Bruxelles mon amour

Wat ben ik blij om in Brussel te wonen. Niet alleen omdat ik blind verliefd geworden ben op deze stad, maar omdat mijn ogen zijn geopend naar de kracht en de pracht die schuilgaat onder deze prettig gestoorde, rumoerige, slordige maar bovenal charmante gemeenschap.

In Aalst hebben de Vlamingen hun territorium opgeëist, de schrik van de kleine Vlaamsche Mensch heeft de bovenhand gehaald.  Weg met de vreemde menschen die ons schoon volk komen pesten. Ze zijn erin getrapt, de sukkelaars. Ze weten niet waaraan ze zijn begonnen.

En hier wandel ik door de gekleurde straten, wuif naar mijn Turkse buur die met een grote glimlach zijn verse tomaten in de kijker zet, begroet de Poolse bouwvakkers die elke ochtend hun koffie drinken in het schaarse zonnetje op de hoek van de straat, ruik de verse pistolets die geserveerd worden aan jonge internationale wereldreizigers die worden geherbergd in Youth Hostel CHAB, denk aan het heerlijk Ethiopische gerecht dat vorige week nog voor mijn neus stond in restaurant Toukoul in hartje Brussel, vloek op het eeuwige verkeer in de hoofdstad, daar mag wel dringend iets aan gedaan worden, en bedenk me dat we toch gewoon allemaal mensen zijn die er het beste van proberen te maken.

Dat het hier nog lang mag duren, en dat ze maar lekker hier blijven, al wie op den buiten niet binnen mag. We slaan er ons wel door.

Share
  • Verlies die positieve punten vooral niet uit het oog wanneer je binnenkort wordt geconfronteerd met hardleerse franstalige administratie, de occasionele hangjongere die je voor hoer uitscheldt, of de lingeriereclame overplakt ziet wegens onzedig.
    Het kan nog best lastig worden met die liefde…

  • jokevdm

    Beste Mike, na 15 jaar in deze stad heb ik die confrontatie al meermaals meegemaakt, en het enige wat me na al die jaren echt op de zenuwen werkt is het gezaag en het geklaag over wat er verkeerd loopt. Als lingeriereclame overplakt wordt, trek ze er dan terug af, als je voor hoer w uitgescholden scheld dan terug, en als je er niet meer tegen kan dan kom je best niet wonen in een multiculturele hoofdstad. Ik heb liever een hangjongere op de hoek van mijn straat dan een dorp vendelzwaaiers in mijnen hof. 🙂

  • Schitterend gesproken, Joke. Dat dwangmatig focussen op het negatieve (à la Mike) is zo’n nodeloze verspilling van energie en tijd.

  • Bart

    Flor, en een stukje pro Brussel afvuren is dan geen nodeloze verspilling van energie en tijd? Iedereen heeft zijn mening er over, right? Mike haalt punten aan die er nu eenmaal zijn. En voor Joke wens ik haar toe dat, als ze iets terugroept naar mensen die haar uitschelden, geen mokerslag krijgt toegediend. Ook dat is niet uitzonderlijk in Brussel, zeker niet de buurten waar men als hoer kan beschouwd worden. Voor de rest, multiculturele hoofdstad…Berlijn is een multiculturele hoofdstad met veel nationaliteiten en een fikse kruisbestuiving, niet alles verloopt vlot, maar die andere nationaliteiten zijn toch voor een stuk ‘Berlijns’ geworden. In Brussel wonen de culturen naast elkaar. Ga anders gerust eens in Molenbeek een avondje in locale kaffees hangen, in een kort rokje (of als man, als punker pakweg), en kom ons gerust het relaas vertellen.

  • jokevdm

    Ter nuancering van mijn vorig bericht: het is zeker niet ok om als vrouw (of man) voor hoer te worden uitgescholden, maar als algemene houding ben ik voorstander van een directe reactie (bv de reportage die werd gemaakt) om een specifiek probleem aan te pakken, ipv dergelijk gedrag aan te halen als reden om de samenleving in heel de stad af te breken, en zich in groepen te gaan verdelen. Die confrontaties zijn- in sommige delen van de stad- helaas- onvermijdelijk, en kunnen alleen maar verholpen worden door sterk te reageren op het gebeuren in kwestie, het probleem kenbaar te maken en aan te pakken, maar ook door zichzelf te blijven en niet in een slachtofferhoekje te gaan kruipen waar alleen verbittering en negativiteit heerst. De stad openstellen naar positieve projecten rond integratie, hoe moeilijk ook, is de enige oplossing om het hier leefbaar te houden/maken. En dit stukje is gewoon een weerspiegeling van hoe ikzelf deze stad beleef, het is zeker niet de bedoeling om een pro- of anti-Brussel betoog te houden, en voor mij ook zeker geen verspilling van tijd en energie… Allez vooruit 🙂

  • Tom

    Ja, het artikel geeft een geïdealiseerd beeld van Brussel. Er zijn veel grootstedelijke uitdagingen en het beleid laat vaak te wensen over. Maar mag het eens? Ik word soms moe van al die vooroordelen en gemeenplaatsen van mensen die de stad niet kennen of willen kennen. Er valt in Brussel heel wat te ontdekken als je je ogen en oren opent. En ook als je als (ex-)Brusselaar eens een negatieve ervaring hebt gehad, betekent dat nog niet dat hier niets deugt. Buitenlandse bezoekers en expats die ik ken, zijn vaak verrassend positief over Brussel, terwijl ik tegen menige Vlaamse vriend moet uitleggen wat ik in die vuile, gevaarlijke en door vreemdelingen overspoelde stad ben gaan zoeken.

  • Bart

    ‘Eens een negatieve ervaring hebt gehad’. Persoonlijk heb ik al in 4 van de 19 gemeentes gewoond en problemen genoeg meegemaakt. Natuurlijk zijn er genoeg leuke dingen te doen en te ontdekken in Brussel (je moet er wel even voor zoeken in veel gevallen) maar dat mag je niet blind maken aan de slepende problemen. En trouwens, buitenlandse bezoekers en expats, die zien de Grote markt, Place Luxembourg, ons trots pissend ventje, enfin, de gewoonlijke zaken. Pak die zoals gezegd eens allemaal mee een nachtje stappen in centrum Molenbeek. Doe wat thee-huizen enz.; De ‘vlaamse vriend’, sja….als het een pendelaar is komen ze aan in pakweg Centraal station en moeten ze door de urinegeur en de bedelaars om snelsnel de metro op te gaan, als dat je enige contact is met Brussel elke dag dan schilder je het al snel negatief af. Pak die mensen eens mee naar de leukere plekken he 🙂

  • Bart: ik vind een positief stukje idd nuttiger omdat al die negatieve kanten intussen al zo vaak vanuit duizend invalshoeken belicht zijn dat we het ondertussen allemaal wel weten denken. Berichtgeving is doorgaans buitenproportioneel negatief.

    Ik vrees ook dat je Berlijn idealiseert. Wat ik er over lees en heb kunnen vaststellen is dat ook niet het multiculturele utopia. Verschillende culturen die dicht bij elkaar leven is nu eenmaal nooit eenvoudig, maar wel altijd interessant.

  • Bart

    Ik heb even in Berlijn gewoond (en er voor en erna voor kleine periodes teruggegaan) in Neukölln, wat voor Berlijn de ‘probleemwijk’ is zijnde betrekkelijk veel allochtonen, grote blokken appartementen, slechte straatverlichting enz.; Welnu, die mensen spraken dus Duits (nu ja, er is dus maar 1 landstaal natuurlijk ipv hier) en konden mij in winkels nog betrekkelijk goed te woord staan in het Engels of, als het echt niet lukte, mijn gebrekkig Duits. Berlijn is zeker niet perfect, maar ten opzichte van Brussel is hun multicultureel model wél geslaagd, er zijn wel wijken waar er wordt samengetroept, maar dat worden geen ghetto’s. Ik heb me overigens nooit in Neukölln onveilig gevoeld (geen hangjongeren, geen urinegeur, geen zwervers, betrekkelijk weinig afval, enz.). Ik heb overigens geen idee waarom het daar wel beter werkt want de werkloosheid is tenslotte in die wijken ook hoog.

    Ik raad het alleszins aan om eens te doen, zelfs al is het een citytrip. Al is het maar voor het afvalprobleem, blijkbaar respecteren de mensen daar de stad toch meer en dumpen ze niet alles overal.

  • Het is wel interessant wat je zegt over Berlijn. Qua ruimtelijke planning & stedenbouw is Berlijn totaal anders dan Brussel, maar het zijn vooral de inkomens die veel hoger liggen. Berlijn is een jonge stad met veel werkenden. Mensen investeren in hun huizen en zijn trots op de plek en wijk waar ze wonen.
    In Brussel focust het beleid zich op huurwoningen en fungeren vele wijken als transitplaatsen. Door het tijdelijke karakter ervan is er géén verankering. Die verankering is nu eenmaal nodig om integratie en om een dynamiek te creëren. Op dat vlak kunnen ze in Brussel veel leren van Berlijn.
    Nu, anderzijds zoals Flor zegt is en blijft het interessant om tussen zoveel verschillende culturen en mensen te leven. Niet altijd even makkelijk, maar er zijn zeker positieve aspecten die ook wel eens belicht mogen worden.

  • Tom

    Ik heb jaren in Berlijn gewoond. Dat de doorsnee inkomens er hoger liggen en dat mensen investeren in hun huizen, zou ik niet durven zeggen. Er is wel degelijk ook veel werkloosheid en heel wat opgeleide mensen zitten in onderbetaalde jobs (stagiaires, mini-jobs). Er heerst een huurcultuur: weinig mensen bezitten een eigen huis. Er wordt wel gretig verhuisd van de ene naar de andere plek, omdat contracten gemakkelijk op te zeggen zijn en omdat er een enorm groot aanbod aan appartementen/kamers is.

    Berlijn heeft inderdaad het voordeel van één voertaal: Duits. Migrantengroepen zijn er homogener: vooral Turken en Oost-Europeanen. Sociale verschillen springen minder in het oog dan in Brussel. Het leven is er veel minder duur. Er is veel meer respect voor de openbare ruimte, bv. parken worden door iedereen gebruikt voor barbecues en picknicks en er blijft haast geen rommel liggen, speeltuinen worden beter onderhouden. Een beetje meer liefde voor de stad zou Brussel geen kwaad doen…

  • Thijs

    Ik vermoed dat Tom inderdaad een veel betere inside view heeft als het over Berlijn gaat, maar het is toch wel zo dat Berlijn gemiddeld toch veel minder armoede kent dan Brussel. De huizen die er verhuurd worden zijn veel beter onderhouden en van een betere kwaliteit. Liggen de verhuurvoorwaarden ook niet een stuk anders (meer participatie van de huurder)? Bon, het zijn talloze variabelen die mee de sfeer, leefbaarheid van een stad bepalen.