Baza(a)r Belg(i)e

Verscholen achter de vrijstaande, 17e-eeuwse klokkentoren op het Sint-Katelijneplein opende in 2006 de CENTRALE for contemporary art. Het gebouw waarin deze tentoonstellingsruimte zich bevindt, was meer dan een eeuw geleden de plaats waar de allereerste elektriciteitscentrale van de stad Brussel werd gebouwd.

Het industriële pand ligt ingesloten tussen de kantoren van de Open VLD, de Savagan en de restaurantjes in de Sint-Katelijnestraat, maar is desondanks zeer licht en open. Het was dus met enige verbazing dat ik afgelopen week deze verborgen kunstparel ontdekte voor de tentoonstelling Baz(a)r Belg(i)e.

Recensent, schrijver en kunstcriticus Claude Blondeel kreeg van Klara immers de kans om zijn lange carrière op een bijzondere manier af te sluiten. Door middel van een aantal radio-uitzendingen, een boek en enkele cd’s kon hij zijn eclectische kijk op de Belgische kunstwereld nog een laatste keer met ons delen. De interesse was onverwacht groot en een expositie waarin hijzelf de 100 beste Belgische kunstenaars mocht samenbrengen, kon niet uitblijven.

Met een heerlijke stem en een karrevracht aan verhalen leidde hij ons persoonlijk rond in zijn bazaar. Hij bood ons een overzicht van de Belgische kunstgeschiedenis, van reclame tot film, van mode tot schilderkunst, van fotografie tot architectuur, van dans tot muziek. Hij gaf ons Panamarenko en Ensor, Raveel en Permeke. Hij toonde ons Anne Teresa De Keersmaecker en Hugo Claus. Hij vertelde over Wim Delvoye en Jacques Brel.

Doorheen zijn vertellingen straalde hij het vrije en losbandige gevoel van de jaren zestig en zeventig uit. Hij toonde zijn bewondering voor de Belgische kunstwereld van de afgelopen decennia, waar hij middenin stond. Want daar twijfelde ik geen moment meer aan, nadat hij ons had rondgeleid. Een zootje ongeregeld vulde de ruimtes en op een anarchistische, typisch Belgische wijze bood Blondeel een erg kwaliteitsvolle kermis van kunst, waarop je terecht fier kon zijn.

‘Brussels is a very special place,’ zei Ben Haggerty, beter bekend als Macklemore, begin deze week. Geef hem maar eens ongelijk.

(Nog tot 6 oktober in CENTRALE for contemporary art, Sint-Katelijneplein 44)

Eerder verschenen op http://bxlen.wordpress.com

 

Share
  • Tom

    Ik heb het gelijknamige boek gelezen. Het is een mooi hebbeding met prachtige illustraties. Blondeel maakt een eigenzinnige selectie van kunstwerken en vertelt er vol passie over. Enkel spijtig dat hij nogal ijdel is: hij gaat prat op zijn persoonlijke contacten met de kunstenaars en bezondigt zich aan name dropping. Hij is ook meer een radiomens dan een schrijver, dus een rondleiding door hem lijkt me zeker de moeite.

  • Len

    Bedankt, Tom, voor je reactie. Ik heb het boek niet gelezen, dus daar kan ik niets over zeggen, maar de rondleiding was inderdaad zoals je zegt: een heerlijke verteller met een stapel anekdotes!