar in gedachten groeten fietsers elkaar zeker. Je voelt gewoon een wederzijds respect als je op de fiets zit en even voor het rood licht samenkomt.