Thee

Ik weet nog dat we een theetje gingen drinken in een drankgelegenheid van Magrebijnen. We waren over de middag al uit eten gegaan in restaurants in de buurt en maakten wel eens een wandelingetje in de straten in de schaduw van de Madoutoren. De gekleurde buurt in Sint-Joost-ten-Node was ons niet vreemd meer. We liepen erdoor om lager gelegen oorden op te zoeken, hadden er wel eens een stuk fruit gekocht maar bij de mensen binnen, neen, dat hadden we nog niet gedaan.
Zoet en heet was de thee die we kregen voorgezet, en in een glas geserveerd. Zonder boe of bah, alsof we in kleed waren binnengekomen.

Share

AboutMichel

Studeerde elektronica en werkte o.m. voor een Italiaanse multinational en de Universiteit Gent. Zoekt het de dag van vandaag in de bibliotheekwereld. Zijn voorkeur op kunstgebied gaat uit naar werken die van metier getuigen en esthetische kwaliteiten bezitten. Zijn literaire interesse richt zich voornamelijk op al dan niet vertaald verhalend proza. Heeft tevens cinefiele trekjes (Europese en Verre Oosten-cinema, documentaire film). Raakt wel eens gepassioneerd door politiek en geschiedenis.